Geri Dön

Glisemik kontrol oranlarına göre tip 2 diyabet hastalarına verilen tedaviler ve bu tedavilerin etkinliği: Tek merkezli retrospektif gerçek yaşam verileri çalışması

The efficiency of Type 2 diabetes mellitus treatment based on glycemic control rate: A single-center retrospective real li̇fe study

  1. Tez No: 752510
  2. Yazar: ECE ARBABİ
  3. Danışmanlar: PROF. DR. AYTEKİN OĞUZ, YRD. DOÇ. DR. MİRAÇ VURAL KESKİNLER
  4. Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
  5. Konular: Endokrinoloji ve Metabolizma Hastalıkları, İç Hastalıkları, Endocrinology and Metabolic Diseases, Internal diseases
  6. Anahtar Kelimeler: Antidiyabetikler, Diabetes mellitus, Diabetes mellitus-tip 2, Diyet-diabetik, Glisemik indeks, Hemoglobin A-glikolize, Prediabetik durum, Retrospektif çalışmalar, Tedavi, Diabetes mellitus, Diabetes mellitus-type 2, Diet-diabetic, Glycemic index, Hemoglobin A-glycosylated, Prediabetic state, Retrospective studies, Treatment
  7. Yıl: 2022
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: İstanbul Medeniyet Üniversitesi
  10. Enstitü: Göztepe Prof. Dr. Süleyman Yalçın Şehir Hastanesi
  11. Ana Bilim Dalı: İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: İç Hastalıkları Bilim Dalı
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

AMAÇ: Üçüncü basamak diyabet polikliniklerinde tip 2 diyabet tanısı ile izlenen hastaların glisemik kontrol düzeyine göre tedavi modalitelerini belirlemek ve farklı glisemik kontrol düzeylerinde uygulanan farklı tedavi rejimlerinin etkinliğinin değerlendirmek YÖNTEM: Bu retrospektif tek merkezli çalışmada 01.11.2021 ile 31.12.2021 tarihleri arasında İstanbul Medeniyet Üniversitesi İç Hastalıkları Diyabet Kolesterol Hipertansiyon polikliniği ve Diyabet Hipertansiyon polikliniğine başvurmuş olan takipli 350 hastanın yaş, cinsiyet, eğitim durumu, diyabet yaşı, kullanmakta oldukları diyabet tedavileri, takipteki HbA1c değerleri, ve verilen medikal tedavi kaydedilerek istatistiksel olarak değerlendirildi. BULGULAR: Hastaların %61.4 kadın, yaş ortalaması 61.5, diyabet yaşı 0-5 yıl arasında olan %18, 5 yıldan fazla olanlar %82 idi. İlk poliklinik vizitlerindeki HbA1c düzeylerine göre 1. grup glisemik kontrolde (Hba1c ≤ %8) olan 175 hasta, 2. grup, iyi glisemik kontrolde olmayan (Hba1c ≥ %7 ile ≤ %10 arasında) 77 hasta, 3. grup kötü glisemik kontrolde (Hba1c ≥ %10) olan 98 hasta vardı. İnsülin kullanım oranları; birinci grupta %16, ikinci grupta %35,1 ve üçüncü grupta %49 idi (p<0,001). Birinci grupta en çok (%32,6 oranında) 2 li OAD kullanımı, 2. grupta en çok (%31,1 oranında) ile 3 ve/veya daha fazla OAD kullanımı, 3. grupta en çok (%24,5 oranında) 3 veya daha fazla OAD kullanımı vardı. Karşılaştırma grubu olarak aldığımız son poliklinik başvurusundaki HbA1c düzey oranlarına göre; 1. grupta 179 hasta, 2. grupta 83 hasta 3. grupta 88 hasta vardı. İnsülin kullanım oranları; birinci grupta %11,2, ikinci grupta %41 ve üçüncü grupta %63,6 idi (p<0,001). Kontrol 1. grupta en çok (%39,1 oranında) 2 li OAD kullanımı, kontrol 2. grupta en çok (%47 oranında) 3 veya daha fazla OAD kullanımı, kontrol 3. grupta en çok (%40,9 oranında ) OAD+ bazal insulin kullanımı vardı. Özet vi İlk poliklinik başvurusunda glisemik hedefte olanların %73,1'inde kontrol HbA1C değerlerinin de glisemik hedefte kaldığı, kötü glisemik kontrolde olan hastaların %34,7'sinde iyi glisemik kontrol sağlandığı görüldü. Tüm gruplarda her iki poliklinik vizitinde de en fazla kullanılan antidiyabetik ilaçlar sırasıyla metformin, DPP-4 inhibitörleri ve SGLT-2 inhibitörleri, iki poliklinik viziti sırasında en fazla kullanımı artan ilaç grubu SGLT-2 inhibitörleri idi. SONUÇ: Diyabet tedavisinde hedef iyi glisemik kontrolün sağlanması ve sürdürülmesidir. Kılavuzlar özellikle kötü glisemik kontrolde olan hastalara ön planda insulin önerse de, bizim çalışmamızda insülinsiz tedavi ile de hastaların çoğunda glisemik hedefin sağlandığını göstermektedir. Bu çalışma, güncel diyabet kılavuzlarının pek çok tip 2 diyabetli hastada insülinsiz tedavi ile de glisemik hedefe ulaşılabileceği önerisini gerçek yaşam verileri ile desteklemiştir.

Özet (Çeviri)

even glycemic control. When current treatments are evaluated in terms of drugs; Metformin was the most commonly used antidiabetic drug in all 3 groups, followed by DPP-4 inhibitors and SGLT-2 inhibitors. During the two outpatient visits, the highest increase was observed with SGLT-2 inhibitors usage. CONCLUSIONS: The goal of diabetes treatment is to achieve and maintain good glycemic control. Although the guidelines recommended insulin treatments for patients with poor glycemic control, our study shows that the glycemic target is achieved in most of the patients, even with non-insulin therapy. With our study consisting of real-life data, we support the new guidelines which state the glycemic target can be reached with insulin-free therapy for many type 2 diabetes patients.

Benzer Tezler

  1. Tip 2 diabetes mellitus tanılı hastalarda sodyum-glukoz kotransporter-2 (SGLT-2) inhibitörlerinin noninvaziv hepatik fibrozis skorları üzerine etkisi

    Effect of sodium-glucose cotransporter-2 (SGLT-2) inhibitors on noninvasive hepatic fibrosis scores in patients with TYPE 2 diabetes mellitus

    RAYE SEVRA ÖZMEN

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2023

    Endokrinoloji ve Metabolizma HastalıklarıSağlık Bilimleri Üniversitesi

    İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. HANDE PEYNİRCİ

  2. Tip 2 diyabetes mellitus tanılı hastalarda osteoporoz tedavi etkinliklerinin karşılaştırılması: Gerçek yaşam çalışması

    Comparison of the effectiveness of osteoporosis treatments in patients with type 2 Diabetes mellitus: A real-world study

    İREM ERTÜRK

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2026

    İç HastalıklarıMarmara Üniversitesi

    İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. DİLEK GOGAS YAVUZ

  3. Çocuklarda akut stres hiperglisemisinde hormonal değişikliklerin ve kısa süreli prognozun incelenmesi

    Başlık çevirisi yok

    AYGÜN DİNDAR

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    1987

    Çocuk Sağlığı ve Hastalıklarıİstanbul Üniversitesi

    Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Hemşireliği Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. HÜLYA GÜNÖZ