Geri Dön

Ekstramedüller tutulum saptanan multiple myelom tanılı hastalarda tedavi yanıtını ve mortaliteyi etkileyen faktörler

Factors affecting treatment response and mortality in multiple myeloma patients with extramedullary disease

PDF İndir

  1. Tez No: 808397
  2. Yazar: ARDA BAYAR
  3. Danışmanlar: PROF. DR. AYŞE TÜLİN TUĞLULAR
  4. Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
  5. Konular: İç Hastalıkları, Hematoloji, Internal diseases, Hematology
  6. Anahtar Kelimeler: Multipl miyelom, Multiple myeloma
  7. Yıl: 2022
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: Marmara Üniversitesi
  10. Enstitü: Tıp Fakültesi
  11. Ana Bilim Dalı: İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: İç Hastalıkları Bilim Dalı
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

Ekstramedüller tutulumu olan multiple miyelom hastalarının (EMD) genel sağkalımı ve progresyonsuz sağkalımı multiple miyelom (MM) hastalarına göre daha kısa olmaktadır. EMD hastalarının sağkalımını etkileyen faktörlerle ilgili olarak literatürde az sayıda çalışma bulunmaktadır. Bu çalışmada, kliniğimizde takip edilen EMD hastalarının verilerinin retrospektif incelenmesi ile hastaların tedavi yanıtlarını, genel sağkalımlarını ve progresyonsuz sağkalımlarını etkileyen faktörleri tespit edilmesi amaçlanmıştır. Son 10 yılda hastanemiz Hematoloji Bilim Dalı'nda takip ve tedavi edilen 361 MM hastası taranmış ve 99 EMD hastası (27,4%) tespit edilip çalışmaya dahil edilmiştir. Çalışmaya alınan 92 hastada primer EMD, 7 hastada sekonder EMD saptanmıştır. Takip edilen hasta popülasyonunda kemik ilişkili ekstramedüller tutulum (EM-B) / kemik ilişiksiz ekstramedüller tutulum (EM-E) oranı 3.2 olarak saptanmıştır. Sekonder EMD tanılı hastaların MM tanı anından EMD gelişmesine geçen medyan süre 38 ay (aralık 11-52 ay) olarak tespit edilmiştir. Çalışmamızda yer alan tüm hastaların medyan takip süresi 33 ay (aralık 2-120 ay) olarak tespit edilmiştir. EMD tanısında görüntüleme modalitesi olarak PET/CT'nin %76 hastada kullanıldığı saptanmıştır. Hastaların %56'sında tek yerde ekstramedüller tutulum saptanmıştır. Çalışmamızda ISS evrelemesinin (OS HR: 2,42, p = 0,024), sekonder EMD'nin (PFS HR: 2,87, p = 0,013), Hafif Zincir alt tipininin (OS medyan sağkalım 24 ay / 78 ay, p = 0,049), çoklu ekstramedüller tutulumun (PFS HR: 1,33, p = NS), yüksek riskli sitogenetik özelliklerin (HR: 1,90, p = NS), serum kreatinin yüksekliğinin (OS HR: 1,21, p = 0,025) ve serum Beta-2-Mikroglobulin yüksekliğinin (OS HR: 2,46, p = 0,020) sağkalımı belirli bir ölçüde azalttığı gösterilmiştir. Medyan progresyon süresi EM-B grubunda 49 ay, EM-E grubunda 63 ay olarak saptanmıştır (p = 0,209). Çalışmadaki 38 hastaya (%39,6) otolog kök hücre tranplantasyonu (oKIT) uygulandığı ve oKIT uygulanmasının genel sağkalımı artırdığı saptanmıştır (OS HR: 0,26, p = 0,001). Çalışmamızdaki hastaların 67'sine (%67,6) indüksiyon rejiminde bortezomib içeren kombinasyonların kullanıldığı saptanmıştır. İndüksiyon rejim grupları arasında genel ve progresyonsuz sağkalımda istatistiksel açıdan anlamlı farklılık görülmemiştir. Bu çalışma, EMD hastalarının sağkalımlarını etkileyen klinik faktörleri saptamış ve otolog kök hücre transplantasyonun sağkalımı uzattığını göstermiştir.

