Geri Dön

Sürekli ayaktan periton diyalizi hastalarında peritonit atağının periton membran transport özelliği üzerine etkisinin prospektif değerlendirilmesi

Prospective evaluation of the effect of peritonitis attacks on peritoneal membrane transportation in continuous ambulatory peritoneal dialysis (CAPD) patients

  1. Tez No: 71313
  2. Yazar: RAFET KOÇ
  3. Danışmanlar: DOÇ. DR. KENAN ATEŞ
  4. Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
  5. Konular: Endokrinoloji ve Metabolizma Hastalıkları, Nefroloji, Endocrinology and Metabolic Diseases, Nephrology
  6. Anahtar Kelimeler: Periton diyalizi-sürekli ambülatuar, Peritonit, Peritoneal dialysis-continuous ambulatory, Peritonitis
  7. Yıl: 1998
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: Ankara Üniversitesi
  10. Enstitü: Tıp Fakültesi
  11. Ana Bilim Dalı: İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

ÖZET Sürekli ayaktan periton diyalizi (SAPD), son dönem böbrek yetmezlikli hastaların tedavisinde yaygın olarak kullanılan bir renal replasman tedavi yöntemidir. Yaklaşık 20 yıllık deneyimlere ve teknolojik gelişmelere rağmen, peritonit hala SAPD'nin en önemli komplikasyonlarından biri olmaya devam etmektedir. Peritonit atağı sırasında periton membranın solütlere karşı geçirgenliğinde artış ortaya çıktığı bilinmekle beraber, peritonitin peritoneal membran fonksiyonu üzerine uzun süreli etkisi tartışmalıdır. Bu çalışmada, SAPD hastalarında peritonit atağının peritoneal membran transport özelliği üzerine etkisinin uzun süreli prospektif izlemi amaçlanmıştır. Çalışmada, peritoneal membranın transport özelliği 4 saatlik standart peritoneal dengelenme testi (PET) ile değerlendirilidi. Daha önce bazal PET verileri mevcut olan 14'ü erkek, 4'ü kadın 18 hastaya peritonit atağının ilk günü ve takiben 1, 2, 4, 12 ve 24. haftalarda test yapılarak, farklı molekül ağırlıklı solütlerin diyalizat/plazma (D/P) oranlan veya kitle transferleri hesaplandı. Ayrıca, peritonit atağım takiben kan biyokimyasında ortaya çıkan değişiklikler de izlendi. Çalışmayı tamamlayamayan 8 hastaya ait veriler, istatistiksel analizde dikkate alınmadı. Peritonit atağım takiben küçük molekül ağırlıklı solütlerden potasyum, üre, kreatinin, ürik asit, inorganik fosfor ve folik asitin D/P oranlarının bazal düzeylere göre anlamlı olarak arttığı, ultrafiltrasyon için ozmotik gücü gösteren D4/D0 glukoz oram ile net ultrafiltasyon volümünün ise azaldığı saptandı. Değerlendirilen solütler arasında molekül ağırlıkları en küçük olan kalsiyum ve sodyumun kitle transferlerinde ise anlamlı değişiklikler gözlenmedi. Artmış olan küçük solut transportunun peritonitin klinik iyileşmesini takiben tedricen azalarak 4. haftada bazal özelliğe döndüğü ve sonraki izlemde sabit seyrettiği tespit edildi. Azalmış 45olan net ultrafiltrasyon volümü izlem süresinde giderek artmakla birlikte, bazal düzeye tam olarak dönmedi. Peritonit atağını takiben D/P vitamin B12 ve CA125 oranlan ile değerlendirilen orta molekül ağırlıklı solut transportu da, küçük molekül ağırlıklı solütlere benzer değişiklikler gösterdi. Peritoneal mezotel hücreleri tarafından da sentezlendiği gösterilmiş olan CA125'in diyalizat konsantrasyonunun, peritoneal inflamasyonun düzelmesi ile birlikte giderek azaldığı saptandı. Büyük molekül ağırlıklı solütlerin transportu D/P protein oram ve peritoneal protein kaybı ile değerlendirildi ve peritonit atağım takiben bazal verilere göre yaklaşık 1.5-2.0 kat artan D/P protein oram ile diyalizatla protein kaybının tedricen azalarak 4. haftada normalleştiği gözlendi. Peritonit atağını takiben solut transportunda gözlenen değişikliklerinin molekül ağırlığına göre değerlendirilmesinde, molekül ağırlığı arttıkça ortaya çıkan solut transport değişikliğinin daha belirgin olduğu saptandı. Değerlendirilen biyokimyasal ölçümlerden BUN, kreatinin ve kalsiyum düzeylerinde izlem peryodunda anlamlı değişiklikler gözlenmezken; peritonit atağına sodyum, total protein, albümin ve inorganik fosfor düzeylerinde geçici bir azalmanın, glukoz düzeyinde ise artışın eşlik ettiği tespit edildi. Sonuç olarak, peritonit atağı sırasında farklı molekül ağırlığa sahip hemen tüm solütlerin peritoneal transportunda geçici bir artış ortaya çıkmakta ve artmış olan peritoneal transport özelliği 2 ile 4. haftalar arasında bazal özelliğe dönmektedir. Büyük molekül ağırlıklı solut transportunun peritonit atağından daha fazla etkilenmesi, ortaya çıkan peritoneal transport değişikliğinin daha çok peritoneal permeabilite artışına bağlı olduğunu düşündürmektedir. 46

