Hemodiyaliz hastalarında demir dozu değişikliklerinin anemi tedavisine etkisi
Effect of ıron dose modıfıcatıons on anemıa management ın hemodıalysıs patıents
- Tez No: 298767
- Danışmanlar: PROF. DR. ŞEHSUVAR ERTÜRK
- Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
- Konular: Nefroloji, Nephrology
- Anahtar Kelimeler: Hemodiyaliz, Anemi, Demir, Eritropoetin, Böbrek yetmezliği-kronik, Eritropoietin, Renal diyaliz, Hemodialysis, Anemia, Iron, Erythropoietin, Kidney failure-chronic, Renal dialysis
- Yıl: 2011
- Dil: Türkçe
- Üniversite: Ankara Üniversitesi
- Enstitü: Tıp Fakültesi
- Ana Bilim Dalı: İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
- Bilim Dalı: Nefroloji Bilim Dalı
- Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.
Özet
Demir eksikliği hemodiyaliz hastalarında anemi tedavisini güçleştiren en önemli faktör olmakla birlikte, henüz ideal demir tedavisi belirlenememiştir. Bu prospektif çalışmada hemodiyaliz ünitemizde uygulanan demir tedavisi politikasında değişiklik yapılarak, demir dozlarının artırılmasının etkinlik ve güvenilirliğinin değerlendirilmesi amaçlanmıştır. Hemodiyaliz ünitemizde en az 3 aydır hemodiyaliz programında olan ve KDOQI kılavuzuna göre tedavi uygulanmakta olup, ferritin <1200 ng/mL ve TSAT <%50 olan hastalar çalışmaya alındı. Demir ve EPO tedavileri, birbirinden habersiz farklı iki ekip tarafından ayda bir ayarlandı. Her 3 ayda bir ferritin TSAT ve PTH düzeyleri ölçüldü. Hastaların demir dozları ilk 2 ay bazale göre %25 artırıldı, daha sonra tekrar bazale düşürüldü. Artan demir dozu ile 2 ayda ferritin ve TSAT düzeyleri anlamlı arttı (p<0.001, p=0.001). Ortalama Hb bazalde 11.1 ± 1.7 g/dL iken, çalışmanın sonunda 11.6 ± 1.4 olarak saptandı (p=0.063). Eritropoetin dozu 5238 IU/haftadan 3115'e geriledi (p<0.001). Demir dozunun artırılması eritropoetin kullanımını ve dozunu %40 oranda, anlamlı olarak azalttı. Bazalde EPO alan hasta yüzdesi %79 iken 6.ayda %59'a geriledi (p=0.027). İki ay sonunda demir dozu bazale dönmesine rağmen Hb ve EPO düzeyleri stabil seyretti. İnfeksiyon ve hospitalizasyon sıklığında artış olmadı. Hemodiyaliz hastalarında IV demir dozunda kısa süreli artış EPO dozunda anlamlı azalmaya neden oldu. Bu bulguların uzun dönem sonuçlarını daha geniş kapsamlı çalışmalarla değerlendirmek gerekmektedir.
Özet (Çeviri)
EFFECT OF IRON DOSE MODIFICATIONS ON ANEMIA MANAGEMENT IN HEMODIALYSIS PATIENTSIron deficiency is the most important factor complicating anaemia management in haemodialysis (HD) patients. However, there is still considerable debate on the optimal dose of iron. In this prospective study, we aimed to evaluate the efficacy and safety of increasing dose of intravenous (IV) iron by modifying iron treatment policy in our Hemodialysis Unit.All stable patients in our unit, who were under maintenance HD treatment for at least 3 months and managed according to KDOQI guidelines, were eligible for this 6-months prospective study. Patients having a ferritin level of >1200 ng/ml and/or a transferrin saturation (TSAT) of >50% were excluded. Dose of erythropoiesis stimulating agent (ESA) was adjusted monthly by a different team blinded to IV iron dose adjustments. Ferritin, TSAT and parathyroid hormone levels were measured every three months. Dose of iron was increased 25% for the first two months and then tapered gradually to the basal level. Increasing iron dose for only two months resulted in significant increases in both ferritin and TSAT levels (p<0.001 and p=0.001, respectively). Haemoglobin level increased from 11.1±1.7 g/dL at the baseline to 11.6±1.4 g/dL at the end of the study (p=0.063). ESA dose decreased from 5238 UI/week to 3115 UI/week (p<0.001). Iron dose increase reduced the dose and usage of ESA 40%. Percentage of the patients administrated an ESA was 79% at the baseline, while 59% at the end of the study (p=0.027). Although dose of iron was decreased to baseline level after the second month, both haemoglobin level and ESA dose remained stable until the end of the study. There was no increase in the frequency of infection or hospitalisation throughout the study period. This prospective single centre study demonstrates that an increase in IV iron dose for a relatively short period leads to a significant reduction in ESA need in stable maintenance HD patients. Studies on the long term consequences of these findings are warranted.
Benzer Tezler
- Hemodiyaliz hastalarında demir düzeyinin değerlendirilmesinde serum parametreleri ile magnetik rezonans görüntülemenin karşılaştırılması ve demir rezervi üzerine HFE gen mutasyonunun etkisi
Determining the iron accumulation by magnetic resonance imaging (MRI) and the relation with serum iron parameters in hemodialysis patients.
ERCAN TÜRKMEN
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2010
NefrolojiHacettepe Üniversitesiİç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
PROF. DR. BÜLENT ALTUN
- Renal anemili hemodiyaliz hastalarında eritropoietin ve intravenöz demir tedavisinin birlikte başlanmasının etkinliği
The effcency of appylng the ertropoetn and intravenous ron treatment together on the renal anemia hemodialysis patients
Yazar Bilgisi Yok
- Hemodiyaliz hastalarında parenteral vitamin C tedavisinin eritropoetin yanıtına etkisi
The Effect of intravenous vitamin C on erythropoietin response in maintenance hemodialysis patients
KENAN KEVEN
Tıpta Yan Dal Uzmanlık
Türkçe
2001
NefrolojiAnkara Üniversitesiİç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
DOÇ. DR. ŞEHSUVAR ERTÜRK
- Hemodiyaliz hastalarında RDW düzeyi ile EPO kullanımı arasındaki ilişki
The Relation Between Red Blood Cell Distribution Width and the use of erythropoietin in hemodiyalsis patients
AYMAN ABUDALAL
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2010
NefrolojiHacettepe Üniversitesiİç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
PROF. DR. YUNUS ERDEM
- Eritropoetin tedavisi alan kronik hemodiyaliz hastalarında hekim bazlı tedavi yönetimiyle yazılım (Nefroliz) destekli tedavi yönetiminin hemoglobin dalgalanması üzerine etkilerinin karşılaştırılması.
Comparing the affect of physician treatment management and computer program support (Nefroliz) algorrithyms on hemoglobin variability in chronic hemodialysis patients who receive eritropoetin treatment
SERKAN AKTÜRK
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2011
NefrolojiDokuz Eylül Üniversitesiİç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
PROF. DR. A. AYKUT SİFİL