Geri Dön

Çocukluk çağı tip 1 diyabetinde mikroalbüminüri ve insipient nefropatinin epidemiyolojik ve patogenetik yönden irdelenmesi

Başlık çevirisi mevcut değil.

  1. Tez No: 33008
  2. Yazar: İLKNUR ARSLANOĞLU
  3. Danışmanlar: PROF. DR. HÜLYA GÜNÖZ
  4. Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
  5. Konular: Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları, Child Health and Diseases
  6. Anahtar Kelimeler: Diabetes mellitus, Diabetes mellitus-tip 1, Diabetik nefropatiler, Epidemiyolojik yöntemler, Mikroalbüminüri, Diabetes mellitus, Diabetes mellitus-type 1, Diabetic nephropathies, Epidemiologic methods, Microalbuminuria
  7. Yıl: 1994
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: İstanbul Üniversitesi
  10. Enstitü: Tıp Fakültesi
  11. Ana Bilim Dalı: Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

ÖZET Bu çalışmada tip 1 diyabetli 105 çocukta mikroalbüminüri ve insi- pient nefropatinin prevalensi; cinsiyet, kronolojik yaş, tanı yaşı, diyabet süresi, tanıda ve çalışma sırasında pubertenin varlığı, büyüme ve beslenme durumu, kan basıncı, metabolik kontrol, serum magnezyum düzeyi diğer komplikasyonlarla ilişkisi de dikkate alınarak araştırılmıştır. Hastalardan 2-6 ay içinde en az iki kez 24 saatlik idrar örneği alınarak RIA yöntemi ile mikroalbümin bakılmış, 1-3 ay arayla kan basıncı, artropati varlığı, insülin dozu, serum magnezyum düzeyleri saptanmış, son bir yılda büyüme hızı, EMG, göz dibi ve HbAlc ortalaması değerlendirilmiş, son muayenede boy, tartı, puberte evresi, belirlenmiş ve yine albümin bakılan idrarlarda glukoz miktarı ölçülmüştür. însipient nefropatinin prevalensi % 17.1 mikroalbümi- nürinin prevalensi ise % 38.1 bulunmuştur, tnsipient nefropati en çok kro nolojik yaş, diyabet süresi ve HbAlc'den etkilenmiştir (sırasıyla p< 0.001, 0.001 ve 0.01). tstatiksel anlam göstermemekle birlikte kızlarda ve tanıda pubertesi olanlarda ÎAA daha fazla bulunmuştur, tnsipient nefropatili has taların tanı yaşı daha büyüktür (p<0.04). Pubertal kız hastalarda ÎAA art mıştır (p<0.03). Düşük tartı ile İAA arasında korelasyon saptanmıştır (p<0.01). Magnezyum düşüklüğü ile de İAA arasında korelasyon saptan mıştır (p<0.03). Çalışma grubunda diğer sıklıklar artropati için % 34.3, EMG bozukluğu için % 14.9, retinopati için ise % 4.1'dir. tnsipient nefro patili hastalarda tüm komplikasyonların sıklığı artmıştır, bu durum nöropa- ti ve retinopati için istatistiksel anlam taşımaktadır (sırasıyla p<0.05 ve 0.01).

Özet (Çeviri)

Özet çevirisi mevcut değil.

Benzer Tezler

  1. Tip 1 diabetes mellituslu hastalarda lenfosit alt gruplarının ve aktive lenfosit oranlarının flow sitometrik yöntem ile araştırılması

    Evaluation of lymphocyte subsets and activated lymphocyte ratios by flow cytometric method in type 1 diabetic patients

    MEHMET ARASLI

    Doktora

    Türkçe

    Türkçe

    1998

    Allerji ve İmmünolojiİstanbul Üniversitesi

    İmmünoloji Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. AYŞE SÜHEYLA SERDENGEÇTİ

  2. Çocukluk çağı kronik karaciğer hastalıklarında endotelin 1 düzeyleri ve klinik önemi

    Başlık çevirisi yok

    NAFİYE DEMİRKIRAN URGANCI

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    1997

    Çocuk Sağlığı ve Hastalıklarıİstanbul Üniversitesi

    Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. GÜNGÖR T. TÜMAY

    DOÇ. DR. FÜGEN ÇULLU