Geri Dön

İnsülin naif Tip 2 diyabet hastalarında insülin tedavisinin inflamatuar parametreler üzerine etkisi

The effect of insulin therapy on inflammatory parameters in insulin-naive patients with Type 2 diabetes

  1. Tez No: 982238
  2. Yazar: AHMET SEZEN
  3. Danışmanlar: DOÇ. DR. KADEM ARSLAN
  4. Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
  5. Konular: İç Hastalıkları, Internal diseases
  6. Anahtar Kelimeler: İnflamasyon, İnsülin Tedavisi, Monosit Lenfosit Oranı, Nötrofil Lenfosit Oranı, Sistemik İmmün-İnflamatuar İndeks, Pan İmmün-İnflamatuar İndeks, Tip 2 diyabet, Inflammation, Insulin Therapy, Monocyte Lymphocyte Ratio, Neutrophil Lymphocyte Ratio, Systemic Immuno-Inflammatory Index, Pan Immuno-Inflammatory Index, Type 2 Diabetes
  7. Yıl: 2025
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: Sağlık Bilimleri Üniversitesi
  10. Enstitü: Hamidiye Tıp Fakültesi
  11. Ana Bilim Dalı: İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

Amaç: İlk kez insülin tedavisi başlanan tip 2 diabetes mellitus (DM) hastalarında insülin tedavisi başlangıcındaki ve insülin tedavisi sonrası 6. ayda yapılan kan tetkiklerindeki inflamatuar parametreleri kullanarak, insülin tedavisinin tip 2 diyabetiklerde inflamatuar parametreler üzerine olası etkilerini araştırmayı amaçladık. Ayrıca insülin naif tip 2 diyabetiklerde, insülin tedavisine geçişte hastaların klinik ve laboratuvar özelliklerini değerlendirmeyi hedefledik. Gereç ve Yöntem: Bu çalışma, 01/09/2021 - 01/10/2024 tarihleri arasında Sancaktepe Şehit Prof. Dr. İlhan Varank Eğitim ve Araştırma Hastanesi İç Hastalıkları Polikliniğine başvuran ve ilk kez insülin tedavisi başlanan 18 yaş üstü tip 2 diyabet hastaları üzerinde retrospektif olarak yapılmıştır. Hastaların; demografik özellikleri, tıbbi hikayeleri, antropometrik ölçümleri, insülin tedavisi başlangıcı ve 6. ay kontrol vizitindeki kan tetkiki sonuçları incelenerek kaydedilmiştir. Hastaların hemogram tetkikinden insülin tedavisi başlandığında ve insülin tedavisi sonrası 6.ayda Nötrofil/Lenfosit Oranı (NLO), Platelet/Lenfosit Oranı (PLO), Monosit/Lenfosit Oranı (MLO) hesaplanarak kaydedilmiştir. İnsülin tedavisi başladığı an ve 6. ay vizit değerleri arasında, inflamatuar paremetreler, glisemik ve metabolik değerler açısından karşılaştırmalar yapılmıştır. Yine hastaların açlık kan glikozu ve Hba1c değerleri ile inflamatuar parametreler arasında karşılaştırmalar yapılmıştır. Elde edilen verilerle istatistiksel analizler yapıldı. Bulgular: Çalışmaya %45,8'i (n=55) kadın ve %54,2'si (n=65) erkek olmak üzere ilk kez insülin tedavisi başlanan toplam 120 tip 2 diyabetli hasta dahil edilmiştir. Tüm hasta grubunun yaş ortalaması 53,13±11,07 yıldı, kadın ve erkek hastaların yaş ortalamaları arasında anlamlı fark yoktu. Tüm hasta grubunun vücut kitle indeksi (VKİ) ortalaması 30,21±5,91 kg/m² olarak bulundu. Kadın hastaların ortalama VKİ'si erkek hastalara göre anlamlı daha yüksekti (p=0,004). Hasta grubunun %73,3'ünde en az bir komorbid hastalık mevcuttu ve en sık komorbid hastalıklar; hiperlipidemi (%55) ve hipertansiyondu (%42,5). Tüm hasta grubunun %30,8'i yeni tanı tip 2 diyabet hastasıydı, önceden tip 2 DM tanılı hastalarda ortalama diyabet süresi 7,46±4,35 yıldı. Tüm hasta grubunda ortalama HbA1C düzeyi %11,31±1,55 olarak saptandı. Tüm hasta grubunda %63,3'üne bazal insülin, %36,7'sine bazal-bolus insülin tedavisi başlanmıştı. Bazal-bolus insülin tedavisi başlanan hastaların ortalama HbA1C ve açlık kan şekeri düzeyleri, yalnızca bazal insülin başlanan gruptan anlamlı daha yüksekti (p<0,001, p<0,001). Tüm hasta grubunda, insülin tedavisi öncesi ve insülin tedavisi sonrası 6.ay inflamatuar parametreleri incelendiğinde; nötrofil/lenfosit oranı, trombosit/lenfosit oranı, sistemik immün inflamatuar indeks ve pan-immün-inflamatuar indeks değerlerinde anlamlı değişiklik gözlenmedi. İnflamatuar parametreler ile glisemik biyokimyasal testler arasındaki ilişkiler değerlendirildiğinde; NLO, TLO, SII ve PIV ile anlamlı ilişki saptanmadı, MLO ile açlık kan glikozu arasında pozitif yönde anlamlı korelasyon bulundu (p=0,022). Sonuç: İlk kez insülin tedavisi başlanan tip 2 diyabet hastalarında, insülin tedavisinin başlangıcı ve sonrası 6. aydaki NLO, MLO, PLO, SII ve PAI gibi inflamatuar parametreler üzerinde anlamlı değişiklik oluşturmadığını saptadık. İnsülinin anti-inflamatuar etkisini, glisemik regülasyonu sağlarken hipergliseminin olumsuz etkilerini azaltarak ve rutinde ölçemediğimiz moleküler düzeylerde gösteriyor olması muhtemeldir. İleri inflamatuar testlerin kullanıldığı, çok merkezli ve daha kapsamlı çalışmalarda daha farklı sonuçlar elde edilebileceğini düşünmekteyiz.

