Geri Dön

Makarnalık (Tr. Durum) ve ekmeklik (Tr. Aestivum) buğdaylardan farklı ısıl işlem uygulamalarıyla üretilen bulgur ve ürünlerinin fiziksel, kimyasal ve duyusal kalite özellikleri

Başlık çevirisi mevcut değil.

  1. Tez No: 356582
  2. Yazar: MUHARREM CERTEL
  3. Danışmanlar: PROF. DR. ADEM ELGÜN
  4. Tez Türü: Doktora
  5. Konular: Gıda Mühendisliği, Food Engineering
  6. Anahtar Kelimeler: Belirtilmemiş.
  7. Yıl: 1990
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: Atatürk Üniversitesi
  10. Enstitü: Fen Bilimleri Enstitüsü
  11. Ana Bilim Dalı: Gıda Bilimi ve Teknolojisi Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

Bu araştırma, bulgurun temel üretim problemlerinin tanınması ve üretim yönteminin geliştirilmesi, kısa süreli yoğun ısıl işlem uygulaması ile bulgur üretme imkanlarının araştırılma- 8i, Trlticum durum ve Triticum aestivum buğdaylarından üretilen bulgurlarda üretim sürecinin her aşamasında meydana gelen fiziksel, kimyasal, biyokimyasal ve duyusal değişmele¬rin belirlenmesini amaçlamıştır. Makarnalık ve ekmeklik buğday türlerini temsilen birer çeşit üzerinde; tanığa karşı, geleneksel pişirme, otoklavda pişirme ve kızıl ötesi ışınlama ısıl işlemlerinin, tane yapısı ve kırılma özellikleri, bulgur verimleri, su tutma özellikleri, oksijen kullanımı, Thiamin miktarı ve duyusal kalite özellikleri üzerindeki etkileri, faktöriyel plana göre iki tekerrürlü olarak araştırılmıştır. Aynı deneme planına, soyma işlemi de dahil edilerek, soymanın kimyasal bileşim ve renk üzerindeki etkileri tesbit edilmiştir. Ayrıca, tam bulgur, pilavlık bulgur, köftelik bulgur ve bulgur unu olarak, farklı fraksiyonlar değerlendirilerek, iriliğin kimyasal bileşenlere etkileri ortaya konmuştur. Yapılan varyans analizi ve Duncan çoklu karşılaştırma testi sonuçlarına göre, istatistik! olarak önemli bulunan, araştırma sonuçları aşağıdaki gibidir (P<0,05>. Durum buğdayından üretilen bulgurda, aestivumdan üretilene göre; çirişlenme pik sıcaklığı, çirişlenme oranı, tane sertliği ve soymada oluşan kırık tane oranı daha yüksek, hektolitre ağırlığı ise daha düşük bulunmuştur. Hektolitre ağırlıklarında ortalama olarak, geleneksel pişirme ile S£İ7,06, otoklavda pişirme sonucu «5,75 ve ışınlama sonucunda «5,03 oranında azalma görülmüştür. Buğdayların pişirilmesinden sonra, bulgurda kalan çirişlen¬memiş nişastanın, çirişlenme pik sıcaklığı 6-7*C düşmüştür. Çirişlenme oranı, geleneksel yöntemle pişirilen bulgurda .ortalama «74,42, otoklavda pişirilende «78,87, ışınlanarak pişirilende ise «80,45 olarak tesbit edilmiştir. Tane sertliği, tüm bulgurlarda ortalama olarak «17,4 oranında artmıştır. Aestivum buğdayı, durum'dan daha düşük tane sertliğine sahipken, aestivum'dan otoklav ve ışınlama işlemleriyle üretilen bulgurlar, durum'dan üretilene göre, daha yüksek tane sertliği göstermiştir. Otoklavda pişirme ve ışınlama işlemleri, tane sertliğini; aestivum türünden üretilen bulgurlarda, durum'dan üretilenlere göre daha fazla arttırmıştır. Soyma işlemi sonucunda meydana gelen kırık tane miktarı geleneksel yöntemle pişirilen bulgurda en yüksek olup, «2,841 oranındadır. Aestivum türünden ışınlama ve otoklavda pişirme yöntemleriyle üretilen bulgurlar, soyma işlemi sırasında durum'dan üretilene göre, daha az kırılırken, geleneksel pişirme ile üretilende kırık tane miktarı daha fazla olmuştur. Kırma için gerekli net güç ihtiyaçları, buğdaya göre, geleneksel yöntemle pişirilmiş bulgurda 11,69 W, otoklavda pişirilen bulgurda 76,12 W ve ışınlanmış bulgurda 51,22 W daha yüksek bulunmuştur. Farklı yöntemlerle üretilen aestivum bulgurunda, pilavlık bulgur ve bulgur unu, durum türü bulgurunda ise, toplam bulgur verimi ve ayrılan kepek miktarı daha yüksek bulunmuştur. Otoklavda pişirme pilavlık bulgur verimini attırırken, ışınlama işlemi toplam bulgur verimini arttırmış ve ayrılan kepek miktarını