Geri Dön

Osteomalasili hastalarda vitamin D reseptör geni polimorfizmi

Vitamin D receptor gene polymorphisms in osteomalacia

  1. Tez No: 132325
  2. Yazar: DUYGU GEZEN AK
  3. Danışmanlar: PROF. DR. SELMA YILMAZER
  4. Tez Türü: Yüksek Lisans
  5. Konular: Tıbbi Biyoloji, Medical Biology
  6. Anahtar Kelimeler: Belirtilmemiş.
  7. Yıl: 2003
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: İstanbul Üniversitesi
  10. Enstitü: Sağlık Bilimleri Enstitüsü
  11. Ana Bilim Dalı: Tıbbi Biyoloji Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

7. ÖZET Vitamin D Reseptör (VDR) geni polimorfizmlcrinin, kemik mineral yoğunluğunun ve kalsiyum metabolizmasının belirleyicisi olabileceği ileri sürülmektedir. Çalışmamızda VDR gen polimorfızmlerinin osteomalasi patogenezi ile ilişkili olup olmadığını belirlemeyi amaçladık. Çalışma İstanbul Üniversitesi İstanbul Tıp Fakültesi İç Hastalıkları Anabilim Dalı Endokrinoloji ve Metabolizma Kliniği'nde izlenen, klinik ve laboratuvar bulguları ile osteomalasi tanısı konulan 24 hasta (yaş ortalamaları 45, 16± 13,99) ve herhangi bir kemik hastalığı bulunmayan cinsiyet ve yaş bakımından hasta grubuyla uygunluk gösteren 25 sağlıklı birey (yaş ortalaman 4I,08±I3,35) üzerinde gerçekleştirildi. Osteomalasi ve sağlıklı bireylerin kan örneklerinde, serum kalsiyum (Ca), fosfor (P), 25 OHD, alkalen fosfataz (ALP) ve paratiroid hormon (PTH) ölçümleri yapıldı. VDR geni intron 8 ve ekson 9 polimorfızmleri ile osteomalasi arasındaki ilişkiyi belirlemek için polimeraz zincir reaksiyonu (PZR) ve restriksiyon parça uzunluk polimorfîzmi (RFLP) teknikleri kullanıldı. VDR geninin genetik analizinde Apa I ve Taq I enzimleri kullanıldı. Buna göre osteomalasi grubunda, AA genotipi %50, Aa genotipi %45,8, aa genotipi %4,2 ve TT genotipi %33,3, Tt genotipi %62,5, tt genotipi %4,2 ; kontrol grubunda, AA genotipi %28, Aa genotipi %56, aa genotipi %I6 ve TT genotipi %36, Tt genotipi %52, tt genotipi %12 olarak belirlendi. Hasta ve kontrol grupları AA, Aa, aa ve TT, Tt, tt genotipleri için karşılaşıldıklarında genotip dağılımlarının ki-kare testine göre anlamlı bir fark göstermediği görüldü (sırasıyla; p=0, 18, p=0,55). Biyokimyasal veriler ile VDR gen polimorfizmleri arasında iki yönlü varyans analizine göre anlamlı bir ilişki bulunamadı. Çalışmamızda osteomalasi ile VDR gen polimorfızmleri arasında herhangi bir ilişki belirlenememiştir. 47

Özet (Çeviri)

8. SUMMARY Vitamin D Receptor (VDR) gene polymorphisms have been suggested as possible determinants of bone mineral density (BMD) and calcium metabolism. In this study, our aim was to determine if there is an association between VDR gene and Osteomalacia.We collected blood samples from 24 cases of Osteomalacia and from 25 age-matched controls (mean ages 45,16 ± 13,99, and 41,08 ± 13,35 years, respectively). Controls have been identified as free from any bone related diseases. Patients are clinically diagnosed by the Clinique of Endocrinology and Metabolism Department of Internal Medicine, Istanbul Faculty of Medicine, Istanbul University. We used PCR and RFLP to test for an association between Osteomalacia and polymorphisms within intron 8 and exon 9 of the VDR gene. To determine the polymorphisms of the VDR gene Apa I and Taq I restriction enzymes have been used. After genetic analysis of the VDR gene, we found %50 genotype AA, %45,8 genotype Aa, %4,2 genotype aa and %33,3 genotype TT, %62,5 genotype Tt, %4,2 genotype tt for patients and %28 genotype AA, %56 genotype Aa, %16 genotype aa and %36 genotype TT, %52 genotype Tt, %12 genotype tt for healthy control. When the control and patients were compared for their Apa I and Taq I genotypes we saw that the genotype distribution did not differ according to Chi-square test (p=0,18, p^0,55 respectively). Also any association between biochemical datas and VDR gene polymorphisms could not observed according to two way ANOVA. Thus, we were unable to find an association between the VDR gene polymorphisms and Osteomalacia. 48

Benzer Tezler

  1. Gluten sensitif enteropatili vakaların özellikleri antigliadin ve antiendomysium antikorların tanıdaki değeri

    The Charecterisation of patients with gluten sensitive enteropathy, the role of antigliadin antibody and antiendomysium antibody in diagnosis

    NAZIM ERGÜN

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    1988

    Endokrinoloji ve Metabolizma HastalıklarıAnkara Üniversitesi

    İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. ALİ ÖZDEN

  2. Pelvik psödofraktürlerin MR görünümleri

    Magnetic resonance imaging in osteomalacic pseudofractures of the pelvis

    DENİZ ÇEBİ

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2002

    Radyoloji ve Nükleer Tıpİstanbul Üniversitesi

    Radyodiagnostik Ana Bilim Dalı

    PROF.DR. KAYA KANBEROĞLU