Diyabetik ketoasidoz olgularında taburculuk sonrasında morbidite, mortalite oranları
Başlık çevirisi mevcut değil.
- Tez No: 917461
- Danışmanlar: PROF. DR. MİNE ADAŞ, DR. SEZİN DOĞAN ÇAKIR
- Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
- Konular: İç Hastalıkları, Endokrinoloji ve Metabolizma Hastalıkları, Internal diseases, Endocrinology and Metabolic Diseases
- Anahtar Kelimeler: Diabetes mellitus, Diabetes mellitus-tip 1, Diabetes mellitus-tip 2, Diabetes mellitus, Diabetes mellitus-type 1, Diabetes mellitus-type 2
- Yıl: 2025
- Dil: Türkçe
- Üniversite: Sağlık Bilimleri Üniversitesi
- Enstitü: İstanbul Prof. Dr. Cemil Taşcıoğlu Şehir Hastanesi
- Ana Bilim Dalı: İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
- Bilim Dalı: İç Hastalıkları Bilim Dalı
- Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.
Özet
Giriş ve amaç: Diyabet insülin üretiminin yetersizliği ya da insulin direnci sonucu birçok sistemi kapsayan, hiperglisemi ile karakterize bir metabolizma bozukluğudur. Diyabetik ketoasidoz (DKA) ketonemi, yüksek anyon gapli metabolik asidoz ve hiperglisemi triadı ile görülen diyabetin acil komplikasyonlardan biridir. Günümüzde gelişen teknolojiler sayesinde Diyabetik Ketoasidoz sebepli hastane yatışları geçtiğimiz yıllara oranla azalmıştır, fakat taburcu olan hastaların takiplerinde mortalite morbidite sıklığı araştırmaları kısıtlıdır. Hasta başvurusu yüksek tersiyer bir merkez olan hastanemizde taburculuk sonrasında DKA hastalarında gelişen mortalite ve morbidite oranlarını ortaya koymak ve hazırlayıcı faktörleri saptamayı amaçlamaktayız. Gereç ve yöntem: Çalışmamız retrospektif kohort bir çalışmadır. Araştırmamıza Prof. Dr. Cemil Taşcıoğlu Şehir Hastanesi İç Hastalıkları ve Endokrinoloji ve Metabolizma Hastalıkları Kliniklerinde yatarak takip edilmiş 18 yaş üzerinde olup dışlama kriterleri bulunmayan hastalar dahil edildi. Bir Ocak 2016 –31 Aralık 2023 yılları arasında Hastane Bilgi İşlem Yönetim Sistemi (HBYS) PANATES (Türkiye) üzerinden ICD-10 kodlarından E11.9, E.10 ve E.11 kodu girildikten sonra; pH<7.29 ve AKŞ>200mg/dl olan ve epikriz kontrolü sonrasında DKA tanısı ile interne edilen hastaların elektronik medikal kayıtları tarandı. İstatiksel analizler IBM SPSS Statistics versiyon 25 yazılımı kullanılarak yapıldı. Değişkenlerin normal dağılıma uygunluğu histogram grafikleri ve analitik yöntemlerle değerlendirildi Sonuç: DKA, özellikle T1DM ile ilişkilendirilse de, insülin kullanan T2DM hastalarında, yaşlılarda ve kanser gibi durumlarda da artan sıklıkla görülmektedir. Tekrar eden hastaneye yatışlar, mortaliteyi artırmakta; tedaviye uyum, hasta eğitimi ve düzenli poliklinik kontrolleri ise bu riski azaltmak için kritik önemdedir. Çalışmamız DKA sonrası uzun dönem mortalite riskini belirlemek için prediktif puanlama araçlarına ihtiyaç duyulduğunu ve bu araçların geliştirilmesi gerektiğini vurgulamaktadır.
Özet (Çeviri)
Introduction and Purpose: Diabetes is a metabolic disorder characterized by hyperglycemia, which involves multiple systems due to either insufficient insulin production or insulin resistance. Diabetic ketoacidosis (DKA) is one of the acute complications of diabetes, marked by the triad of ketonemia, metabolic acidosis with a high anion gap, and hyperglycemia. With the advancements in technology, hospital admissions due to diabetic ketoacidosis have decreased in recent years. However, research on mortality and morbidity rates during follow-up of discharged patients remains limited. In this study, we aim to investigate the mortality and morbidity rates of patients with DKA after discharge, as well as to identify the predisposing factors, in our hospital, which is a high patient referral tertiary care center. Materials and Methods: Our study is a retrospective cohort study. The study included patients aged 18 and above who were hospitalized and followed in the Department of Internal Medicine and Endocrinology and Metabolism at Prof. Dr. Cemil Taşcıoğlu City Hospital, without exclusion criteria. Between January 1, 2016, and December 31, 2023, we scanned the electronic medical records of patients who were diagnosed with DKA after their epicrisis review and admitted to the hospital with ICD-10 codes E11.9, E.10, and E.11 entered through the Hospital Information Management System (HBYS) PANATES (Turkey), with pH < 7.29 and blood glucose levels > 200 mg/dl. Statistical analysis was performed using IBM SPSS Statistics version 25 software. The normality of the variables was evaluated using histogram charts and analytical methods. Results: Although DKA is predominantly associated with type 1 diabetes mellitus (T1DM), it is increasingly observed in insulin-treated patients with type 2 diabetes mellitus (T2DM), the elderly, and those with conditions such as cancer. Recurrent hospitalizations increase mortality, while adherence to treatment, patient education, and regular outpatient follow-up are critical in reducing this risk. Our study highlights the need for predictive scoring tools to assess long-term mortality risk after DKA and emphasizes the importance of developing such tools.
Benzer Tezler
- Diyabetus mellitus'da gözlenen mikrovasküler komplikasyonların prostaglandinler ile olan ilişkisi
The Relation of microvaskular complications observed in diabetes mellitus with prostoglandins
CANAN NEBİGİL
Doktora
Türkçe
1985
Eczacılık ve FarmakolojiCumhuriyet ÜniversitesiFarmakoloji Ana Bilim Dalı
YRD. DOÇ. DR. YUSUF SARIOĞLU
- Atherosklerotik kalp hastalıklarında risk faktörleri
Risk factors in the coronary artery disease
MURAT SUHER
- Çocuklarda akut stres hiperglisemisinde hormonal değişikliklerin ve kısa süreli prognozun incelenmesi
Başlık çevirisi yok
AYGÜN DİNDAR
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
1987
Çocuk Sağlığı ve Hastalıklarıİstanbul ÜniversitesiÇocuk Sağlığı ve Hastalıkları Hemşireliği Ana Bilim Dalı
DOÇ. DR. HÜLYA GÜNÖZ
- Tedaviye cevap vermeyen diyabetik makula ödeminde vitreoskizisin rolü
The role of vitreoschisis in diabetic macular edema refractory to treatment
MAKBULE BERNA ÖTÜK YAŞAR
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2008
Göz Hastalıklarıİstanbul ÜniversitesiGöz Hastalıkları Ana Bilim Dalı
PROF. DR. TUNÇ OVALI