Tip 2 diabetes mellitus hastalarında yeme bağımlılığı düzeyleri ile tedavi uyumu arasındaki ilişki
The relationship between food addiction levels and treatment compliance in type 2 diabetes mellitus patients
- Tez No: 726929
- Danışmanlar: UZMAN IŞIK GÖNENÇ
- Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
- Konular: Aile Hekimliği, Family Medicine
- Anahtar Kelimeler: Beslenme, Beslenme bozuklukları, Diabetes mellitus, Diabetes mellitus-tip 2, Tedaviye bağlılık ve uyum, Yeme bağımlılığı, Nutrition, Nutrition disorders, Diabetes mellitus, Diabetes mellitus-type 2, Treatment adherence and compliance, Food addiction
- Yıl: 2022
- Dil: Türkçe
- Üniversite: Sağlık Bilimleri Üniversitesi
- Enstitü: İstanbul Haydarpaşa Numune Eğitim ve Araştırma Hastanesi
- Ana Bilim Dalı: Aile Hekimliği Ana Bilim Dalı
- Bilim Dalı: Aile Hekimliği Bilim Dalı
- Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.
Özet
AMAÇ: Çalışmamızda tip 2 diabetes mellitus hastalarında yeme bağımlılığı sıklığı ve tedavi uyum düzeylerini bulmak ve literatürde daha önce çalışılmamış olan yeme bağımlılığı düzeyleri ile tedavi uyumu arasındaki ilişkiyi saptamak amaçlanmıştır. GEREÇ VE YÖNTEM: Araştırmaya Haydarpaşa Numune Eğitim ve Araştırma Hastanesi Aile Hekimliği polikliniğine başvuran 176 Tip 2 DM hastası dahil edilmiştir. Veriler Sosyodemografik ve Klinik Veri Formu,Yale Yeme Bağımlılığı Ölçeği (YFAS) ve Morisky Tedavi Uyumu Ölçeği-8 (MMAS-8) uygulanarak toplanmıştır. İstatistiksel analizler ve hesaplamalar için IBM SPSS Statistics 21.0 ve MS-Excel 2007 programları kullanılmıştır. İstatistiksel anlamlılık düzeyi p<0.05 olarak kabul edilmiştir. BULGULAR: Katılımcıların yaş ortalaması 59.47±11.12 yıl olup %58.5' i kadındır. Yeme bağımlılığı ölçek puan ortalaması 3.03±0.75 olup, yeme bağımlılığı sıklığı tüm katılımcılarda %11.9, erkeklerde %11.0 kadınlarda %12.6 olarak saptanmıştır. 'MMAS-8'puan ortalaması 6.19±1.89 olup hastalar arasındaki uyum dağılımı; %35.4 yüksek uyum, %32 orta uyum ve %32.6 düşük uyum olarak bulunmuştur. Diyetine dikkat ettiğini belirten hastaların yeme bağımlılığı düzeyi, diyetine dikkat ettmediğini belirten hastalara göre anlamlı derecede düşük, diyetine dikkat ettiğini belirten ve düzenli fiziksel aktivite yaptığını belirten hastaların tedavi uyum düzeyi anlamlı derecede daha yüksek, sadece oral antidiyabetik (OAD) kullanan hastaların OAD ve insülin kullanan hastalara kıyasla yeme bağımlılığı düzeyi anlamlı derecede daha yüksek, psikiyatrik hastalık tanısı olan tip 2 DM hastalarının yeme bağımlılığı düzeyi anlamlı derecede daha yüksek, beden kitle indeksi (BKİ) yüksek olan obez hastalarda ise ilaç uyumu, BKİ normal hastalara göre anlamlı düzeyde daha düşük bulunmuştur. Zayıf düzeyde olmakla beraber ilaç uyumu ile yaş arasında pozitif yönlü, BKİ ile negatif yönlü anlamlı ilişki tespit edilmiştir. SONUÇ: Çalışmamızda yeme bağımlılığı düzeyleri ile tedavi uyumu arasında istatistiksel bağlamda bir ilişki bulunamamıştır. Ancak hem yeme bağımlılığı üzerinde olumlu etkileri olduğunu tespit ettiğimiz“diyetine dikkat etme durumu”, hem de ilaç uyumu üzerindeki olumlu etkileri açısından yine“diyetine dikkat etme durumu”, fiziksel egzersiz ve daha düşük BKİ'nin hastaları değerlendirirken göz önünde bulundurulması, hastalara doğru beslenme, düzenli egzersiz ve kilo kontrolunun sağlanması konusunda bilgilendirilmelerinin yararlı olacağını düşünmekteyiz.
