Geri Dön

Serbest ve nanoenkapsüle berberin fitokimyasal bileşeninin C57BL/6J farelerde adipoz dokunun kahverengileşmesi üzerine etkisinin incelenmesi

Assessment of the effect of free and nanoencapsulated berberine phytochemical component on browning of adipose tissue in C57BL/6J mice

  1. Tez No: 921429
  2. Yazar: ASLIHAN ALPASLAN
  3. Danışmanlar: PROF. DR. ZEYNEP GÖKTAŞ
  4. Tez Türü: Doktora
  5. Konular: Beslenme ve Diyetetik, Nutrition and Dietetics
  6. Anahtar Kelimeler: Belirtilmemiş.
  7. Yıl: 2025
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: Hacettepe Üniversitesi
  10. Enstitü: Sağlık Bilimleri Enstitüsü
  11. Ana Bilim Dalı: Diyetetik Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Beslenme ve Diyetetik Bilim Dalı
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

Berberin adipoz doku kahverengileşmesini artırmaktadır ve obeziteyle mücadelede potansiyel bir biyoaktif bileşen olarak değerlendirilmektedir. Bu çalışmanın amacı C57BL/6J türü dişi farelere nanoenkapsüle ve serbest berberin fitokimyasalının intravenöz uygulanmasının vücut ağırlığı, kahverengi adipoz dokunun aktifleşmesi ve beyaz adipoz dokunun kahverengileşmesi üzerine etkisini incelemektir. Bu çalışma 3 aşamalı olarak yürütülmüştür. İlk aşamada lipozomal nanoenkapsül yöntemi geliştirilmiş ve test edilmiştir. İkinci aşamada farelerin bakımı, müdahaleler, ötanazi ve cerrahi işlemler yapılmıştır. Kırk sekiz adet 6 haftalık C57BL/6J dişi fare, 1 hafta stabilizasyondan sonra koruma (n=24) ve iyileşme (n=24) gruplarına ayrılmıştır. Berberinin obezite üzerine koruyucu etkisinin değerlendirilmesi için koruma grubuna 10 hafta boyunca yüksek yağlı diyetle beraber tedavi verilmiştir. Berberinin obezite üzerine iyileştirici etkisinin değerlendirilmesi için iyileşme grubuna önce 10 hafta boyunca yüksek yağlı diyet verilmiş sonraki 10 hafta ise diyet müdahalesine ek olarak tedavi verilmiştir. Tedavi grupları serbest berberin (10 µM), nano-berberin (10 µM), void ve kontrol grubu olup, tedaviler haftalık taze hazırlanarak 100 µL hacminde kuyruktan enjekte edilmiştir. Farelerin vücut ağırlığı her hafta ölçülmüştür. Çalışmanın üçüncü aşamasında toplanan serum ve dokularda adipogenez (PPARγ, C/EBPβ, FABP4) ve kahverengileşme (UCP1, PGC1α, PRDM16, CIDEA) belirteçleri analiz edilmiştir. Nano-berberinin partikül boyutu 215 nm, zeta potansiyeli -27 mV, polidispersite indeksi 0,3'tür. Enkapsülasyon etkinliği %96,0 ve yükleme kapasitesi %21,1'dir. Nano-berberin 4°C aydınlık ortamda, serbest berberin ise 4°C veya 37°C'de aydınlık ortamda daha stabildir. İyileşme grubunda en az ağırlık kazanan grup nano-berberin alanlardır, serbest berberin alanlar ise ağırlık kaybetmiştir. Koruma grubundan nano-berberin alan farelerin inguinal beyaz adipoz dokularındaki PPARγ ekspresyon düzeyi, serbest berberin ve kontrol grubuna kıyasla daha yüksek bulunmuştur (sırasıyla p=0,024, p=0,005). Serbest berberin alanların da kahverengi adipoz dokularındaki PPARγ ekspresyonu, kontrol grubundan yüksektir (p=0,029). Koruma grubunun inguinal beyaz adipoz dokusundaki PRDM16 ve CIDEA ekspresyonu nano-berberin alan gruplarda daha yüksektir (p<0,05). Nano-berberin alanların kahverengi adipoz dokularında CIDEA ekspresyonu serbest berberin ve void gruplarından yüksektir (sırasıyla p=0,017, p=0,021). Sonuç olarak daha stabil ve biyoçözünür nano-berberin sentezlenmiştir. Berberin dozu (10 µM), adipogenez ve kahverengileşme belirteçlerinde anlamlı değişiklik yaratacak kadar yeterli olmayabilir. Daha yüksek doz ve süreyle yapılan pre-klinik çalışmalara ihtiyaç vardır.

