Diyabetik ayak tedavisinde hiperbarik oksijen tedavisinin etkinliği
Başlık çevirisi mevcut değil.
- Tez No: 59069
- Danışmanlar: Belirtilmemiş.
- Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
- Konular: Deniz ve Sualtı Hekimliği, Marine and Underwater Medicine
- Anahtar Kelimeler: Ayak, Diabetes mellitus, Hiperbarik oksijenasyon, Foot, Diabetes mellitus, Hyperbaric oxygenation
- Yıl: 1997
- Dil: Türkçe
- Üniversite: İstanbul Üniversitesi
- Enstitü: Tıp Fakültesi
- Ana Bilim Dalı: Deniz ve Sualtı Hekimliği Ana Bilim Dalı
- Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
- Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.
Özet
8- ÖZET Hiperbarik Oksijen Tedavisinin diyabetik ayak tedavisindeki etkinliğini araştırmayı amaçlayan bu çalışma ülkemizde 1989 yılında kurulan ve klinik çalışmalarına 1990 yılında aktif olarak başlayan İstanbul Tıp Fakültesi, Deniz ve Sualtı Hekimliği Anabilim Dalında yapılmıştır. Çalışmaya 1991-1996 tarihleri arasında kliniğimizde HBO tedavisi gören 100 diyabetik ayak olgusu ve 1991-1995 tarihleri arasında DETAE'de izlenen 55 diyabetik ayak olgusu retrospektif olarak taranarak dahil edilmiştir. Bu değerlendirme yapılırken patolojiyi oluşturan ana etkenlerle birlikte hastalığın gelişimini kolaylaştıran risk faktörleri de ele alınmıştır. Diyabetik ayak gelişiminde rolü olan risk faktörleri; yaş, diyabet süresi, hipertansiyon, obesite, lipid-lipoprotein metabolizması bozukluğu olarak bilinmektedir. Bu çalışmadaki tüm hastalarda bu faktörler araştırılmıştır. Kontrol grubunda ortalama yaş 63.8 yıl, ortalama diyabet süresi 16 yıl bulunmuş ve 39 hastada hipertansiyon, 35 hastada obesite, 38 hastada ise lipid- lipoprotein yüksekliği saptanmıştır. HbAlc ortalaması 8.04 mg/dl olarak bulunmuştur. HBO grubunda ise ortalama yaş 59.4 yıl, ortalama diyabet süresi 17.4 yıl bulunmuş, 52 hastada hipertansiyon, 63 hastada obesite, 41 hastada lipid- lipoprotein yüksekliği saptanmıştır. HbAlc ortalaması 8.73 mg/dl olarak bulunmuştur Her iki grup arasında bu faktörler açısından yapılan karşılaştırmada, yaş hariç diğerlerinin uyumlu olduğu görülmüştür. ( p < 0,05 ) Bu faktörlerin, her iki grupta da tedavi sonuçlarını etkilemediği saptanmıştır, (p > 0,05) Diyabetin diğer kronik komplikasyonlan olan nöropati, retinopati ve nefropati her iki gruptaki hastalarda araştırılmıştır. Kontrol grubunda 48 hastada nöropati, 34 hastada retinopati, 18 hastada ise nefropati saptanmıştır. HBO grubunda, 88 hastada nöropati, 34 hastada retinopati, 33 hastada nefropati saptanmıştır. Her iki grup arasında bu komplikasyonlann görülme oranlarının birbirleri ile uyumlu olduğu görülmüştür, (p > 0,05 ) Bu komplikasyonlann tedavi sonuçlarına etkileri incelendiğinde, kontrol grubunda saptanan ve saptanmayan hastalar arsında iyileşme açısından anlamlı bir farka rastlanmamıştır. ( p > 0,05 ) HBO grubunda ise retinopati ve nefropati saptanmayan hastalarda iyileşme oram anlamlı olarak daha yüksektir. ( p < 0,05 ) Mikroanjiopatinin ana sebeb olduğu bu iki komplikasyonun bulunmadığı hastalarda gelişen diyabetik ayağın HBO ile tedavisinin daha 81başarılı olduğu görülmektedir. Mikroanjiopatinin lokal doku perfüzyonu üzerindeki rolünün bu sonuçta belirleyici olduğu söylenebilir. HBO grubunda tedaviye alınma kriteri, yara iyileşmesini izleme kriteri ve iskemiyi değerlendirme kriteri olarak parsiyel transkütan oksijen ölçümü metodu kullanılmıştır. Tedavi öncesi yapılan ölçümler, haftalık periyodlarla yinelenmişlerdir. Tedavi sürecindeki değişimler seanslara göre değerlendirilerek grafik olarak gösterilmiştir. (Grafik 5, 6, 7,8,9 ) HBO grubundaki hastaların giriş-çıkış ölçüm değerleri seanslara