Geri Dön

Diyabetik atriyal fibrilasyonlu hastalarda HbA1C ve TGF-ß1 düzeylerinin kardiyoversiyon sonrası sinüs ritminin idamesi üzerine olan etkisi

The effects of HbA1C and TGF-beta levels on maintanence of sinus rhythm after successful electrical cardioversion of atrial fibrillation in diabetic patients.

  1. Tez No: 297413
  2. Yazar: ÇETİN DUMAN
  3. Danışmanlar: PROF. HASAN GÖK
  4. Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
  5. Konular: Kardiyoloji, Cardiology
  6. Anahtar Kelimeler: Atriyal fibrilasyon, Diabetes mellitus, Hemoglobin A, Kalp, Kalp hastalıkları, Kalp iletim sistemi, Transforme edici büyüme faktörü-beta, Atrial fibrillation, Diabetes mellitus, Hemoglobin A, Heart, Heart diseases, Heart conduction system, Transforming growth factor-beta
  7. Yıl: 2011
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: Selçuk Üniversitesi
  10. Enstitü: Meram Tıp Fakültesi
  11. Ana Bilim Dalı: Kardiyoloji Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

Amaç: Bu çalışmamızda diyabetik hastalarda inflamasyon ve kalp fibrozis belirteçiolan TGF-ß1 ve HbA1c düzeylerinin elektiriksel kardiyoversiyon sonrası atriyal fibrilasyon(AF) rekürrensi üzerine etkisini araştırmayı amaçladık.Materyal ve Metod: Çalışmaya kliniğimizde persistan non-valvüler AF nedeniylekardiyoversiyon uygulanıp sinüs ritminin sağlandığı 25 diyabetik ve 25 non-diyabetik,ortalama yaşları 61,8±9,8 olan 21 erkek ve 29 kadın toplam 50 hasta dahil edildi. Her ikigurupta başarılı kardiyoversiyon sonrası rekürrens üzerine etkili faktörler değerlendirildi.Altıncı ay sonunda rekürrens olanlarla, olmayanların bazal HbA1c ve TGF-ß1 düzeylerikarşılaştırıldı.Bulgular: Diyabetik hastalarda rekürrens oranı iken non-diyabetiklere göre anlamlıolarak fazlaydı (%56'ya karşın %32, sırasıyla) (p=0.05). Diyabetik persistan AF'li grubtarekürrens gelişen hastaların TGF-ß1 seviyeleri ve HBA1c ortalamaları sinüs ritminikoruyanlara göre anlamlı olarak yüksekti (TGF-ß;Ort:10,4±2,1(ng/ml);p:0,003;HbA1c;7,2±0,8(%);p:0,001). Non diyabetik grupta rekürrens olanlarla, sinüs ritminikoruyanların TGF-ß1 düzeyleri benzerdi. Rekürrens olan hastalarda, TGF- ß1, Hs-CRP,HbA1c seviyeleri, SA çapı sinüs ritmini koruyanlara göre daha yüksekti(TGF-ß;Ort:8,2±3,9(ng/ml);p:0,008;HbA1c;6,57±1,11(%)p:0,002; hs-CRP Ort:10,5±5(mg/l): p:0,001;SA çapı Ort: 4,55±0,49 (cm): p:0,01). DM olan hastalarda HbA1c seviyelerine göre 6.aydarekürrens oranlarına bakıldığında, HbA1c?6,5 olan 14 hastanın 13'ünde AF gelişti.HbA1c<6,5 olan 11 diyabetik hastanın ise sadece 1 `inde AF ortaya çıktı. TGF-ß1 ile süreklideğişkenler arasındaki doğrusal ilişki incelendiğinde, HbA1c ile güçlü pozitif korelasyonolduğu tespit edildi (r:0,51, p:0,009 ). Tek değişkenli regresyon analizinde VKİ, DM süresi,HT süresi, TGF-ß1, hs-CRP, HbA1c ve sol atriyum çapı bağımsız öngördürücü iken, çokluregresyon analizi yapıldığında, hs-CRP, HbA1c ve sol atriyum çapının rekürrensin bağımsızöngördürücüleri olduğu tespit edildi. Regresyon modeli sadece diyabetik hastalarauygulandığında, tek değişkenli regrasyon analizinde HbA1c, DM süresi, TGF-ß1, hs-CRPbağımsız öngördürücü iken, çoklu regresyon analizi yapıldığında DM süresi ve TGF-ß1rekürrensin bağımsız öngördürücüsü olarak tespit edilmiştir.Sonuç: Israrcı AF'nin, elektriksel kardiyoversiyonundan sonra 6 aylık takibinde AFrekürrensi ile hs-CRP, HbA1c ve SA çapı bağımsız ilişkili olduğu saptanmıştır. Tüm hastagrubundan farklı olarak diyabetik alt grupda ise rekürrensin bağımsız değişkenleri DM süresive TGF-ß1 olduğu görülmüştür.

