Üçlü negatif meme kanseri konvansiyonel tedavisinde epigenetik ajan ile adjuvan immunoterapi kombine kullanımının etkinliğinin araştırılması
Evaluation of the effectiveness of adjuvant immunotherapy combined use with epigenetic agent in conventional treatment of triple negative breast cancer
- Tez No: 892398
- Danışmanlar: DOÇ. DR. BURÇİN KAYMAZ
- Tez Türü: Doktora
- Konular: Tıbbi Biyoloji, Medical Biology
- Anahtar Kelimeler: Belirtilmemiş.
- Yıl: 2024
- Dil: Türkçe
- Üniversite: Ege Üniversitesi
- Enstitü: Sağlık Bilimleri Enstitüsü
- Ana Bilim Dalı: Tıbbi Biyoloji Ana Bilim Dalı
- Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
- Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.
Özet
Üçlü negatif meme kanseri (ÜNMK), yüksek metastaz oranı ve kötü prognozu ile bilinen, tedaviye direnç gösteren bir meme kanseri türüdür. PD-L1 inhibitörü Atezolizumab ve albumin bağlı paklitaksel nanopartiküllerinden oluşan Nab-paklitaksel kombinasyonu, mevcut tedavi protokollerinde kullanılmasına rağmen, çoğu hastada beklenen faydayı sağlamamaktadır. Epigenetik ajanlar, kanser hücrelerinde apoptoz ve hücre döngüsü durmasına neden olarak ve immünmodülatör etkileri sayesinde potansiyel kanser tedavi ajanları olarak değerlendirilmektedir. Meme kanseri progresyonunda HDAC 1, 6 ve 8 genlerinin rol oynaması nedeniyle, HDAC 3, 6 ve 8 inhibitörü olan Droxinostat'ın, kemoterapötik ve immünoterapötik direnci aşmada etkili bir yaklaşım olabileceği düşünülmektedir. Bu çalışmada, Droxinostat'ın etkileri Nab-paklitaksel ve Atezolizumab ile karşılaştırılmıştır. Droxinostat, Atezolizumab ve Nab-paklitaksel'in tekli dozlarının yanı sıra ikili ve üçlü kombinasyonlarının MDA-MB-231 üçlü negatif meme kanseri hücreleri ve MCF-10A sağlıklı meme hücreleri üzerindeki sitotoksik etkileri XTT yöntemi ile değerlendirilmiş ve IC50 ile ED50 dozları hesaplanmıştır. Apoptotik etkiler Annexin V yöntemi ile analiz edilmiş, apoptoz ve hücre döngüsü analizleri akış sitometrisi ile gerçekleştirilmiştir. Ayrıca, yara iyileşme ve invazyon analizleri yapılmış, Ki-67 proteininin ekspresyonu immünofloresan yöntemi ile belirlenmiş, oksidatif stres belirteçleri ölçülmüş ve karsinogenez sürecinde rol oynayan 26 genin transkripsiyonel ifadeleri q-RT-PCR ile analiz edilmiştir. Sonuçlar, Droxinostat'ın MDA-MB-231 hücrelerinde 72. saatte IC50 dozunun 60 µM, MCF-10A hücrelerinde ise 190 µM olarak belirlendiğini göstermektedir. Nab-paklitasel'in MDA-MB-231 hücrelerinde IC50 dozu 0,58 µM, MCF-10A hücrelerinde ise 0,16 µM olup, kombinasyon dozlarında Droxinostat için 48 µM, Nab-paklitaksel için 0,28 µM dozlarının CI indeksi 0,808 ile ılımlı sinerjistik etki gösterdiği bulunmuştur. Atezolizumab'ın toksik etkiler göstermemesi nedeniyle tüm deneylerde 100 nM doz kullanılmıştır. Droxinostat'ın mono ve kombinasyon dozlarının MDA-MB-231 hücrelerinde apoptozu ve nekroptozu 5-6 kat artırırken, MCF-10A hücrelerinde sadece nekroptozu artırdığı gözlemlenmiştir. Droxinostat, hem apoptoz hem de nekroptoz yolaklarını aktive ederek hücre ölümüne neden olmuştur. Ayrıca, Droxinostat'ın hücre döngüsünü S ve M fazında daha fazla durdurduğu, Nab-paklitaksel'in ise daha fazla M fazında hücre tutulması sağladığı belirlenmiştir. Sağlıklı hücrelerde ajanlar anlamlı değişikliğe neden olmamıştır. Ki-67 ifadesinde azalma gözlemlenmiş, özellikle MDA-MB-231 hücrelerinde bu düşüş belirgin olmuştur. Ajanlar hem invazif hücre sayısını hem de hücre