Özet (Çeviri)

Özet çevirisi mevcut değil.

Benzer Tezler

  1. Sürekli ayaktan periton diyalizi hastalarında peritonit erken tanısı için reaktif oksijen türlerinin kemilüminesans yöntemi ile ölçümü

    Başlık çevirisi yok

    F. GÖNÜL DALAMAN

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    1998

    BiyokimyaMarmara Üniversitesi

    Biyokimya Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. A. SÜHA YALÇIN

  2. Sürekli ayaktan periton diyalizi hastalarında diyalizat kültür yöntemlerinin değerlendirilmesi

    Evaluation of microbiological culture methods in dialysis fluid of patients with continuous ambulatory peritoneal dialysis

    SÜLEYMAN ÇINAR

    Doktora

    Türkçe

    Türkçe

    1999

    MikrobiyolojiErciyes Üniversitesi

    Mikrobiyoloji Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. BÜLENT SÜMERKAN

  3. Sürekli ayaktan periton diyalizi hastalarında peritoneal fibrozis gelişiminde kanser antijen 125, kollajen 3, bazik fibroblast büyüme faktörü, plazminojen aktivatör inhibitör 1 etkileri ve nitrik oksit (NO) etkileşimi

    The Predictive of cancer antigen 125 (Ca 125), collagen 3, plasminogen activator inhibitor type-1 (Pai-1), basic fibroblast growth (bFGF9) and nitric oxide (NO) on peritoneal fibrosis in chronic peritoneal dialysi

    DİLBER TALİA İLERİ

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    1999

    Çocuk Sağlığı ve HastalıklarıGazi Üniversitesi

    Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    DOÇ.DR. OĞUZ SÖYLEMEZOĞLU

  4. Sürekli ayaktan periton diyalizi hastalarında intraperitoneal uygulanan düşük molekül ağırlıklı heparinlerin koagülasyon-fibrinoliz döngüsü üzerine

    The Effects of intra peritoneally administered low molecular weight heparins on coagulation-fibrinolysis cascade at continuous ambulatory peritoneal dialysis patients

    KUTLAY NACİ TUTUCU

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2000

    NefrolojiDokuz Eylül Üniversitesi

    İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    YRD. DOÇ. DR. AYKUT SİFİL

  5. Sürekli ve ayaktan periton diyalizi hastalarında intraperitoneal Heparin uygulamasının peritoneal solüt transportu üzerine etkisi

    Effect of intra peritoneal administration of heparin on peritoneal solute transport in continous ambulatory peritoneal dialysis patients

    MURAT ÜRE

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2000

    NefrolojiAnkara Üniversitesi

    Nefroloji Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. KENAN ATEŞ