Özet (Çeviri)

The overall survival and progression-free survival of multiple myeloma patients with extramedullary involvement (EMD) are shorter than those of multiple myeloma (MM) patients. There are few studies in the literature regarding the factors affecting survival in EMD patients. In this study, it was aimed to determine the factors affecting the treatment response, overall survival and progression-free survival of the EMD patients by examining the data of these patients followed in our clinic. 361 MM patients who were followed up and treated in the Department of Hematology of our hospital in the last 10 years, were screened and 99 EMD patients (27.4%) were identified and included in the study. Primary EMD was detected in 92 patients and secondary EMD in 7 patients in the study. The ratio of bone-related extramedullary involvement (EM-B) / extraosseous extramedullary involvement (EM-E) was 3.2 in the patient population. The median time from the diagnosis of MM to the development of EMD in patients with secondary EMD was found as 38 months (range 11-52 months). The median follow-up period of all patients in our study was 33 months (range 2-120 months). It was determined that PET/CT was used as an imaging modality in the diagnosis of EMD in 76.5% of patients. Extramedullary involvement was detected in one site in 56% of the patients. In our study, ISS staging (OS HR: 2.42, p = 0.024), secondary EMD (PFS HR: 2.87, p = 0.013), Light Chain subtype (OS median survival 24 months / 78 months, p = 0.049), multiple extramedullary involvement site (PFS HR:1.33 p = NS), high-risk cytogenetic features (HR 1.90 p = NS), elevated serum creatinine (OS HR:1.21 p = 0.025) and serum Beta-2-Microglobulin elevation (OS HR:2.46 p = 0.020) has been shown to reduce survival to a certain extent. The median time to progression was 49 months in the EM-B group and 63 months in the EM-E group (p = 0.209). Autologous stem cell transplantation (ASCT) was used to 38 patients (39.6%) in the study and it was determined that the usage of ASCT increased overall survival (OS HR: 0.26, p = 0.001). Combinations containing bortezomib were found to be used in the induction regimen in 67 patients (67.6%) in our study. There was no statistically significant difference in overall and disease-free survival between the induction regimen groups. This study identified clinical factors affecting survival of EMD patients and demonstrated that autologous stem cell transplantation prolongs survival.

Benzer Tezler

  1. Tez No

    751768

    Multipl myelom hastalarında tanı anında sitogenetik bozukluk varlığının PET/CT ile ilişkisi ve sağkalım üzerine etkisi

    The relationship of the presence of cytogenetic disorders with PET/CT at the time of diagnosis in multiple myeloma patients and the effect on survival

    FATMA NURBÜKE UZUN

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2022

    HematolojiSağlık Bilimleri Üniversitesi

    İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. MERİH KIZIL ÇAKAR

  2. Tez No

    864994

    Multipl miyelomda ekstramedüller tutulum ve miyelofibroz ilişkisi

    The relationship of bone marrow fibrosis with extramedullary disease in multiple myeloma

    HİLAL ŞENKAL

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2024

    Hematolojiİstanbul Üniversitesi

    İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. SEVGİ BEŞIŞIK

  3. Tez No

    1013983

    Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi Çocuk Hematoloji Bilim Dalında akut myeloid lösemi tanısı ile izlenen hastaların tedavi sonuçlarının değerlendirilmesi

    Evaluation of treatment outcomes in patients diagnosed with acute myeloid leukemia followed in the division of Pediatric Hematology, Ankara University Faculty of Medicine

    FATMA NUR ÖĞÜTCÜOĞLU ERTAN

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2026

    Çocuk Sağlığı ve HastalıklarıAnkara Üniversitesi

    Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. DİLBER TALİA İLERİ

  4. Tez No

    873226

    Multipl myelom tanılı hastalarda tedavi yanıtlarının ve prognostik özelliklerin ekstramedüller tutulum varlığı ile ilişkisinin değerlendirilmesi

    Evaluation of the relationship of treatment responses andprognostic features with the presence of extramedullarinvolvement in patients diagnosed with multiple myeloma

    SARE NUR ORHAN ÖZ

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2024

    İç HastalıklarıNecmettin Erbakan Üniversitesi

    İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. ÖZCAN ÇENELİ

  5. Tez No

    809494

    Multipl miyelom tanılı hastalarda tanı anında hastalarda ekstramedüller tutulumun üzerine etkili faktörlerin değerlendirilmesi

    Evaluation of factors affecting extramedullary involvement in patients with multiple myeloma at the time of diagnosis

    ALİ VURAL

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2023

    İç HastalıklarıÇukurova Üniversitesi

    İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. MEHMET ALİ UÇAR

Geri Dön