Özet (Çeviri)

Objective: It is aimed to investigate the potential effects of insulin therapy on inflammatory parameters in type 2 diabetes mellitus (DM) patients starting insulin therapy for the first time, using blood tests taken at the beginning of insulin therapy and at 6 months post-insulin therapy. We also aimed to evaluate the clinical and laboratory characteristics of insulin-naive type 2 diabetic patients during the transition to insulin therapy. Materials and Methods: This retrospective study was conducted on type 2 diabetic patients over the age of 18 who were treated at the Sancaktepe Şehit Prof. Dr. İlhan Varank Training and Research Hospital's Internal Medicine Outpatient Clinic between 01/09/2021-01/10/2024 and were receiving insulin therapy for the first time. The patients' demographic characteristics, medical history, anthropometric measurements, and blood test results at the beginning of insulin therapy and at the 6-month follow-up visit were reviewed and recorded. The patients' Neutrophil/Lymphocyte Ratio (NLR), Platelet/Lymphocyte Ratio (PLR), and Monocyte/Lymphocyte Ratio (MLR) were calculated and recorded from their hemograms at the start of insulin therapy and at the 6-month follow-up visit. Comparisons were made between the values at the start of insulin treatment and the 6th month visit in terms of inflammatory parameters, glycemic and metabolic values. Comparisons were also made between patients' fasting blood glucose and HbA1c values and inflammatory parameters. Statistical analyses were performed on the obtained data. Results: A total of 120 patients (45.8% (n=55) female and 54.2% (n=65) male) with type 2 diabetes who were receiving insulin treatment for the first time were included in the study.The mean age of the all patient group was 53.13±11.07 years, and there was no significant difference between the mean ages of female and male patients. The mean body mass index (BMI) of all patient group was 30.21±5.91 kg/m². The mean BMI of female patients was significantly higher than males (p=0.004). 73.3% of the patients group had at least one comorbid disease, and the most common comorbid diseases were hyperlipidemia (55%) and hypertension (42.5%). 30.8% of the the patients were newly diagnosed type 2 diabetic patients, and the mean duration of diabetes in patients previously diagnosed with type 2 DM was 7.46±4.35 years. The mean HbA1C level in all patient group was found to be 11.31±1.55%. In the whole group, 63.3% had been started on basal insulin and 36.7% on basal-bolus insulin therapy. The mean HbA1C and fasting blood glucose levels of patients who were started on basal-bolus insulin therapy were significantly higher than the group who were started on basal insulin alone (p<0.001, p<0.001). When inflammatory parameters were examined in all patient group before and 6 months after insulin therapy, no significant changes were observed in the neutrophil/lymphocyte ratio, platelet/lymphocyte ratio, systemic immune-inflammatory index, and pan-immuno-inflammatory index values. When the relationships between inflammatory parameters and glycemic biochemical tests were evaluated, no significant correlation was found with NLR, PLR, SII, and PIV, while a positive significant correlation was found between MLR and fasting blood glucose (p=0.022). Conclusion: We found that in type 2 diabetic patients receiving insulin therapy for the first time, there was no significant change in inflammatory parameters such as NLR, MLR, PLR, SII, and PAI at the beginning and 6 months after insulin therapy. It is likely that insulin exerts its anti-inflammatory effect by reducing the adverse effects of hyperglycemia while maintaining glycemic regulation, at molecular levels that we cannot routinely measure. We believe that more comprehensive, multicenter studies using advanced inflammatory tests may yield different results.

