Geri Dön

Orta ve ağır obstrüktif uyku apnesi hastalarında apne-dominant ve hipopne-dominant alt tiplerinin klinik ve polisomnografi verileri ile karşılaştırılması

Comparison of apnea-dominant and hypopnea-dominant subtypes in patients with moderate to severe obstructive sleep apnea: Clinical characteristics and polysomnographic findings

  1. Tez No: 974294
  2. Yazar: TURGUT MERT ÖZGÜR
  3. Danışmanlar: PROF. DR. ZEYNEP ZEREN UÇAR HOŞGÖR
  4. Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
  5. Konular: Göğüs Hastalıkları, Chest Diseases
  6. Anahtar Kelimeler: Uyku apne sendromları, Sleep apnea syndromes
  7. Yıl: 2025
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: Sağlık Bilimleri Üniversitesi
  10. Enstitü: Tıp Fakültesi
  11. Ana Bilim Dalı: Göğüs Hastalıkları Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

OUAS hastalarında solunum olayları ayrıntılı biçimde tanımlanabilmekte olsa da, apne veya hipopne baskınlığının klinik sonuçlara etkisi hakkında sınırlı bilgi bulunmaktadır. Obstrüktif uyku apnesi çalışmalarında yaygın olarak kullanılan Apne-Hipopne İndeksi (AHİ), tanı ve evrelemede temel bir parametre olsa da, AHİ'yi oluşturan apne ve hipopne bileşenlerinin fizyopatolojik ve klinik etkileri farklılık gösterebilir. Bu çalışmanın amacı, orta ve ağır OUAS tanısı alan hastalar arasında apne-dominant ve hipopne-dominant alt tiplerin klinik ve polisomnografi verileri açısından farklılıklarını belirlemektir. Solunumsal olayların özellikleri, oksijenasyon düzenleri, uyku mimarisi ve arousal indeksi gibi parametreler karşılaştırılacaktır. GEREÇ VE YÖNTEM 01.08.2024-31.12.2024 tarihleri arasında Uyku Kliniğimizde yatışı yapılan 1279 hasta incelendi. Bu hastalardan polisomnografi verileri ile Orta veya ağır OUAS tanısı alan (Apne-Hipopne İndeksi ≥ 15) 563 hasta tespit edildi. Çalışmaya dahil edilmeme kriterleri değerlendirildiğinde 151 hastanın dosya verileri çalışmaya dahil edildi. Olgular apne-dominant ve hipopne-dominant olmak üzere 2 gruba ayrıldı. Hastaların klinik, demografik, polisomnografik verileri kaydedildi. İncelenen tüm parametreler iki grup arasında karşılaştırıldı. BULGULAR Çalışmaya 151 hasta dahil edildi; 76'sı apne-dominant, 75'i hipopne-dominanttı. Hipopne-dominant grupta yaş ve VKİ daha yüksekti (sırasıyla p=0,048, p=0,041). Birincil sonlanım olan T90, apne-dominant grupta anlamlı yüksek bulundu (p=0,032). İkincil sonlanımlardan ODI (p<0,001) ve arousal indeksi (p=0,008) apne-dominantta daha yüksekti; Non-REM AHİ de apne-dominant lehine belirgin yüksekti (p<0,001). Uyku latansı (p=0,014) ve N3 yüzdesi (p=0,023) hipopne-dominantta; N2 yüzdesi apne-dominantta (p=0,006) daha yüksekti. Desatürasyonda geçirilen süre apne-dominantta uzundu (p=0,035); REM AHİ, min/ort SpO₂, toplam uyku süresi ve uyku etkinliği için anlamlı fark saptanmadı (p>0,05). SONUÇ Apne-dominant fenotipte oksijenasyon bozulumu ve uyku bölünmesi daha belirgindir (T90, ODI ve arousal yüksekliği); hipopne-dominant fenotipte derin uyku (N3) ve uyku latansı farklılaşmaktadır. Bulgular, benzer AHİ düzeyinde dahi alt tiplerin farklı klinik/PSG profilleri sergilediğini göstermektedir. Bu durum, fenotip temelli sınıflandırma ve tedavi stratejilerinin klinik uygulamada daha fazla dikkate alınması gerektiğini düşündürmektedir; İlerideki yeni çalışmalarda cut-off'ların ortaklaştırılması ve fenotip–sonuç ilişkilerinin (solunumsal ve kardiyometabolik) daha sağlam yöntemlerle test edilmesi hastalığın ve alt tiplerinin daha detaylı aydınlatılması açısından yararlı olabilir. ANAHTAR KELİMELER Obstrüktif Uyku Apne Sendromu, apne-dominant, hipopne-dominant, T90

Özet (Çeviri)

