Geri Dön

PAP tedavisi alan obstrüktif uyku apneli hastalarda tedavi öncesi ve sonrası pro-inflamatuar belirteçlerin ve solunum fonksiyonlarının değerlendirilmesi

Evaluation of pro-inflammatory markers and respiratory functions before and after PAP therapy in patients with obstructive sleep apnea

PDF İndir

  1. Tez No: 983209
  2. Yazar: HAZAL KIRCA EZBER
  3. Danışmanlar: PROF. DR. İBRAHİM HİKMET FIRAT
  4. Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
  5. Konular: Göğüs Hastalıkları, Chest Diseases
  6. Anahtar Kelimeler: Obstrüktif Uyku Apne Sendromu, Solunum Fonksiyon Testleri, NLR, PLR, PAP Tedavisi, İnflamasyon, Obstructive Sleep Apnea, Pulmonary Function, NLR, PLR, PAP Therapy, Inflammation
  7. Yıl: 2025
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: Sağlık Bakanlığı
  10. Enstitü: Ankara Etlik Şehir Hastanesi
  11. Ana Bilim Dalı: Göğüs Hastalıkları Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

Amaç: Obstrüktif Uyku Apne Sendromu (OSAS), tekrarlayan üst solunum yolu tıkanıklıkları ile karakterize yaygın bir uyku bozukluğudur. OSAS'ın etkileri ise sadece üst solunum yolları ile sınırlı değildir. Aralıklı hipoksinin uyardığı sistemik inflamasyon sonucu pulmoner, kardiyak, metabolik ve diğer sistemleri de etkileyen geniş bir etki yelpazesi ortaya çıkar. Çalışmamızın amacı OSAS'ta ortaya çıkan sistemik inflamasyonun solunum fonksiyonlarına etkisini incelemek, orta ve şiddetli OSAS için standart tedavi yöntemi olan Pozitif Hava Yolu Basıncı (PAP) tedavisinin bu etkileri ne derece ortadan kaldırdığını görebilmektir. Literatürde OSAS'ın inflamasyon ve solunum fonksiyonlarına etkisi ile ilgili çalışmalar olsa da inflamasyon ve solunum ilişkisini inceleyen ve uzun dönem takip içeren çalışmalar sınırlıdır. Gereç ve Yöntem: Çalışmamıza orta-ağır şiddetli OSAS tanısı alan ve 3 ay düzenli PAP tedavisi kullanan 18-65 yaş aralığında (Astım, KOAH ve alerjik riniti olan hastalar araştırmaya dahil edilmemiştir) 101 hasta ile, OSAS semptomları taşımayan ve 40 kişiden oluşan kontrol grubu dahil edildi. İnflamasyon parametreleri (Nötrofil/Lenfosit Oranı [NLR], Trombosit/Lenfosit Oranı [PLR]) ve solunum fonksiyon testleri (FEV1, FVC, FEV1/FVC, FEF₂₅–₇₅) tüm gruplarda bakıldı. OSAS'lı hastalarda PAP tedavisi öncesi ve en az 3 aylık tedavi sonrası aynı tetkikler tekrarlandı ve sonuçlar karşılaştırıldı. OSAS tanılı hastalar (tedavi öncesi ve sonrası olmak üzere) ile kontrol grubu karşılaştırıldı. İnflamasyon- solunum fonksiyonları ilişkisini incelemek adına inflamasyon parametrelerinin ve solunum fonksiyonlarının değişim oranları (tedavi sonrası/öncesi) arasındaki korelasyonlar Spearman korelasyon katsayıları ile analiz edildi. Bulgular: Tedavi öncesi, OSAS hastalarının NLR ve PLR değerleri kontrol grubuna göre anlamlı olarak yüksekti (medyan NLR: 2,15 vs 1,62; PLR: 121 vs 101; p < 0,05) ve solunum fonksiyon parametreleri düşüktü (FEV1: %88,92±15,7 vs %106,48 ±12,40, FVC: %90,73±14,35 vs %106,40±13,13 ; p < 0,05). PAP tedavisi sonrasında NLR ve PLR değerleri anlamlı olarak azaldı (medyan NLR: 1,81 ; PLR: 105,3; p < 0,05), FEV1, FVC ve FEF₂₅–₇₅ ise arttı (FEV1:%94,55±15,17 ; FVC:%96,44±13,46 ; FEF₂₅–₇₅:84,23±25,3; p < 0,05). NLR'deki azalma ile FEV1 (r = -0,42; p < 0,05) ve FVC (r = -0,38; p < 0,05) artışı arasında anlamlı negatif korelasyon gözlendi. Tartışma: OSAS, üst solunum yolunda hava akımı kısıtlamasına bağlı uyku bozukluğu olarak bilinse de etkileri üst solunum yolu ile sınırlı kalmaz. Aralıklı hipoksi ile oksidatif stres, endotel disfonksiyonu ve sistemik inflamasyonu uyararak etkisini diğer sistemler üzerine de gösterir. PAP tedavisi OSAS'ta altın standart tedavi yöntemidir. PAP tedavisi ile sadece hastaların gece (horlama, tanıklı apne) ve gündüz (gündüz aşırı uykululuk hali) semptomları değil sistemik inflamasyon da gerilemekte ve OSAS'ın diğer sistemler üzerine olan etkileri de sınırlanmaktadır. Sonuç: Çalışmamızda da pro-inflamatuar belirteçlerde (NLR, PLR) yaş, cinsiyet ve VKİ (Vücut Kitle İndeksi) gibi değişkenlerden bağımsız olarak PAP tedavisi sonrası, tedavi öncesine göre istatistiksel olarak anlamlı düşüş görüldü. Solunum fonksiyonlarında ise (FEV1, FVC, FEV1/FVC ve , FEF₂₅–₇₅) tedavi sonrası istatistiksel olarak anlamlı artış görüldü. Aynı zamanda FEV1 ve FVC ile AHI arasında negatif korelasyon saptandı ve hastalık şiddeti arttıkça FEV1 ve FVC'de düşüş gözlendi. Proinflamatuar belirteçler tek başına hastalık şiddetini göstermede yetersiz kalsa da hastalık ve tedavi takibinde anlamlı sonuçlar vermektedir. Tedavi öncesi ve kontrol grubu arasında hem pro-inflamatuar belirteçlerde hem de solunum fonksiyonlarında anlamlı farklılıklar izlendi. Tedavi sonrası proinflamatuar belirteçler kontrol grubuna istatistiksel olarak anlamlı şekilde yaklaştı. FEV1, FVC, FEF₂₅– ₇₅ değerleri ise tedavi sonrası; tedavi öncesine göre anlamlı olarak yükselmesine rağmen kontrol grubu ile istatistiki olarak anlamlı fark devam etmiştir.Pro-inflamatuar belirteçlerin ve solunum fonksiyonlarının ilişkisi incelendiğinde ise (tedavi sonrası ve tedavi öncesi değişim oranları karşılaştırılarak) tedavi sonrası NLR düşüşü ile FEV1 ve FVC artışı arasında istatistiksel olarak anlamlı korelasyon saptandı. Bu durum sistemik inflamasyonun azalmasının pulmoner fonksiyon iyileşmesi ile ilişkili olduğunu göstermektedir.

