Tirotoksikoz etiyolojilerinin ayırıcı tanısında sistemik inflamatuvar indeks değerinin önemi
The importance of the systemic inflammatory index value in the differential diagnosis of thyrotoxicosis etiologies
- Tez No: 808692
- Danışmanlar: UZMAN ÖZHAN AYDIN
- Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
- Konular: Endokrinoloji ve Metabolizma Hastalıkları, Endocrinology and Metabolic Diseases
- Anahtar Kelimeler: Etyoloji, Graves hastalığı, Graves oftalmopatisi, Guatr-endemik, Nötrofil/lenfosit oranı, Sistemik inflamatuar yanıt indeksi, Teşhis, Teşhis-ayırıcı, Tiroid hastalıkları, Tirotoksikoz, Etiology, Graves disease, Graves ophthalmopathy, Goiter-endemic, Neutrophil/lymphocyte ratio, Systemic inflammatory response index, Diagnosis, Diagnosis-differential, Thyroid diseases, Thyrotoxicosis
- Yıl: 2023
- Dil: Türkçe
- Üniversite: Sağlık Bilimleri Üniversitesi
- Enstitü: Kocaeli Derince Eğitim ve Araştırma Hastanesi
- Ana Bilim Dalı: İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
- Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
- Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.
Özet
Amaç: Çalışmamızda Tirotoksikoz etiyolojilerinin ayırıcı tanısında SII değerinin önemini incelemek ve literatüre katkı sağlamak amaçlandı. Gereç ve Yöntem: Çalışmamız kesitsel, retrospektif bir çalışma olarak tasarlandı. Kocaeli Derince Eğitim ve Araştırma Hastanesi Endokrinoloji Metabolizma Hastalıkları ve İç hastalıkları kliniğinde 01.01.2016-31.12.2021 tarihleri arasında başvuran 18-85 yaş aralığında Graves Hastalığı (GH) ve Toksik Multinodüler Guatr (TMNG) ile tanı almış ve sağlıklı grup olmak üzere 283 hasta dahil edildi. Hastaların demografik verileri ve laboratuvar verileri kaydedildi. Bulgular: Hastalarımızın ortalama yaşı 43,23 ± 19,42 yıl (ortanca: 38) olup en küçük katılımcımız 18 yaşında, en büyük katılımcı ise 85 yaşındadır. TMNG grubunda 65,40 ± 10,83 (ortanca: 67, min-max: 23 – 85) yıl olup TMNG grubundakiler en ileri yaşlı hasta grubu olarak saptandı (p<0,001). MON sayısı en düşük sağlıklı kontrol grubunda (0,49 ± 0,13) iken, GH grubunda en yüksek bulundu (0,57 ± 0,19). PLT sayısı GH grubunda en yüksek (274,69 ± 63,2), TMNG grubunda en düşük tespit edildi (246,78 ± 67,28), gruplar arasındaki fark istatistiksel olarak anlamlı saptandı. MPV, GH grubunda en yüksek iken (9,42 ± 1,41), TMNG grubunda ise en düşük (8,72 ± 1,17) seviyededir, gruplar arasındaki fark istatistiksel olarak anlamlı bulundu (p değeri sırayla p=<0,001, p=<0,001, p=<0,001). NLO açısından yapılan değerlendirmeye göre, bu parametrenin TMNG ve sağlıklı kontrol grubunda benzer olduğu, buna karşın GH grubunda anlamlı derecede yükseldiği belirlendi (10,79 ± 8,14) (p=<0,001). PLO ise GH grubunda anlamlı derecede düşük saptandı (1,7 ± 0,71) (p=<0,001). SII da benzer şekilde GH grubunda anlamlı derecede düşük tespit edildi (132,64 ± 44,95) (p=<0,001). MLO ise GH grubunda anlamlı yüksek bulundu (457,83 ± 199,54) (p=<0,001) ancak TMNG ve sağlıklı kontrol grubunda benzer ve düşük izlendi (0,25 ± 0,09 ve 0,23 ± 0,06). GH'de TSI düzeyleri ile sT3, sT4 ve TSH düzeyleri arasında ilişki de ayrıca değerlendirildi. GH grubunun ortalama TSI düzeyleri 10,79 ± 8,14 (ortanca: 9,48, min-max: 2,08 – 49,00) olarak belirlendi. TSI düzeylerinin sT3, sT4 ve TSH düzeyleri ile ilişkisinin analizi için de korelasyon analizi gerçekleştirildi. Buna göre; TSI düzeyleri ile TSH düzeyleri arasında negatif yönlü, orta düzeyde ama istatistiksel anlamlı olmayan bir korelasyon tespit edildi (r: -0,481, p: 0,059). Yani TSI düzeyleri arttıkça TSH düzeyleri azalmaktadır, ancak aradaki ilişkinin anlamlı düzeye erişemediğine dikkat çekmek önemlidir. TSI düzeyleri ile sT4 düzeyleri arasında pozitif yönlü, zayıf düzeyde ama istatistiksel anlamlı bir korelasyon olduğu belirlendi (r: 0,214, p: 0,038). Yani TSI düzeyleri arttıkça sT4 düzeyleri de korele olarak artmaktadır. TSI düzeyleri ile sT3 düzeyleri arasında da pozitif yönlü, orta düzeyde ama istatistiksel anlamlı bir korelasyon tespit edildi (r: 0,365, p: 0,001). TSI düzeyleri arttıkça sT3 düzeyleri de orantılı olarak artmaktadır. Sonuç: Sistemik inflamasyonu değerlendirmek için basit, ucuz ve kolayca ulaşılabilen inflamatuvar biyobelirteç olduğu düşünülen SII ve diğer inflamatuvar parametrelerin, tirotoksikoz etiyolojilerinin ayırıcı tanısında öneminin araştırdık. GH'nin altta yatan mekanizmasında otoimmünite ve inflamasyonun önemli bir rol oynadığını bilmekteyiz. Bu sebepli bizim çalışmamızda da MON, NLO, MLO ve MPV anlamlı yüksek bulunurken PLO ve SII anlamlı düşük saptanmıştır. Çalışmamız bu anlamda tirotoksikoz etiyolojilerinin arasından GH ile TMNG vakalarının ayırıcı tanısında bir noninvaziv, basit ve ucuz test olan SII ile diğer inflamatuvar parametreler üzerinden, tirotoksikoz etyolojilerinin ayrıcı tanısında yardımcı öngörücü olabileceğine vurgu yapmaktadır.
Özet (Çeviri)
Objective: In our study, it was aimed to analyze the importance of SII value in the differential diagnosis of tyrotoxicosis etiologies and contribute to the literature. Materials and Methods: Kocaeli Derince Training and Research Hospital Endocrinology Metabolism diseases and Internal diseases Clinic between 01.01.2016- 31.12.2021 aged between 18-85 years diagnosed with Graves disease (GH) and Toxic Multinodular goiter (TMNG) and a total of 283 patients including healthy group were included. Patient demographics and laboratory data were recorded. Results: The mean age of our patients was 43,23 ± 19,42 years (median: 38), with the youngest participant 18 years old and the oldest 85 years old. In the TMNG group, it was 65,40 ± 10,83 (median: 67, min-max: 23 – 85) years, and those in the TMNG group were found to be the most advanced elderly patient group (p<0,001). While the MON count was lowest in the healthy control group (0,49 ± 0,13), it was highest in the GH group (0,57 ± 0,19). The number of PLTs was the highest in the GH group (274,69 ± 63,2), the lowest in the TMNG group (246,78 ± 67,28), the difference between the groups was statistically significant. While MPV was highest in the GH group (9,42 ± 1,41) and lowest (8,72 ± 1,17) in the TMNG group, the difference between the groups was statistically significant (p value, respectively, p=<0,001, p=<0,001, p=<0,001). According to the evaluation made in terms of NLR, this parameter was found to be similar in the TMNG and healthy control groups, but increased significantly in the GH group (10,79 ± 8,14) (p=<0,001). PLR was found to be significantly lower in the GH group (1,7 ± 0,71) (p=<0,001). SII was similarly significantly lower in the GH group (132,64 ± 44,95) (p=<0,001). MLR was found to be significantly higher in the GH group (457,83 ± 199,54) (p=<0,001), but it was similar and low in the TMNG and healthy control groups (0,25 ± 0,09 vs. 0,23 ± 0,06). The relationship between TSI levels and fT3, fT4 and TSH levels in GH was also evaluated. The mean TSI levels of the GH group were determined as 10,79 ± 8,14 (median: 9,48, min-max: 2,08 – 49,00). Correlation analysis