Although respiratory events in patients with Obstructive Sleep Apnea Syndrome (OSAS) can be described in detail, there is limited evidence regarding the clinical implications of apnea-dominant versus hypopnea-dominant phenotypes. The Apnea–Hypopnea Index (AHI) is widely used in the diagnosis and classification of OSAS; however, the pathophysiological and clinical impacts of its individual components—apneas and hypopneas—may differ significantly. The aim of this study is to compare the clinical and polysomnographic characteristics of patients with moderate to severe OSAS, categorized as either apnea-dominant or hypopnea-dominant. Parameters including the nature of respiratory events, oxygenation profiles, sleep architecture, and arousal index will be analyzed between the two groups. MATERIAL AND METHOD Between August 1 and December 31, 2024, 1,279 patients evaluated in our Sleep Clinic were screened. Of these, 563 met the criterion for moderate-to-severe Obstructive Sleep Apnea Syndrome (OSAS) based on polysomnography (Apnea–Hypopnea Index ≥ 15). After applying the exclusion criteria, 151 patients were included in the analysis. Patients were categorized into two groups: apnea-dominant and hypopnea-dominant. Clinical, demographic, and polysomnographic data were collected and compared between the two groups. RESULTS A total of 151 patients were included; 76 were apnea-dominant and 75 were hypopnea-dominant. Age and BMI were significantly higher in the hypopnea-dominant group (p = 0.048 and p = 0.041, respectively). The primary endpoint, T90, was significantly higher in the apnea-dominant group (p = 0.032). Among secondary endpoints, ODI (p < 0.001) and the arousal index (p = 0.008) were higher in the apnea-dominant group; Non-REM AHI was likewise higher in apnea-dominant (p < 0.001). Sleep latency (p = 0.014) and N3 percentage (p = 0.023) were higher in hypopnea-dominant, whereas N2 percentage was higher in apnea-dominant (p = 0.006). Time in desaturation was longer in apnea-dominant (p = 0.035). No significant differences were observed for REM AHI, minimum/mean SpO₂, total sleep time, or sleep efficiency (all p > 0.05). CONCLUSION In the apnea-dominant phenotype, nocturnal oxygenation impairment is more pronounced—reflected by a greater hypoxemia burden (higher T90 and ODI) and increased sleep fragmentation (higher arousal index)—whereas the hypopnea-dominant phenotype is characterized by differences in deep sleep (higher N3%) and prolonged sleep latency. These findings indicate that, even at comparable AHI, the phenotypes exhibit distinct clinical and polysomnographic profiles, supporting phenotype-based classification and management in clinical practice. Future studies should harmonize phenotype-defining cut-offs and rigorously evaluate associations with respiratory outcomes (e.g., hypoxemia burden, gas-exchange measures, PAP response and adherence, COPD–OSA overlap, and pulmonary hypertension risk) and, where relevant, cardiometabolic endpoints KEYWORDS Obstructive Sleep Apnea Syndrome, apnea-dominant, hypopnea-dominant, T90

Benzer Tezler

  1. OSAS'ta fenotipik değerlendirme: Kişiselleştirilmiş tedavi için ilk adım

    Phenotypic assessment in OSAS: The first step towards personalized treatment

    HAMİT CAN ÖZPOLAT

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2026

    Göğüs HastalıklarıTokat Gaziosmanpaşa Üniversitesi

    Göğüs Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. HANDAN İNÖNÜ KÖSEOĞLU

  2. Obstrüktif uyku apnesi sendromu hastalarında retina ve koroid yapılarında meydana gelen hastalıkların serum hipoksi indüklenebilir faktör 1 alfa (HIF-1α) ve tümör nekroz faktörü alfa (TNF-α) ile değerlendirilmesi

    In patients with obstructive sleep apnea syndrome occuring in retina and choroid structures serum hypoxia of diseases can be induced factor 1 alpha (HIF-1α) and tumor necrosis factor evaluation with alpha (TNF-α)

    BÜŞRA SAĞIR

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2023

    Göz HastalıklarıRecep Tayyip Erdoğan Üniversitesi

    Göz Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    DR. ÖĞR. ÜYESİ MURAT OKUTUCU

    DOÇ. DR. MEHMET GÖKHAN ASLAN

  3. Obstrüktif uyku apnesi hastalarında tanı ile serum endokan, total tiyol düzeyi ve tas-tos ilişkisi

    The relationship between diagnosis, serum endocan, total thiol levels, and tas-tos in patients with obstructive sleep apnea

    HANİFE ERDEM

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2026

    Göğüs HastalıklarıSelçuk Üniversitesi

    Göğüs Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. FİKRET KANAT

  4. Kistik fibrozis ve kistik fibrozis dışı bronşektazi hastalarında obstrüktif uyku apne sıklığı ve klinik bulgularla ilişkisi

    Frequency of obstructive sleep apnea (OSA) in adult patients with cystic fibrosis and NON-cystic fibrosis bronchiectasis and reveal the correlation between OSA and clinical findings

    DUYGU VEZİR

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2022

    Göğüs HastalıklarıMarmara Üniversitesi

    Göğüs Hastalıkları ve Yoğun Bakım Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. BERRİN CEYHAN