Tip 2 diyabette postprandial c-peptid/glukoz oranı ile β hücre fonksiyonu ve tedavi başarısı arasındaki ilişki
Relationship between type 2 diabetic postprandial c-peptide to glucose ratio and β cell function and treatment success
- Tez No: 975106
- Danışmanlar: PROF. DR. AYTEKİN OĞUZ
- Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
- Konular: İç Hastalıkları, Internal diseases
- Anahtar Kelimeler: Diabetes mellitus, C-peptid, PCGR, HOMA-β, Diabetes mellitus, C-peptide, PCGR, HOMA-β
- Yıl: 2017
- Dil: Türkçe
- Üniversite: İstanbul Medeniyet Üniversitesi
- Enstitü: Göztepe Prof. Dr. Süleyman Yalçın Şehir Hastanesi
- Ana Bilim Dalı: İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
- Bilim Dalı: İç Hastalıkları Bilim Dalı
- Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.
Özet
Amaç: Tip 2 diabetes mellituslu hastalarda postprandial C-peptid/glukoz oranı (PCGR) ile β hücre fonksiyonu ve tedavi başarısı arasındaki ilişkiyi saptamak, PCGR indeksinin diyabet tedavisinin bireyselleştirilmesindeki etkinliğini ve kullanışlılığını belirlemek. Gereç ve Yöntem: İstanbul Medeniyet Üniversitesi Göztepe Eğitim ve Araştırma Hastanesi Diyabet ve Dahiliye polikliniklerinde takipli, insülin veya insülin sekretogogu kullanmayan 49 tip 2 DM hastası çalışmaya dahil edildi. Hastaların yaş, cinsiyet, ağırlık, boy, bel çevresi, kalça çevresi, HbA1c ve kreatinin değerleri kaydedildi. Sonra hastalara“mixed meal”testi yapılarak açlık glukoz ve C-peptid, postprandial glukoz ve C-peptid değerlerine bakıldı. C-peptid indeksi [(Postprandial C-peptid – açlık C-peptidi farkı)/(postprandial glukoz – açlık glukozu farkı)] ve PCGR indeksinin (Postprandial C-peptid/postprandial glukoz x 100) glisemi ve β hücre fonksiyonlarını gösteren paremetreler ile ilişkisi değerlendirildi. Bulgular: Çalışmaya dahil edilen hastaların 32'si (% 65,3) kadın, 17'si (%34,7) erkekti. Ortalama yaş 56±10 yıl, ortalama diyabet süresi 6,6±6 yıl, ortalama vücut ağırlığı 83±16 kg, ortalama vücut kütle indeksi 32±5 kg/m2, erkeklerde ortalama bel çevresi 99±8 cm, kadınlarda bel çevresi ortalama 101±13 cm, ortalama HbA1c %7,9±1,8 idi. C-peptid indeksi (ICI) ile HOMA-β arasında düşük düzey bir korelasyon (p<0,05), açlık C-peptid, postprandial C-peptid, delta C-peptid ile HOMA-β arasında da orta-düşük düzey bir korelasyon vardı. PCGR ile HOMA-β arasında ise güçlü bir korelasyon vardı (p<0,001). Postprandial C-peptid, delta C-peptid, açlık C-peptid/glukoz oranı (FCGR) ile HbA1c arasında düşük-orta düzey bir negatif korelasyon vardı (p<0,05). Açlık C-peptid ile HbA1c arasında korelasyon yoktu (p>0,05). PCGR ile HbA1c arasında güçlü bir negatif korelasyon bulunduğu görüldü (p<0,001). Ortalama yaş, vücut kitle indeksi ve bel/kalça çevresi oranları benzer olan ve glisemik kontrolün sağlanıp sağlanamadığına göre iki gruba ayrılan hastalarda DM progresyonu ile PCGR ilişkisine bakıldığında; glisemik kontrolün sağlandığı grupta diğer gruba göre PCGR'nin daha yüksek (sırasıyla; 3,7±1,7 - 1,8±0,9) olduğu görüldü (p<0,001). Sonuç: Çalışmamızın bulguları PCGR'nin, β hücre fonksiyonlarını gösterdiği bilinen HOMA-β ve diğer indekslerle ve glisemik kontrol parametreleriyle güçlü bir korelasyonu olduğunu göstermiştir. Bu veriler ışığında PCGR'nin β hücre fonksiyonlarını göstermede ve diyabet tedavisinin bireyselleştirilmesinde kullanılabilecek kolay ve etkin bir indeks olabileceği düşünüldü.
