Geri Dön

Çocukluk çağı akut lösemilerinde erken ve geç dönem antrasiklin kardiyotoksisitesinin tanısında kardiyak troponin T ve ekokardiyografi

Başlık çevirisi mevcut değil.

  1. Tez No: 99310
  2. Yazar: BETÜL BİNER
  3. Danışmanlar: PROF.DR. ÖMER DEVECİOĞLU
  4. Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
  5. Konular: Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları, Hematoloji, Onkoloji, Child Health and Diseases, Hematology, Oncology
  6. Anahtar Kelimeler: Belirtilmemiş.
  7. Yıl: 2000
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: İstanbul Üniversitesi
  10. Enstitü: Tıp Fakültesi
  11. Ana Bilim Dalı: Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

57 ÖZET Çalışmamıza erken ve geç başlangıçtı antrasiklin kardiyotoksisitesini araştırdığımız iki ayrı grup ALL olgusu alındı. Birinci grupta, 2-15 yaş arasında yeni tanı konmuş 12 erkek, 9 kız toplam 21 ALL hastası, erken antrasiklin kardiyotoksisitesini araştırmak üzere çalışmamıza alındı. BFM 86 Faz I remisyon indüksiyonu tedavisi almakta olan 11 hastanın 11 tedavi öncesi, 44 tedavi sonrası olmak üzere toplam 55 serum örneğinde cTnT düzeyine bakıldı. BFM 86 Faz IV tedavisi sırasında 10 hastanın, 10'u tedavi öncesi, 30 tane tedavi sonrası olmak üzere toplam 40 serum örneğinde cTnT seviyesi belirlendi. cTnT 2.jenerasyon Elecsys teknolojisi ile immunokimyasal analizörde elektrokemiluminesan immunoassay (ECLIA) yöntemi ile çalışıldı. Hastalarımıza ait 95 serum örneğinin cTnT ölçümleri <0.01 ng/ml olarak, saptanabilen düzeyin altında bulundu. Çalışmamızda antrasiklinlere bağlı kardiyak miyosit hasarını saptamak için cTnT'nin hassas bir biyokimyasal belirleyici olmadığı sonucuna varıldı. Çalışmamızın ikinci kısmında, geç başlangıçlı antrasiklin kardiyotoksisitesini araştırmak üzere tedavisi kesildikten sonra en az bir yıl, ortalama 4.67±3.57 yıl geçmiş olan 17 erkek, 13 kız olmak üzere toplam 30 ALL hastasının ekokardiyografi ile sol ventrikülün sistolik ve diyastolik fonksiyonları değerlendirildi. Hastaların yaş ortalaması 11.73±4.98 yıl ve aldıktan toplam kümülatif antrasiklin dozu 188±27 mg/m2 idi. Yirmi sağlıklı çocuktan oluşan kontrol grubunun da ekokardiyografi ile sol ventrikülün sistolik ve diyastolik fonksiyon parametreleri değerlendirildi. İki boyutlu, M-mode ekokardiyografi incelemeleri ile LVEF, FS ölçümleri bakımından tedavisi kesilmiş ALL hastaları ve kontrol gruptarı arasında farklılık bulunmadı. Tedavisi 10 yıl önce kesilmiş ve 270 mg/m2 toplam kümülatif doksorubisin dozu uygulanmış olan 19 yaşındaki bir kız hastamızın FS değeri % 24.79 (normal >%28) olarak düşük bulundu. Pw-Doppler ekokardiyografi ile değerlendirdiğimiz sol ventrikülün diyastolik fonksiyonlanndan E, A, E/A oranı ve IVRT ölçümleri ile kontrol grubu arasında58 farklılık saptanmadı. Literatürde diyastolik fonksiyonlardaki bozulmayı gösterme bakımından önemi vurgulanan deselerasyon zamanı ölçümünde kontrol grubuna göre istatistiksel olarak çok anlamlı bir uzama saptandı (p <0.0001) DTdeki uzama dilate kardiyomiyopatinin hafif formlarında görülmektedir. Geç başlangıçtı antrasiklin kardiyomiyotoksisitesi, miyokarddaki hücre kaybının yerine yaygın fibrosis geliştiğinden dolayı sol ventrikül relaksasyonu bozulması sonucu diyastolik disfonksiyon ortaya çıkmaktadır. Çalışmamızda bir hasta dışında sistolik fonksiyonları normal olan hastalarımızda diyastolik fonksiyonlarda bozulmanın saptanması önemli bir bulgudur. ALL'den kür sağlanmış olan bu hasta grubunun geç başlangıçlı antrasiklin kardiyotoksisitesi yönünden daha yakın izlenmesi gerektiğini göstermiştir. Çalışmamızda erken ve geç başlangıçlı antrasiklin kardiyotoksisitesi, iki ayrı ALL hasta grubunda incelenmiştir. Erken dönem antrasiklin kardiyotoksisitesi ALL tanısı yeni konmuş hastaların tedavi öncesi ve tedavi sonrası serum örneklerinde cTnT ölçülerek araştırılmıştır. Hastaların BFM 86 Faz I ve Faz IV tedavisi sırasında serum cTnT düzeyinde artış bulunmamıştır. Antrasiklinlere bağlı kardiyomiyosit hasarını saptamak için cTnTnin hassas bir biyokimyasal belirleyici olmadığı sonucuna varılmıştır. Geç başlangıçlı antrasiklin kardiyotoksisitesi, tedavisi kesildikten sonra en az 1 yıl geçmiş olan remisyondaki çocukluk çağı ALL hastalarında ekokardiyografi ile sistolik ve diyastolik fonksiyonları ölçülerek araştırılmıştır. Hastalarımızın sistolik fonksiyon parametrelerinden EF, FS ve LVMi değerleri, ve diyastolik fonksiyon parametrelerinden E, A, E/A ve IVRT değerleri kontroller ile farklılık göstermemiştir. Tedavisi kesildikten sonra 10 yıl geçmiş ve kümülatif doksorubisin dozu 270 mg/m2 olan 19 yaşındaki bir kız hastamızın FS değeri düşük bulunmuştur. Deselerasyon zamanı bakımından, tedavisi kesilmiş ALL hastalarımız ve kontrol grubu arasında istatistiksel olarak anlamlı uzama mevcuttu (p>0.0001). Bu bilgiler çocukluk çağı Ali'sinden kür sağlanmış olan hastaların izlenmesinde bize yol gösterecektir.

Özet (Çeviri)

Özet çevirisi mevcut değil.

Geri Dön