göre, diyabetik yara gradelerine göre, tedavi sonuçlarına göre karşılaştınlmıştır. Seanslara göre yapılan değerlendirmede 30-45 seans arasında tedavi görmüş hasta grubu hariç diğer dört gruptaki yükselme anlamlı bulunmuştur ( p < 0,05 J. II, III, ve IV grade seviyelerindeki giriş-çıkış ölçümlerindeki yükselme anlamlı bulunmuştur ( p < 0,05). Tedavi sonuçlarına göre yapılan değerlendirmede değişiklik olmayan grup dışında, iyileşme ve minör ampütasyon olan hastalardaki giriş- çıkış ölçüm değerlerindeki yükselme anlamlı bulunmuştur, (p < 0,05) Bu bulgular parsiyel transkütan doku oksijen ölçümünün; tedavi seçiminde, ampütasyon seviyesini belirlemede, yara iyileşmesinin izleminde klinik bulgularla birlikte değerlendirmek şartıyla diyabetik ayak tedavisinde anlamlı sonuçlar verdiğini göstermektedir. Diyabetik ayak tedavisinde yara grade'i tedavi yöntemleri ve sonuçları açısından belirleyici bir rol oynamaktadır. Yara'mn klasifıkasyonunda genişliği, derinliği ve infeksiyon varlığının yanında var olan iskeminin seviyesi de önemlidir. Her iki grupta da bu amaçla modifiye edilmiş Wagner sınıflaması kullanılmıştır. Grupların yara grade' leri açısından uyumlu oldukları tedavi öncesinde belirlenmiştir. ( p > 0,05 ) Kontrol grubunda grade II yaralarda iyileşme % 70,3 ( 19 / 27 ), grade III yaralarda iyileşme % 0 ( 0 / 19 ), grade IV yaralarda iyileşme % 0 ( 0 / 9 ) olarak saptanmıştır. HBO grubunda ise grade II yaralarda iyileşme % 92,1 ( 35 / 38 ), grade III yaralarda iyileşme % 52,9 ( 27 / 51 ), grade IV yaralarda iyileşme % 36,3 (4/11) olarak saptanmıştır. Her iki grup arasında grade'lere göre yapılan karşılaştırılmada HBO grubunda iyileşmenin anlamlı olarak yüksek olduğu görülmüştür. ( p < 0,05 ) Her iki grup arasında genel olarak tedavi sonuçları açısından yapılan karşılaştırmada HBO lehine anlamlı bir fark saptanmıştır. ( p < 0,05 ) HBO hem kısa vadede yara iyileşmesini sağlayarak, hem de ana patolojiler üzerindeki olumlu etkileri nedeniyle uzun vadede koruyucu etki göstermektedir. Bu sebeblerle klasik diyabetik ayak tedavi yöntemlerine HBO'nun eklenmesinin yaran açıktır. 82
Özet (Çeviri)
Özet çevirisi mevcut değil.
Benzer Tezler
- Diyabet ayak enfeksiyonlu olgulardan izole edilen bakteriler ve antibiyotik duyarlılıklarının araştırılması
Başlık çevirisi yok
ESMA CIVAN YÜKSEL
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
1998
Enfeksiyon Hastalıkları ve Klinik MikrobiyolojiEge ÜniversitesiKlinik Bakteriyoloji ve Enfeksiyon Hastalıkları Ana Bilim Dalı
PROF. DR. CAHİT GÜNHAN
- Diyabetik ayak enfeksiyonlarında 4 fazlı kemik, teknesyum-99m poliklonal immunglobulin G ve teknesyum-99m hekzamatil propilamin oksim işaretli lökosit sintigrafisinin yeri
Diagnostic values of four-phase, technetium-99m hexamethyl popyleneamine oxime labeled leubocyte and human immunglobulin G scintigraphies for detection of osteomyelitis in diabetic foot
HÜLYA SEYMEN BİRİNCİ
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
1999
Radyoloji ve Nükleer Tıpİstanbul ÜniversitesiNükleer Tıp Ana Bilim Dalı
DOÇ. DR. SEHER NİLGÜN ÜNAL
- Diabetik ayak enfeksiyonlarında etyoloji, tedavi ve prognoz
Başlık çevirisi yok
YÜKSEL GÖKEL
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
1996
Endokrinoloji ve Metabolizma HastalıklarıÇukurova Üniversitesiİç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
PROF.DR. MUSTAFA KOÇAK
- Diabetik ayakta anjiopatinin göstergesi olarak plazma von Willebrand faktör düzeylerinin değerlendirilmesi
Başlık çevirisi yok
SERDAR ÖZBAŞ
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
1998
Genel CerrahiAnkara ÜniversitesiGenel Cerrahi Ana Bilim Dalı
PROF. DR. SEMİH AYDINTUĞ