Özet (Çeviri)
RELATIONSHIP BETWEEN TYPE 2 DIABETIC POSTPRANDIAL C-PEPTIDE TO GLUCOSE RATIO AND β CELL FUNCTION AND TREATMENT SUCCESS Objective: To determine the relation between Postprandial C-peptide to glucose ratio (PCGR) and β cell function and treatment success. To investigate whether PCGR index is effective and useful index on personalization of diabetes treatment. Material and Method: 49 type 2 DM patients followed up in the diabetes and internal medicine outpatient clinics of İstanbul Medeniyet University Göztepe Training Research Hospital who does not use insulin and sekratogog and under medical treatment were included. Patients' age, gender, weight, height, waist circumference, hip circumference, HbA1c and creatine values were recorded. Then mixed meal test was applied to the patients and fasting glucose and C-peptide, postprandial glucose and C-peptide values were checked. C-peptide index [(postprandial C-peptide – fasting C-peptide)/(postprandial glucose – fasting glucose)] and PCGR (postprandial C-peptide/postprandial glucose x 100) were evaluated in relation to the parameters of glycemia and insulin secretion capacity. Findings: 32 patients (65,3%) are female and 17 patients (34,7%) are male in the study. This patient group's average age 56±10, average diabetes duration 6,6±6 year, average weight 83±16 kg, average body mass index 32±5 kg/m2, average waist circumference 101±12 cm, average HbA1c was % 7,9±1,8. We determined low level of correlation between C-peptide index (ICI) and HOMA-β ( p<0,05), between fasting C-peptide, postprandial C-peptide, delta C-peptide and HOMA-β we determined medium-low level of correlation. We had seen that there is a strong correlation between PCGR and HOMA-β (p<0,001). At the same time we determined that between fasting C-peptide and HbA1c there is not any correlation (p>0,05). Between posprandial C-peptide, delta C-peptide, fasting C-peptide to glucose ratio (FCGR) and HbA1c there is low-medium level negative (p<0,05) correlation, besides PCGR shows strong negative correlation with HbA1c (p<0,001). we tried to examine the relation between DM progression and PCGR by separating the patients in two groups whether glycemic control established or not. Average age, body mass index and waist/hip circumference were similar in two groups. It was seen that PCGR was higher in the group which glycemic control was established, than in the other group (3,7±1,7 - 1,8±0,9) (p<0,001). Result: The findings of our study show that PCGR is a strong correlation with glycemic control parameters and HOMA-β which is known to exhibit β cell functions. In the light of these datas it was considered that PCGR is easy and effective index on showing β cells fonction and personalization of diabetes treatment.
Benzer Tezler
- Kronik böbrek yetmezliği olan Tip-2 Diyabetes mellitus tanılı hastaların tedavi seçiminde C-peptidin rolü
The role of C-peptide in the treatment selection of patients diagnosed with Type-2 Diabetes mellitus with chronic kidney disease
GONCA İVECEN
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2024
İç HastalıklarıSağlık Bilimleri Üniversitesiİç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
DOÇ. DR. MELTEM SERTBAŞ
- Hematolojik maligniteli olgularda glukoz metabolizması ve insülin direnci ile bazı adipokinler arasındaki ilişkinin araştırılması
Investigating the relationship between glucose metabolism, insulin resistance and some adipokines in cases with hematologic malignancy
AYDIN KALENDER
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2010
HematolojiCelal Bayar Üniversitesiİç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
YRD. DOÇ. DR. MİNE MİSKİOĞLU
- Tip 2 diyabetli hastalarda lipit profili: diyete eklenen prebiyotik özellikte çözünür posa kaynaklarının(Oligofroktoz ve polidekstroz)kan glikozu ve lipit fraksiyonları üzerine etkisi
Lipid profile in type 2 diabetics: the impact of soluble fiber sources as prebiotics (Oligofructose and polydextrose)added to the diets on blood glucose and lipid fractions
BETÜL ÇİÇEK
Doktora
Türkçe
2004
Beslenme ve DiyetetikHacettepe ÜniversitesiBeslenme ve Diyetetik Ana Bilim Dalı
PROF.DR. PERİHAN ARSLAN
- Diyabetik ve non-diyabetik gebelerde plasenta ve maternal serumda nesfatin-1/NUCB2 seviyelerinin karşılaştırılması
Comparative evaluation of nesfatin-1/NUCB2 levels in placenta and maternal serum in diabetic and non-diabetic pregnancies
MERVE KARA
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2025
Kadın Hastalıkları ve DoğumMarmara ÜniversitesiKadın Hastalıkları ve Doğum Ana Bilim Dalı
PROF. DR. ESRA ESİM BÜYÜKBAYRAK
- Serum c-peptid değeri; tip2 diyabetes mellituslu hastalarda başarılı GLP-1 agonist tedavisini öngörmede yararlı bir parametredir
Serum C-peptid may be a useful parametre for treatment of response to GLP-1 agonist treatment in type 2 diabetes mellitus
YENER GÜN
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2018
Endokrinoloji ve Metabolizma HastalıklarıSağlık Bilimleri Üniversitesiİç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
PROF. ALİ ÖZDEMİR