Özet (Çeviri)
OBJECTİVE: In our study, it was aimed to find the frequency of food addiction and treatment compliance levels in patients with type 2 diabetes mellitus and to determine the relationship between food addiction levels and treatment compliance, which has not been studied before in the literature. Method: 176 Type 2 DM patients who applied to Haydarpasa Numune Training and Research Hospital Family Medicine outpatient clinic were included in the study. Data were collected by applying the Sociodemographic and Clinical Data Form, the Yale Food Addiction Scale (YFAS), and the Morisky Medicine Adherence Scale-8 (MMAS-8). IBM SPSS Statistics 21.0 and MS-Excel 2007 programs were used for statistical analysis and calculations. Statistical significance was accepted as p<0.05. Results: The mean age of the participants was 59.47±11.12 years and 58.5% were women. The mean score of the food addiction scale was 3.03±0.75, and the frequency of food addiction was 11.9% in all participants, 11.0% in males and 12.6% in females. The mean 'MMAS-8' score of the patients was 6.19±1.89, and the distribution of adherence rates among the patients was; high adherence in 35.4%, medium adherence in 32%, and low adherence in 32.6%. The level of food addiction of the patients who stated they adhere to healthy diet was significantly lower than the patients who stated that they did not adhere. The level of adherence to treatment was significantly higher in patients who stated that they adhere to their diet and did regular physical activity. Patients using oral antidiabetics (OAD) only had a significantly higher level of food addiction compared to patients using OAD and insulin; compliance was found to be significantly lower than the patients with normal BMI. Although at a weak level, a positive correlation was found between drug compliance and age, but a negative correlation was found with BMI. Conclusion: In our study, no statistically significant relationship was found between the levels of food addiction and treatment compliance. However,“the state of adherence to diet”, which we found to have positive effects on both food addiction and treatment compliance, and physical exercise and lower BMI, which have positive effects on treatment compliance, should be taken into account when evaluating patients. We think that it would be useful to inform them about proper nutrition, regular exercise and weight control.
Benzer Tezler
- Tip 2 diyabetes mellitus hastalarında yeme bağımlılığı sıklığının ve ilişkili faktörlerin incelenmesi
Examining the prevalence and related factors of food addiction among patients with type 2 diabetes mellitus
İSKENDER ARDA NACAR
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2021
Endokrinoloji ve Metabolizma HastalıklarıSağlık Bilimleri Üniversitesiİç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
PROF. DR. KENAN SAĞLAM
- Tip 1 diabetes mellitus hastalarında yeme bağımlılığının; serum ghrelin ve metabolik kontrol parametreleri ile ilişkisi
Food addiction in TYPE 1 diabetes mellitus patients; its relationship with serum ghrelin and metabolic control parameters
MUHAMMET FATİH ŞAHİN
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2022
Endokrinoloji ve Metabolizma HastalıklarıSağlık Bilimleri Üniversitesiİç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
PROF. DR. DEVRİM SİNEM KÜÇÜKSARAÇ KIYICI
- Kötü kontrollü tip 1 diyabet ve tip 2 diyabet hastalarında neuromedin u düzeyi ve yeme eğilimlerinin karşılaştırılması
Comparison of neuromedin u level and eating tendencies in poor controlled type 1 and type 2 diabetes patients
YASEMİN ÇALIŞKAN
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2021
İç HastalıklarıSağlık Bilimleri Üniversitesiİç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
DOÇ. DR. NİZAMEDDİN KOCA
- Tip 2 diabetes mellitus hastalarında yeme bağımlılığının metabolik parametreler, nonalkolik yağlı karaciğer hastalığı ve psikososyal işlevsellik ile ilişkisinin değerlendirilmesi
Assessment of the relationship of food addiction with metabolic parameters, non-alcoholic fatty liver disease, and psychosocial functioning in type 2 diabetes mellitus patients
MELİKE YAZICI
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2023
İç HastalıklarıSağlık Bilimleri Üniversitesiİç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
PROF. DR. DEVRİM SİNEM KÜÇÜKSARAÇ KIYICI
- Tip 2 diabetes mellitus hastalarında dürtüsellik ve yeme bağımlılığının HBA1C ve beden kitle indeksi ile ilişkisi
The relationship between impulsivity and food addiction with HBA1C and bmi in patients with type 2 diabetes mellitus
SABA BEGÜM KÖROĞLU
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2024
Psikiyatriİstanbul ÜniversitesiRuh Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı
PROF. DR. BAŞAK YÜCEL