Geri Dön

Yapısal kromozom anomalilerinin saptanmasında“high resolution”bantlama yönteminin rolü

Başlık çevirisi mevcut değil.

  1. Tez No: 9537
  2. Yazar: GÜL LEYLA KILIÇ
  3. Danışmanlar: PROF. DR. MEMNUNE YÜKSEL APAK
  4. Tez Türü: Yüksek Lisans
  5. Konular: Tıbbi Biyoloji, Medical Biology
  6. Anahtar Kelimeler: Kromozom bantlama, Kromozom düzensizlikleri, Sitogenetik, Chromosome banding, Chromosome aberrations, Cytogenetics
  7. Yıl: 1990
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: İstanbul Üniversitesi
  10. Enstitü: Çocuk Sağlığı Enstitüsü
  11. Ana Bilim Dalı: Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Tıbbi Genetik Bilim Dalı
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

63 ÖZET Çalışmamızda, rutin sitogenetik yöntemlerle gözden kaçırılabilecek minör kromozomal aberasyonların görülmesini sağlayan HRBY'nin laboratuvarımızda uygulanabilir ve değerlendirilebilir duruma getirilmesi amaçlanmıştır. HRBY ile elde edilen prometafaz analizlerinin zaman alıcı olması ve gerekli malzemenin maliyeti arttırması, bu yöntemin rutin olarak kullanılmasını engellemektedir. Ancak, kromozomal aberasyon beklenen, belli bazı klinik endikasyonlarda ya da aberasyonlardaki kırık noktalarının kesin yerinin saptanmasında, HRBY büyük önem taşır. iki bölüm halinde yürütülen çalışmanın birinci bölümünde, 5 olgu, literatürden seçilen iki temel HRBY ve standart kültür yöntemiyle çalışılmış, sonuçlar, erken metaf az-prometaf az,“resolution”düzeyi ve bant kalitesi açısından karşılaştırılmıştır. Sonuçta Yöntem laboratuvarımız koşullarına daha uygun bulunmuştur. Çalışmamızın ikinci bölümünde, sitogenetik incelemeleri HRBY ile yapılması uygun görülen olguların prometafaz kromozomları Yöntem I ile elde edilmiş ve değerlendirilmiştir. Birinci bölümde incelenen 5 olguyla birlikte toplam 32 olgudan 10'nunun prometafaz kromozomları elde edilememiştir.64 Kromozomları 450-850 bant düzeyinde incelenen etiyolojisi bilinmeyen MKA/MR'li olgulardan birinde 46, XX, del (22) (ql3- qter) karyotipi; Prader-Willi tanısı alan bir olguda 46, XY, del (15) (qll.2-ql3) karyo tipi bulunmuştur, iki olguda ise, kromozomal aberasyonlardaki kırık noktalarının kesin yerleri saptanmıştır [düp( 1) (qty -qter) ; del(17) (pil. 1-1.2) Laboratuvarımızda HRBY ile çalışmaların devam etmesi, bu yöntemle deneyim kazanmamızı ve prometafaz kromozomlarını daha doğru değerlendirmemizi sağlayacağı kanısındayız.

Özet (Çeviri)

Özet çevirisi mevcut değil.

Benzer Tezler

  1. Over tümörlerinde uygun üreme ortamının ve sık rastlanan kromozom anomalilerinin araştırılması

    Appropriate culture conditions and frequent chromosome abnormalities seen in ovarian carcinoma patients

    ZERRİN YILMAZ

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    1999

    Tıbbi BiyolojiGazi Üniversitesi

    Tıbbi Biyoloji ve Genetik Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. SEVDA MENEVŞE

  2. De novo yapısal kromozom anomalilerinin ve marker kromozomların kökenlerinin“multiprobe slide”tekniği ile araştırılması

    Identification of de novo structural chromosome abnormalities and marker chromosomes using“multiprobe slide”tecnique

    GÜVEN TOKSOY

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    1999

    Tıbbi Biyolojiİstanbul Üniversitesi

    Tıbbi Genetik Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. SEHER BAŞARAN

  3. DNA spesifik probların kullanımı ile yapılan seks kromozom anomalilerinin araştırılması

    Detection of structural sex chromosome aberrations by DNA specific probes

    BİRSEN KARAMAN

    Doktora

    Türkçe

    Türkçe

    1998

    Tıbbi Biyolojiİstanbul Üniversitesi

    Tıbbi Genetik Bilim Dalı

    PROF. DR. SEHER BAŞARAN

  4. Lösemili hastalarda floresan in situ hibridizasyon tekniği ile önaploidilerin tesbiti

    Başlık çevirisi yok

    MEVLÜT İKBAL

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    1998

    Tıbbi BiyolojiAtatürk Üniversitesi

    Tıbbi Biyoloji ve Genetik Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. SITKI ÖZTAŞ

  5. Akciğer kanserlerinde sitogenetik incelemeler

    Cytogenetic analysis in lung cancers

    YELDA TARKAN ARGÜDEN

    Doktora

    Türkçe

    Türkçe

    1999

    Tıbbi Biyolojiİstanbul Üniversitesi

    Genetik Ana Bilim Dalı

    PROF.DR. SEMİHA HACIHANEFİOĞLU