Tip 1 diabetes mellituslu hastalarda lenfosit alt gruplarının ve aktive lenfosit oranlarının flow sitometrik yöntem ile araştırılması
Evaluation of lymphocyte subsets and activated lymphocyte ratios by flow cytometric method in type 1 diabetic patients
- Tez No: 71318
- Danışmanlar: PROF. DR. AYŞE SÜHEYLA SERDENGEÇTİ
- Tez Türü: Doktora
- Konular: Allerji ve İmmünoloji, Allergy and Immunology
- Anahtar Kelimeler: Akım sitometrisi, Diabetes mellitus-tip 1, İmmünofenotip tayini, İmmünoglobülinler, Flow cytometry, Diabetes mellitus-type 1, Immunophenotyping, Immunoglobulins
- Yıl: 1998
- Dil: Türkçe
- Üniversite: İstanbul Üniversitesi
- Enstitü: Sağlık Bilimleri Enstitüsü
- Ana Bilim Dalı: İmmünoloji Ana Bilim Dalı
- Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
- Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.
Özet
ÖZET Tip I Diyabetes Mellitus, pankreas 3 hücrelerinin otoimmün bir mekanizma ile tahribine bağlı, insülin yetmezliği klinik belirtileri ile seyreden, kronik bir metabolizma hastalığıdır. Hastalığa sebep olan esas olay otoimmünite ve efektör hücreler de lenfositlerdir. Bu çalışmada. Lenfositlerin majör alt gruplarını oluşturan; T lenfosit markerlerinden CD2, CD3 ve CD5, B lenfosit markerlerinden; CD 19, Doğal Öldürücü Hücre markerlerinden; CD 16, T lenfosit alt gruplarından; CD4 Yardımcı T lenfositleri ile CD8 Sitotoksik T lenfositleri, B lenfosit aktivasyonunu gösteren CD23, T Lenfosit aktivasyonunu gösteren CD25, genel aktivasyon markerlerinden CD38 ve CD4/CD8 oranı ile Teorik olarak B lenfosit Aktivasyonunu gösteren CD23/CD19 oranı ve T lenfosit Aktivasyonunu gösteren CD25/CD3 oranı; Farklı yaşlardaki ve klinik diyabet belirtilerinin başlamasına göre farklı sürelerdeki hasta gruplarında incelenmiş ve hastalık patogenezine farklı bir yönden ışık tutulmaya çalışılmıştır. Hastalar, yaşlanna göre gruplandıklarmda (0-13 yaş; Çocukluk çağı, 14-24 yaş; Adolesan - Genç Çağ ve 25-47 yaş; Erişkin Yaş); CD2, CD3, CD5, CD4, CD19, CD23, CD25 ve CD38 değerlerinde istatistiksel olarak anlamlı bir fark bulunamadı. CD8 ve CD 16 değerleri Erişkin Tip I Diyabetiklerde istatistiksel olarak anlamlı bir şekilde artmıştı. CD4/CD8 oranı Çocukluk çağı Tip I Diyabetik hastalarda normal bulunurken, Adolesan - Genç Çağ ve Erişkin Tip I Diyabetiklerde, CD8 lehine bozulmuştu. Aktive B lenfosit oranı her üç grupta da normalin ilri katma çıkmıştı ve gruplar arasında istatistiksel olarak anlamlı bir fark yoktu. Aktive T lenfosit oranı her üç grupta da normalin hafif üzerinde idi ve her üç grup arasında istatistiksel olarak anlamlı bir fark yoktu. 