Geri Dön

Serum c-peptid değeri; tip2 diyabetes mellituslu hastalarda başarılı GLP-1 agonist tedavisini öngörmede yararlı bir parametredir

Serum C-peptid may be a useful parametre for treatment of response to GLP-1 agonist treatment in type 2 diabetes mellitus

PDF İndir

  1. Tez No: 514083
  2. Yazar: YENER GÜN
  3. Danışmanlar: PROF. ALİ ÖZDEMİR
  4. Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
  5. Konular: Endokrinoloji ve Metabolizma Hastalıkları, Endocrinology and Metabolic Diseases
  6. Anahtar Kelimeler: C peptid, Diabetes mellitus, Diabetes mellitus-tip 2, Eksenatid, Glukagon, Serum, C peptide, Diabetes mellitus, Diabetes mellitus-type 2, Exenatide, Glucagon, Serum
  7. Yıl: 2018
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: Sağlık Bilimleri Üniversitesi
  10. Enstitü: İstanbul Fatih Sultan Mehmet Eğitim Araştırma Hastanesi
  11. Ana Bilim Dalı: İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

AMAÇ: Tip 2 diyabet farklı patolojilere sahip heterojen bir hastalıktır ve glikoz düşürücü tedaviye yanıtı için biyolojik belirteçler saptanmıştır. Tedaviye yanıtın klinik özelliklerini veya biyolojik belirteçlerini belirlemek, tedaviden en çok yararlanacak kişilerin seçilmesinde yardımcı olabilir; bu nispeten yüksek maliyeti ve kısa vadeli yan etkilerin sıklığı göz önüne alındığında, inkretin bazlı tedaviler için özellikle yararlı olacaktır. GLP-1 agonistlerin önemli etki mekanizmalarından biri beta hücrelerinden insülin sekresyonunu artırmasıdır. Biz bu çalışmada Tip 2 diyabet tanısı alan hastalarda β-hücre yetmezliği ile ilişkili klinik özelliklerin ve biyolojik belirteçlerden C-peptid düzeylerinin GLP-1 agonistlere verilen glisemik yanıtla ilişkili olup olmadığını belirlemeyi amaçladık. GEREÇ VE YÖNTEM: Fatih Sultan Mehmet Eğitim ve Araştırma Hastane'sinde endokrinoloji ve metabolizma polikliniğinde tip 2 diyabetes mellitus tanısı ile takip edilen, VKİ> 30 kg/m² olan, hastalar dahil edildi. Hastalardan bilgilendirilmiş onamları alındıktan sonra muayeneleri yapıldı. Hastaların kullandıkları metformin, ve/veya sulfanilüre ve/veya pioglitazon ve/veya SGLT-2 inhibitorleri ve/veya insülin glarjin/detemir veya NPH veya insülin aspart/glulisin/lispro'ya ek olarak GLP-1 agonisti eklendi. Tedavi başlamadan önce zaten Tip2 DM hastalığının takibi için gerekli olan üre, kreatinin, sodyum, potasyum, kalsiyum, fosfor, TSH, ST4,ST3, lipid profili, ürik asit, açlık glukozu, hemoglobin A1c, C-Peptid(açlık),C-Peptid (tokluk), insülin(açlık), insülin(tokluk), ALT, AST, tam kan sayımı, kreatin klirensi tetkikleri yapıldı. Hastaların poliklinik kontrolleri sırasında tedavi öncesi ve sonrası 1. ay, 3. ay ve 6. ay kiloları ile 3. Ayda bakılan HbA1c değerleri karşılaştırıldı. BULGULAR: Çalışmamıza dahil edilen 92 hastanın 64'ü sadace oral antidiyabetik ajan(DPP-4 inhibitörü hariç) , 28'i hem oral andiyabetik ajan(DPP-4 inhibitörü hariç) hem de herhangi bir insülin tedavisini kullanıyordu. Hastalara eksenatid ( ) tedavisi başladıktan sonra 1.ay ,3.ay ve 6.ay kilo değişimleri anlamlıydı(p<001). Hastalık yaşı ile açlık(r=-0,340, p=0,001) ve tokluk c-peptit(r=-0,318, p=0,002) düzeyi arasında anlamlı negatif korelasyon vardı. Ek olarak açlık c-peptit(r=-0,262, p=0,012) , tokluk c-peptit(r=-0,393, p<0,001) ve tokluk-açlık c-peptit farkı(r=-0,357, p<0,001) düzeyleri ile 3.ay Hba1c düzeyleri arasında anlamlı negatif korleasyon mevcuttu. SONUÇ: Çalışmamızın sonucunda insülin dahil herhangibir antidiyabetik kullanan ve belli insülin rezervine sahip olduğunu düşündüğümüz hastalara eksenatid eklendikten sonra HbA1c ve 1.ay ,3.ay ve 6. Ay kilolarında anlamlı bir düşüşe sebep olduğu görülmüştür. Hastaların belli bir insülin rezervi olduğunu düşünüyoruz. Çünkü serum açlık c-peptit, tokluk c-peptit ve tokluk –açlık cpeptit farkı düzeyi ile 3. Ay sonundaki HbA1c düzeyi arasında negatif bir korelasyon saptadık. Bu durum serum c-peptit düzeyi ne kadar yüksek olursa GLP-1 analog tedavisine yanıtın o kadar başarılı olduğunu göstermektedir. Olgu sayısını artırarak ve çalışmaya daha çok insülin kullanan hasta dahil edilerek serum c-peptit için bir eşik değer saptanabileceği kanısındayız. Ayrıca bu çalışmalar artıkça c-peptit düzeyinin tip 2 diyabette tedavi yönetimi için önemli bir parametre olacağı kanısındayız.

