Geri Dön

Karın duvarı defekti onarımında polyprophylene, polyglactin ve polytetrafluoroethylene Mesh'lerinin yeri (Deneysel)

Başlık çevirisi mevcut değil.

  1. Tez No: 70110
  2. Yazar: FAHRİ AKYÜZ
  3. Danışmanlar: Belirtilmemiş.
  4. Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
  5. Konular: Genel Cerrahi, General Surgery
  6. Anahtar Kelimeler: Abdominal duvar, Poliglaktin, Polipropilen, Politetraflüoroetilen, Abdominal wall, Polyglactin, Polypropylene, Polytetrafluoroethylene
  7. Yıl: 1998
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: Sağlık Bakanlığı
  10. Enstitü: İstanbul Şişli Hamidiye Etfal Eğitim ve Araştırma Hastanesi
  11. Ana Bilim Dalı: Genel Cerrahi Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

ÖZET Geniş kann defektlerinin onarımı halen cerrahinin önemli sorunlarındandır. Bu çalışmada sıçanlarda kaim duvarı defekti oluşturarak üç sentetik mesh ( Polipropylen, Vicryl ve e- PTFE ) ile onarım yapıldı. Sonuçlar dört ana parametre ile değerlendirildi. Yapışıklık : Deneklerde yapılan makroskopik yapışıklık değerlendirilmesinde, 5.haftada mesh gruplarının tümünde kontrol grubuna göre daha fazla yapışıklık saptandı. lO.haftada ise, yapışıklık daha çok Prolen grubunda saptandı. Ancak gruplar arası fark istatistiksel olarak anlamlı bulunmadı. Kopma kuvveti : Doku kopma kuvveti prolen mesh grubunda 5. velO.haftada diğer gruplara oranla belirgin olarak üstünlük gösterdi. 5. haftada Vicryl grubundaki kopma kuvveti kontrol ve e-PTFE'den fazla idi. E-PTFE ile kontrol grubu arasında bu fark yoktu. 10. Haftada ise Vicryl ile e-PTFE grupları arasındaki fark kalktı ve her ikisi de kontrol grubundan güçlü idi. Doku hidroksiprolin düzeyi: 5.haftada gruplar arasında yapılan istatistiksel karşılaştırmada fark bulunmadı. 10 haftalık değerlendirmede yapılan istatistiksel karşılaştırmada Prolen mesh grubunda hidroksiprolin düzeyi tüm gruplardan daha yüksek saptanırken, Vicryl ve e-PTFE mesh gruplarında bu değer kontrolden düşük ve kendi aralarındaki kıyaslamada e-PTFE 'de Vicryl'den daha yüksek olarak bulundu. Ancak bu farklılık istatistiksel olarak anlamlı değildi Histopatoloji : Gruplar iltihabı reaksiyon açısından karşılaştırıldığında istatistiksel fark bulunmadı. îltihabi hücre infiltrasyonu; Vicryl ve E-PTFE gruplarında hiç görülmezken, Prolen grubunda kontrol grubuna göre daha fazla îltihabi hücre infiltrasyonu saptandı, istatistiksel analizde anlamlı olarak değerlendirildi. Kollajen gelişimi; 5.haftada gruplar arasında fark saptanmazken, lO.haftada mesh gruplarında daha fazla saptandı. Ancak mesh uygulanan grupların kendi aralarındaki fark anlamlı bulunmadı. Damar proliferasyonu; Sadece prolen mesh uygulanan deneklerin 5.haftadaki grupta damar proliferasyonu görüldü.Diğer gruplarda damar proliferasyonuna rastlanmadı. Çalışmamızın sonucuna göre; kann duvarı defektlerinin onarımında öncelikle direkt organ teması durumlarında nonabsorbable materyal olan e-PTFE meshin, diğer durumlarda ise Prolen meshin kullanılmasının yararlı olacağı kanısına varıldı. 36

Özet (Çeviri)

Özet çevirisi mevcut değil.

Benzer Tezler

  1. Karın duvarı defektlerinin fasyokütan fleplerle onarımı: deneysel çalışma

    Başlık çevirisi yok

    UĞUR KOLTUKSUZ

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    1992

    Çocuk Sağlığı ve HastalıklarıÇukurova Üniversitesi

    Çocuk Cerrahisi Ana Bilim Dalı

  2. Doğumsal karın defectlerinde prognozu etkileyen faktörler

    The Factors affecting the prognosis of congenital abdominal wall defects

    AHMET KORAY PELİN

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    1997

    Genel Cerrahiİstanbul Üniversitesi

    Çocuk Cerrahisi Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. ALAADDİN ÇELİK

  3. İlaç taşıyıcı sistemlere bağlı streptokinazın karın içi yapışıklıklara etkinliği (Sıçanlarda deneysel araştırma)

    The Effect of streptokinase loaded drug delivery systems on postoperative intraabdominal adhesions (Experimental study in rats)

    EMİN AYDIN YAĞMURLU

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    1999

    Çocuk Sağlığı ve HastalıklarıAnkara Üniversitesi

    Çocuk Cerrahisi Ana Bilim Dalı

    DOÇ.DR. MERAL BARLAS