migrasyonunu azaltmıştır. Droxinostat'ın antioksidan biyomarkerlar üzerindeki etkisinin minimal olduğu, ancak Nab-paklitaksel ile kombinasyon halinde ROS'u indüklediği saptanmıştır. Gen ekspresyonu analizleri, Atezolizumab'ın MDA-MB-231 hücrelerinde PD-L1 ifadesini 6,33 kat azalttığını, Droxinostat'ın bu ifadeyi artırdığını ve MCF-10A hücrelerinde değişiklik göstermediğini ortaya koymuştur. Ayrıca, Atezolizumab ve Nab-paklitaksel'in MDA-MB-231 hücrelerinde PD-1 ifadesini yaklaşık 2 kat artırdığı bulunmuştur. Droxinostat'ın en fazla HDAC 8'i inhibe ettiği tespit edilmiştir. Droxinostat'ın hem tekli hem de kombinasyon dozları, kaspaz-3 ve kaspaz-8'in ekspresyon seviyelerini artırmıştır. Nab-paklitaksel de bu genlerin ekspresyonunu artırmış, ancak bu artış Droxinostat'a kıyasla daha sınırlı kalmıştır. Droxinostat'ın sağlıklı hücrelerdeki IC50 dozunun kanser hücrelerinden 3 kat fazla olması, apoptozu ve nekroptozu Nab-paklitaksel ve Atezolizumab'a kıyasla daha fazla artırması ve etkili molekül olarak potansiyeli, ÜNMK tedavisinde kullanılabileceğini göstermektedir. Anahtar Kelimeler; Üçlü Negatif Meme Kanseri; Histon Deasetilaz İnhibitörleri; İmmunoterapi; İmmun Kontrol Noktası İnhibisyonu; Kanser İmmunolojisi
Özet (Çeviri)
Triple-negative breast cancer (T<nBC) is a treatment-resistant type of breast cancer known for its high metastasis rate and poor prognosis. The combination of the PD-L1 inhibitor Atezolizumab and Nab-paclitaxel, which consists of albumin-bound paclitaxel nanoparticles, is used in current treatment protocols but does not provide the expected benefit in most patients. Epigenetic agents are considered as potential cancer treatment agents by inducing apoptosis and cell cycle arrest in cancer cells and by their immunomodulatory effects. Since HDAC 1, 6 and 8 genes play a role in breast cancer progression, Droxinostat, an HDAC 3, 6 and 8 inhibitor, may be an effective approach to overcome chemotherapeutic and immunotherapeutic resistance. In this study, the effects of Droxinostat were compared with Nab-paclitaxel and Atezolizumab. The cytotoxic effects of single doses as well as double and triple combinations of Droxinostat, Atezolizumab and Nab-paclitaxel on MDA-MB-231 TNBC and MCF-10A healthy breast cells were evaluated by XTT method and IC50 and ED50 doses were calculated. Apoptotic effects were analyzed by Annexin V method and apoptosis and cell cycle analysis were performed by flow cytometry. In addition, wound healing assay and invasion analyses were performed, expression of Ki-67 protein was determined by immunofluorescence method, oxidative stress markers were measured and transcriptional expression of 26 genes involved in the carcinogenesis process were analyzed by q-RT-PCR. The results show that the IC50 dose of Droxinostat was determined as 60 µM in MDA-MB-231 cells and 190 µM in MCF-10A cells at 72 hours. The IC50 dose of Nab-paklitaksel was 0.58 µM in MDA-MB-231 cells and 0.16 µM in MCF-10A cells, and the combination doses of 48 µM for Droxinostat and 0.28 µM for Nab-paklitaksel showed a moderate synergistic effect with a CI index of 0.808. Since Atezolizumab did not show toxic effects, 100 nM dose was used in all experiments. It was observed that mono and combination doses of Droxinostat increased apoptosis and necroptosis 5-6 fold in MDA-MB-231 cells, whereas it only increased necroptosis in MCF-10A cells. Droxinostat caused cell death