Benzer Tezler

  1. Çocuklarda diyabetik ketoasidoz tedavisi ve sonuçları

    Diabetic ketoacidosis treatment and results in children

    PEMBE DERİN OYGAR

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2006

    Çocuk Sağlığı ve HastalıklarıAnkara Üniversitesi

    Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    PROF.DR. MERİH BERBEROĞLU

  2. Tip 2 diyabetik hastalarda neudesin düzeyi ve metabolik parametrelerle ilişkisi

    In type 2 diabetic patiens neudesin levels and relationship between metabolic parameters

    ÖVGÜ KARATAŞ

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2018

    Endokrinoloji ve Metabolizma HastalıklarıSağlık Bilimleri Üniversitesi

    İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. ARİF YÜKSEL

  3. Stevia rebauduiana (bertoni) ekstresi ve N-nitro-l-arginin (L-NNA)'in, deneysel diyabet ve nitrik oksit sentaz üzerine etkileri

    Effects of Stevia rebaudiana (bertoni) extract and N-nitro-L-arginine (L-NNA) on experimental diabetes and nitric oxide synthase

    CANSU ŞİMŞEK

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    2005

    Tıbbi BiyolojiEskişehir Osmangazi Üniversitesi

    Tıbbi Biyoloji Ana Bilim Dalı

    PROF.DR. İRFAN DEĞİRMENCİ

  4. İnsülin ile tedavi edilen diyabetik rat modellerinde, L-NAME'nin NO, lipid parametreleri, LCAT ve Na/K ATPaz üzerine etkilerinin araştırılması

    İnvestigation of the effects of L-NAME, on NO, lipid parameters, LCAT and Na/K ATPase activities of diabetic rat models treated with insulin

    NESLİHAN TEKİN

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    2007

    BiyokimyaEskişehir Osmangazi Üniversitesi

    Biyokimya Ana Bilim Dalı

    YRD. DOÇ. DR. FAHRETTİN AKYÜZ

  5. HIV ile yaşayan bireylerde antiretroviral tedavi öncesinde ve sonrasında transient elastografi ile alkole bağlı olmayan karaciğer yağlanmasının ve fibrozisin değerlendirilmesi

    Evaluation of non-alcoholic fatty liver and fibrosis by transient elastography before and after antiretroviral treatment in people living with HIV

    MERYEM ŞAHİN ÖZDEMİR

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2023

    Enfeksiyon Hastalıkları ve Klinik Mikrobiyolojiİstanbul Üniversitesi-Cerrahpaşa

    Enfeksiyon Hastalıkları ve Klinik Mikrobiyoloji Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. ÖMER FEHMİ TABAK