Geri Dön

Disritmi yönetiminde simülasyon tabanlı eğitim: Task trainer ve sanal gerçeklik yaklaşımlarının karşılaştırılması

Simulation based education in dysrhythmia management: A comparison of task trainer and virtual reality approaches

  1. Tez No: 966471
  2. Yazar: KAAN BAŞAR CANDAŞ
  3. Danışmanlar: DOÇ. DR. SİNAN PASLI
  4. Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
  5. Konular: Acil Tıp, Emergency Medicine
  6. Anahtar Kelimeler: Sanal Gerçeklik, Tıp Eğitimi, Simülasyon, Task Trainer, Acil tıp, Virtual Reality, Medical Education, Simulation, Task Trainer, Emergency Medicine
  7. Yıl: 2025
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: Karadeniz Teknik Üniversitesi
  10. Enstitü: Tıp Fakültesi
  11. Ana Bilim Dalı: Acil Tıp Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

Amaç: Bu çalışmada, disritmi yönetimi eğitimi kapsamında sanal gerçeklik (VR) uygulamaları ile task-trainer (görev öğretici) manken temelli simülasyon eğitiminin etkinliğini karşılaştırmak amaçlanmıştır. Hedef, her iki simülasyon yöntemiyle eğitim verilen intörn hekimlerin bilgi, beceri ve öğrenme kalıcılığı düzeylerinde oluşan değişimleri ortaya koymaktır. Yöntem: Bu çalışma, Mart–Mayıs 2025 tarihleri arasında Karadeniz Teknik Üniversitesi Tıp Fakültesi Acil Tıp Anabilim Dalı'nda yürütülen tek kör, randomize kontrollü bir çalışmadır. Acil tıp stajı yapan 30 intörn hekime disritmi konusunda yüksek gerçeklikli simülasyonla ön test uygulanmış ve başarı puanlarına göre VR (çalışma) ve task trainer (kontrol) gruplarına atanmışlardır. Tüm katılımcılara teorik ve pratik eğitim (VR ve task trainer ile) verildikten sonra aynı senaryolarla son test ve dört hafta sonra kalıcılık testi yapılmıştır. Değerlendirmeler yapılandırılmış formlar ve video kayıtları aracılığıyla gerçekleştirilmiştir. Bulgular: VR ve task trainer gruplarının ön test, son test ve kalıcılık testlerindeki başarı düzeyleri karşılaştırıldığında, iki grup arasında istatistiksel olarak anlamlı bir fark saptanmamıştır (p>0,05). Ancak hem VR hem de task trainer gruplarında ön test ile son test ve kalıcılık puanları karşılaştırıldığında anlamlı gelişme gözlenmiştir (p<0,001). Son test ile kalıcılık testi sonuçlarının benzer olduğu görülmüştür. Grupların başarı puanları verilen eğitim sonrası anlamlı olarak artmıştır. İki grup arasında ise anlamlı fark bulunmamıştır. Sonuç: Sanal gerçeklik ile verilen eğitimin disritmi yönetiminde bilgi ve beceri düzeyinde anlamlı artış sağladığını saptadık. Aynı zamanda task trainer temelli eğitime eşdeğer düzeyde bilgi, beceri ve kalıcılık sağladığını tespit ettik. Sanal gerçeklik teknolojisi, tıp eğitiminin tamamlayıcı veya alternatif bir parçası olarak uygulanabilir.

Özet (Çeviri)

Objective: This study aims to compare the effectiveness of virtual reality (VR) based training and task trainer–based simulation training in dysrhythmia management education. The goal was to assess changes in knowledge, skills, and knowledge retention among intern physicians trained with these two different simulation methods. Methods: This single-blind, randomized controlled study was conducted between March and May 2025 at the Department of Emergency Medicine, Faculty of Medicine, Karadeniz Technical University. Thirty interns participating in their emergency medicine clerkship were included. A high-fidelity simulation-based pre- test on dysrhythmia management was administered, and participants were assigned to either the VR (intervention) or task trainer (control) group based on their performance scores. Following standardized theoretical and practical training, all participants underwent a post-test using the same scenarios, followed by a retention test four weeks later. Evaluations were performed using structured assessment forms and video recordings. Results: When the VR and task trainer groups' pre-test, post-test, and retention test results were compared, no statistically significant difference was found between the groups (p>0.05). However, both groups showed significant improvement in scores between the pre-test and the post-training assessments (p<0.001). Post-test and retention test results were similar. Overall, both training methods led to meaningful gains, with no significant difference between them. Conclusion: VR-based training significantly improved knowledge and skill levels in dysrhythmia management and was found to be equivalent in effectiveness to task trainer–based simulation. Virtual reality technology can be considered a complementary or alternative tool in medical education.

Benzer Tezler

  1. Acil geçici transvenöz pacemaker uygulanan hastalarda mortaliteyi etkileyen faktörler

    Affecting mortality in patients undergoing emergency temporary transvenous pacemaker

    MEHMET BAKİ ÖZDEMİR

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2019

    İlk ve Acil YardımOndokuz Mayıs Üniversitesi

    Acil Tıp Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. CELAL KATI

  2. İdiopatik ve kriptojenik epilepsili çocuklarda ani ölüm ve disritmi riskinin QT dispersiyonu ile araştırılması

    Başlık çevirisi yok

    ALİ TIRTIR

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2002

    Çocuk Sağlığı ve HastalıklarıMarmara Üniversitesi

    Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    Y.DOÇ.DR. FİGEN AKALIN

  3. Postoperatif fallot tetralojili hastalarda uzun dönemde ortaya çıkabilecek disritmi riski öngörülebilir mi?

    Can the LONG-term risk of dysrythmia be predicted in patients with postoperative tetratology of fallot?

    MELDA FATMA DERVİŞ

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2022

    Çocuk Sağlığı ve Hastalıklarıİstanbul Üniversitesi

    Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. KEMAL NİŞLİ

  4. Çocuklarda 24 saat holter monitörizasyon ile saptanamayan kardiyak ritim ve ileti bozukluklarının olay kaydediciler ile saptanma durumlarının araştırılması

    Investigation of cardiac rhythm and conduction disorders with event recorders that can not be detected by 24-hour holter monitoring in children

    OĞUZ ALP ÖZDEMİR

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2023

    Çocuk Sağlığı ve HastalıklarıMuğla Sıtkı Koçman Üniversitesi

    Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. HAŞİM OLGUN

    DR. ÖĞR. ÜYESİ SİBEL TİRYAKİ

  5. Doğumsal kalp hastalıklarında operasyon sonrası izlemde holter monitörizasyon, sinyal ortalama elektrokardiyografi (Geç ventrikül potansiyelleri, kalp hızı değişimi)

    Postoperative follow-up with ambulatory electrocardiography and signal averaged electrocardiography after congenital heart diseases....

    TİMUR MEŞE

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    1998

    Çocuk Sağlığı ve HastalıklarıDokuz Eylül Üniversitesi

    Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. ADNAN AKÇORAL