Klasik dönem (1725-1850) periyodunda yazılmış olan seçilmiş viyolonsel konçertolarının stil ve teknik açısından karşılaştırılmalı analizi
Comparative analysis of selected violoncello concertos written during the classical period (1725-1850) in terms of style and technique
- Tez No: 969009
- Danışmanlar: DOÇ. PINAR TURAN
- Tez Türü: Yüksek Lisans
- Konular: Müzik, Music
- Anahtar Kelimeler: Bestekarlar, Karşılaştırmalı analiz, Klasik Dönem, Konçerto, Müzik eserleri, Müzikal analiz, Viyolonsel, Composers, Comparative analysis, Classical Period, Concerto, Music works, Musical analysis, Cello
- Yıl: 2025
- Dil: Türkçe
- Üniversite: Ankara Müzik ve Güzel Sanatlar Üniversitesi
- Enstitü: Müzik ve Güzel Sanatlar Enstitüsü
- Ana Bilim Dalı: Çalgı Eğitimi Ana Bilim Dalı
- Bilim Dalı: Çalgı Eğitimi Bilim Dalı
- Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.
Özet
18. yüzyıldan 19. yüzyılın ortalarına kadar süren Klasik Dönem Aydınlanma Düşüncesi, Fransız Devrimi gibi sosyal dönüşüm süreçlerine sahne olmuştur. Bu dönüşüm süreçleri toplumların dünya görüşlerinin yanı sıra müzik alanını da etkilemiştir. Müzikte sadelik, belirgin ve dengeli bir müzikal anlayış ve ifadeye dayalı bir yaklaşım yaygınlık kazanmıştır. Bu yaklaşımla beraber, çalgıların ifade potansiyellerine alan açan konçerto formu önem kazanmış, aynı zamanda bu önemden viyolonsel çalgısı da etkilenmiştir. Bu döneme kadar bir eşlik çalgısı rolünde kullanılan viyolonsel bu rolünden sıyrılmış ve bestecilerin konçerto yazmasıyla beraber solo kimliği kazanmıştır. Bu dönem içerisinde bestelenen viyolonsel konçertoları, viyolonsel literatüründe önemli bir yer edinmiş ve öne çıkan çeşitli viyolonsel konçertolar bu tez kapsamında analiz edilmiştir. Yöntemsel bir yaklaşımla Joseph Haydn'ın 1 numaralı do majör ve 2 numaralı re majör viyolonsel konçertoları, Johann Christian Bach'ın do minör viyolonsel konçertosu, Luigi Boccherini'nin 9 numaralı si bemol majör viyolonsel konçertosu, Jean-Baptiste Breval'ın 2 numaralı re majör viyolonsel konçertosu ve Ignace Pleyel'in do majör viyolonsel konçertosu kapsamlı bir şekilde analiz edilmiştir. Bu konçertoların analiz sürecinde, eserlerin form yapıları, orkestrasyonları, tonalite kullanımları, modülasyon çeşitleri, teknik gereksinimleri ve dönemin stilistik özellikleri göz önünde bulundurularak sistemli bir şekilde incelenmiştir. İncelenen her eser, dönemin getirdiği ortak özelliklerle beraber, bestecilerinin bireysel yaklaşımları dikkate alınarak değerlendirilmiştir. Analizlerde partisyon incelemeleri baz alınmış ve aynı zamanda eser seçiminde eserlerin viyolonsel repertuvarındaki yeri ve eğitim alanındaki önemi de dikkate alınmıştır. Bu temeller ışığında, klasik dönemde bestelenmiş olan viyolonsel konçertoları karşılaştırılmalı bir şekilde analiz edilmiştir. Eserleri analize konu olan bestecilere ek olarak, eğitim içerikli viyolonsel kitaplarıyla tanınan Friedrich Dotzauer ve Jean-Louis Duport'un viyolonsel eğitimi alanına yapmış oldukları katkılar biyografik bir alanda değerlendirilmiştir. Yapılan araştırmalar ve analizler sonucunda, her bir bestecinin stil ve teknik anlayışı açısından çeşitlilik sağladığı, form yaklaşımı açısından ise birbirleriyle benzer formlarda eser ürettikleri gözlenmiştir. Aynı zamanda, bu eserlerin viyolonselin solo kimliğinin oluşmasına önemli katkılar sağladığı sonucuna varılmıştır.