Özet (Çeviri)

Aim; We aimed to evaluate the effect of TGF-ß1 and HbA1c levels, which aremarkers of inflammation and cardiac fibrosis, on atrial fibrillation (AF) recurrence afterelectrical cardioversion.Material and Method; We enrolled 50 patients, with a mean age of 61,8±9,8 years,(21 men and 29 women, 25 diabetic and 25 non diabetic patients) for whom electricalcardioversion was performed and sinus rhythm was achieved for persistent non valvular AF.Factors associated with recurrence of AF after successful cardioversion was evaluated in bothgroups. After six months of follow up, the relationship between recurrence of AF and basalHbA1c and TGF-ß1 levels was analysed.Results; Recurrence rates in diabetics was significantly higher than non diabetics(56% (n:14) versus 32% (n:8), respectively) (p= 0.05). Diabetic patients with persistent AF,who had a recurrence of AF, had significantly higher levels of TGF-ß1 and HbA1c comparedto patients who maintained sinus rhythm (TGF-ß; mean: 10,4± 2,1; p: 0.003 ; HbA1c;7,2±0.8; p: 0.001). In non diabetic group, TGF-ß1 levels of patients with recurrent AF andsinus rhythm was similar. In patients with AF recurrence , hs-CRP, LA diameter, HbA1c andTGF-ß1 levels were higher than patients who maintained sinus rhythm (TGF-ß;mean:8,2±3,9(ng/ml);p:0,008;HbA1c;6,57 ±1,11(%);p:0,002; hs-CRP: mean10,5±5(mg/l):p: 0,001;LA diameter mean 4,55±0.49 (cm)p:0.01). AF recurrence rate in diabetic patients regardingHbA1c levels at sixth month revealed that in patients with HbA1c ?6.5, 13 out of 14 patientsexperienced recurrence. From eleven diabetic patients with a HbA1c < 6.5, only one patientexperienced recurrence. Lineer relationship between continuous variables and TGF-ß1showed strong positive correlation with HbA1c(r:0,51, p:0,009). ). Univariate regressionanalysis showed that BMI, duration of diabetes and hypertension, TGF-ß, hs-CRP, andHbA1c levels and left atrial diameter were independent predictors of recurrence, whilemultivariate analysis revealed hs-CRP, HbA1c and left atrial diameter were independentpredictors of recurrence. When regression model was applied to only diabetic patients,HbA1c, duration of diabetes, TGF-ß1and hs-CRPwere independent predictors of recurrence.Multiple regression analysis showed that only duration of diabetes and TGF-ß1werepredictors of recurrence.Conclusion; In this study, after electrical cardioversion of AF in persistent AF patients, hs-CRP, HbA1c and LA diameter were independently associated with recurrence of AF in sixmonth follow-up. Diabetic patients, differed from the whole group, and the duration of DMand TGF- ß1 were independently associated with AF recurrence during 6 month fllow-up.

Benzer Tezler

  1. Tip 2 diyabetes mellituslu hastalarda trigliserid glukoz indeksi'nin atriyal fibrilasyon sıklığı ile ilişkisi

    The relationship of triglyceride glucose index with the frequency of atrial fibrillation in patients with type 2 diabetes mellitus

    AYÇA DUMAN UYAR

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2023

    İç HastalıklarıSağlık Bilimleri Üniversitesi

    İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    DR. OSMAN MAVİŞ

  2. Yeni tanı almış tip 2 diyabetik bireylerde trigliserid glukoz indeksinin subklinik ateroskleroz ve miyokardiyal fonksiyonlar ile ilişkisi

    The relationship of triglyceride glucose index with subclinic athosclerosis and myocardial functions in newly diagnosed TYPE 2 diabetic pati̇ents

    SENA HEKİMOĞLU USTABAŞ

    Tıpta Uzmanlık

    İngilizce

    İngilizce

    2022

    İç HastalıklarıSağlık Bilimleri Üniversitesi

    İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. ESMA GÜLDAL ALTUNOĞLU

  3. Kalp yetmezliği olan diyabetik hastalarda kanşekeri regülasyonu ile aortik stiffness ve aritmi sıklığı ilişkisinin değerlendirilmesi

    Evaluation of the relationship between blood glukoz regulation and aortic stiffness and arrhythmia frequency in diabetic patients with heart failure

    FATİH ENES DURMAZ

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2024

    KardiyolojiEskişehir Osmangazi Üniversitesi

    Kardiyoloji Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. KADİR UĞUR MERT

  4. İzole koroner arter bypass greft cerrahisi yapılan diyabetik hastalarda ekzokrin pankreas yetmezliğinin postoperatif majör advers olaylar üzerine etkisi

    The effect of exocrine pancreatic insufficiency on postoperativemajor adverse events in diabetic patients undergoing isolated coronary artery bypass grafting

    ABDULKERİM ÖZKAN

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2026

    Göğüs Kalp ve Damar CerrahisiSağlık Bilimleri Üniversitesi

    Kalp ve Damar Cerrahisi Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. MESUT ENGİN

  5. Tip 2 diyabetik hastalarda düzeltilmiş qt intervalinin kardiak sonlanımla ilişkisi

    Relationship of corrected qt interval with cardiac outcomein type 2 diabetic patients

    REMZİ YILDIZ

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2011

    İç HastalıklarıSağlık Bakanlığı

    Dahiliye Ana Bilim Dalı

    DR. ÖĞR. ÜYESİ MUSTAFA TEMİZEL