Geri Dön

Anne babaların özel eğitim okullarını algılama biçimleri

Başlık çevirisi mevcut değil.

  1. Tez No: 16702
  2. Yazar: N.BÜLBİN SUCUOĞLU
  3. Danışmanlar: DOÇ.DR. NERGİS GÜVEN
  4. Tez Türü: Doktora
  5. Konular: Psikoloji, Psychology
  6. Anahtar Kelimeler: Eğitim, Otistik bozukluklar, Zeka geriliği-çocuk, Education, Autistic disorder, Mentally retarded children
  7. Yıl: 1991
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: Hacettepe Üniversitesi
  10. Enstitü: Sağlık Bilimleri Enstitüsü
  11. Ana Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
  12. Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

86 ÖZET Bu çalışma, çocukları bir özel eğitim okuluna devam eden 135 zihinsel özürlü ve otistik çocuğun anne babalarıyla yürütülmüştür. Anne babaların çocuklarının devam ettiği özel eğitim okulunu algılama biçimlerine etki eden çocuğa ve anne babaya ait değişkenlerin belirlenmesi çalışmanın amacını oluşturmuştur. Araştırmada araç olarak kullanılan“ÖZEL E?İTİM OKULUNU DE?ERLENDİRME ANKET FORMU”, Leyser ve Meyers, Blacher tarafından geliştirilen formlardan yararlanılarak hazırlanmış, geçerliği ve güvenirliği sağlanmıştır. Araştırmada anne baba ve çocuğa ait değişkenlerin anne babaların özel eğitim okullarım algılama biçimlerine etkisi ikili varyans analizi yöntemi ile, algılamanın farklılaştığı değişkenler ise Scheffe testi ile değerlendirilmiş, ayrıca çeşitli boyutlardaki anne baba farklılıklarını değerlendirmek amacıyla yüzde değerleri hesaplanmıştır. Araştırma sonuçlarına göre : Özürlü çocuğa sahip anne baba grupları arasındaki fark katılım ve iletişim boyutlarındadır. Annelerin katılım ve iletişim puanlan babalardan daha fazladır.87 Anne babaların özel eğitim okulunu algılamaları veli yaşına göre değişmemektedir. Anne babanın öğrenim düzeyi, okulla iletişimi etkileyen bir faktördür ancak memnuniyet, yarar ve katılım boyutlarında velinin öğrenim düzeyi farklılık yaratmamaktadır. Okulla iletişim üzerinde etkili olan bir diğer değişken anne babanın mesleği olarak görülmekte, meslek velinin katılım, yarar ve memnuniyetini etkilememektedir. Otistik çocukların anne babalan çocuklarının devam ettiği okulla daha sık ilişki kurmakta ve okuldan daha çok yararlanmaktadırlar. Çocuğun özürü anne babanın eğitime katılımını etkilememektedir. Kız çocukların velileri çocuklarının okulundan erkek çocuk velilerinden daha memnundurlar. Çocuğun cinsiyeti katılım, yarar ve iletişim boyutlarında etkili görülmemiştir. Küçük yaş çocuklarının anne babalan okulla daha fazla iletişim kurmakta ve okuldan daha çok yararlanmaktadırlar. Eğitime katılım ve okuldan memnuniyet çocuğun yaşından etkilenmemektedir. Araştırmaya katılan anne babaların çoğunluğu çocuğunun özürlü olduğunu okula başlamadan önce öğrenmiş, çocukların çoğu 6-8 yaş arasında88 eğitim almaya başlamıştır. Anne babalar, çocuklarının okulunu yeterince tanımamakta, okul tarafından kendilerine verilen hizmetleri değerlendirememektedirler. Okuldan genellikle çocuğun sınıftaki durumu hakkında bilgi edinmek istemekte, çocuğun geleceği de öğrenmek istedikleri konular arasında yer almaktadır. Sonuç olarak çocukları özel eğitim okuluna devam eden anne babalara, okul, eğitim programlan ayrıntılı olarak tanıtılmalı, okulla iletişimlerinin ve eğitime katılımlarının arttırılması için gerekli hizmetler ve servisler kurulmalıdır.

Özet (Çeviri)

Özet çevirisi mevcut değil.

Geri Dön