Geri Dön

Prediyabeti ve diyabeti olan hastalarda serum homosistein düzeylerinin diyabetik nefropatiyi tahmin etme yeteneği

The ability of serum homocysteine ​​levels to predict diabetic nephropathy in patients with prediabetes and diabetes

  1. Tez No: 962146
  2. Yazar: İLKNUR ERKURT
  3. Danışmanlar: DOÇ. DR. ÖZGÜR ALTUN
  4. Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
  5. Konular: Nefroloji, Nephrology
  6. Anahtar Kelimeler: Diabetik nefropatiler, Diabetic nephropathies
  7. Yıl: 2025
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: Sağlık Bilimleri Üniversitesi
  10. Enstitü: İstanbul Prof. Dr. Cemil Taşcıoğlu Şehir Hastanesi
  11. Ana Bilim Dalı: İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

Amaç: Diyabetik nefropati hem son dönem böbrek yetmezliğinin en sık sebebi, hem de kardiyovasküler mortalite ve morbiditeyi artıran ciddi bir böbrek hastalığıdır. Bu nedenle nefropatinin erken tanısı klinik açıdan önemlidir. Bu çalışmanın amacı, homosistein düzeylerinin, prediyabeti ve Tip 2 diyabeti olan hastalarda böbrek fonksiyonları ile ilişkisini incelemek ve erken evre diyabetik nefropati için bir biyobelirteç olup olmadığını araştırmaktır. Yöntem: Şubat–Ağustos 2024 tarihleri arasında prediyabet, diyabet ve diyabetik nefropati tanılı toplam 288 hasta çalışmaya dahil edildi; tanılar ADA ve TEMD kriterlerine göre belirlendi. Tüm hastalardan açlık sonrası venöz kan örnekleri alınarak değerlendirildi, nefropati tanısı GFR ve proteinüri bulgularına göre kondu. İstatistiksel analizlerde normal dağılım testleri, uygun parametrik/nonparametrik karşılaştırmalar ve homosistein için quantile regresyon kullanıldı. Bulgular: Homosistein düzeyi diyabetik nefropatili hastalarda yüksek bulunmuştur. GFR, kreatin ve mikroalbumin/kreatin oranı ile ilişkili olmasına rağmen regresyon yapıldığında homosisteinin asıl olarak folik asit, GFR, cinsiyet ve üre ile ilişkili olduğu saptanmıştır. Sonuç: Homosistein düzeyi böbrek fonksiyonları ile anlamlı ilişki saptanmıştır. Ancak diyabetik nefropatiyi erken belirteçlerinden mikroalbümin/kreatin ve mikroprotein/kreatinin oranı ile ilişkili olmadığı bulunmuştur. Bu nedenle homosistein düzeylerinin erken evre biyobelirteç olarak hizmet etmediğini ancak GFR düştükçe homosistein yükseldiğini saptadık.

Özet (Çeviri)

Objective: Diabetic nephropathy is not only the leading cause of end-stage renal disease, but also a serious kidney condition that significantly increases cardiovascular morbidity and mortality. Therefore, early diagnosis of nephropathy is of critical clinical importance. The aim of this study was to investigate the relationship between homocysteine levels and renal function in patients with prediabetes and type 2 diabetes, and to evaluate whether homocysteine could serve as an early-stage biomarker for diabetic nephropathy. Methods: Between February and August 2024, a total of 288 patients diagnosed with prediabetes, diabetes, or diabetic nephropathy were included in the study. Diagnoses were made according to ADA and TEMD criteria. Fasting venous blood samples were collected from all participants. The diagnosis of nephropathy was based on glomerular filtration rate (GFR) and proteinuria findings. Statistical analyses included normality tests, appropriate parametric/non-parametric comparisons, and quantile regression for homocysteine. Results: Homocysteine levels were found to be elevated in patients with diabetic nephropathy. Although homocysteine was associated with GFR, creatinine, and the microalbumin/creatinine ratio, regression analysis revealed that its primary associations were with folic acid, GFR, sex, and urea. Conclusion: Homocysteine levels demonstrated a significant correlation with renal function parameters. However, no association was observed with early markers of diabetic nephropathy, such as the microalbumin/creatinine and microprotein/creatinine ratios. Therefore, we conclude that homocysteine does not serve as a reliable early-stage biomarker for diabetic nephropathy.

Benzer Tezler

  1. Prediyabetik bireylerde roziglitazon kullanımının etkinliğinin değerlendirilmesi

    Assesment of using rosiglitazone in patients wityh pre-diabetes

    MİNE ÖZDUMAN CİN

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2007

    Endokrinoloji ve Metabolizma HastalıklarıAnkara Üniversitesi

    Endokrinoloji ve Metabolizma Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. SEVİM GÜLLÜ

  2. Psöriatik artritte kardiyovasküler morbidite ile inflamasyon arasındaki ilişki

    Relationship between kardiovascular morbidity and inflamation in psoriatic arthritis

    ASLIGÜL DÜNYA ERDAL

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2015

    RomatolojiDokuz Eylül Üniversitesi

    İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. FATOŞ ÖNEN

  3. Diyabetik, prediyabetik ve sağlıklı bireylerde serum galektin-3, HS-CRP, neopterin ve metil arjinin seviyeleri

    Serum galectin-3,HS-CRP, neopterin and methyl arginine levels of diabetic, pre-diabetic and healthy subjects

    MEHMET NURİ ATALAR

    Doktora

    Türkçe

    Türkçe

    2017

    BiyokimyaSelçuk Üniversitesi

    Tıbbi Biyokimya Ana Bilim Dalı

    YRD. DOÇ. DR. SEDAT ABUŞOĞLU

  4. D vitamini eksikliği olan prediyabetik ve diyabetik hastalarda D vitamini replasmanının ileri glikozillenme parametreleri üzerine etkisi

    The effects of vitamin D on advanced glycation end-products in prediabetic and TYPE 2 diabetic patients with vitamin D deficiency

    BAHAR TEKİN

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2015

    Endokrinoloji ve Metabolizma HastalıklarıMarmara Üniversitesi

    İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. DİLEK YAVUZ

  5. Amilaz-lipaz yüksekliği olan hastalarda pankreas yağlanması sıklığı ve prediyabet-diyabet ilişkisi

    Prevalence of pancreatic fat and the relationship between prediabetes and diabetes in patients with amylase-lipase elevation

    AHMET ÜNSAL

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2018

    GastroenterolojiSağlık Bilimleri Üniversitesi

    İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. HAYRİYE ESRA ATAOĞLU