Geri Dön

KOAH ve COVID-19 pnömoni tanılı hastalarda longcovid evrede sistemik steroid kullanımının 3.ayda fonksiyonel kapasiteye etkisi

Başlık çevirisi mevcut değil.

PDF İndir

  1. Tez No: 861468
  2. Yazar: FATMA SİNEM CANDER TORUN
  3. Danışmanlar: PROF. DR. HATİCE KILIÇ
  4. Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
  5. Konular: Göğüs Hastalıkları, Chest Diseases
  6. Anahtar Kelimeler: COVİD-19, steroid, solunum fonksiyon testleri, pnömoni, prognoz, COVID-19, steroid, respiratory function tests, pneumonia, prognosis
  7. Yıl: 2024
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: Sağlık Bilimleri Üniversitesi
  10. Enstitü: Ankara Bilkent Şehir Hastanesi
  11. Ana Bilim Dalı: Göğüs Hastalıkları Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

KOAH ve COVİD-19 Pnömoni Tanılı Hastalarda Longcovid Evrede Sistemik Steroid Kullanımının 3. Ayda Fonksiyonel Kapasiteye Etkisi Giriş: Aralık 2019'da Çin'in Wuhan şehrinde ortaya çıkan COVİD-19 hastalığı dünya çapında bir pandemiye dönüşmüş ve pek çok insanı etkilemiştir. COVİD-19 enfeksiyonunun klinik prezentasyonu asemptomatik tablodan mortal tabloya kadar değişkenlik gösterebilmektedir. COVİD-19 pnömonisi sonrası dönemde hastaların bir kısmında organize pnömoni veya interstisyel akciğer hastalığı benzeri sekel değişiklikler izlenmektedir. Bu her iki tablonun da tedavisinin ana ögesini kortikosteroid tedavisi oluşturduğu için COVİD-19 sonrası sekel değişiklikler izlenen bir grup hastaya da kortikosteroid tedavisi verilmiştir. Kortikosteroid tedavisi ile hastaların fonksiyonel testlerinde ve klinik değerlendirmelerinde iyileşme olması beklenmektedir. Bu çalışmamızda KOAH tanılı COVİD-19 geçirmiş olan hastalarda longcovid dönemde kortikosteroid kullanımının solunum fonksiyon testleri üzerine etkilerinin incelenmesi amaçlanmıştır. Materyal ve Metod: Çalışma Temmuz 2021 – Eylül 2022 tarihleri arasında Ankara Şehir Hastanesi COVİD-19 servisi, COVİD-19 yoğun bakımı ve COVİD-19 takip polikliniğinde takip edilen hastalarda yapıldı. Çalışmaya Ankara Şehir Hastanesi Etik Kurulu'ndan onay alınarak başlandı. Birinci ve 3.ayda poliklinik başvurusu olan ve başvuru takip parametrelerine ulaşılabilen 100 hasta çalışmaya dahil edildi. Hastalar COVİD-19 hastalık ağırlığına göre hafif, orta ve ağır (ağır-kritik) hastalar olmak üzere 3 gruba ayrıldı. Tüm hastaların yatışındaki serum LDH (laktat dehidrogenaz), ferritin, CRP, lenfosit düzeyi 1. ve 3.aylarda da görüldü. Hastalara 1. ve 3.aylarda SFT, DLCOc ve 6DYT yaptırıldı. Hastaların nefes darlığı düzeyi borg skalası ile değerlendirildi. Hastalar hastane yatışında kortikosteroid almayan, pulse dışı dozda alan ve pulse dozunda (250 mg ve üzeri dozlar) alanlar olmak üzere 3 gruba ayrıldı. Longcovid dönemdeki poliklinik kontrollerinde kortikosteroid alıp almamasına göre de iki gruba ayrıldı. Ek olarak hastaların son 1 yıllık dönemde hastane başvuru ve hastane yatış oranları incelendi. Yatışta ve longcovid dönemde kortikosteroid alımı ile diğer parametrelerin ilişkisi incelendi. xi Bulgular: Çalışmaya dahil edilen 100 olgunun %89'u (n=89) erkek, %11'i (n=11) kadındı. Hastaların yaş ortalaması 62.82±7.59 yıl olup minimum hasta yaşı 48 maksimum hasta yaşı 80 idi. Hastalarda KOAH oranı %100 (n=100); KOAH'a eşlik eden astım oranı %2 (n=2), İAH oranı %2 (n=2), malignite oranı %6 (n=6) olarak bulundu. Hastaların %88'inin (n=88) exsmoker %6'sının (n=6) hala sigara içtiği ve %6'sının (n=6) hiç sigara içmediği saptandı. Hastaların % 26'sının (n=26) servis yatışı, %59'unun (n=59) YBÜ yatışı olduğu saptandı. Hastaların %43.0'ında hastalık akut döneminde pulse steroid