Geri Dön

Bilateral ve unilateral kriptorşidizm olgularında epididimal anomali sıklığı: Karşılaştırmalı çalışma

Comparative study of the frequency of epididymal anomalies in patients with bilateral and unilateral undescended testes

  1. Tez No: 525451
  2. Yazar: AHMET EMRE CİNİSLİOĞLU
  3. Danışmanlar: PROF. DR. YILMAZ AKSOY
  4. Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
  5. Konular: Üroloji, Urology
  6. Anahtar Kelimeler: Bilateral inmemiş testis, unilateral inmemiş testis, epididimal anomaliler, Epididimis, Kriptorşidizm, Testiküler hastalıklar, Testis, Bilateral undescended testes, unilateral undescended testes, epididymal anomalies, Epididymis, Cryptorchidism, Testicular diseases, Testis
  7. Yıl: 2019
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: Atatürk Üniversitesi
  10. Enstitü: Tıp Fakültesi
  11. Ana Bilim Dalı: Üroloji Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

Amaç: Bilateral inmemiş testislerde, epididim anomalisi sıklığı ve anomali şiddetinin unilateral inmemiş testislere ve kontrol grubuna göre daha fazla görülebileceği hipotezi ile çalışmamızı planlandık. Aynı zamanda bu çalışmada, literatürdeki epididim anomalilerinin sınıflamalarını gözden geçirerek klinik olarak daha yalın ve kullanılabilir bir yeni sınıflama yapmayı da amaçladık. Gereç ve Yöntem: Bu çalışmada, Ocak 2014 ile Ocak 2018 tarihleri arasında kliniğimizde inmemiş testis ve hidrosel sebebi ile opere edilen 209 çocuk hasta retrospektif olarak değerlendirildi. Çalışmaya, 0-16 yaş aralığında, bilateral veya unilateral inmemiş testisli ve hidrosel tanısı konulan hastalar dahil edildi. 16 yaş ve üzeri olanlar, daha önce inmemiş testis operasyonu geçirenler, geçirilmiş inguinal cerrahi öyküsü olanlar, peroperatif atrofik testis nedeniyle orşiektomi yapılan olgular çalışma dışı bırakıldı. Ameliyat sırasında, epididimde anomali varlığı, var ise epididim anomalisinin tipi, testisin lokalizasyonu ve skrotuma yeterince inip inmediği, testis ve epididimlerin eklerinin olup olmadığı, patent prosesus vaginalis varlığı ameliyat notuna kaydedildiği için buradan her hasta için kayıtlar elde edildi. Bilateral inmemiş testis vakalarının toplu analizinde, mevcut olan anomali herhangi bir testiste mevcutsa, bu olgular için anomali var olarak kabul edildi ve bu şekilde istatistiki analize tabi tutuldu. Çalışmamızdaki epididim anomalilerini, Scorer ve Farrington'ın epididimal anomali sınıflaması baz alınarak modifiye edilen, Küçükaydın ve ark.'nın yapmış olduğu sınıflamaya göre tiplendirdik ve kaydettik. Araştırma verileri, Statistical Package for the Social Science (SPSS) v20 for Windows programı kullanılarak analiz edildi. Hipotez testleri Kikare testi ile test edildi. P<0.05 istatistiksel olarak anlamlı kabul edildi. Bulgular: Çalışmaya toplamda 209 hasta 253 testis dahil edildi. İnmemiş testisli hastaların yaş ortalaması 5.3±3.1 yıl, hidrosel grubundakilerin ise 6.5±3.3 yıl idi. 209 vakanın 153 (% 73.3)'ünde inmemiş testisin tek taraflı olduğu, 44 (% 21)'ünde inmemiş testisin iki taraflı olduğu belirlendi. Bilateral inmemiş testislerde, unilateral inmemiş testislerle ve kontrol grubuyla karşılaştırıldığında epididim anomalisi sıklığı anlamlı derecede yüksek olarak bulundu (sırasıyla %68.2, %43.1, %8.3) (p=0.006). Epididimal anomali sıklığının, prosesus vaginalisi açık olan vakalarda, prosesus vaginalisi kapalı olan vakalara göre anlamlı derecede yüksek olduğu tespit edildi (p=0.001). İnmemiş testislerde epididimal anomali sıklığının ve anomali şiddetinin intra-abdominal lokalizasyondan eksternal inguinal ringe doğru gidildikçe anlamlı derecede azaldığı tespit edildi (p=0.0001). İncelediğimiz toplam 153 unilateral, 44 bilateral inmemiş testisli vaka ve 12 hidrosel vakasında apendiks epididim ve apendiks testis görülme sıklığı açısından istatistiksel olarak anlamlı bir farklılık izlenmedi. Yapmış olduğumuz yeni sınıflamaya göre intraabdominal yerleşimli 13 testisin 2 (% 15.4)'sinin, eksternal inguinal kanal distalinde bulunan 33 testisin 30 (% 90.9)'unun normal epididimal anatomiye sahip olduğunu belirledik. Testis lokalizasyonuna göre epididimal anomali şiddetinin anlamlı derecede farklılık gösterdiği belirlendi (p=0.0001). Önerdiğimiz yeni sınıflamaya göre epididim anomalisi sıklığının, prosesus vaginalisin açık olduğu vakalarda, prosesus vaginalisin kapalı olduğu vakalara göre anlamlı derecede yüksek olduğu gözlendi (sırasıyla % 20.5, % 3.0) (p=0.016). Sonuç: Bilateral inmemiş testisi olan çocukların epididimal anomalileri daha sık olduğundan, ebeveyinleri gelecekteki fertilizasyon problemleri için uyarılmalıdır. Epididimal anomalileri ile ilgili literatürde birçok çalışma olmasına rağmen bu sınıflamaların standardize edilememesi sebebi ile çalışmalar arasında tutarsızlıklar vardır. Epididimal anomalisi sınıflamalarının daha standardize edilebilmesi için daha fazla hasta içeren prospektif çalışmalara ihtiyaç vardır.