da en aza indirmiştir. Geleneksel pişirme sonucunda, diğer iki ısıl işleme göre, daha az bulgur, daha fazla bulgur unu verimi ve daha yüksek kepek miktarı elde edilmiştir. Geleneksel pişirme sonucu üretilen bulgurda 20'C/de, «12 nem içeriğinde, 0,5361, otoklavda pişirilende 0,5402, ışın¬lanarak üretilende ise 0,5460 su aktivitesi Ölçülmüştür. Aestivum türü buğday ve bulgurları, bütün nisbi nem ortam-larında, durum türünden daha fazla su absorbe etmişlerdir. Bulgurun absorbe ettiği su miktarı, buğdaya göre «23,11'den «85,11'e kadar değişen nisbi nem ortamlarında, ısıl işlem uygulamasının etkisiyle düşerken, doyma noktasına yakın, «85,11 ve «90,69 nisbi nem ortamlarında ise artmıştır. Bulgurda su absorbsiyonu, en fazla ışınlama, en az ise geleneksel pişirme sonucunda düşmüştür. «85,11 nisbi nem ortamında, ışınlama işlemi su absorbsiyonunu düşürmeye devam ederken, otoklavda ve geleneksel pişirme bulgurun su absorbsiyonunu buğdaya göre arttırmıştır. «90,69 nisbi nem ortamında ise her üç ısıl işlem sonucunda üretilen bulgur, buğdaydan daha £azla su absorbe etmiştir. «90,69 nisbi nem ortamında buğdaya göre geleneksel usulle pişirilen bulgur «7,36, otoklavda pişirilen bulgur «5,45 ve ışınlama sonucu üretilen bulgur «2,77 daha fazla su absorbe etmiştir. Durum buğdayı, aestivum'a göre *14,95 daha fazla oksijen sarfetmiştir. Bulgurda, ısıl uygulama sonucunda oksijen kullanımı ortalama *90 azalmıştır. Köftelik ve pilavlık bulgurların oksijen sarfiyatları arasında Önemli bir fark görülmemiştir. Buğdaylarda ortalama 3,95, bulgurda ise 0,407 ppm/g/10 dak. oksijenin kullanıldığı tesbit edilmiştir. Durum buğdayı ortalama 4,995 jıg/g, aestivum ise 4,77 ^9^9 Thiamin içerirken, bulgurda geleneksel pişirme ile *23,71, otoklavda pişirme sonucu *34,36 ve ışınlama sonucunda ise *14,18 Thiamin kaybı olduğu tesbit edilmiştir. Farklı yöntemlerle üretilen bulgurların tamamı yapılan duyusal testlerde (Deutsche Landwirtschafts- Gesellschaft e.V.) DLG kalite ödülü alırken, aestivum buğdayından otoklav işlemiyle üretilen pilavlık bulgur ile, aestivum'dan ışınlanarak üretilmiş köftelik bulgur hariç diğerleri ve otoklav işlemiyle üretilmiş durum köftelik bulguru DLG büyük kalite ödülüne layık görülmüştür. Soyma işlemi, bulgurda *4,42 mineral madde, *8,08 ham yağ ve *40,14 ham lif kayıbma neden olmuştur. Soyma işlemi, ısıl işlemlerle birlikte protein miktarını düşürücü etkide bulunmuştur. Isıl işlemler, buğday türlerinde kepek-endosperm ayrışımını farklı oranlarda kolaylaştırmıştır. Otoklavda ve geleneksel usulle pişirme sonucu bulgurun rengi ortalama *9,37, ışınlama işlemiyle ise *4,41 nisbetinde esmerleşmiştir. Kırmızı renk yoğunluğu, buğdaya göre bulgurda geleneksel pişirme ile değişmezken, otoklavda pişirme ve ışınlama sonucunda ortalama «4,54 azalmıştır. Geleneksel pişirme sonucu «18,63, otoklavda pişirme ile «14,41 ve ışınlama işlemiyle «10,96 olmak Üzere ısıl işlemler sonucunda sarı renk yoğunluğu artmıştır. Soyma işlemi bulgur rengini «2,60 ağartırken, kırmızı renk yoğunluğunu «10,12 ve sarı renk yoğunluğunu «1,80 oranında düşürmüştür. Soyma işleminin renk üzerindeki etkileri, durum ve aestivum türü buğdaylarda farklı düzeyde olmuştur. Tam bulgura göre, protein miktarı pilavlık bulgurda ortalama «1,84 düşük iken, köftelik bulgurda «3,87 ve bulgur ununda «14,74 nisbetinde daha yüksek bulunmuştur. Tam bulgura göre, mineral madde içeriğinin pilavlık bulgurda ortalama «4,84 daha az, köftelik bulgurda «10,84 ve bulgur ununda «71,39 nisbetinde daha fazla olduğu saptanmıştır. Yağ miktarı, tam bulgura göre pilavlık bulgurda «10,92 daha az, köftelik bulgurda «32,01 ve bulgur ununda ise «165,11 oranında daha fazla bulunmuştur. Selüloz içeriği, soyulmuş tane halindeki tam bulgura göre pilavlık bulgurda «14,45 daha az, köftelik bulgurda «8,26 ve bulgur ununda ise «136,23 daha fazla bulunmuştur.