kullanımı, %34.0'ında pulse dışı steroid kullanımı saptandı; %23.0'ının steroid kullanımı olmadığı saptandı. Hastaların %65'inde (n=65) longcovid steroid kullanımı saptandı. Postcovid steroid kullanan hastalarda steroid dozu ortalaması 33.97±16.95 mg olup kullanılan en düşük doz 4 mg en yüksek doz 120 mg idi. Hastaların 1. ve 3. ayda ölçülen serum LDH, ferritin, CRP, lenfosit düzeyi, borg nefes darlığı skalası, FEV 1 , FVC, DLCOc, 6DYT yürüme yüzdesinde ve oksijensiz satürasyon değerlerinde anlamlı düzeyde farklılık saptandı (p=0.001). Longcovid dönemde kortikosteroid kullanımı ile 1.ay oksijensiz saturasyon değeri, DLCOc ve FVC yüzdeleri arasında negatif korelasyon saptandı. (p<0.01) Longcovid kortikosteroid kullanılan hasta grubunda 1.ayda oksijensiz saturasyon değerleri, DLCOc ve FVC yüzdeleri daha düşük bulundu. (p=0,999) KOAH evresi B ve E olan hastaların COVİD-19 enfeksiyonunu daha ağır geçirdikleri ve pulse prednol tedavisine daha çok ihtiyaç duydukları görülmektedir. (p=0.358) Tartışma: Longcovid dönemde hastaların 1.ay ve 3.aydaki solunum fonksiyon testleri parametrelerinden FEV1, FVC, DLCOc değerleri ve egzersiz kapasitesine dair 6DYT mesafesinde anlamlı artış olduğu saptanmıştır. Olgular 3.ayda 1. aya göre oksijensiz satürasyonlarındaki değişim açısından incelendiğinde sistemik kortikosteroid alan grupta oksijen satürasyonunda longcovid evrede daha anlamlı bir yükselme olduğu görüldü. Çalışmaya alınan hastalarda son bir yıl içerisinde acil başvuru ve yeniden hastaneye yatış açısından değerlendirildiğinde; longcovid xii sistemik kortikosteroid alan olguların (COVİD-19 pnömonisi açısından ağır ve kritik ağırlıktaki olgular) sistemik kortikosteroid almayanlara göre (COVİD-19 pnömonisi açısından hafif ve orta klinik ağırlıktaki olgular) benzer oranda acil başvuru ve hastaneye yatış öyküsü oldukları saptandı. KOAH evresi B ve E olan hastaların COVİD-19 enfeksiyonunu daha ağır geçirdikleri ve pulse metil prednizolon tedavisine daha çok ihtiyaç duydukları görülmektedir. Ancak KOAH ağırlığı ve sistemik kortikosteroid kullanımı arasında anlamlı bir farklılık saptanmamıştır. (p=0.358) Sonuç: Longcovid dönemde hastaların 1.ay ve 3.aydaki solunum fonksiyon testleri parametrelerinden FEV1, FVC, DLCOc değerleri ve egzersiz kapasitesine dair 6DYT mesafesinde anlamlı artış olduğu saptanmıştır. Olgular 3.ayda 1. aya göre oksijensiz satürasyonlarındaki değişim açısından incelendiğinde sistemik kortikosteroid alan grupta oksijen satürasyonunda longcovid evrede daha anlamlı bir yükselme olduğu görüldü. Çalışmaya alınan hastalarda son bir yıl içerisinde acil başvuru ve yeniden hastaneye yatış açısından değerlendirildiğinde; longcovid sistemik kortikosteroid alan olguların (COVİD-19 pnömonisi açısından ağır ve kritik ağırlıktaki olgular) sistemik kortikosteroid almayanlara göre (COVİD-19 pnömonisi açısından hafif ve orta klinik ağırlıktaki olgular) benzer oranda acil başvuru ve hastaneye yatış öyküsü oldukları saptandı. Çalışma sonucunda, tanı anında ve longcovid evrede sistemik kortikosteroid alan olguların solunum fonksiyon testlerindeki değişimin sistemik kortikosteroid almayanlara göre daha düşük olmasına rağmen 3. Ay sonunda oksijenizasyonlarının daha iyi olduğu, klinik Borg nefes darlığı skorlarının benzer olduğu ve tanı anında ağır kliniğe sahip olmalarına rağmen son bir yılda benzer sıklıkta acil başvuru ve yeniden hastaneye yatış oranına sahip oldukları gözlendi. Hastaların bu nedenle tanı anında ve longcovid evrede sistemik kortikosteroid kullanımından fayda gördükleri düşünüldü. KOAH ağırlığı ile sistemik steroid kullanımı arasında ilişki bulunamadı.

