Geri Dön

Tip 1 diabetik adölesanlarda öz-bakım gücü ile hastalık yöntemi arasındaki ilişki

In Type 1 diabetic adolescent relationship between self-care agency and disease management

  1. Tez No: 91408
  2. Yazar: AYSEL KÖKCÜ
  3. Danışmanlar: DOÇ. DR. SEMA KUĞUOĞLU YAZICI
  4. Tez Türü: Yüksek Lisans
  5. Konular: Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları, Child Health and Diseases
  6. Anahtar Kelimeler: Belirtilmemiş.
  7. Yıl: 1999
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: Marmara Üniversitesi
  10. Enstitü: Sağlık Bilimleri Enstitüsü
  11. Ana Bilim Dalı: Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

Hemşirelikte Orem'in öz-bakım kuramı üzerine temellendirilen bu çalışma; Tip 1 diabetik adölesanlarda öz-bakım gücü ile hastalık yönetimi arasındaki i- lişkinin belirlenmesi amacı ile tanımlayıcı/ilişki arayıcı olarak planlanmıştır. Araştırma evrenini, İstanbul Üniversitesi Deneysel Tıp Araştırma Ensti tüsü Diabet Araştırma ve Uygulama Birimine başvuran Tip 1 diabetik adölesanlar oluşturmuştur. Örneklem grubuna, 28. 1 1. 1 997-26.06. 1 998 tarihleri arasında birime kontrole gelen ve 12-19 yaş grubunda olan 100 Tip 1 diabetik adölesan alınmıştır. Araştırma verileri araştırmacı tarafından yüzyüze görüşme yöntemi ile“Tanıtıcı bilgiler Anketi”,“Hastalık Yönetimi Formu”ve“Öz-Bakım Gücü Ölçeği”kullanılarak toplanmıştır. Elde edilen veriler SPSS (Statistical Package for Social Sciences) prog ramı kullanılarak analiz edilmiştir. İstatistiksel değerlendirmede ise, yüzdelik, stan- dart-sapma, student-t testi, tek yönlü varyans analizi (ANOV A), linear korelasyon, Kuder-Richardson, korelasyon katsayısı (Correlation Coeffıciency - Cronbach-Alfa) kullanılmıştır. Araştırmaya katılan adölesanların hastalık yönetimleri ile insülin tedavi si, diyet planının izlenmesi, bireysel izleme, egzersiz ve eğitim düzeyleri arasındaki ilişkinin istatistiksel açıdan anlamlı olduğu belirlenmiştir. Adölesanların öz-bakım güçleri ile insülin tedavisi, diyet planının izlen mesi ve eğitim durumları arasındaki ilişkinin anlamlı olduğu, fakat öz-bakım güçleri ile bireysel izleme ve egzersiz durumları arasındaki ilişkinin istatistiksel açıdan an lamlı olmadığı saptanmıştır. Sonuç olarak; öz-bakım gücü yüksek olan Tip 1 diabetik adölesanların hastalık yönetimi düzeylerinin de yüksek olduğu görülmüştür.

Özet (Çeviri)

This descriptive and association-seeking study based on Orem's Theory of Self-Care was made to determine the relationship between self-care agency and disease management in type I diabetic adolescents. The study setting was designed at the Diabetes Research and Working Unit of Experimental Medicine and Research Institute of Istanbul of University. The study sample consisted of 100 type I diabetic adolescents (12-19 years old) who applied for control between 28 November 1997 and 26 June 1998. Data were collected using interview-based“Informative Questionnaire”,“Disease Management Form”and“Self-Care Agency Scale”Data obtained were analysed with the SPSS software package using percentage and standard deviation calculations, Student's t-test, one-way variance analysis (ANOVA), linear correlation, Kuder-Richardson, and Cronbach's alpha correlation coefficiency. Statistically significant relationship was found between disease management and insulin therapy, monitoring of the diet regimen, individual monitoring, exercise, and education levels. Adolescents exhibited significant relationship between self-care agency and insulin therapy, monitoring of the diet regimen, and education levels; however, relationships between self-care agency and individual monitoring and exercise were not significant. In conclusion, type I diabetic patients with high levels of self-care agency exhibited higher performance in disease management.

Benzer Tezler

  1. İnsuline bağımlı diabetes mellitusu olan adölesanlara öz bakımlarının öğretilmesi ve değerlendirilmesi

    Assessing and teaching self care to adolescents with insulin dependent diabetes mellitus

    MERAL BAYAT

    Doktora

    Türkçe

    Türkçe

    1999

    Çocuk Sağlığı ve HastalıklarıHacettepe Üniversitesi

    Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Hemşireliği Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. HİCRAN ÇAVUŞOĞLU

  2. Tip 1 diabetes mellituslu çocuk ve adolesanlarda periferik ve otonom nöropati: L-karnitin tedavisinin periferik ve otonom sinir fonksiyonları üzerine etkisi

    Peripheric and autonomic neuropathy in children and adolescents with type 1 diabetes mellitus: Effect of L-carnitine treatment on peripheric and autonomic nerve functions

    A. SEVİL SARIKAYA

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2000

    Çocuk Sağlığı ve Hastalıklarıİstanbul Üniversitesi

    Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    PROF.DR. AHMET AYDIN

  3. İnsüline bağımlı diyabetes mellituslu çocuk ve adölesanlarda diyabetik nefropati, retinopati ve nöropatinin erken bulgular ışığında araştırılması

    A Study of diabetic nephropathy, retinopathy and neuropathy in patients with IDDM in the view of early signs

    MUSTAFA BAKMAN

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    1999

    Çocuk Sağlığı ve HastalıklarıÇukurova Üniversitesi

    Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. BİLGİN YÜKSEL

  4. Tip 1 diabetes mellituslu çocuk ve adolesanlarda asemptomatik kardiyomiyopati: Ekokardiyografik göstergeler ile diyabet süresi, glisemik kontrol ve serum karnitin düzeyleri arasındaki ilişki

    Asymptomatic cardiomyopathy in children and adolescents with type 1 diabetes mellitus: Echocardiographic indices and their relation with duration of diabetes, glycemic control and serum carnitine levels

    S. ERDAL ADAL

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    1999

    Çocuk Sağlığı ve Hastalıklarıİstanbul Üniversitesi

    Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. AHMET AYDIN

  5. Tip I diyabetli çocuk ve adölesanlarda erken aterosklerozun, karotisarter duvar kalınlığı ölçümü ile değerlendirilmesi

    Başlık çevirisi yok

    TANER YAVUZ

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    1999

    Çocuk Sağlığı ve Hastalıklarıİstanbul Üniversitesi

    Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. RUKİYE EKER ÖMEROĞLU