Özet (Çeviri)

Aim: Obstructive Sleep Apnea Syndrome (OSAS) is a common sleep disorder characterized by recurrent upper airway obstructions. The effects of OSAS are not limited to the upper airways. Intermittent hypoxia triggers systemic inflammation, resulting in a wide range of effects that also affect the pulmonary, cardiac, metabolic, and other systems. The aim of our study is to examine the effect of systemic inflammation in OSAS on respiratory function and to see to what extent Positive Airway Pressure (PAP) therapy, the standard treatment for moderate and severe OSAS, eliminates these effects. Although there are studies in the literature on the effects of OSAS on inflammation and respiratory function, studies examining the relationship between inflammation and respiration and including long-term follow-up are limited. Materials and Methods: Our study included 101 patients aged 18-65 years who had been diagnosed with moderate-to-severe OSAS and had been using regular PAP therapy for 3 months (patients with asthma, COPD, and allergic rhinitis were excluded from the study), as well as a control group of 40 individuals without OSAS symptoms. Inflammation parameters (Neutrophil/Lymphocyte Ratio [NLR], Platelet/Lymphocyte Ratio [PLR]) and respiratory function tests (FEV1, FVC, FEV1/FVC, FEF₂₅–₇₅) were measured in all groups. The same tests were repeated in OSAS patients before PAP therapy and after at least 3 months of treatment, and the results were compared. Patients diagnosed with OSAS (before and after treatment) were compared with the control group. To examine the relationship between inflammation and respiratory function, the correlations between the change rates of inflammation parameters and respiratory function (after/before treatment) were analyzed using Spearman correlation coefficients. Results: Before treatment, OSAS patients had significantly higher NLR and PLR values compared to the control group (median NLR: 2.15 vs 1.62; PLR: 121 vs 101; p < 0.05) and respiratory function parameters were low (FEV1: 88.92 ± 15.7% vs. 106.48 ± 12.40%, FVC: 90.73 ± 14.35% vs. 106.40 ± 13.13%; p < 0.05). After PAP therapy, NLR and PLR values decreased significantly (median NLR: 1.81; PLR: 105.3; p < 0.05), while FEV1, FVC, and FEF₂₅–₇₅ increased (FEV1: 94.55 ± 15.17%; FVC: 96.44 ± 13.46%; FEF₂₅–₇₅: 84.23 ± 25.3; p < 0.05). A significant negative correlation was observed between the decrease in NLR and the increase in FEV1 (r = -0.42; p < 0.05) and FVC (r = -0.38; p < 0.05). Discussion: Although OSAS is known as a sleep disorder caused by airflow limitation in the upper respiratory tract, its effects are not limited to the upper respiratory tract. Intermittent hypoxia, by stimulating oxidative stress, endothelial dysfunction, and systemic inflammation, also exerts its effects on other systems. PAP therapy is the gold standard treatment for OSAS. PAP therapy not only reduces patients' nocturnal (snoring, witnessed apnea) and daytime (excessive daytime sleepiness) symptoms but also systemic inflammation, limiting the effects of OSAS on other systems. Conclusion: In our study, a statistically significant decrease in pro-inflammatory markers (NLR, PLR) was observed after PAP treatment compared to pre-treatment levels, independent of variables such as age, gender, and BMI (Body Mass Index). A statistically significant increase was observed in respiratory functions (FEV1, FVC, FEV1/FVC, and FEF₂₅–₇₅) after treatment. A negative correlation was also found between FEV1 and FVC and AHI, and a decrease in FEV1 and FVC was observed as disease severity increased. While pro-inflammatory markers alone are insufficient to indicate disease severity, they provide significant results in disease and treatment follow-up.Significant differences were observed in both pro-inflammatory markers and respiratory function between the pretreatment and control groups. After treatment, pro-inflammatory markers approached the control group statistically significantly. Although FEV1, FVC, and FEF₂₅–₇₅ values increased significantly after treatment compared to pre-treatment levels, the statistically significant difference with the control group persisted.When the relationship between pro-inflammatory markers and respiratory function was examined (by comparing the rates of change between post-treatment and pre-treatment), a statistically significant correlation was found between the post-treatment decrease in NLR and the increase in FEV1 and FVC. This suggests that a decrease in systemic inflammation is associated with improved pulmonary functions.