Özet (Çeviri)

The Effect of Systemic Steroid Use in the Longcovid Phase on Functional Capacity in the 3rd Month in Patients Diagnosed with COPD and COVID-19 Pneumonia Introduction: The COVID-19 disease, which emerged in Wuhan, China, in December 2019, has evolved into a global pandemic, affecting many individuals. The clinical presentation of COVID-19 infection can vary from asymptomatic to fatal. Post-COVID-19 pneumonia, some patients exhibit sequelae changes similar to organizing pneumonia or interstitial lung disease. Since corticosteroid therapy constitutes the main component of treatment for both conditions, a group of patients with post-COVID sequelae changes have also been administered corticosteroid therapy. Improvements in functional tests and clinical evaluations of patients are expected with corticosteroid therapy. This study aims to examine the effects of corticosteroid use during the longcovid period on respiratory function tests in patients diagnosed with COPD who have had COVID-19. Materials and Methods: The study was conducted on patients followed up at the COVID-19 service, ICU, and outpatient clinic of Ankara City Hospital between July 2021 and September 2022. The study began after receiving approval from the Ethics Committee of Ankara City Hospital. A hundred patients who had outpatient clinic visits in the first and third months and met the follow-up criteria were included. Patients were divided into three groups based on the severity of COVID-19 illness: mild, moderate, and severe (severe-critical). Serum LDH (lactate dehydrogenase), ferritin, CRP, and lymphocyte levels at admission were also observed in the first and third months. Patients underwent RFT, DLCOc, and 6MWT in the first and third months. The level of dyspnea in patients was evaluated using the Borg scale. Patients were divided into three groups based on their corticosteroid use during hospitalization: none, non-pulse dose, and pulse dose (250 mg and above). In the longcovid period, they were further divided into two groups based on corticosteroid use. Additionally, patients' hospital admissions and rates over the past year were analyzed. The relationship between corticosteroid use during admission and in the longcovid period with other parameters was examined. xiv Findings: Of the 100 cases included, 89% (n=89) were male and 11% (n=11) were female. The average age of the patients was 62.82±7.59 years, with the youngest being 48 and the oldest 80. The rate of COPD was 100% (n=100); accompanying asthma was 2% (n=2), ILD 2% (n=2), and malignancy 6% (n=6). It was found that 88% (n=88) of the patients were ex-smokers, 6% (n=6) were current smokers, and 6% (n=6) had never smoked. 26% (n=26) had been admitted to the service, and 59% (n=59) to the ICU. Acute phase pulse steroid use was observed in 43.0% of patients, non-pulse steroid use in 34.0%; 23.0% did not use steroids. 65% (n=65) used steroids in the longcovid period. The average steroid dose in post-COVID steroid users was 33.97±16.95 mg, with the lowest dose at 4 mg and the highest at 120 mg. Significant differences were observed in serum LDH, ferritin, CRP, lymphocyte levels, Borg dyspnea scale, FEV1, FVC, DLCOc, 6MWT walking percentage, and oxygenation levels measured in the first and third months (p=0.001). A negative correlation was found between longcovid corticosteroid use and first-month oxygenation levels, DLCOc, and FVC percentages (p<0.01). In the longcovid corticosteroid-using patient group, first-month oxygenation levels, DLCOc, and FVC percentages were found to be lower (p=0.999). Patients with COPD stages B and E had more severe COVID-19 infections and required more pulse prednol treatment. (p=0.358) Discussion: A significant increase was observed in the FEV1, FVC, DLCOc values, and 6MWT distance related to exercise capacity in the first and third months of the longcovid period. When examining the changes in oxygenation levels between the first and third months, a more significant increase was observed in the longcovid stage in the group that received systemic corticosteroids. When considering emergency visits and rehospitalizations over the past year, longcovid systemic corticosteroid-using cases (those with severe and critical COVID-19 pneumonia) had similar rates of emergency visits and hospitalizations as those not receiving systemic corticosteroids (with mild and moderate COVID-19 pneumonia). Patients with COPD stages B and E had more severe COVID-19 infections and required more pulse methylprednisolone treatment. However, no significant difference was found between COPD severity and systemic corticosteroid use. (p=0.358) Conclusion: A significant increase was observed in the FEV1, FVC, DLCOc values, and 6MWT distance related to exercise capacity in the first and third months of the xv longcovid period. When examining the changes in oxygenation levels between the first and third months, a more significant increase was observed in the longcovid stage in the group that received systemic corticosteroids. When considering emergency visits and rehospitalizations over the past year, longcovid systemic corticosteroid-using cases (those with severe and critical COVID-19 pneumonia) had similar rates of emergency visits and hospitalizations as those not receiving systemic corticosteroids (with mild and moderate COVID-19 pneumonia). The study concluded that, despite lower changes in respiratory function tests in patients receiving systemic corticosteroids at diagnosis and in the longcovid stage, their oxygenation was better at the end of the third month, clinical Borg dyspnea scores were similar, and despite having severe clinical presentation at diagnosis, they had similar rates of emergency visits and rehospitalizations over the last year. Therefore, it is considered that patients benefitted from the use of systemic corticosteroids at diagnosis and during the longcovid stage. No relationship was found between COPD severity and systemic steroid use.