1-13 yaş Çocukluk Çağı Tip I Diyabetik hastalar ve 14-24 yaş Adolesan- Genç Tip I Diyabetik hastalar, lenfosit alt grupları ve aktivasyon oranlan incelendiğinde, hiçbir parametrede istatistiksel anlamlı farklılık bulunamadı. Pubertenin diyabetik bireylerde, lenfosit alt grupları ve aktivasyon oranları üzerine anlamlı bir fark oluşturacak etkisi gösterilemedi. Erişkin Tip I Diyabetik hastalarda, Çocukluk Çağı Tip I Diyabetik hastalara göre CD8 ve CD 16 değerleri anlamlı derecede artmış ve CD4/CD8 oranlan ise anlamlı derecede düşmüştü. Erişkin Tip I Diyabetik hastalarda CD 16 değeri Adolesan- Genç Tip I Diyabetik hastalardan da anlamlı derecede farklı idi. 0-13 yaş, 14-24 yaş ve 25-47 yaş hasta grupları kendi yaşlarına uygun sağlıklı kontrol grupları ile karşılaştırıldığında; Çocukluk Çağı ve Adolesan- Genç Tip I Diyabetik hastalarda; CD2, CD3, CD5, CD4, CD8, CD23, CD25 ve CD38 değerlerinin artmış olduğu, CD 19, CD 16 değerlerinin ve CD4/CD8 oranının düştüğü, CD23/CD19 oranı ile CD25/CD3 oranının ileri derecede artarak normalin 2-3 katma çıktığı, Erişkin Tip I Diyabetik hastalarda ise; CD2, CD3, CD5, CD4, CD19, CD16 değerlerinin ve CD4/CD8 oranının düştüğü, CD8, CD23,CD25 ve CD38 değerlerinin artmış olduğu gözlendi. CD23/CD19 oranının ileri derecede artarak normalin 2 katma çıkmasına karşın, CD25/CD3 oranı kontrol grubundan farklı değildi. Hastalar, Diyabet başlangıç surelerine göre gruplandırıldıklarında ise; Preklinik ve 0-3 Aylık Dönemdeki hastalarda; CD2, CD3, CD5, CD4, CD8, CD23, CD25 ve CD38 artarken CD19, CD16 ve CD4/CD8 oranlan düşmekte idi. CD23/CD19 ve CD25/CD3 oranlan kontrol grubuna göre 2-3 kat artmıştı. 4-6 Aylık Dönemdeki hastalarda; CD2, CD4, CD5, CD19, CD16 değerleri ve CD4/CD8 oranı düşerken, CD8, CD23, CD25 ve CD38 değerleri artmıştı. CD23/CD19 ve CD25/CD3 oranlan kontrol grubuna göre anlamlı derecede artmazken, CD38 değerinin artışı anlamlılığını sürdürüyordu. 7-12 Aylık ve 1-5 Yıllık Dönemdeki hastalarda; CD2, CD4, CD19, CD16 ve CD4/CD8 oranı düşerken, CD3, CD5, CD8, CD23, CD25 ve CD38 değerleri artmakta idi. CD23/CD19 ve CD25/CD3 oranlarının kontrol grubuna göre yeniden anlamlı derecede artmış olduğu görüldü. 0-3 Aylık Dönemdeki hastalar; CD4/CD8, CD23/CD19 ve CD25/CD3 oranlarına göre kendi içlerinde gruplara ayrılarak, CD4/CD8 oranı ile Aktive B ve T lenfosit oranlan ve CD38 değeri arasındaki korelasyon araştırıldığında ise; CD4/CD8 oram ile Aktive T ve Aktive B lenfositleri arasında negatif yönde bir ilişki olduğu, yine aktive T ve Aktive B lenfositlerinin birbirlerine paralel seyrettiği, CD4/CD8 oram ile CD38 değerinin de birbirine paralel seyrettiği görüldü. CD38 ile aktive T ve Aktive B lenfositleri arasında ise birbirinden farklı sonuçlar elde edildi. Diabet süresi ile CD4/CD8, CD23/CD19 ve CD25/CD3 oranlan arasındaki korelasyon incelendiğinde; CD4/CD8 oram ile Diabet süresi arasında anlamlı bir ilişki bulunamadı. Klinik Diabet süresi ilerledikçe Aktive B Lenfosit Oram düşüyordu. Diabet süresi ile Aktive T lenfositleri arasında orta dereceli bir korelasyon vardı. Diabet süresi ile CD38 değeri arasında orta derecede negatif bir ilişki vardı. Diabet süresi ilerledikçe CD38 değeri düşüyordu.
