Çocuklarda disritmilerin holter monitorizasyon yöntemi ile incelenmesi (100 olgu üzerine bir çalışma)
Başlık çevirisi mevcut değil.
- Tez No: 24632
- Danışmanlar: PROF. DR. TALAT CANTEZ
- Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
- Konular: Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları, Child Health and Diseases
- Anahtar Kelimeler: Aritmi-kardiyak, Elektrokardiyografi-ambülatuar, Arrhythmia-cardiac, Electrocardiography-ambulatory
- Yıl: 1992
- Dil: Türkçe
- Üniversite: İstanbul Üniversitesi
- Enstitü: Tıp Fakültesi
- Ana Bilim Dalı: Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı
- Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
- Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.
Özet
ııı ÖZET Bu çalışma ile, 100 disritmi ön tanısı olan seçilmiş çocukta, hangi tür disritmilerin olduğunun belirlenmesi, semptomatik ve asemptomatik durumlarda disritmi varlığı ve tipinin değerlendirilmesi, çalışma grubu içindeki kalp hastalığı olan çocuklarda disritmilerin sıklığının araştırılması, cinse göre özelliklerinin saptanması ve bir tanı yöntemi olarak Hol ter monitorizasyonu tekniğinin disritmi açısından öneminin vurgulanması amaçlandı. Çalışma, istanbul Tıp Fakültesi, Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Anabilim Dalı, Çocuk Kardiyolojisi Bilim Dalı bünyesinde yürütüldü. Çalışma grubuna alman 100 çocuğa 24 saatlik Holter monitorizasyonu uygulandı. Holter monitorizasyonu iki kanallı kayıt sistemi ile gerçekleştirildi. Çalışma grubu yaş ortalaması 9.49+4.41 olan %47 kız, %53 erkek çocukdan oluşmakta idi. Olguların %78'i semptomatik %22'si asemptomatikti. Olguların %34'ünde kardiyovasküler patoloji mevcuttu. Semptomatik çocuk grubunda (Grup SI) en sık görülen semptom çarpıntı idi (%35.9). Semptom ifade etme oranı kız çocuklarda anlamlı olarak yüksekti (p<0.05). Kayıtların analizi sırasında %7 oranında, en sık atriyal fibrilasyon benzeri olmak üzere“pseudodisritmi”saptandı. Bu EKG112 artefaktı iki kanalda birden değerlendirilerek pseudodisritmi tanısı aldı ve disritmi oranlarını etkilemedi. Grubun tümünde değişik disritmi dönemleri dışında, temel ritm sinusaldi. Uykuda ve uyanık dönemlerde ayrı ayrı belirlenen ortalama KTA değerleri literatürle uygunluk gösterdi (14). Ortalama KTA değerleri cinse göre değerlendirildiğinde; kızlar ve erkekler arasında anlamlı fark bulunmadı (p>0.05). Disritmilerin sıklığı, semptomatik ve asemptomatik çocuklarda anlamlı farklılık göstermedi (p>0.05). Semptomatik çocuklarda %53.9, asemptomatik çocuklarda %68.1 oranlarında disritmi saptandı. Her iki grup içinde semptomatik grupta %45.2, asemptomatik grupta %40 olmak üzere en sık görülen disritmi tipi çeşitli derecelerdeki. ventriküler ekstrasistollerdi. Semptomatik 78 olgunun, semptomun tipine göre subgruplara ayrılarak değerlendirilmesi ile, fenalık hissi, çarpıntı, göğüs ağrısı ve birkaç semptomun, kombine olarak bulunduğu çocuklarda disritmi sıklığı açısından diğerlerine göre anlamlı fark yoktu (p>0.05). Ancak senkop-presenkop öyküsü olan 10 çocukta %90 oranında disritmi saptandı ve bu grupta disritmiler diğer gruplara göre anlamlı olarak sık bulundu (p<0.05). Senkop, presenkop öyküsü olan çocuklarda %33.3 olguda ileri derecelerde ventriküler ekstrasistol, %22.2 olguda kompleks kardiyak disritmi, %11.1 olguda ağır sinusalaritmi + bradikardi, %11.1 oguda SVT + WPW, %11.1 olguda sinusal taşikardi, %11.1 olguda AV blok saptandı. Grupta, kız çocuklar ve erkek çocuklar arasında disritmi sıklığı açısından anlamlı fark bulunmadı (p>0.05). Kızlarda 163.8 - erkeklerde %50.9 oranında disritmi gösterildi. Kardiyovasküler hastalığı olan grubun (Grup PI) %35.3'ü MVP, 123. 