Geri Dön

Discours/recit Deux plans d`enanciation dans Therese Raquin de Zola

Başlık çevirisi mevcut değil.

  1. Tez No: 52692
  2. Yazar: NEZAHAT TEPEDELENLİ
  3. Danışmanlar: PROF.DR. AYŞE KIRAN
  4. Tez Türü: Yüksek Lisans
  5. Konular: Fransız Dili ve Edebiyatı, French Linguistics and Literature
  6. Anahtar Kelimeler: Hikaye, Söylem, Sözcelem, Therese Raquin, Zola, Emile, Story, Discourse, Utterance, Therese Raquin, Zola, Emile
  7. Yıl: 1996
  8. Dil: Fransızca
  9. Üniversite: Gazi Üniversitesi
  10. Enstitü: Sosyal Bilimler Enstitüsü
  11. Ana Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
  12. Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

ÖZET Bilindiği gibi sözceleri (enonce) sözdizimsel çözümlemeler dışında raetinsel bağlam ve dil-dışı çevreyi gözönüne alarak inceleyen sözcelenı (enonciation) kavramının modern dilbilim içersinde önem kazanıp sistematik olarak ele almışı çok yenidir. Bu çalışmamızda Emile Zola'nın“Therese Raquin”başlıklı romanı ele alınmış, sözcelem anlayışından hareketle dilin bir iletişim aracı olarak iki ayrı sözcelem düzlemi (plan d 'enonciation) ; söylem (discours) ve anlatı (recit) üzerinde işleyişi incelenmeye çalışılmıştır. Önce sözcelemin ne olduğu açıklanmış, ardından söylem ve anlatı, öncelikle zaman (temps) ve kişi (personne) özellikleri, ve diğer belirleyici özellikler olan söylemsel öğeler (deict iques ), göstericiler (embrayeurs) bakımından incelenmiştir. Her bölüm için önce kuramsal bilgiler verilmiş ve bu bilgiler romandan alınan örneklere uygulanarak doğruluğu sergilenmeye çalışılmıştır. Ayrıca zamanların iki ayrı sözcelem düzleminde kullanılış sıklıkları dikkati çektiğinden bu zamanların yoğunlukları tablolar halinde incelenmiş ve bu iki sözcelem düzleminin bazan birbirleriyle karıştıkları (intrusion) söylemin anlatının içine girdiği ya da tamamen ayrıldıkları belirtilmiştir. Sonuç gözlemlerinde“söylem ve anlatı ”nın kendilerine özgü temel özellikleri olduğu belirtilmiştir. Buna göre,“söylem”de kişi olarak Ben/Sen (JE/TU), temel zaman olarak şimdiki zaman (present), gelecek zaman (fütur) ve geçmiş zaman (passe compose) kullanılmaktadır. Bundan başka“kişi adılı-uzam belirteci-zaman”( JE-ICI-MAINTENANT) vardır.“Anlatı”da ise kişi“O/Onlar”(IL/ILS) dır, temel zaman olarak geçmiş zaman“ (passe simple) ve diğer geçmiş zamanlar (plus-que~parf ait/ımparfait ) kullanılır. Anlatıcı (narrateur) olaylara karışmadığından yok farzedilir. Söylemsel öğeler ve göstericiler bu sözcelem düzleminde yer almazlar. Bu çalışma sonunda ”söylem“ ve ”anlatı"nın özellikle zaman ve kişi bakımından farklı özellikler taşıdığı anlaşılmış ve her konuşucunun sözce üretmek için farklı iki sözcelem düzlemine sahip olduğu görülmüştür.

Özet (Çeviri)

ABSTRACT At it is known, the concept of utterance which puts emphasis on systematic textual and contextual analyses rather than on syntactic analyses has gained importance recently. In this study, the novel of Emile Zola entitled“Therese Raquin”is analysed. Based on the fact that language has two utterance levels, we try to find out how language functions at the levels of“discourse”and“narration”. Following the definition of the term“utterance”, the novel is analysed in terms of the characters, change of time and location, shifters and deictic forms. The study follows a regular pattern in which theoretical knowledge is followed by examples from the novel to show now it is represented in the text. Since the use of frequency of certain tenses becomes significant, it is shown in tables and indicated that there are times that these is an amalgamation of the two levels of utterance. The results based on the analysis indicate that“discourse”and“narration”have unique features. In discourse,“I”and“you”as person and“present simple tense”,“futur tense”and“past perfect tense”as principal tenses are used as well as the indication of person, location and time whereas narration represents the use of“he/she”,“they”as person and the use of“simple past tense”and“past continuous tense”as time. The narrator is considered absent because he does not interfere with things. The deictics and the shifters do not appear in this level of utterance. The analysis of the novel from the point of view of the features mentioned above reveal that“discourse”and“narration”have different features as to the person and time and each speaker has two levels of utterance in order to produce utterances.

Benzer Tezler

  1. La Technique de narration dans la pierede theatre siegfried de Jean Giraudoux

    Başlık çevirisi yok

    V. DOĞAN GÜNAY

    Doktora

    Fransızca

    Fransızca

    1993

    Fransız Dili ve EdebiyatıHacettepe Üniversitesi

    Fransız Dili ve Edebiyatı Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. ZEYNEL KIRAN

  2. L Etude du“temps”dans le textes ladichotomie discours/recit

    Başlık çevirisi yok

    ŞELALE DEDEBAŞ

    Yüksek Lisans

    Fransızca

    Fransızca

    1994

    DilbilimHacettepe Üniversitesi

    Dilbilim Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. ZEYNEL KIRAN

  3. L`enonciation dans le chercheur D`or De J.M.G le Clezio

    J.M.G. le Clezio`nun Altın Arayıcısı adlı romanında sözcelem

    KAMİL CİVELEK

    Yüksek Lisans

    Fransızca

    Fransızca

    1996

    Fransız Dili ve EdebiyatıAtatürk Üniversitesi

    DOÇ.DR. SEVİM AKTEN

  4. Rhetorical factors serving to form a sub-text underlying form and meaning in Joyce's dubliners

    Başlık çevirisi yok

    A.SEMİRAMİS YAĞCIOĞLU

    Doktora

    İngilizce

    İngilizce

    1992

    Batı Dilleri ve EdebiyatıEge Üniversitesi

    PROF.DR. M. REŞİT KÜÇÜKBOYACI

  5. Fransızca eğitimi ve sözcelem kuramları çerçevesinde aktarılan söylem

    Le Discours rapporte dans le cadre de l`enonciation et de l`enseigment du Français

    GÜÇLÜ ÖZKÖK

    Doktora

    Türkçe

    Türkçe

    1995

    Eğitim ve ÖğretimHacettepe Üniversitesi

    PROF.DR. ZEYNEL KIRAN