Geri Dön

Tip 2 diabet ve diabetik komplikasyonlarda antikardiolipin antikor düzeyleri

Levels anticardiolipin antibodies in complicated and uncomplicated type 2 diabetes mellitus

  1. Tez No: 91769
  2. Yazar: İBRAHİM BAĞÇİVAN
  3. Danışmanlar: PROF. DR. H. HÜSREV HATEMİ
  4. Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
  5. Konular: Endokrinoloji ve Metabolizma Hastalıkları, Endocrinology and Metabolic Diseases
  6. Anahtar Kelimeler: Belirtilmemiş.
  7. Yıl: 2000
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: İstanbul Üniversitesi
  10. Enstitü: Cerrahpaşa Tıp Fakültesi
  11. Ana Bilim Dalı: İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

6. ÖZET Bu çalışmada antikardiolipin antikorların tip 2 diabet ve diabetik komplikasyonlardaki rolü araştırıldı. 1998-1999 yıllan arasında İstanbul Üniversitesi Cerrahpaşa Tıp Fakültesi İç Hastalıkları Endokrinoloji Polikliniği'ne başvuran 30 komplikasyonlu, 21 komplikasyonsuz Tip 2 diabetik ve 21 sağlıklı kişi kontrol grupu olarak çalışmaya alındı. Komplikasyonlu grupun 18'i (%60) kadın 12'si (%40) erkek, komplikasyonsuz grupun 13'ü (%62) kadın, 8'i (%38) erkekti. Kontrol grupu olarak alınan 21 sağlıklı bireyin 12'si (%57) kadın, 9'u (%43) erkekten oluşmaktaydı. Tüm hastalardan kromotografik spektrometrik yöntemle HbAıc, Olympus AU 600 biokimya otoanalizöründe lipid parametreler ve Coalize anti-kardiolipin adı verilen indirekt ELISA yöntemiyle AKA- IgG ve AKA-IgM bakıldı. Çalışmaya alman 30 komplikasyonlu 21 komplikasyonsuz toplam 51 diabetik hastanın 22' si (%44) retinopatili, 21 'i (%42) nöropatili, 26' sı (%50) nefropatili ve 14'ü (%28) makroanjiyopatili olarak saptandı. Komplikasyonlu, komplikasyonsuz hasta grup ve sağlık kontrol grupunun yaş ortalamaları ile AKA IgG arasında pozitif korelasyon saptandı (r=0.30, p=0.016). Cinsiyet, VKİ, lipid parametreler ve HbAıc arasında AKA'lar açısından ilişki saptanmadı. Komplikasyonlu diabetik grupun plazma LDL, VLDL, TG, TK düzeyleri komplikasyonsuz ve kontrol grupuna göre anlamlı olarak daha yüksek saptandı (p=0.001, p=0.001, p=0.001, p=0.001). Fakat bu lipid parametrelerle AKA'lann herhangi bir ilişkisi saptanmadı. Komplikasyonlu diabetiklerin ortalama AKA IgG düzeyleri komplikasyonsuz diabetikler ve kontrol grupuna göre anlamlı olarak daha yüksek saptandı (p=0.002, p=0.001). Her üç grupta da AKA IgM'nin diabet ve diabetik komplikasyonlarla ilişkisi 27saptanmadı. Komplikasyonlann dağılımına göre AKA IgG düzeyleri bakıldığında retinopatisi olan 22 (%44) hastanm retinopatisi olmayan 29 (%56) hastaya göre ortalama AKA IgG düzeyi anlamlı olarak daha yüksek saptandı (P=0.02). Aynı durum daha belirgin bir biçimde makroanjiyopatisi olan 14 (%28) hastanın makroanjiyopatisi olmayan 37 (%72) hastaya göre ortalama AKA IgG düzeyleri arasında da saptandı (p=0.01). Nöropatisi olan 21 (%42) hastanm nöropatisi olmayan 30 (%58) hastaya göre ortalama AKA IgG düzeylerinde anlamlı fark saptanmamakla birlikte sonuçlar anlamlılığa yakındı (p=0.07). Nefropatisi olan 26 (%50) hasta ile nefropatisi olmayan 25 (%50) hastada AKA IgG düzeyleri açısından fark saptanmadı. Sonuç olarak AKA IgG,komplikasyonlu diabetiklerde yüksek titrede saptanmaktadır. Bu artış özellikle makroanjiyopatisi ve retinopatisi olan hasta grupunda daha belirgindir. Hipergliseminin oluşturduğu doku hasarına paralel olarak yükseldiğini tahmin ettiğimiz AKA'lann, diabette artmış tromboz riskine katkıda bulunarak ve imminolojik mekanizmalarla diabetik komplikasyonlann gelişiminde de rol oynaması muhtemeldir. Bu konu üzerinde yapılacak çalışmaların diabetik komplikasyonlann gelişim sürecine ışık tutacağını umuyoruz. 28

Özet (Çeviri)

Özet çevirisi mevcut değil.

Benzer Tezler

  1. Türkiye'de yaşayan renal replasman tedavisindeki diabetik nefropatili hastalarda angiotensin dönüştürücü enzim insersiyon/delesyon gen polimorfizmi ile Diabetes Mellitüs'e bağlı hedef organ .....

    Association analysis of apolymorphism of the ACE gene with and stage renal disease diabetic patients on various modes of renal replacement therapy in Turkish patients

    SEHER RAHİME KEBAPÇIOĞLU TÜRKOĞULLAR

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    1999

    NefrolojiMarmara Üniversitesi

    İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. EMEL AKOĞLU

  2. Tip 2 Diabetes Mellitus'ta akciğer alveoler bazal membranının incelenmesi

    Examination of pulmoner alveoler capillary basal membran in diabetes mellitus type 2

    KEMAL ÖZŞAHİN

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2000

    Endokrinoloji ve Metabolizma HastalıklarıTrakya Üniversitesi

    İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. ARMAĞAN TUĞRUL

  3. Tip 2 diabetli hastalarda kontrol durumu ve komplikasyon durumu ile serum laktik asid düzeyinin ilişkisi

    The relationship between serum lactic acid concentration and control and complication status in type 2 diabetic patients

    MUSTAFA ABDULA

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    1999

    Biyokimyaİstanbul Üniversitesi

    İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    PROF.DR. HÜSREV HATEMİ

  4. Tip 1 diabetes mellituslu çocuklarda arteriyel kan basıncı düzeylerinin vücut kitle indeksi, viskozite, fibrinojen ve mikroalbüminüri ile ilişkisi

    Arterial blood pressure in children with type 1 diabetes mellitus and its relation with body mass index, viscosity, fibrinogen and microalbuminuria

    KENAN PÜŞÜROĞLU

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    1996

    Çocuk Sağlığı ve Hastalıklarıİstanbul Üniversitesi

    PROF.DR. AHMET AYDIN