Geri Dön

Perkütan translüminal koroner anjioplasti sırasında oluşan miyokart iskemisinin intrakoroner EKG ile değerlendirilmesi

Başlık çevirisi mevcut değil.

  1. Tez No: 31289
  2. Yazar: SANİ NAMIK MURAT
  3. Danışmanlar: PROF. DR. DERVİŞ ORAL
  4. Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
  5. Konular: Kardiyoloji, Cardiology
  6. Anahtar Kelimeler: Anjiyoplasti-balon-koroner, Elektrokardiyografi, Miyokardial reperfüzyon, Angioplasty-balloon-coronary, Electrocardiography, Myocardial reperfusion
  7. Yıl: 1993
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: Ankara Üniversitesi
  10. Enstitü: Tıp Fakültesi
  11. Ana Bilim Dalı: Kardiyoloji Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

ÖZET 53 hastada, 63 koroner damara ( 36 sol ön inen - LAD, 17 sol sirkumfleks - Cx, 10 sağ - RCA ) yapılan perkütan transluminal koroner anjioplasti ( PTCA ) sırasında oluşan miyokart iskemisi; klinik, yüzeye! ve intrakoroner elektrokardiografi (ik-EKG) ile izlendi. Bu yöntemlerin iskemiyi saptamadaki duyarlılıkları, klinik ve anjiograf ik parametrelerle ilişkileri araştırıldı. LAD için I, III, V2, V5, V6; Cx için I, AVL, III, V2, V6; RCA için II, III, AVF, V2, V6 yüzey EKG deri vasyonları izlendi. Göğüs ağrısı, iskemik ST ve T değişikliği, maksimal ST segment (ST max) sapması ve başlangıç zamanları kaydedildi. Göğüs ağrısı, olguların % 65,1' inde ortaya çıkarken iskemik değişiklikler, yüzeye! EKG'de, % 73, ik-EKG'de % 88,9 oranında görüldü ( p < 0,05 ). ik-EKG'de iskemik değişiklik görülmeyen hastalarda, yüzeye! EKG değişikliği ve göğüs ağrısı da olmadı. Göğüs ağrısı, balonun şişirilmesinden sonra 22,8 ± 16,7 saniyede başlamasına karşın, ik-EKG'de iskemik değişiklik 10,1 ± 6,1 saniyede ortaya çıktı ( p < 0,05 ). ST - T değişikliği, ST max ve ST > 1 mm. olması için geçen süre, sırasıyla; Cx PTCA'sında,en duyarlı derivasyon olan V2' de % 55,5, 0,9 ± 0,7 mm., 24,7 ± 13,0 sn. ; ik- EKG'de ise % 94 ( p < 0,05 ), 12,8 ± 9,9 mm. ( p < 0,005 ) 60ve 7,9 + 2,2 sn. ( p < 0,05 ) idi. Aym değerler, LAD PTCA'sında en duyarlı derivasyon olan V2'de % 69, 1,3 ± 0,9 mm. ve 14,7 ± 3,5 sn.; ik-EKG'de ise % 91 ( p < 0,05 ), 12,1 + 8,4 mm. ( p < 0,001) ve 10,4 ± 6,9 sn. ( p > 0,05 ) bulundu. RCA PTCA'sında ise bu değerleri, en duyarlı derivasyon olan IlI'te % 60, 1,0 + 1,2 mm. ve 17,5 + 10,5 sn.; ik-EKG'de ise % 80 ( p > 0,05 ), 3,9 ± 3,3 mm. ( p < 0,05 ) ve 13,2 ± 6,6 sn. ( p > 0,05 ) olarak saptadık. Göğüs ağrısı, kollateral akım bulunanlarda ( % 44 ), anevrizma veya akinezisi olanlarda ( % 41 ). ve daha evvel miyokart infarktüsü geçirenlerde daha az görüldü ( p < 0,05 ). Klinik ve elektrokardiograf ik yöntemlerle iskemi saptanmayan olgularda, anevrizma veya akinezi sıklığı artmıştı ( p < 0,05 ). Bu verilere dayanarak her üç damar PTCA'sında, iskemik değişiklikler, ik-EKG ile daha duyarlı ve güvenilir olarak izlenebileceğini, rutin olarak kullanılmasını öneriyoruz.

Özet (Çeviri)

Özet çevirisi mevcut değil.

Geri Dön