Özet (Çeviri)

Purpose: We planned our study with the hypothesis that the frequency of epididymal anomalies and the severity of anomalies in bilateral undescended testes can be seen more than unilateral undescended testes and control group. We also aimed to review the classifications of epididymal anomalies in the literature and suggested a new classification of clinically more simple and usable. Materials and Methods: In this study, between January 2014 and January 2018, 209 children with undescended testes and hydrocele were evaluated retrospectively. Patients aged between 0-16 years, who had bilateral or unilateral undescended testis and hydrocele were included in this study. Patients aged 16 years and older who had previous undescended testes operation, history of previous inguinal surgery or orchiectomy due to peroperative atrophic testis were excluded from the study. During the operation, the presence of anomaly in the epididymis, if any, the type of epididymis anomaly, the localization of the testes and the scrotum, whether or not the testes and epididymis have attachments, and the presence of the patent processus vaginalis were recorded in the operation note. We have typed and recorded the epididymal anomalies in our study according to the classification made by Küçükaydın et al. The data were analyzed using the Statistical Package for Social Science (SPSS) v20 for Windows program. Hypothesis tests were tested by Chi-square test. P<0.05 was considered statistically significant. Results: A total of 209 patients and 253 testes were included in the study. The mean age of the patients with undescended testis was 5.3 ± 3.1 years and in the hydrocele group was 6.5 ± 3.3 years. Of the 209 patients with undescended testes, 153 (73.3%) had unilateral testes and 44 (21%) were bilateral. The frequency of epididymal anomalies was found to be significantly increased in bilateral undescended testes compared to unilateral undescended testes and control group (68.2%, 43.1%, 8.3%, respectively) (p=0.006). The frequency of epididymal anomaly was found to be significantly higher in patients with open processus vaginalis than in patients with closed processus vaginalis (p=0.001). It was observed that the frequency of epididymal anomaly and anomaly intensity in undescended testes decreased significantly from the intra-abdominal location to the external inguinal ring. In a total of 153 unilateral, 44 bilateral undescended testis cases and 12 hydrocele cases, there were no statistically significant differences in the incidence of appendix epididymis and appendix testes. According to the new classification we performed, 2 (15.4%) of 13 testes with intraabdominal localization, and 30 (90.9%) of 33 testes in the external inguinal canal were found to have normal epididymal anatomy. It was determined that the severity of epididymal anomaly was significantly different according to testis localization (p=0.0001). According to the new classification, we found that the frequency of the epididymal anomaly is significantly higher in cases where the processus vaginalis is open than the processus vaginalis is closed (20.5%, 3.0%, respectively) (p=0.016). Conclusion: Parents of children with bilateral undescended testicles should be warned of future fertilization problems because epididiymal anomalies are frequent. Although there are many studies in the literature about epididymal anomalies, there is no standardization between studies in the literature. Prospective studies involving more patients are needed to standardize the epididymal anomaly classifications.

Benzer Tezler

  1. Yenidoğan, prepubertal ve pubertal kriptorşidizm'de hipotalamus-hipofiz-gonad ekseninin denetlenmesi ve gizli lipid disfonksiyonunun araştırılması

    Başlık çevirisi yok

    MERİH BERBEROĞLU

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    1993

    Çocuk Sağlığı ve HastalıklarıAnkara Üniversitesi

    Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. GÖNÜL ÖCAL