Özet (Çeviri)

AIMS: Type 2 DM is a heterogeneous disease which has different pathologies and response to anti-diabetic treatment has markers. To define clinical and biological aspects of response to the treatment with incretin therapy will be helpful to detect who can benefit the most from treatment. Considering acut adverse reactions and high costs of treatment. Most important mechanism of the GLP-1 agonists increasing to secrete insulin from beta cells. We would like to perform this study to observe effects of GLP-1 agonists on patients who diagnosed type 2 dm has clinical findings of insufficient beta cell reserve and variation of c-peptid levels as a biological marker to response the anti diabetic treatment. METHODS: In this prospective study, we collected data of 92 patients has BMI(Body Mass Index) >30 kg/m² who were admitted to Fatih Sultan Mehmet Training and Research Hospital Diabetes Policlinic. After patiented informed and taken consent, performed an full medical examination. We add patients regular anti-diabetic treatment with metformin, with/or sulfanilüre with/or pioglitazon with/or SGLT-2 inhibitors with/or insülin glarjin/detemir with/or NPH or insülin aspart/glulisin/lispro a GLP -1 agonist(exenatide). Before start to treatment we checked BUN, creatinin, sodium, potasium, calsium, phosphor, TSH, fT4, fT3, lipid panel,uric acide, fasting glucose, hemoglobin A1c, C-peptid (fasting), C-Peptid (postprandial), insulin(fasting), insulin(postprandial), ALT ,AST, CBC, creatinin clearence tests which are already necessary to eveluate tip2 DM. Weight before the treatment of patients are compared with that 1st, 3rd ,6th month weight after treatment and 3rd month HbA1c RESULTS: 64 of 92 patients who attend to our study treated with only oral anti-diabetic drugs (except DPP-4 inhibitors), 28 of them were treated with oral antidiabetic drugs (except DPP-4 inhibitors) and any kind of insulin treatment.After the exenatide ( ) treatment started the 1st month,3rd and 6th month weight loss were significant(p<001). Age of the disease and c-peptid for fasting(r=-0,340, p=0,001) and postprandial levels (r=-0,318, p=0,002) has negative corelation.Additionally fastinging c-peptid (r=-0,262, p=0,012) ; post prandial c-peptid (r=-0,393, p<0,001) and difference of between postprandial-fastinging c- peptid levels (r=-0,357, p<0,001) has a negative corelation with 3rd month HbA1C levels. CONCLUSIONS: In the light of our study's results, adding exenatide to patients treated with any kind of insulin or oral antidiabetic regime who has enough insulin reserve, significantly lowers patients HbA1C levels and 1st ,3rd and 6th month weight. We have to reason to believe that patients had enough insulin reserve. Because their fastinging c-peptid, postprandial c-peptid and difference of between postprandial-fastinging c- peptid levels had a negative corelation with 3rd month HbA1c levels. That shows us; patients who have the high level of c-peptid ,have better response to GLP-1 agonist therapy.We believe that by expanding the number of patients mostly treated with insulin and the other anti-diabetic regimes we can define a treshold for c-peptid levels. In time we believe by the increasing number of studies c-peptid levels will become an important parameter for Type 2 DM treatment.

Benzer Tezler

  1. Tez No

    440040

    Tip 2 diyabetes mellitus hastalarında, hipoglisemi gelişiminde proteinürinin prediktif değeri

    Predictive value of proteinuria in the development of hypoglycemia in patients with type 2 diabetes mellitus

    AHMET ZİYA BAYHAN

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2017

    Endokrinoloji ve Metabolizma HastalıklarıÇukurova Üniversitesi

    İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    YRD. DOÇ. MEHTAP EVRAN

  2. Tez No

    862028

    Kronik böbrek yetmezliği olan Tip-2 Diyabetes mellitus tanılı hastaların tedavi seçiminde C-peptidin rolü

    The role of C-peptide in the treatment selection of patients diagnosed with Type-2 Diabetes mellitus with chronic kidney disease

    GONCA İVECEN

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2024

    İç HastalıklarıSağlık Bilimleri Üniversitesi

    İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. MELTEM SERTBAŞ

  3. Tez No

    914848

    CTRP-7 proteininin tip2 diabetes mellitus hastalarında, etyolojisi ve tanısında biyobelirteç olarak kullanılması

    Use of CTRP-7 protein as a biomarker in the etiology and diagnosis of type 2 diabetes mellitus patients

    SELİN ÇELEN

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2024

    İç HastalıklarıSağlık Bilimleri Üniversitesi

    İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. ÖZGÜR ALTUN

  4. Tez No

    175188

    Prediyabetik bireylerde roziglitazon kullanımının etkinliğinin değerlendirilmesi

    Assesment of using rosiglitazone in patients wityh pre-diabetes

    MİNE ÖZDUMAN CİN

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2007

    Endokrinoloji ve Metabolizma HastalıklarıAnkara Üniversitesi

    Endokrinoloji ve Metabolizma Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. SEVİM GÜLLÜ

  5. Tez No

    224308

    Koroner arter hastalığı olan ve olmayan Tip 2 diabet hastalarında ileri glikasyon son ürünleri

    Advanced glycation end products in Type 2 diabetes patients with and without coronary artery disease

    BURAK ÇİMEN

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2008

    Biyokimyaİstanbul Üniversitesi

    Biyokimya Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. REMİSA GELİŞGEN

Geri Dön