Geri Dön

HIV ile yaşayan bireylerde geç başvuranların oranı ve geç başvuru ile ilişkili faktörler

Başlık çevirisi mevcut değil.

  1. Tez No: 989470
  2. Yazar: BENAN ATAK BOLATASLAN
  3. Danışmanlar: PROF. DR. VOLKAN KORTEN, PROF. DR. ELİF TİGEN
  4. Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
  5. Konular: Enfeksiyon Hastalıkları ve Klinik Mikrobiyoloji, Infectious Diseases and Clinical Microbiology
  6. Anahtar Kelimeler: Belirtilmemiş.
  7. Yıl: 2026
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: Marmara Üniversitesi
  10. Enstitü: Tıp Fakültesi
  11. Ana Bilim Dalı: Enfeksiyon Hastalıkları ve Klinik Mikrobiyoloji Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Enfeksiyon ve Klinik Mikrobiyoloji Bilim Dalı
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

Giriş ve Amaç Bu çalışmada Marmara Üniversitesi Enfeksiyon Hastalıkları kliniğinde takip edilen HIV ile yaşayan bireylerde geç başvuru oranlarını ve geç başvuru ile ilişkili faktörleri saptamayı amaçladık. Yöntem 1986 ile 2024 yılları arasında merkezimizde teşhis ve takip edilen HIV ile yaşayan 1.440 bireyin kayıtlarını içeren web tabanlı bir veri tabanı incelendi. Geç başvuru, CD4 sayısının 350/mm³'nin altında olması veya CD4 sayısına bakılmaksızın başvuru anında veya sonrasındaki 24 hafta içinde AIDS tanımlayan bir olay olması ve yakın enfeksiyonun olmaması olarak tanımlandı. CD4 sayısı eksik olan bireyler dışlandı. Kalan 1.305 birey geç başvuru ve geç başvuru değil olarak sınıflandırıldı. Geç teşhisle ilişkili parametreleri belirlemek için çok değişkenli lojistik regresyon analizi kullanıldı. Bulgular Geç başvuranların oranı %46,8 (612/1305) olarak saptandı. Geç başvuranların medyan yaşı 38 iken geç başvuru olmayan bireylerin medyan yaşı 32'ydi. Erkek bireyler geç başvuru grubunun %87'sini, geç başvuru olmayan grubun %89'unu oluşturuyordu. CD4+ sayısı 350/mm³'ten küçük olmasına rağmen yakın enfeksiyonu olması nedeniyle geç başvuru olarak kabul edilmeyen 59 birey vardı. İleri evre HIV enfeksiyonu olan bireylerin oranı %24,9 (326/1305) olarak saptandı. Bulaş yolu bilinmeyen bireylerin daha geç başvurduğu (OR: 1,77 95% CI (1,16-2,72), p değeri: 0,008) bulundu. İleri yaş (OR: 2,39 95% CI (1,57-3,64), p değeri: <0,001), yüksek viral yük (OR: 3,10 95% CI (1,96-4,91), p değeri:<0,001) ve düşük eğitim düzeyi (OR: 0,419 95% CI (0,31-0,56), p değeri:<0,001) geç başvuru ile ilişkiliydi. Sonuç Marmara Üniversitesi Enfeksiyon hastalıklarında izlenen HIV ile yaşayan bireylerde geç başvuru %40'ın üzerinde olup yıllar içinde iyileşme gözlenmemiştir. Ülkemizde erken tanı koymaya yönelik çabaların artarak devam etmesi gerekmektedir.

