Geri Dön

Kemik iliği transplantasyonu yapılan çocukluk yaş grubundaki hastalarda ve vericilerinde TNF-alfa, TGF-beta ve IL-10 gen polimorfizminin graft-versus-host hastalığı, diğer komplikasyonlar ve prognoz üzerine etkisi

Effects of TNF-alfa, TGF-beta and IL-10 gene polymorphisms in the pediatric bone marrow transplant patients and donors on graft-versus-host disease, other complications and prognose

  1. Tez No: 124410
  2. Yazar: BURCU ERKURT
  3. Danışmanlar: PROF.DR. İLHAN TEZCAN
  4. Tez Türü: Yüksek Lisans
  5. Konular: Allerji ve İmmünoloji, Allergy and Immunology
  6. Anahtar Kelimeler: Hematopoietik kök hücre transplantasyonu, sitokin polimorfizmi, TNF-alfa, aGvHD, mortalite, Hematopoietic stem cell transplantation, cytokine polymorphism, TNF- alpha, aGvHD, mortality
  7. Yıl: 2003
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: Hacettepe Üniversitesi
  10. Enstitü: Sağlık Bilimleri Enstitüsü
  11. Ana Bilim Dalı: İmmünoloji Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

ÖZET Erkurt, B., Kemik iliği transplantasyonu yapılan çocukluk yaş grubundaki hastalarda ve vericilerinde TNF-alfa, TGF-beta ve IL-10 gen polimorfizminin graft-versus-host hastalığı, diğer komplikasyonlar ve prognoz üzerine etkisi, Hacettepe Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü İmmünoloji Programı Bilim Uzmanlığı Tezi, Ankara, 2003. Allogeneik hematopoietik kök hücre transplantasyonundan sonra aGvHD, enfeksiyonlar gibi çeşitli komplikasyonlar oluşmakta ve bu durum hastaların prognozunu etkilemektedir. Oluşan komplikasyonların fizyopatolojisinde proinflamatuar ve antiinflamatuar sitokinler önemli rol oynamakta, bireylerin taşıdıkları sitokin polimorfizmlerine göre sitokin üretimi etkilenmektedir. Çocukluk yaş grubundaki 45 hastada ve vericilerinden 40'ında TNF-alfa, IL-10 ve TGF-beta gen polimorfizmleri belirlenerek hastaların prognozu ve oluşan komplikasyonlarla ilişkisi araştırıldı. TNF-a geni -308'de TNF- alfa'yı düşük düzeyde üreten TNFİ homozigot (GG) genotipi hastaların %82'sinde, düşük olmayan düzeyde üreten TNF1/TNF2 heterozigot (GA) genotipi ise %18'inde saptandı. Vericiler hastalar ile benzer genotip dağılımım gösterdi. TNF2 (yüksek) homozigot (AA) genotipi ancak 1 vericide (%2,5) saptandı. IL-10 geninin -1082, - 819 ile -592 polimorfizmlerine göre; hastaların %31'i IL-10'u düşük üreten genotipte (-1082'de A alleli), %69'u düşük olmayan (yüksek+intermediate) düzeyde üreten genotipte saptandı. Vericilerde bu oran sırasıyla %22,5 ve %77,5 olarak tespit edildi. TGF-betal'i düşük düzeyde üreten genotip (CC/CC), hastaların %7'sinde, vericilerin hiçbirinde (%0); düşük olmayan (yüksek+intermediate) düzeyde üreten genotip ise hastalann %93'ünde, vericilerin ise tamamında (%100) saptandı. TNF1/TNF2 genotipi, hazırlık rejimi alan exitus olan hastalarda %14, sağ kalan hastalarda %18 (P>0.05); hazırlık rejimi almayan exitus olan 3 hastanın 2'sinde (%66) ve sağ kalan 1 1 hastanın l'inde (%9) saptandı. Hazırlık rejimi almayan exitus olan hastaların 2'sinde TNF2 alleli hem hasta hem de vericide tespit edildi. aGvHD'li 7 hastanın tümünde (%100) TNFİ (G); 3 'ünde (%43) IL-10-1082'de A alleli saptandı. aGvHD hastalarının 5 vericisinin l'inde (%20) TNF2 alleli; 2'sinde (%40) IL-10-1082'de A alleli saptandı. aGvHD olan ile aGvHD olmayan hastalar TNF-alfa, IL-10, TGF-beta 1 polimorfizmleri her bir sitokin için karşılaştırıldığında istatistiksel anlam bulunmamıştır (P=0.23,P=0.37, P=0.29). aGvHD olan ile olmayan hastalann vericilerinde de benzer sonuçlar saptanmıştır (P=0.64,P=0.31,P=1.00). Mortalite açısından TNF-alfa 'yi yüksek düzeyde üreten hastaların exitus olanlar içerisinde daha yüksek oranda olduğu ve aynı grupta donörlerin daha yüksek oranda TNF-alfa üreten genotipi taşıdıkları belirlenmiştir (P>0,05). Hazırlık rejimi almayan exitus olan hastalarda TNF2 allelinin hem hasta hem de vericide olması, yine aGvHD olan kısıtlı sayıdaki olgulann yarısına yakınında (%42,9) anti-inflamatuar sitokin IL- 10 'u düşük düzeyde üreten genotip saptanması dikkat çekici bir bulgu olarak karşımıza çıkmıştır. Bu bulgular risk faktörleri önceden bilinen hastalara daha az toksik hazırlık rejimlerinin yanı sura daha yoğun GvHD profilaksisi verilmesi gibi yaklaşımlarla daha iyi bir prognozun elde edilebileceğim düşündürmektedir. Daha geniş ve daha homojen tanılan olan hasta/donör grubunda değişik faktörleri bir arada değerlendirecek çalışmalar konuya ışık tutacaktır.

