Tip 1 diabetes mellituslu çocuk ve adolesanlarda periferik ve otonom nöropati: L-karnitin tedavisinin periferik ve otonom sinir fonksiyonları üzerine etkisi
Peripheric and autonomic neuropathy in children and adolescents with type 1 diabetes mellitus: Effect of L-carnitine treatment on peripheric and autonomic nerve functions
- Tez No: 99330
- Danışmanlar: PROF.DR. AHMET AYDIN
- Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
- Konular: Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları, Endokrinoloji ve Metabolizma Hastalıkları, Child Health and Diseases, Endocrinology and Metabolic Diseases
- Anahtar Kelimeler: Adolesan, çocuk, tip I diabet, diabetik nöropati, elektromiyografi, karnitin. 50, Adolescent, children, diabetes mellitus, type I, diabetic neuropathy, electromyography, carnitine. 53
- Yıl: 2000
- Dil: Türkçe
- Üniversite: İstanbul Üniversitesi
- Enstitü: Cerrahpaşa Tıp Fakültesi
- Ana Bilim Dalı: Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı
- Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
- Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.
Özet
ÖZET Amaç: Hipertansiyon, mikroalbüminüri, retinopati gibi komplikasyonları olmayan diabetik çocuk ve adolesanlarda 1. Elektromiyografi ile nöropati sıklığını ve dağılımını saptamak, 2. Tespit edilen elektromiyografik bozuklukların kamitin verildikten sonra düzelip düzelmediğini göstermektir. Denekler: 51 diabetik hasta (26'sı kız, ortalama yaş 12.06 yıl), yaş ve cins olarak bunlarla eşleştirilmiş 24 normal çocuk çalışmaya alındı. Elektrofizyolojik patoloji saptanan 34 hastaya 2 ay süre ile 2 gr/m2/gün dozda oral L-kamitin tedavisi uygulanarak tedavi sonunda EMG kontrolleri yapıldı. Bulgular: 1. Çalışmaya alınan 51 hastanın 38'inde (%74.6) periferik sinir testlerinden en az birinde normalden sapma olduğunu saptadık. 38 hastanın 19'unda (%37.3) nöropati muayene bulgusu yok iken (Evre la nöropati), geri kalan 19'unda (%37.3) nöropati muayene bulgusu mevcuttu (Evre Ib nöropati). Hiçbir hastada nöropati semptomu (Evre n nöropati) ya da sakat bırakan nöropati (Evre m nöropati) yoktu. 2. Motor sinir iletilerindeki normalden sapma duysal sinirlere oranla fazla bulundu. Evre Ia'daki hastalarda motor ve duysal tutulum yaklaşık birbirine eşit iken Evre Ib' deki hastalarda motor tutulum sayısı duysal tutulum sayısının 2.5 katı idi. Alt ve üst ekstremite tutulum sayısı arasında bir fark yoktu. Distal tutulum proksimal tutulumdan 4 kez fazla idi. 483. Diabetik hasta grubunda serum total karnitin değerlerinde anlamlı fakat hafif düşüklük ( 59. 94' e karşılık 46.66 umol/l, p=0.025 ), serbest karnitinde ise bariz düşüklük bulundu ( 42.35'e karşılık 26.06 umol/l, p= 0.005 ). 4. Evre la grubuna giren olgularda karnitin sonrası sinir ileti parametrelerinde %44, sempatik cilt yanıtlarında %50 düzelme gözlendi. Evre Ib grubuna giren olgularda karnitin sonrası belirgin bir düzelme gözlenmedi. Sempatik cilt yanıtlarındaki düzelme ise %50 idi. 5. 51 hastanın 12'sinde (%24) otonom sinir sisteminin tutulduğunu gösteren sempatik cilt yanıtı patolojisi saptanmıştır. 2 aylık karnitin tedavisi sonunda 12 hastadan 6'sında sempatik cilt yanıtı düzelmiştir. 6. Periferik somatik sinir fonksiyon bozukluğu ile diabet süresi arasında korelasyon yoktu. 