Çocuklarda diyabetik ketoasidoz tedavisi ve sonuçları
Diabetic ketoacidosis treatment and results in children
- Tez No: 171436
- Danışmanlar: PROF.DR. MERİH BERBEROĞLU
- Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
- Konular: Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları, Child Health and Diseases
- Anahtar Kelimeler: Çocuk, Diyabet, Ketoasidoz, Tedavi 60, Child, Diabetes, Ketoacidosis, Treatment 62
- Yıl: 2006
- Dil: Türkçe
- Üniversite: Ankara Üniversitesi
- Enstitü: Tıp Fakültesi
- Ana Bilim Dalı: Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı
- Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
- Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.
Özet
ÖZET: Çocuklarda Diyabetik Ketoasidoz Tedavisi ve Sonuçları Diyabetik ketoasidoz atağı tedavisi konusunda tartışmalar devam ederken, bu çalışmada kliniğimizde uyguladığımız DKA tedavi protokolünün (modifiye ISPAD) sonuçlarını araştırmayı amaçladık. Bu nedenle kliniğimize son 2 yıl içinde DKA atağı ile başvuran 22 atakta tedavi sırasında kan şekeri, serum ozmolarite düşüşleri, kan gazlarındaki değişmeler ve gelişen komplikasyonlar değerlendirildi. Diyabetik ketoasidoz tedavisinin ilk 24 saati çok önemli olup, beyin ödeminin ilk 12-24 saatte geliştiği göz önüne alınırsa, modifiye olarak uyguladığımız ISPAD konsensüsünün riskli saatlarini belirlemeyi, metabolik bozuklukların ortalama hangi saatlerde düzelme sağladığım saptamayı amaçlayarak, kendi tedavi protokolümüzü gözden geçirip, gerektiği takdirde gereken değişiklikleri yapmayı hedefledik. Diyabetik ketoasidoz atağı ile başvuran olguların büyük çoğunluğunun (%72) yeni tam diyabet hastası olduğu saptandı. Bu olguların da %45 i 6 yaş altı çocuklardan oluşuyordu. Çalışmamızda %64 olgu %10 dehidratasyon ile başvururken, %15 dehidratasyon ise sadece 2 olguda saptandı. Olguların sadece %14 ü ağır asidoz tablosunda başvurdu. Başlangıç şok tedavisi ile hastaların kan şekerlerinde ortalama 419,7±250,2 mg/dl ye kadar düşüş gözlendi. Kan şekerinde en hızlı düşüşün tedavinin ilk 4. saatinde gerçekleştiği saptandı. İlk 4 saatteki kan şekeri ortalama saatlik düşüş hızı 60,477±35,03 mg/dl oldu. Kan şekerinin 250 mg/dl altına düşüşü ise ortalama 10,75 saatte gerçekleşti. Subkutan insüline ortalama 14,59+14,1 saatte geçildi. Uyguladığımız tedavi ile kan şekerinin 250 mg/dl altına düşüşü ve asidozun düzelmesi yaklaşık 16. saate denk geldi. Çoklu yoğun insülin tedavisine geçiş ortalama 42,45±17,3 saatte oldu. Olgularımızda tedavi sonrası idrarda keton kaybolması ortalama 48,91+30,16 saatte gerçekleşti. Çalışmamızda tedavinin 8. saati, serebral ödem gelişme yönünden en riskli saat olarak gözlemlendi. Bu saatte hem sodyum hem de ozmolarite değerlerinde en hızlı düşüş gerçekleşti ve 6 hastada hiponatremi, 4 hastada ise serum ozmolarite değerleri hipoozmolar olarak saptandı. Tedavi ile sadece bir hastada hipopotasemi 59gelişmiş olup yakın izlem ve erken tanıyla hastanın hipopotasemisi 16. saat itibarı ile düzeltildi. Sıvı tedavisi %63 hasta için 48 saat, %23 hasta için ise 36 saat olarak planlandı. Toplam uygulama süresi ise ortalama 30,19+11,84 saat oldu. Hastalara uygulanan sıvı tedavisi süreleri bireysel farklılıklar göstermiş olup, uygun tedavi ile planlanandan daha kısa sürelerde kan şekeri, serum ozmolaritesi ve kan gazlarında güvenli değerlere ulaşıldığı gözlendi. Sıvı tedavisi 10 olguda 24 saatten uzun sürdü. Hiçbir hastada yerine koyma sıvı miktarı 6000 ml/gün ü aşmadı. Başlangıçta tüm hastaların >20 mEq/l anyon açığı ile başvurdukları gözlendi. Anyon açığının <20 mEq/l olması tüm hastalarda 16. saatte gerçekleşti. pH mn 7,3 ün üzerine çıkması yine 16. saatte oldu. Bikarbonat tedavisi 6 olguya uygulanmış olup tedaviden sonra ortalama 8,58±7,585 saatten sonra bikarbonat düzeyi 5 mEq/l nin üzerine çıkarılabildi. Hiçbir hastada bikarbonat tedavisine ikincil komplikasyon gelişmedi. Sonuç olarak, uyguladığımız tedavi protokolü ile serebral ödem için en riskli saat 8. saat iken, kan şekeri, kan gazı ve ozmolaritede düzelme ortalama 16. saatte gerçekleştiği sonucuna varıldı. Ozmolaritedeki hızlı düşüşleri engellemek amacı ile de ilk 8-12 saatlerde litredeki sodyum içeriğinin 100 mEq olması gerektiğini kendi protokolümüz için önermekteyiz.