5'i VSD, %41.8'i ASD, %5.8'i MS (konjenital), %11.8'i MY (romatizmal kalp hastalığı), %5.8'i Dilate kardiyomiyopati, %2.9 ve fallot tetralojisi, %2.9'u tümördü. Bu grupta (Grup PI) %70.6 oranında çeşitli tipte disritmiler gösterildi. Diğer gruplarla karşılaştırıldığında disritmi görülmesi açısından anlamlı fark bulundu (p<0.05). En sık görülen disritmi tipi ventriküler ekstrasistollerdi. önemli bir disritmi nedeni olduğu kabul edilen MVP'u olguların %12'sini oluşturdu. Bu grupta %83.3 oranında disritmi saptandı. En sık görülen ventriküler ekstrasistoller idi (%50).113 Tüm çalışma grubu değerlendirildiğinde 100 seçilmiş çocukta, %57 oranında çeşitli tiplerde disritmiler gösterildi. Çalışmada en sık görülen disritmi tipi ventriküler ekstrasistoller olarak belirlendi (%43.8). Ventriküler ekstrasistollerin Lown'a göre sınıflaması ile en sık II. derece ventriküler ekstrasistoller görüldü (%48). Ventriküler ekstrasistol saptanan olguların %36'sı, III. derece ve üstünde olan, ciddi ventriküler ekstrasistollerdi. Bu çalışmanın sonunda, çalışma grubunun çok selektif olgulardan oluşması ve subgruplardaki olgu sayılarının azlığı nedeniyle bir genelleme yapılmasının güçlüğü açıktır. Ancak mevcut verilerin incelenmesi ile, ileride daha büyük çalışma gruplarının benzer sonuçları vermesi koşullarında bazı ön genellemeler yapmaya olanak tanımaktadır. Bunlar; kardiyovasküler sorunları olan çocuklarda disritmilerin nadir olmadığı ve her türünün görülebildiği semptomatik ve asemptomatik çocuklarda basit ya da kompleks disritmilerin olabileceği, senkop nedenleri arasında çocuklarda disritmilerin ön sıralarda yer alabileceği, kardiyovasküler hastalık varlığında, mitral valv prolapsusunda disritmilerin daha sık görülebileceği ve erişkinlere benzerlik gösterdiği şeklindedir. Çalışmada çocukluk döneminde selim bir olay olan tek, uniform ventriküler ekstrasistollerin çok sık görüldüğü, buna karşılık ciddi ventriküler ekstrasistollerin de görülebileceği, bunların asemptomatik kalabileceği ve kalp yapısı normal çocuklarda da bulunabileceği gösterilmiştir. Ayrıca Holter monitorizasyonunun, çocuk yaş grubunda kardiyak incelemede çok önemli bir yeri olduğu, kolay uygulanabildiği, literatürde belirtildiği gibi standart EKG'ye kıyasla çok daha güvenilir sonuç verdiği ve disritmi düşünülen her çocukta mutlaka uygulanması gerektiği sonucuna varılmıştır.
Özet (Çeviri)
Özet çevirisi mevcut değil.
Benzer Tezler
- Çocuklarda karşılaşılan ventriküler disritmilerin tedavisinde propafenonun etkililiği
Başlık çevirisi yok
ÜMİT ŞEN
- Çocuklarda akut stres hiperglisemisinde hormonal değişikliklerin ve kısa süreli prognozun incelenmesi
Başlık çevirisi yok
AYGÜN DİNDAR
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
1987
Çocuk Sağlığı ve Hastalıklarıİstanbul ÜniversitesiÇocuk Sağlığı ve Hastalıkları Hemşireliği Ana Bilim Dalı
DOÇ. DR. HÜLYA GÜNÖZ
- Çocuklarda kimyasal maddeler ve diğer nedenlerle zehirlenme sıklığı
Başlık çevirisi yok
BİRCAN ÖZDEMİR
Yüksek Lisans
Türkçe
1986
Eczacılık ve FarmakolojiGazi ÜniversitesiKazaların Çevresel ve Teknik Araştırması Ana Bilim Dalı (disiplinlerarası)
DOÇ. DR. ŞAHAP ATİK
- Çocuklarda akut viral hepatit etkenlerinin bizdeki insidansı
Başlık çevirisi yok
SEYED ALİ NAGHİ KAZEMİ
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
1987
Çocuk Sağlığı ve Hastalıklarıİstanbul ÜniversitesiÇocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı
DOÇ. DR. GÜNGÖR TÜMAY
- Çocuklarda vezikoüreteral reflü değerlendirilmesinde radyonüklid yöntemler
Başlık çevirisi yok
AHMET YASER MÜSLÜMANOĞLU