7. HbAic-median amplitüd (r=0.28, p=0.04), Hbaic-median motor ileti hızı (r=- 0.38, p=0.005), HbAic-fibular motor ileti hızı (r=-0.56, p=<0.0001), Hbaic-tibial motor ileti hızı (r=-0.43, p=0.002), HbAic-median F cevabı (r=0.34, p=0.018), HbAic-ulnar F (r=0.42, p=0.002), HbAic-fibular F (r=0.34, p=0.015), HbAic-tibial F (r=0.39, p=0.005), HbAic-median duysal distal gecikme (r=0.28, p=0.043), HbAio-ulnar duysal distal gecikme (r=0.35, p=0.01), HbAic-tibial motor distal gecikme (r=0.34, p=0.014), serbest karnitin-median amplitüd (r=0.31, p=0.031), serbest karnitin-tibial amplitüd (r=0.38, p=0.007), serbest karnitin-median F (r=0.29, p=0.041) oranı gibi elektromiyografik bulgular ve metabolik parametreler arasında önemli korelasyonlar bulundu. 49Sonuçlar: 1. Evre la olan grupta tedavi sonrası hem polinöropatik grupta hem de ileti patolojisi gösteren grupta patolojik ileti parametrelerinde ve sempatik cilt yanıtında belirgin düzelme gözlenmesi karnitin kullanımının erken dönemde başlatılmasının daha etkili olabileceğini düşündürdü. 2. Evre Ib olan grupta 2 aylık karnitin tedavi süresi elektrofizyolojik düzelmenin gözlenebilmesi için yeterli değildir.
Özet (Çeviri)
SUMMARY Peripheric and autonomic neuropathy in children and adolescents with type I diabetes mellitus: Effect of L-carnitine treatment on peripheric and autonomic nerve functions. Objective: 1. to assess the prevalence and extent of peripheral and autonomic neuropathy by electromyographic parameters, 2. to establish whether carnitine treatment cure the electromyographic dysfunctions in diabetic children and adolescents without major complications such as hypertension, nephropaty or retinopathy. Subjects: Fifty-one diabetic patients (26 females, mean age 12.06 years) and 24 age- and sex- matched healthy subjects were included in their study. L-carnitine was administered to 34 patients with abnormal electrophysiological tests, in a dose of 2 gr/m2/day for two months, by the oral route. At the end of the treatment period, control EMGs were performed. Results: 1. We assessed mild abnormalities in at least one of the peripheral nerve fiber tests in 38 out of 51 (74.6%) diabetic patients. Physical examination of 19 of these 38 children revealed no sign of neuropathy (37.3%-neuropathy stage la), whereas in the remaining 19 (37.3%) neuropathy signs were evident (neuropathy stage lb). None of the patients had any neuropathy symptom (neuropathy stage II) or disability due to neuropathy (neuropathy stage III). 2. Motor and sensory involvements of stage la patients were found to be almost equivalent, while at stage lb, number of motor unit dysfunctions were 2.5 times more than the sensory ones. There was no difference between the extent of involvements of lower and upper extremities, quantitatively. Distal anatomical sites were found to be affected four times more than the proximal ones. 513. When compared to normal children serum total carnitine levels in diabetic patients were found to be slightly but significantly decreased ( 46.66 umol/l vice 59.94 umol/l, p= 0.025), however free carnitine levels were found to be absolutely decreased (26.06 umol/l vice 42.35 umol/l, p=0.005). 4.After carnitine administration, improvements in nerve conduction parameters were assesed in 44% of the patients with stage la neuropathy. On the other hand no significant improvement was noted to occur with carnitine treatment, in the stage lb neuropathic patients. 5. Disturbed sympathetic skin response, an indicator of autonomic nerve system involvement was reported in 12 of 51 patients (24%). By the end of two months of carnitine treatment, sympathetic skin responses had improved in 6 patients out of 12 6. There was no correlation between the peripheral somatic nerve dysfunction and duration of diabetes. 