Özet (Çeviri)
SUMMARY Type I diabetes mellitus is a chronic metabolic disease that arises from insufficent insulin production as a result of pancreas J3 cell destruction by autoimmune mechanisms. Although autoimmune events begin long years ago, the disease clinicaly appears when the J3 cell reserve decreases to %15. The basic phenomenon is autoimmunity and the effector cells are lymphocytes. In our study, we investigated by flow cytometric method, the T lymphocytes (CD2, CD3, CD5), Helper T lymphocytes (CD4), Cytotoxic T lymphocytes (CD8), CD4/CD8 ratio, B lymphocytes (CD 19), Natural Killer cells (CD 16), B lymphocyte activation marker CD23 and CD23/CD19 ratio, T lymphocyte activation marker CD25 and CD25/CD3 ratio and the general activation marker CD38 in Type I diabetic patients of different age groups and different clinical stages. We grouped the newly diagnosed (0-3 months) Type I diabetic patients according to age; 0-13 years old (Children Group), 14-24 years old (Adolescence- Young Group), and 25-47 years old (Adult Group). When these three groups were compared, there were no any statistical differences on CD25 and CD25/CD3 ratio indicating T lymphocyte activation, CD23 and CD23/CD19 ratio indicating B lymphocyte activation and CD38 general activation marker. In adult diabetic patients, CD8 and CD 16 were significantly elevated. There were no differences between the children diabetic group and adolescence-young diabetic group. We couldn't indicate any statistical parameter except the CD4/CD8 ratio. CD4/CD8 ratio was normal in children diabetic group but decreased in adolescence-young diabetic group. We couldn't show the effect of puberty on the lymphocytes subsets. When we compared all these three groups with age-matched control groups, we found that in children and young diabetic groups, activated B and activated T lymphocyte ratios were elevated to 2-3 times according to control groups. However, in adult diabetic group activated B lymphocytes were increased to two-times compared to control group but activated T lymphocytes were slightly elevated. In our study, some of adult diabetics were constituting Slowly Progressive form of Type I diabetics. In this group, contrary to children and young groups, T lymphocytes were decreased while B cells and NK cells were normal. In first-degree relatives of Type I diabetics who had ICA positive (above 20 JDF U) but clinicaly normal, B and T cell activation markers increased about 2-3 times compared to normal. CD38 value also increased according to control group. 161When we compared newly diagnosed Type I patients (0-3months, Early Clinical Stage) with control group, T and B cell activation markers increased to two-times, but this was less compared with Preclinical stage. CD38 significantly increased and this was about two-times of control value. Activation markers were decreased when the clinical stage was progressed. In Remission Stage, activation ratios turned to normal levels, but CD38 levels were still significantly high and CD4/CD8 ratio was became to normal. In second part of our study, we investigated the correlation among the CD4/CD8, CD23/CD19, CD25/CD3 ratios and CD38 levels in newly diagnosed (0-3 months) type I diabetic patients. We found that there was a strong negative correlation between CD4/CD8 ratio and CD23/CD19, CD25/CD3 ratios and a strong positive correlation between CD23/CD19 and CD25/CD3 ratios. 162
Benzer Tezler
- İnsüline bağımlı Diabetes Mellitus'da hücresel immünitenin değerlendirilmesi
Evaluation of cellular immnunity in insulin dependent diabetes mellitus
ALPER ASLAN
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
1999
Endokrinoloji ve Metabolizma HastalıklarıTrakya Üniversitesiİç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
PROF. DR. ARMAĞAN TUĞRUL
- Tip I diabetli hastalarda T lenfosit subpopulasyonlarının immünohistokimyasal olarak incelenmesi
Immunohystochemical analysis of T lymphocytes subpopulations in type I diabetes mellitus patients
ÖMER ÜNLÜ
- Tip 1 diabetes mellituslu hastalarda diabetik nefropatinin HLA-antijenleri ile ilişkisi
The relationship between diabetic nephropathy (DN) and human leukocyte antigens in patients with type 1 diabetes mellitus
H. ZEKİ TONBUL
Tıpta Yan Dal Uzmanlık
Türkçe
1995
Endokrinoloji ve Metabolizma HastalıklarıAtatürk Üniversitesiİç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
- Tip-1-diabetes mellituslu hastalarda büyüme ve gelişmenin değerlendirilmesi
Başlık çevirisi yok
H. BEKİR BOLAT
- Tip 1 diabetes mellituslu hastalarda BERA ve odyolojik bulguların değerlendirilmesi
Başlık çevirisi yok
NURSEL AKBULUT
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
1999
Kulak Burun ve BoğazDicle ÜniversitesiKulak Burun Boğaz Ana Bilim Dalı
PROF. DR. İSMAİL TOPÇU