Geri Dön

Tip 1 diabetes mellitus hastalarında yeme bağımlılığının; serum ghrelin ve metabolik kontrol parametreleri ile ilişkisi

Food addiction in TYPE 1 diabetes mellitus patients; its relationship with serum ghrelin and metabolic control parameters

PDF İndir

  1. Tez No: 766345
  2. Yazar: MUHAMMET FATİH ŞAHİN
  3. Danışmanlar: PROF. DR. DEVRİM SİNEM KÜÇÜKSARAÇ KIYICI
  4. Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
  5. Konular: Endokrinoloji ve Metabolizma Hastalıkları, Endocrinology and Metabolic Diseases
  6. Anahtar Kelimeler: Diabetes mellitus, Diabetes mellitus-tip 1, Ghrelin, Metabolizma, Yeme bağımlılığı, Diabetes mellitus, Diabetes mellitus-type 1, Ghrelin, Metabolism, Food addiction
  7. Yıl: 2022
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: Sağlık Bilimleri Üniversitesi
  10. Enstitü: Bursa Yüksek İhtisas Eğitim ve Araştırma Hastanesi
  11. Ana Bilim Dalı: İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

Amaç: Tip 1 diyabetes mellitus (T1DM) hastalarında yeme bağımlılığı sıklığının belirlenmesi ve yeme bağımlılığının serum ghrelin düzeyleri ve metabolik kontrol parametreleri ile olan ilişkisinin araştırılması amaçlandı. Yöntem ve gereç: Çalışma Sağlık Bilimleri Üniversitesi, Bursa Yüksek İhtisas Eğitim ve Araştırma Hastanesi, İç Hastalıkları/Endokrinoloji ve Metabolizma Hastalıkları polikliniğinde takip edilen, 18-65 yaş arasında olan 160 T1DM tanılı hasta ile gerçekleştirildi. Hastalardan 8 saatlik açlık sonrası antropometrik ölçümlerinin yapılmasını takiben venöz kan örneği alınarak serum ghrelin düzeyi ve biyokimyasal parametrelerin ölçümü yapıldı. Serum ghrelin seviyeleri ELİSA yöntemi ile belirlendi. Yeme bağımlılığı modifiye Yale Yeme Bağımlılığı ölçeği 2.0 ile (mYFAS 2.0) değerlendirildi. Bulgular: Çalışmamızda T1DM'li hastaların yeme bağımlılığı sıklığı %25,6 (n=41) olarak bulundu. Yeme bağımlılığı olan ve olmayan bireyler arasında cinsiyet dağılımı, ortalama yaş ve eğitim durumu açısından istatistiksel fark yoktu. Yeme bağımlılığı olan grupta beden kitle indeksi (BKİ) anlamlı olarak daha yüksek iken (p=0,047) aylık gelir düzeyi, diyabet süresi ve insülin pompa kullanım oranları anlamlı olarak daha düşük olarak saptandı (sırasıyla; p=0,025, p=0,009, p=0,046). Yeme bağımlılığı olan ve olmayan grup metabolik kontrol parametreleri ve serum ghrelin düzeyi açısından karşılaştırıldığında HbA1c, LDL kolesterol, TG ve serum ghrelin düzeyleri açısından anlamlı fark bulunmadı. Serum ghrelin düzeyi ile BKİ (r=-0,171; p=0,030), bel çevresi (r=-0,256; p=0,001) ve serum trigliserid düzeyi (r=-0,168; p=0,033) arasında negatif yönde istatiksel anlamlı korelasyon bulundu. Sonuç: T1DM'li bireylerde yeme bağımlılığı sıklığının T2DM'li bireylere benzer şekilde sağlıklı popülasyona göre daha yüksek olduğu saptandı. Her ne kadar gruplar arasında metabolik kontrol parmetreleri açısından fark saptanmadıysa da yeme bağımlılığı olan bireylerde BKİ'nin daha yüksek bulunmuş olması bu bireylerin uzun dönemde metabolik durum ve vasküler komplikasyonlar açısından daha riskli olduğunu düşündürmektedir.

