Geri Dön

Okul çağı kekeme çocukların terapi öncesi ve sonrası duygu düzenleme becerilerinin değerlendirilmesi

Evaluation of emotion regulation skills of school-age stuttering children before and after therapy

PDF İndir

  1. Tez No: 978041
  2. Yazar: SUDE HANÇA
  3. Danışmanlar: DR. ÖĞR. ÜYESİ SELİM ÜNSAL
  4. Tez Türü: Yüksek Lisans
  5. Konular: Dil ve Konuşma Terapisi, Language and Speech Therapy
  6. Anahtar Kelimeler: Belirtilmemiş.
  7. Yıl: 2025
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: İzmir Tınaztepe Üniversitesi
  10. Enstitü: Lisansüstü Eğitim Enstitüsü
  11. Ana Bilim Dalı: Dil ve Konuşma Terapisi Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

Bu çalışma, okul çağı kekeme çocukların terapi öncesi ve sonrası duygu düzenleme becerilerindeki değişimleri inceleyerek, kekemelik ile duygusal düzenleme arasındaki ilişkiyi anlamayı amaçlamaktadır. Kekemelik, yalnızca konuşma akıcılığını etkileyen bir bozukluk değil, aynı zamanda bireylerin duygusal düzenleme kapasiteleri ve psikososyal iyi oluşları üzerinde de önemli etkiler yaratmaktadır. Çalışmamıza toplam 30 çocuk (deney grubu için 13 erkek ve 2 kız; kontrol grubu için 11 erkek ve 4 kız) katıldı. Çalışmada, MIDVAS (Motivation, Identification, Desensitization, Variation, Adaptation Strategies) terapisi gibi yapılandırılmış bir yaklaşımın hem konuşma akıcılığı hem de duygusal düzenleme üzerindeki etkileri değerlendirilmiştir. Araştırmanın bulguları, kekeme çocukların duygu düzenleme becerilerinin, akıcı konuşan akranlarına kıyasla daha zayıf olduğunu ortaya koymuştur. Terapi öncesinde kekeme çocukların duygu düzenleme becerilerinde gözlenen eksiklikler, sosyal stres ve kaygının bu bireylerin yaşantılarında oynadığı kritik rolü vurgulamaktadır. MIDVAS terapisi sonrasında duygu düzenleme becerilerinde anlamlı iyileşmeler gözlemlenmiş olsa da bu iyileşmeler, kontrol grubunun seviyesine ulaşmamıştır. Bu durum, terapinin etkili olmakla birlikte kekemeliğe bağlı duygusal zorlukların tamamen ortadan kaldırılamayabileceğini göstermektedir. Çalışma ayrıca, yaş faktörünün duygu düzenleme becerilerinin gelişiminde kritik bir rol oynadığını ortaya koymuştur. Deney grubunda yaş ile duygu düzenleme puanları arasında pozitif yönlü anlamlı ilişkiler bulunmuş, bu da yaşın duygusal düzenleme becerilerinin gelişimine katkı sağladığını göstermiştir. Çalışmadan elde edilen bulgular, kekemelik tedavisinde yaşa uygun bireyselleştirilmiş yaklaşımların önemine dikkat çekmektedir.

Özet (Çeviri)

This study aims to investigate the changes in emotion regulation skills of school-aged children who stutter (CWS) before and after therapy, focusing on the relationship between stuttering and emotional regulation. Stuttering is not merely a speech fluency disorder but also significantly impacts individuals' emotional regulation capacities and psychosocial well-being. A total of 30 children (13 boys and 2 girls for the experimental group; 11 boys and 4 girls for the control group) participated in our study. The study evaluates the effects of a structured approach, namely MIDVAS (Motivation, Identification, Desensitization, Variation, Adaptation Strategies) therapy, on both speech fluency and emotional regulation. The findings reveal that children who stutter exhibit weaker emotion regulation skills compared to their fluent peers. The deficiencies observed in emotion regulation skills before therapy highlight the critical role of social stress and anxiety in the lives of these individuals. Although significant improvements in emotion regulation skills were observed following MIDVAS therapy, these improvements did not reach the levels of the control group. This suggests that while the therapy is effective, the emotional challenges associated with stuttering may not be completely eliminated. The study also emphasizes the critical role of age in the development of emotion regulation skills. A positive correlation between age and emotion regulation scores was found in the experimental group, suggesting that age contributes to the improvement of these skills. The findings underline the importance of age-appropriate and individualized approaches in stuttering therapy.

Geri Dön