7. Significant correlations were found between electromyographic findings and metabolic parameters ; HbAic-median amplitude (r=0.28, p=0.04), HbAic- median motor nerve conduction velocity (r=-0.38,p=0.005), HbAic-fibular motor nerve conduction velocity (r=-0.56, p<0.0001), HbAic-tibial motor nerve conduction velocity(r=-0.43, p=0.002), HbAic-median F response (r=0.34, p=0.015), HbAic-tibial F response (r=0.39, p=0.005), HbAic-median sensory distal latency (r=0.28, p=0.043), HbAic-ulnar sensory distal latency (r=0.35, p=0.01), HbAic-tibial motor distal latency (r=0.34, p=0.014), free camitine-median amplitüd (r=0.31, p=0.031), free carnitine-tibial amplitude (r=0.38, p=0.007), free carnitine- median F response (r=0.29, p=0.041) 52Conclusions: 1. Since all of stage la patients ( both patients with polyneuropathy, and nerve conduction abnormalities) had accomplished absolute improvements in nerve conduction parameters and sympathetic skin responses with carnitine treatment, then we suggest that it could be more effective to initiate carnitine in the early stage of this disorder. 2. At stage lb, two months of carnitine treatment period is probably insufficient to achieve any electrophysiological improvement in peripheral nerves.
Benzer Tezler
- İnsüline bağımlı diyabetes mellituslu çocuk ve adölesanlarda diyabetik nefropati, retinopati ve nöropatinin erken bulgular ışığında araştırılması
A Study of diabetic nephropathy, retinopathy and neuropathy in patients with IDDM in the view of early signs
MUSTAFA BAKMAN
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
1999
Çocuk Sağlığı ve HastalıklarıÇukurova ÜniversitesiÇocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı
DOÇ. DR. BİLGİN YÜKSEL
- Tip 1 diabetes mellituslu çocuk ve adolesanlarda asemptomatik kardiyomiyopati: Ekokardiyografik göstergeler ile diyabet süresi, glisemik kontrol ve serum karnitin düzeyleri arasındaki ilişki
Asymptomatic cardiomyopathy in children and adolescents with type 1 diabetes mellitus: Echocardiographic indices and their relation with duration of diabetes, glycemic control and serum carnitine levels
S. ERDAL ADAL
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
1999
Çocuk Sağlığı ve Hastalıklarıİstanbul ÜniversitesiÇocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı
PROF. DR. AHMET AYDIN
- Tip I diabetes mellituslu hastalarda serbest ve açil karnitin düzeylerinin açlık kan şekeri, beta-hidroksibutirat, serbest yağ asitleri ve lipid profili ile olan ilişkileri
The Relationship between the levels of free and acyl carnitine and fasting blood glucose, beta-hyroxybutyrate, free fatty acids and lipid profiles in patient with type I diabetes mellitus
GÜVEN KOYUNCU
- İnsuline bağımlı diabetes mellitusu olan adölesanlara öz bakımlarının öğretilmesi ve değerlendirilmesi
Assessing and teaching self care to adolescents with insulin dependent diabetes mellitus
MERAL BAYAT
Doktora
Türkçe
1999
Çocuk Sağlığı ve HastalıklarıHacettepe ÜniversitesiÇocuk Sağlığı ve Hastalıkları Hemşireliği Ana Bilim Dalı
DOÇ. DR. HİCRAN ÇAVUŞOĞLU
- Tip I diyabetli çocuk ve adölesanlarda erken aterosklerozun, karotisarter duvar kalınlığı ölçümü ile değerlendirilmesi
Başlık çevirisi yok
TANER YAVUZ
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
1999
Çocuk Sağlığı ve Hastalıklarıİstanbul ÜniversitesiÇocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı
PROF. DR. RUKİYE EKER ÖMEROĞLU