Özet (Çeviri)

Objective This study aimed to determine the rate of late HIV diagnosis and associated factors among people living with HIV followed at the Marmara University Infectious Diseases Clinic. Methods A web-based database containing records of 1,440 people living with HIV diagnosed and followed at the center between 1986 and 2024 was reviewed. Late diagnosis of HIV was defined as a CD4 count below 350/mm³ or, regardless of CD4 count, an AIDS-defining event at or within 24 weeks of presentation, and absence of a recent infection. Individuals with missing CD4 count excluded. The remaining 1,305 individuals were classified as late presenters or not. Multivariable logistic regression analysis was used to determine the parameters associated with late diagnosis. Results The proportion of late diagnoses was 46.8% (612/1305). The median age of the late diagnosis group was 38, while the median age of non-late diagnosis group was 32. Male individuals constituted 87% of the late diagnosis group and 89% of the non-late diagnosis group. Although they had a CD4+ count below 350, 59 individuals were not included in the late diagnosis group because of recent infection. Advanced-stage HIV infection was 24.9% (326/1305) of the individuals. Individuals with an unknown route of transmission diagnosed late (OR: 1.77 95% CI (1.16-2.72), p-value: 0.008). Older age (OR: 2.39 95% CI (1.57-3.64), p-value: <0.001), high viral load (OR: 3.10 95% CI (1.96-4.91), p-value: <0.001) and low education level (OR: 0.419 95% CI (0.31-0.56), p-value: <0.001) were associated with late diagnosis. Conclusions Late HIV diagnosis is over 40% among individuals living with HIV monitored at Marmara University, with no improvement observed over the years. Efforts to ensure earlier diagnosis in the country need to continue and increase.

Benzer Tezler

  1. HIV ile yaşayan bireylerde geç tanı sıklığı ve ilişkili risk faktörlerinin belirlenmesi geç tanılı olgularda hospitalizasyon oranı

    Frequency of late presentation in people living with HIV and related risk factors for late diagnosis and hospitalization rate in late diagnosis cases

    NURLANA MIKAYILOVA

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2021

    Enfeksiyon Hastalıkları ve Klinik MikrobiyolojiSağlık Bilimleri Üniversitesi

    Enfeksiyon Hastalıkları ve Klinik Mikrobiyoloji Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. AYŞE İNCİ

  2. HIV/AİDS olgularında cinsel yolla bulaşan enfeksiyonların sıklığı, etkenlerin dağılımı ve risk faktörlerinin değerlendirilmesi

    The incidence of sexually transmitted infections in HIV/AIDS and evaluation of risk factors

    EBRU TAŞPINAR ŞEN

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2020

    Enfeksiyon Hastalıkları ve Klinik MikrobiyolojiSağlık Bilimleri Üniversitesi

    Enfeksiyon Hastalıkları ve Klinik Mikrobiyoloji Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. ALİYE BAŞTUĞ

  3. HIV ile yaşayan bireylerde sağlık anksiyetesinin yaşam kalitesi ve psikososyal işlevsellikle ilişkisi

    Health anxiety in people living with hiv and its relationship to quality of life and psychosocial functioning

    NAZIM YILDIZ

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2018

    Psikiyatriİstanbul Üniversitesi-Cerrahpaşa

    Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. NEŞE KOCABAŞOĞLU

  4. HIV ile yaşayan bireylerde karotis ve brakial arter duvar kalınlık ölçümü ve kardiyovasküler hastalık riski ile ilişkisi

    Carotid and brachial artery wall thickness measurement in individuals living with HIV and its relationship with cardiovascular disease risk

    ZEYNEP BİLGİÇ

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2021

    Enfeksiyon Hastalıkları ve Klinik MikrobiyolojiAnkara Yıldırım Beyazıt Üniversitesi

    Enfeksiyon Hastalıkları ve Klinik Mikrobiyoloji Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. BİRCAN KAYAASLAN

  5. HIV ile yaşayan bireylerde integraz inhibitörü kullanımı ve sağlıklı yaşam biçimi davranışlarının kilo artışına etkisinin değerlendirilmesi

    Evaluation of the effect of use of integrase inhibitors and healthy lifestyle behaviors on weight gain in people living with HIV

    NİZAMETTİN KEMİRTLEK

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2022

    Enfeksiyon Hastalıkları ve Klinik MikrobiyolojiSağlık Bilimleri Üniversitesi

    Enfeksiyon Hastalıkları ve Klinik Mikrobiyoloji Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. ADALET ALTUNSOY