Özet (Çeviri)

VI ABSTRACT Erkurt, B., Effects of TNF-alfa, TGF-beta and IL-10 gene polymorphisms in the pediatric bone marrow transplant patients and donors on graft-versus-host disease, other complications and prognose, Hacettepe University Health Sciences Institute MSc Thesis in Immunology, Ankara, 2003. After allo- hematopoietic stem cell transplantation (HSCT) different complications occur such as aGvHD, infectious diseases which affect the prognosis. In the pathophysiology of the complications, proinflammatory and antiinflamatory cytokines play important roles. Gene polymorphisms of TNF-alpha, IL-10 and TGF-betal derived before bone marrow transplantation (BMT), 45 pediatric recipients and 40 of the donors were analyzed on the molecular level in order to determine the association between cytokine polymorphisms and complications after BMT. 82% of the patients had TNF1 homozygote (GG) genotype and %18 had TNF1/TNF2 heterozygote (GA) genotype at pos.-308. Donors showed a similar allele distribution with the recipients except one (2,5%) donor with TNF2 homozygote (AA) genotype. According to the haplotypes and polymorphisms at -1082, -819 and -592 of the IL-10 gene, 32% of the patients had IL-10 low producer genotype (allele A at -1082) and 68% had high producer (high+intermediate) genotype. The distribution in donors was determined as 22,5% and 77,5% respectively. TGF-betal low producer genotype (CC/CC) was determined in 7% of the patients and in none of the donors (0%); while high+intermediate genotype existed in 93% of the patients and in all donors (100%). Among the conditioning regimen treated patients, low producer genotype of TNF- alpha (TNF1/TNF2) was determined in 14% of the exitus patients and 18% of the alived patients (P>0,05); while it was possessed in the 2 (66%) of the 3 exitus and 1 (9%) of the 11 survived patients with conditioning regimen. TNF2 allele was determined in the 2 recipient/donor pairs among the 3 exitus patients without conditioning regimen. All of the 7 GvHD patients (100%) had TNF1 (G) allele and the 3 (43%) of those had allele A at IL-10 -1082. 1(20%) of the 5 donors -we could tested- of the GvHD patients had TNF2 (A) allele and of the 2 (40%) had allele A at IL-10 -1082. When the difference between aGvHD and non aGvHD patients were analyzed statistically for the polymorphisms of each cytokines TNF-alfa, IL-10 and TGF-betal the results were not found informative (P=0.23, P=0.37, P=0.29) and similar results were found between the donors of the aGvHD and non aGvHD patients (P=0.64, P=0.31, P=1.00). From the point of mortality, high producer TNF- alpha genotypes were designated relatively more among the exitus patients and their donors were determined to carry high producer TNF-alpha genotypes in a high rate (P > 0.05). The significant findings are that TNF2 allele was possessed by both the 2 exitus patients without conditioning regimen and their donors; secondly almost the half (42,9%) of the limited number of aGvHD patients had the genotype of low producer antiinflammatory cytokine IL-10. It is thought that a less toxic conditioning regimen and more intensive GvHD prophylaxy can be administered before HSCT, once patients at high-risk for GvHD is distinguished by these polymorphisms. Further studies are required to be performed in a relatively extensive and homogenous population of patient/donor groups to shed light on this subject.

Benzer Tezler

  1. Tez No

    115433

    Hematopoietik kök hücre transplantasyonu yapılan çocukluk grubu hastalarda immün rekonstitüsyon

    Başlık çevirisi yok

    F. İLHAN TEZCAN

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2002

    Çocuk Sağlığı ve HastalıklarıHacettepe Üniversitesi

    Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı

  2. Tez No

    16719

    Toplumumuzda çeşitli yaş gruplarında BK virus antikor düzeylerinin saptanması ve böbrek ve kemik iliği transplantasyonlu hastalarda BK virus aktivasyonunun serolojik ve virolojik yönden araştırılması

    Prevalence of BK virus antibodies in various age groups in our population and investigation of BK virus activation in renal and bone marrow transplantation patients by virological and serological methods

    A.DÜRDOL US

    Doktora

    Türkçe

    Türkçe

    1991

    MikrobiyolojiHacettepe Üniversitesi

    PROF.DR. ŞEMSETTİN USTAÇELEBİ

  3. Tez No

    165696

    Kemoterapi alan çocuklarda etkili hemşirelik girişimlerinin yorgunluk semptomuna etkisi

    Impact of effective nursing interventions effect the fatigue syndrome which are received chemotheraphy with children

    RABİA EKTİ GENÇ

    Doktora

    Türkçe

    Türkçe

    2005

    HemşirelikEge Üniversitesi

    Hemşirelik Ana Bilim Dalı

    PROF.DR. ZEYNEP CONK

  4. Tez No

    60230

    Kemik iliği transplantasyonu yapılan çocuklarda beslenme durumu ve ilgili biyokimyasal bulguların değerlendirilmesi

    Assesment of nutritional status and related biochemical findings in bone marrow transplanted children

    SEMİYE KAPLAN

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    1997

    Beslenme ve DiyetetikHacettepe Üniversitesi

    Diyetetik Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. NİLGÜN KARACAOĞLU

  5. Tez No

    60701

    Kemik iliği transplantasyonu yapılan hastalarda prospektif olarak cytomegalovirus (CMV) antijenemisinin araştırılması

    Başlık çevirisi yok

    NİLGÜN BARLAS

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    1997

    Mikrobiyolojiİstanbul Üniversitesi

    Mikrobiyoloji ve Klinik Mikrobiyoloji Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. GÜLDEN YILMAZ

Geri Dön