Özet (Çeviri)

Berberine increases adipose tissue browning and is considered a potential bioactive compound in the fight against obesity. The aim of this study is to examine the effects of intravenously administered nanoencapsulated and free berberine phytochemicals on body weight, activation of brown adipose tissue, and browning of white adipose tissue in female C57BL/6J mice. The study was conducted in three phases. In the first phase, a liposomal nanoencapsulation method was developed and tested. In the second phase, 48 six-week-old C57BL/6J female mice were divided into prevention (n=24) and recovery (n=24) groups after 1 week of stabilization. The prevention group received a high-fat diet and treatment injections for 10 weeks, while the recovery group was given a high-fat diet for 10 weeks, followed by 10 weeks of treatment injections along with the diet. The treatment groups were free berberine (10 µM), nano-berberine (10 µM), void, and control. The treatments were freshly prepared every week and administered by tail vein injection (100 µL). Body weight was measured weekly. In the third phase of the study, adipogenesis (PPARγ, C/EBPβ, FABP4) and browning (UCP1, PGC1α, PRDM16, CIDEA) markers were analyzed in collected serum and tissues. Nano-berberine had a particle size of 215 nm, zeta potential of -27 mV, and a polydispersity index of 0.3. Encapsulation efficiency was 96.0% and loading capacity was 21.1%. Free berberine exhibited burst release, while nano-berberine showed sustained release. Nano-berine was more stable at 4°C in light, while free berberine was more stable at 4°C or 37°C in light. In the recovery group, the group that gained the least weight was the nano-berberine-treated group, while the free berberine group lost weight. In the prevention group, nano-berberine-treated mice had higher PPARγ expression in inguinal white adipose tissue compared to the free berberine and control groups (p=0.024, p=0.005). Free berberine-treated mice had higher PPARγ expression in brown adipose tissue compared to the control group (p=0.029). In the prevention group, the expression of PRDM16 and CIDEA in inguinal white adipose tissue was higher in the nano-berberine-treated groups compared to the other groups (p<0.05). In the brown adipose tissue of nano-berberine-treated mice, CIDEA expression was higher compared to the free berberine and void groups (p=0.017, p=0.021). In conclusion, a more stable and bioavailable nano-berberine was synthesized. The berberine dose (10 µM) may not have been sufficient to induce significant changes in adipogenesis and browning markers. Further preclinical studies with higher doses and extended durations are required.

Benzer Tezler

  1. Çiğit ve ayçiçek yağlarının doğal antioksidan içerikleri ile bu yağların stabilitelerinin arttırılmaları üzerinde araştırmalar

    Başlık çevirisi yok

    ALİ KEMAL YALNIZ

    Doktora

    Türkçe

    Türkçe

    1985

    Gıda MühendisliğiEge Üniversitesi

    Gıda Mühendisliği Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. MAHİR ÇOLAKO¦LU

  2. The Effect of government price support on wheat farming and wheat marketing in Turkey

    Başlık çevirisi yok

    GÜNEŞ GÜLSEN ÖZEL

    Yüksek Lisans

    İngilizce

    İngilizce

    1987

    EkonomiOrta Doğu Teknik Üniversitesi

    Yöneylem Araştırması Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. HALİM DOĞRUSÖZ

  3. Ortadoğu-Türkiye ekonomik entegrasyonu petrokimya sektörü

    Başlık çevirisi yok

    EMİN ERTÜRK

    Doktora

    Türkçe

    Türkçe

    1984

    EkonomiUludağ Üniversitesi

    İktisat Ana Bilim Dalı

  4. Ön işlemenin ve askorbik asitin dondurularak depolanan yılan balıklarının (Anguilla anguilla) kalitesine etkileri

    Başlık çevirisi yok

    H.VOLKAN GÖKSEL

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    1985

    Gıda MühendisliğiEge Üniversitesi

    Su Ürünleri Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. AYDIN URAL

  5. Valsli kurutucuda patates püresi eldesi üzerine çalışmalar

    Başlık çevirisi yok

    ÜNAL RIZA YAMAN

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    1986

    Gıda MühendisliğiEge Üniversitesi

    Gıda Mühendisliği Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. COŞKAN ILICALI