Benzer Tezler

  1. Tez No

    487290

    Obstruktif uyku apne sendromu olan hastalarda işitsel olaya ilişkili endojen potansiyel tetkiki ile kognitif fonksiyonların ilişkisinin değerlendirilmesi

    Evaluation of the relationship between auditory endogeneous potentials and cognitive functions in patients with obstructive sleep apne syndrome

    EDA TÜRK

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2017

    NörolojiSağlık Bilimleri Üniversitesi

    Nöroloji Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. FÜSUN MAYDA DOMAÇ

    DOÇ. DR. GÜLAY KENANGİL

  2. Tez No

    970670

    Pozitif havayolu basıncı tedavisiyle ortaya çıkan santral uyku apne sendromu gelişimindeki risk faktörlerinin belirlenmesi

    Identification of risk factors for the development of treatment-emergent central sleep apnea syndrome during positive airway pressure therapy

    MERT CAN TAŞDEMİR

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2025

    Göğüs HastalıklarıGazi Üniversitesi

    Göğüs Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. TANSU ULUKAVAK ÇİFTÇİ

  3. Tez No

    352919

    Obstrüktif uyku apne sendromlu hastalarda yaşam kalitesi düzeyi, depresif belirti sıklığı ve PAP tedavisinin etkisi

    Başlık çevirisi yok

    ÇİĞDEM HANAZAY

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2014

    Göğüs HastalıklarıGazi Üniversitesi

    Göğüs Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. TANSU ULUKAVAK ÇİFTÇİ

  4. Tez No

    985319

    Obstrüktif uyku apnesi sendromu hastalarında pozitif havayolu basınç tedavisinin mikrovasküler dolaşım üzerindeki hiperakut etkilerinin optik koherens tomografi-anjiyografi (OCT-A) ile değerlendirilmesi

    Evaluation of hyperacute effects of positive airway pressure therapy on microvascular circulation in patients with obstructive sleep apnea syndrome using optical coherence tomography - angiography (OCT-A)

    MERT SAVCI

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2025

    Göğüs Hastalıklarıİstanbul Üniversitesi-Cerrahpaşa

    Göğüs Hastalıkları ve Tüberküloz Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. ŞERMİN BÖREKÇİ

  5. Tez No

    464750

    Obstrüktif uyku apne sendromlu hastalarda rdw ve hastalığı ağırlığı ilişkisi

    Rdw in patients with osas and i̇ts association with the severity of the disease

    ESRA AYDIN ÖZGÜR

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2014

    Göğüs HastalıklarıKaradeniz Teknik Üniversitesi

    Göğüs Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. YILMAZ BÜLBÜL

Geri Dön