was also performed to analyze the relationship between TSI levels and fT3, fT4 and TSH levels. According to this; A negative, moderate, but not statistically significant correlation was found between TSI levels and TSH levels (r: -0,481, p: 0,059). In other words, as TSI levels increase, TSH levels decrease, but it is important to note that the relationship does not reach a significant level. A positive, weak, but statistically significant correlation was found between TSI levels and fT4 levels (r: 0,214, p: 0,038). In other words, as TSI levels increase, fT4 levels increase in correlation. A positive, moderate but statistically significant correlation was also found between TSI levels and fT3 levels (r: 0,365, p: 0,001). As TSI levels increase, fT3 levels increase proportionally. Conclusion: We investigated the importance of SII and other inflammatory parameters, which are thought to be a simple, inexpensive and easily accessible inflammatory biomarker to evaluate systemic inflammation, in the differential diagnosis of thyrotoxicosis etiologies. We know that autoimmunity and inflammation play an important role in the underlying mechanism of GH. For this reason, in our study, MON, NLR, MLR and MPV were found to be significantly higher, while PLR and SII were found to be significantly lower. In this sense, our study emphasizes that SII, which is a noninvasive, simple and inexpensive test in the differential diagnosis of thyrotoxicosis etiologies and TMNG cases, can be helpful predictors in the differential diagnosis of thyrotoxicosis etiologies through other inflammatory parameters.
Benzer Tezler
- Tirotoksikoz vakalarında EMG bulgularının tirotoksikoz derecesi, tipi ve diğer koşullara göre değerlendirilmesi
Başlık çevirisi yok
BEDİA SANDER
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
1989
Endokrinoloji ve Metabolizma Hastalıklarıİstanbul Üniversitesiİç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
PROF. DR. H. HÜSREV HATEMİ
- Tirotoksikoz olgularının prospektif olarak değerlendirilmesi
Prospective evaluation of thyrotoxicosis cases
OSMAN AKIDAN
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2018
Endokrinoloji ve Metabolizma HastalıklarıKaradeniz Teknik Üniversitesiİç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
PROF. DR. HALİL ÖNDER ERSÖZ
- Tirotoksikoz nedenleri ve tedavi yöntemlerinin değerlendirilmesi
Causes of thyrotoxicosis and evaluation of treatment methods
RABİA EZBER
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2019
Endokrinoloji ve Metabolizma HastalıklarıSağlık Bilimleri Üniversitesiİç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
UZMAN NİSBET YILMAZ
- Tirotoksikoz ayırıcı tanısında ARFI (Acoustıc radiation force ımpulse) elastografi'nin değeri
The value of acoustic radiation force impulse elastography (ARFI) in the diagnosis of thyrotoxicosis
SERKAN SELVİ
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2018
Endokrinoloji ve Metabolizma HastalıklarıSağlık Bilimleri Üniversitesiİç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
DOÇ. FEYZA YENER ÖZTÜRK
- Tirotoksikoz kliniği ile endokrinoloji vemetabolizma hastalıkları kliniği'nebaşvuran hastaların retrospektif olarakdeğerlendirilmesi
Retrospective evaluation of patients those admitted to endocrinology andmetabolism clinic with thyrotoxicosis
EKREM EPCEREV
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2021
İç HastalıklarıAkdeniz Üniversitesiİç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
PROF. DR. MUSTAFA KEMAL BALCI