Geri Dön

Diyabetik yara iyileşmesinde hiperbarik oksijen tedavisinin rolünün deneysel olarak araştırılması

Başlık çevirisi mevcut değil.

  1. Tez No: 59073
  2. Yazar: ESRA ARTVİNLİ AKGÜL
  3. Danışmanlar: Belirtilmemiş.
  4. Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
  5. Konular: Deniz ve Sualtı Hekimliği, Marine and Underwater Medicine
  6. Anahtar Kelimeler: Diabetes mellitus, Hiperbarik oksijenasyon, Yara iyileşmesi, Diabetes mellitus, Hyperbaric oxygenation, Wound healing
  7. Yıl: 1997
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: İstanbul Üniversitesi
  10. Enstitü: Tıp Fakültesi
  11. Ana Bilim Dalı: Deniz ve Sualtı Hekimliği Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

38 ÖZET Çalışmaya, diyabetik ratların elde edilmesi için 65 mg/kg STZ uygulamasıyla başlandı. Uygulamadan 5 gün sonra diyabeti tespit edilen ratlara insülin tedavisine geçildi. insülin tedavisi, orta etkili insülinle günde üç kez idrar ve kan şekeri düzeylerine göre düzenlenecek şekilde uygulandı. Kan şekerleri 300-400 mg/dl düzeylerinde tutuldu. Kontrol grubunda, diyabetik gruplarda alınan yara iyileşmesi sonuçlarıyla kıyaslama yapabilmek amacıyla normal ratlar kullanıldı. İnsülin tedavisinin 1. haftasında 10'ar rattan oluşan diyabetli iki grup ve 10 rattan oluşan normal kontrol grubuna yaraları açıldı. Yaralar 8 mm. punch biyopsi cihazıyla full thickness olarak oluşturuldu. HBO grubu olarak ayrılan diyabetli ratlara insülin tedavisi verilmeye devam edildi, HBO tedavileri ise operasyondan 2 saat sonra başlandı ve ilk 3 gün, günde 2 seans, sonra 1 seans uygulandı. Tedaviler 2,5 ATA basınçta toplam 120 dk. olacak şekilde 3 hafta sürdürüldü. Yaraların her gün pansumanları ve ölçümleri yapıldı. Aralıklı olarak fotoğrafları çekildi ve her hafta her gruptan ikişer rat sakrifiye edilerek histolojik incelemeleri yapıldı. Yara örneklerinden cerahat kültürü yapıldı. Üç aerob örnekte ve insülin grubundan alınan bir anaerob kültürde üreme oldu. Yaralar epitelizasyonlarına göre haftalık olarak istatistik açıdan Student-T testiyle değerlendirildiler. Buna göre ilk hafta HBO grubu insülin ve kontrol grubundan anlamlı olarak (p<0.001) hızlı epitelize oldu. İkinci hafta gruplar arasında, enfeksiyonun gelişmiş olması nedeniyle anlamlı fark yoktu. Son hafta kontrol grubu diğer iki gruptan daha fazla epitelize olmakla birlikte HBO grubuyla aralarında istatistiksel anlamlı fark yoktu, HBO grubuyla insülin grubundaki fark ise anlamlıydı (p<0.05).39 Yara iyileşmesine HBO tedavisinin, geç komplikasyonların gelişmediği erken dönemde olumlu etkisi olduğu gözlendi. Bu sonuçlar, iyi regüle olmayan erken dönem diyabetin etiyolojisinde hipoksinin rol aldığını düşündüren çalışmalarla desteklendi. Çalışmamızın, ileride yapılabilecek ayrıntılı deneysel çalışmalara ve insanlarda yapılacak araştırmalara ışık tutacağı ümit edilmektedir. Böylece alınacak sonuçlara dayanarak HBO tedavisinin erken dönem tip 1 diyabette komplikasyonların profilaksisi amacıyla kullanılabileceği düşünülmektedir.

Özet (Çeviri)

Özet çevirisi mevcut değil.

Geri Dön