Özet (Çeviri)

Özet çevirisi mevcut değil.

Benzer Tezler

  1. Türkiye'nin farklı bölgelerinden toplanan buğday genotiplerinin bazı teknolojik özellikleri üzerine bir araştırma

    Başlık çevirisi yok

    KAHRAMAN TURCAN

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    1996

    Gıda MühendisliğiSelçuk Üniversitesi

    Gıda Mühendisliği Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. SELMAN TÜRKER

  2. Bazı makarnalık buğday çeşitlerinin (triticum turgidum var. durum L.) Bursa koşullarında verim ve adaptasyon yeteneği üzerinde araştırmaları

    Başlık çevirisi yok

    MEHMET AYÇİÇEK

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    1989

    ZiraatUludağ Üniversitesi

    Tarla Bitkileri Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. NEVZAT YÜRÜR

  3. Bazı Türk ıslah çeşidi Tr. durum buğdaylarının belirli özelliklerinin makarna kalitesi ile ilişkisi

    Başlık çevirisi yok

    GÜLDEN OVA

    Doktora

    Türkçe

    Türkçe

    1989

    ZiraatEge Üniversitesi

    Gıda Bilimi ve Teknolojisi Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. ERDAL SAYGIN

  4. Eskişehir ilinde buğday rastığı (Ustilago nuda tritici Schaaan.) hastalığının bazı buğday çeşit ve hatlarında reaksiyonları üzerinde çalışmalar

    The study of the reactions of wheat loose smut (Ustilago nuda tritici Schaffn.) on some varieties and lines in Eskişehir province

    AYDAN ARAZ

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    1994

    ZiraatUludağ Üniversitesi

    Bitki Koruma Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. NECATİ BAYKAL

  5. Depolanmış tahıl zararlısı coleopterlere karşı Beauveria bassiana kullanımında sporların uygulama öncesi ve sonrası kalıcılığı

    Persistency of Beauveria bassiana conidia before and after application against coleopteran stored-grain pests

    İREM NUR KUYLUK

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    2020

    ZiraatKahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi

    Bitki Koruma Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. MEHMET KUBİLAY ER