Benzer Tezler

  1. Tez No

    844063

    COVID 19 enfeksiyonu sonrasında kısa ve uzun dönemde ortaya çıkan kronik hastalıklar, klinik semptom ve bulgular

    Chronic diseases, clinical symptoms and findings that occur in the short and long term after COVID 19 infection

    ECEM ERDEMİR

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2023

    İç HastalıklarıSağlık Bilimleri Üniversitesi

    İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. İHSAN ATEŞ

    DR. ÖĞR. ÜYESİ NURAY YILMAZ ÇAKMAK

  2. Tez No

    808620

    COVİD -19 tanısı alan hastalarda gelişen komplikasyonların insidansları

    Incidence of complications developed in patients diagnosed with COVİD-19

    YUSUF SOYSONA

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2023

    Acil TıpVan Yüzüncü Yıl Üniversitesi

    Acil Tıp Ana Bilim Dalı

    DR. ÖĞR. ÜYESİ GİZEM GİZLİ

  3. Tez No

    838121

    Yoğun bakım ünitesinde COVİD-19 tanısı ile takip edilen hastalarda gelişen ventilatör ilişkili pnömoni için risk faktörleri, mikrobiyolojik etkenler ve prognozun değerlendirilmesi

    Risk factors, microbiological agents, and prognosis assessment for ventilator-associated pneumonia in patients monitored with COVİD-19 diagnosis in the intensive care unit

    HİLAL IRCI

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2023

    Enfeksiyon Hastalıkları ve Klinik MikrobiyolojiSağlık Bilimleri Üniversitesi

    Enfeksiyon Hastalıkları ve Klinik Mikrobiyoloji Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. İLHAMİ ÇELİK

  4. Tez No

    721373

    COVID-19 tanısı ile hastane yatışı yapılan 65 yaş üstü hastalarda gps, CURB-65, PSI, PNI, SII ve Q-SOFA skorları ile mortalite arasındaki ilişkinin değerlendirilmesi

    Evaluation of the relationship between GPS, CURB-65, PSİ, PNİ, SII, q-SOFA scores in predicting mortality DUE to COVİD -19 elderly patients

    GİZEM ÇALTEPE

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2022

    Acil TıpSağlık Bilimleri Üniversitesi

    Acil Tıp Ana Bilim Dalı

    DR. ÖĞR. ÜYESİ DİLAY SATILMIŞ

  5. Tez No

    711628

    COVID-19 tanısı ile yoğun bakım ünitesinde takip edilen ve akut böbrek hasarı gelişen hastaların prognoz açısından değerlendirilmesi

    Evaluation of patients with the diagnosis of COVID-19 followed in the İCU and developing acute renal damage, in terms of prognosis

    HANDE YARICI OK

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2022

    İç HastalıklarıÇanakkale Onsekiz Mart Üniversitesi

    İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    DR. ÖĞR. ÜYESİ FATİH KAMIŞ

    PROF. DR. YAVUZ BEYAZİT

Geri Dön