Özet (Çeviri)
The classical period of enlightenment thought, which lasted from the 18th century to the mid-19th century, witnessed significant social transformation processes such as the French Revolution. These transformation processes affected not only societes' worldviews but also left deep impact on the field of music. Simplicity, a clear and balanced musical understanding, and an approach based on expression became widespread in music language. Along with this approach, the concerto form, which provided a platform for the expressive potential of instruments, gained notable importance. The cello, as one of the prominent string insturments, was also influenced by this shift in artistic priorities. Until this period, the cello, which had been used as an accompanying instrument in ensembles and orchestras. However, cello has broke away from this limited role and gained a strong solo identity with composers writing concertos. The cello concertos composed during this period have earned an important place in the cello literature, and various prominent cello concertos have been analyzed in this thesis. Using a systematic approach, Joseph Haydn's c major concerto no.1 and d major cello concerto no.2, Johann Christian Bach's C Minor cello concerto, Luigi Boccherini's no.9 b-flat majör cello concerto, Jean-Baptiste Breval's no.2 d major cello concerto, and Ignace Pleyel's c major cello concerto have been analyzed in detail. During the analysis process, the Works were systematically examined, taking into account their formal structures, orchestrations, use of tonality, types of modulation, technical requirements, and stylistic characteristics of the period. Each work was evaluated based on the common characteristics of the period, as well as the indivitual approaches of the composers. The analyses were based on score studies, and the selection of Works also took into account their place in the cello repertoire and their importance in the field of education. On this basis, cello concertos composed during the classical period were analyzed in a comparative manner. In addition to the composers whose works were analyzed, the contributions of Friedrich Dotzauer and Jean-Louis Duport, who are known for their educational cello books, to the field of cello education were evaluated in a biographical context. As a result of the research and analysis, it was observed that each composer provided diversity in terms of style and technical understanding, while producing Works with similar forms in terms of form approach. At the same time, it was concluded that these Works made significant contributions to the formation of the cello's solo identity.
Benzer Tezler
- Konjenital adrenal hiperplazili (KAH) kız olgularda uzun dönem izlemde menstruasyon problemleri ve polikistik over sendromu (PKOS) benzeri tablo gelişimi
Menstrual problems and development of polycystic ovarysyndrome (PCOS)-like phenotype in long-term follow-up in female cases with congenital adrenal hyperplasia (CAH),
ROVSHANA HASANZADE
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2024
Çocuk Sağlığı ve HastalıklarıHacettepe ÜniversitesiÇocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı
DOÇ. DR. DOĞUŞ VURALLI KARAOĞLAN
- Acil serviste ultrasonografi eşliğinde santral venöz kateterizasyonun etkinliği
The effıcacy of central venous catheterızatıon wıth the guıdance of ultrasonography ın emergency department
ŞULE ESEN TÜRKYILMAZ
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2011
İlk ve Acil YardımAtatürk ÜniversitesiAcil Tıp Ana Bilim Dalı
DOÇ. DR. ZEYNEP GÖKCAN ÇAKIR
- Ankara ilindeki üç ilköğretim okulu öğrencilerinin epilepsiye yaklaşımı ve hastalık hakkındaki bilgi düzeyleri
Knowledge of epilepsy and attitudes towards the condition among three elementary schools students in Ankara
İKBAL OK BOZKAYA
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2006
Çocuk Sağlığı ve HastalıklarıGazi ÜniversitesiÇocuk Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı
PROF. DR. AYŞE SERDAROĞLU
- Çölyak hastalığı olan çocuklarda COVID-19 pandemisinin glütensiz diyete uyuma ve antropometrik ölçümlere etkisinin değerlendirilmesi
Evaluation of the effect of the COVID-19 pandemic on gluten-free diet compliance and anthropometric measurements in children with celiac disease
YAĞMUR ERKOL YILMAZ
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2025
GastroenterolojiAnkara ÜniversitesiÇocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı
PROF. DR. ZARİFE KULOĞLU
- Erken Hristiyan ve ilk Bizans resim ve kabartma sanatında kaynak ve okullar (2 cilt)
Sources and school of painting and sculpture during the early Christian and first Byzantine period
AHMET MEHMET KİPMEN