Özet (Çeviri)

Aim: It was aimed to determine the frequency of food addiction in patients with type 1 diabetes mellitus (T1DM) and to investigate the relationship of food addiction with serum ghrelin levels and metabolic control parameters. Methods and Materials: The study was carried out with 160 T1DM patients aged between 18-65 years, who were followed up in the Department of Internal Medicine/Endocrinology and Metabolism Diseases of the University of Health Sciences, Bursa Yüksek İhtisas Training and Research Hospital. Following the anthropometric measurements of the patients after 8 hours of fasting, venous blood samples were taken and serum ghrelin level and biochemical parameters were measured. Serum ghrelin levels were determined by ELISA method. Food addiction was assessed with the modified Yale Food Addiction scale 2.0 (mYFAS 2.0). Results: In our study, the frequency of food addiction in patients with T1DM was found to be 25.6% (n=41). There was no statistical difference between individuals with and without food addiction in terms of gender distribution, mean age and educational status. Body mass index (BMI) was significantly higher in the food addicted group (p=0.047), monthly income level, duration of diabetes and insulin pump usage rates were found to be significantly lower (respectively; p=0.025, p=0.009, p= 0.046). When the groups with and without food addiction were compared in terms of metabolic control parameters and serum ghrelin levels, no significant difference was found in terms of HbA1c, LDL cholesterol, TG and serum ghrelin levels. A negative statistically significant correlation was found between serum ghrelin level and BMI (r=-0.171; p=0.030), waist circumference (r=-0.256; p=0.001) and serum triglyceride level (r=-0.168; p=0.033). Conclusion: It was determined that the frequency of food addiction in individuals with T1DM was higher than in the healthy population, similar to individuals with T2DM. Although there was no difference between the groups in terms of metabolic control parameters, the fact that BMI was found to be higher in individuals with food addiction suggests that these individuals are at higher risk in terms of metabolic status and vascular complications in the long term.

Benzer Tezler

  1. Tez No

    696031

    Tip 2 diyabetes mellitus hastalarında yeme bağımlılığı sıklığının ve ilişkili faktörlerin incelenmesi

    Examining the prevalence and related factors of food addiction among patients with type 2 diabetes mellitus

    İSKENDER ARDA NACAR

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2021

    Endokrinoloji ve Metabolizma HastalıklarıSağlık Bilimleri Üniversitesi

    İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. KENAN SAĞLAM

  2. Tez No

    726929

    Tip 2 diabetes mellitus hastalarında yeme bağımlılığı düzeyleri ile tedavi uyumu arasındaki ilişki

    The relationship between food addiction levels and treatment compliance in type 2 diabetes mellitus patients

    ABDULLAH BAL

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2022

    Aile HekimliğiSağlık Bilimleri Üniversitesi

    Aile Hekimliği Ana Bilim Dalı

    UZMAN IŞIK GÖNENÇ

  3. Tez No

    1007240

    Tip 2 diyabetes mellituslu hastalarda yeme bozukluğu, hedonik açlık ve besin bağımlılığının depresyon ve çeşitli klinik parametrelerle ilişkisi

    The relationship between eating disorders, hedonic hunger, and food addiction in patients with Type 2 diabetes mellitus and depression and various clinical parameters

    İLKNUR HANIM ÜNAÇAN

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    2026

    Beslenme ve DiyetetikNuh Naci Yazgan Üniversitesi

    Beslenme ve Diyetetik Ana Bilim Dalı

    DR. ÖĞR. ÜYESİ ASLI GİZEM ÇAPAR

  4. Tez No

    744731

    Tip 2 diyabet hastalarında yeme farkındalığı ve hastalığın klinik seyri üzerine etkilerinin araştırılması

    İnvestigation of mindful eating and its effects on the clinical course of the disease in patients with type 2 diabetes mellitus

    SERAP MUTLU YAPICI

    Tıpta Uzmanlık

    İngilizce

    İngilizce

    2022

    Aile HekimliğiSağlık Bilimleri Üniversitesi

    Aile Hekimliği Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. ENGİN ERSİN ŞİMŞEK

    DR. ÖĞR. ÜYESİ HÜSEYİN ÇETİN

  5. Tez No

    661096

    Tip 2 diyabetes mellitus hastalarında kilo kontrolü ve etkileyen faktörler

    Factors affecting weight control in patients with type 2 diabetes mellitus

    FATİH İLŞAD AKIN

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2021

    Aile HekimliğiTrakya Üniversitesi

    Aile Hekimliği Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. HAMDİ NEZİH DAĞDEVİREN

Geri Dön