by activating both apoptosis and necroptosis pathways. Moreover, Droxinostat was found to arrest the cell cycle more in the S and M phases, whereas Nab-paclitaxel induced more cell retention in the M phase. The agents did not cause significant changes in healthy cells. A decrease in Ki-67 expression was observed, especially in MDA-MB-231 cells. The agents decreased both the number of invasive cells and cell migration. Droxinostat had minimal effect on antioxidant biomarkers but induced ROS in combination with Nab-paclitaxel. Gene expression analysis revealed that Atezolizumab decreased PD-L1 expression by 6.33-fold in MDA-MB-231 cells, while Droxinostat increased this expression and showed no change in MCF-10A cells. Furthermore, Atezolizumab and Nab-paclitaxel were found to increase PD-1 expression approximately 2-fold in MDA-MB-231 cells. Droxinostat was found to inhibit HDAC 8 the most. Both single and combination doses of droxinostat increased the expression levels of caspase-3 and caspase-8. Nab-paclitaxel also increased the expression of these genes, but this increase was more limited compared to Droxinostat. The fact that the IC50 dose of Droxinostat in healthy cells was 3 times higher than in cancer cells, that it increased apoptosis and necroptosis more than Nab-paclitaxel and Atezolizumab, and its potential as an effective molecule indicate that it can be used in the treatment of TNBC. Keywords; Triple Negative Breast Cancer; Histone Deacetylase Inhibitors; Immunotherapy; Immune Checkpoint Inhibition; Cancer Immunology
Benzer Tezler
- Üçlü negatif meme kanseri hücre hattında kuersetin ve epigallokateşin gallatın kombine kullanımının doksorubisin üzerindeki etkinliğinin otofaji odaklı incelenmesi
Autophagy based examination of the synergistic effect of quercetin and epigallocatechin gallate on efficacy of doxorubicin in triple negative breast cancer cell line
İLKEM TURNALI ÖNSOY
Yüksek Lisans
Türkçe
2025
GenetikHaliç ÜniversitesiMoleküler Biyoloji ve Genetik Ana Bilim Dalı
DR. ÖĞR. ÜYESİ ALLİSON PINAR ERONAT
- Üçlü negatif meme kanserlerinde mikroçevrenin klinikopatolojik önemi
Clinicopathological importance of microenvironment in triple negative breast cancers
ÖZGE YAPRAK
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2023
PatolojiÇukurova ÜniversitesiTıbbi Patoloji Ana Bilim Dalı
PROF. DR. MELEK ERGİN
- Targeting circulating breast cancer stem cells via mTOR and WNT inhibitors after bone metastasis
Sirküle meme kanseri kök hücrelerinin kemik metastazı sonrası mTOR ve WNT inhibitörleri ile hedeflenmesi̇
ÖZLEM ALTUNDAĞ ERDOĞAN
Doktora
İngilizce
2025
BiyokimyaHacettepe ÜniversitesiKök Hücre Ana Bilim Dalı
PROF. DR. BETÜL ÇELEBİ SALTIK
- miRNA-mRNA interaction network regulating chemotherapy resistance in triple negative breast cancer
Üçlü negatif meme kanserinde kemoterapi direncini düzenleyen miRNA-mRNA etkileşim ağı
RIDHO ASSIDICKY
Yüksek Lisans
İngilizce
2019
Biyolojiİhsan Doğramacı Bilkent ÜniversitesiMoleküler Biyoloji ve Genetik Ana Bilim Dalı
Assoc. Prof. Dr. ÖZGÜR ŞAHİN
- Meme kanserinde immün biyomarkerların neoadjuvan kemoterapiye yanıtı değerlendirmedeki rolü
The role of immune biomarkers in evaluation of the neoadjuvan chemotherapy response in breast cancer
UMUT KINA KILIÇASLAN
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2022
Genel CerrahiSağlık Bilimleri ÜniversitesiGenel Cerrahi Ana Bilim Dalı
PROF. DR. MERYEM GÜNAY GÜRLEYİK