Özet (Çeviri)
SUMMARY: Diabetic Ketoacidosis Treatment and Results in Children While debates are ongoing on the treatment of diabetic ketoacidosis, we aimed to investigate the results of our DKA treatment protocole. Upon this, 22 attacks of DKA administered in the last two years examined for changes of blood glucose, serum osmolality and arterial blood gases and also for complications. The first 24 hours of DKA treatment is of utmost importance; considering cerebral edema is seen in the first 12-24 hours of treatment, we aimed to mark the risky hours of our protocole and determine the time when metabolic disturbances are corrected. In doing this we planned to overcheck our protocole and make the necessary changes if so ever. The majority of patients (72%) were newly diagnosed diabetics. Of these 45% were under six years of age. In our study 64% of patients were dignosed to have 10% dehydration while only two patients had 15% dehydration, 14% of the patients had severe acidosis. With resuscitation treatment patients blood glucose levels declined to 419,7±250,2 mg/dl. Most rapid decline in blood glucose is seen during the first 4 hours of the treatment. Blood glucose hourly decline rate was 60,477±35,03 mg/dl. Blood glucose falling <250 mg/dl is observed at 10,75th hour. Subcutaneous insulin treatment started at the 14,59±14,1 hours. With applied treatment blood glucose falling below 250 mg/dl and correction of acidosis were managed at approximately 16th hour. Intensive insulin treatment was applied approximately at the 48,9 1+30, 16th hour. In our study 8th hour of the treatment is seemed to be the risky hour for the development of cerebral edema. At this hour both Na and osmolality levels decline. Six patients are found to be hyponatremic and four other patients' serum osmolality levels hypo-osmolar. Under treatment only one patient had hypokalemia and with prompt observation and follow up hypokalemia is corrected at the sixteenth hour. Fluid therapy is planned to be 48 hours for 63% patients and 36 hours for 23% patients. Applied fluid duration lasted 30,19+11,84 hours. The duration of applied fluid showed individual variations and lasted shorter then expected. The duration of 61fluid replacement for the patients lasted more than 24 hours. In no patient fluid replacement exceeded 6 1/day. In the beginning all patients presented with an anion gap> 20mEq/l. Anion gap decreased below 20mEq/l at the 16th hour. pH also increased above 7,3 at the 16th hour. Bicarbonate treatment is given to six patients and HCO3 levels raised above 5 mEq/1 at approximately 8,58+7,5 85th hour. No patient had complications due to bicarbonate treatment. In conclusion, with the treatment we apply, 8th hour seems to be the risky hour for development of cerebral edema and blood glucose, arterial blood gases and osmolality correction occurs at the 16th hour. In order to prevent rapid falls in serum osmolality we propose that during the first 8-12 hour period, fluid treatment should contain 100 mEq Na per litre.
Benzer Tezler
- Tip 1 diyabetes mellituslu hastalarda diyabetik ketoasidoz tedavisi sırasında plazma glukagon benzeri peptid-1 ve glukagon benzeri peptid-2 düzeyleri
Başlık çevirisi yok
ÖZGÜR AYDIN
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2005
Çocuk Sağlığı ve Hastalıklarıİnönü ÜniversitesiÇocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı
PROF.DR. AYŞEHAN AKINCI
- Diyabetik ketoasidoz tedavisi sırasında plazma leptin düzeyindeki değişimler
Başlık çevirisi yok
ERKAN DOĞAN
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2004
Kadın Hastalıkları ve DoğumSağlık BakanlığıKadın Hastalıkları ve Doğum Ana Bilim Dalı
DR. S. ERDAL ADAL
- Tip I diyabetli hastalarda ve diyabetik olmayan kardeşlerinde serum leptin düzeyinin kan glukozu, HbA1c, C-Peptid ve diğer parametrelerle ilişkisi
Başlık çevirisi yok
ZELİHA TEKER
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2001
Çocuk Sağlığı ve HastalıklarıÇukurova ÜniversitesiÇocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı
PROF.DR. GÜLER ÖZER
- Tip 1 diabetes mellituslu çocuk ve adolesan hastaların retrospektiv olarak değerlendirilmesi
Başlık çevirisi yok
ADEM GÜL
- Tip 1 diabetes mellituslu çocuklarda serum IGF-1 ve IGFBP-3 düzeyleri ve tip 1 diabetes mellitus komplikasyonları için risk faktörleri ile ilişkisi
Başlık çevirisi yok
ERSİN SARI
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2002
Çocuk Sağlığı ve HastalıklarıEskişehir Osmangazi ÜniversitesiÇocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı