Kafa travmalı hastalarda nütrisyonel desteğin sağlanmasında farklı beslenme yöntemlerinin karşılaştırılması
Başlık çevirisi mevcut değil.
- Tez No: 103081
- Danışmanlar: PROF.DR. FİGEN ESEN
- Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
- Konular: Anestezi ve Reanimasyon, Anesthesiology and Reanimation
- Anahtar Kelimeler: Belirtilmemiş.
- Yıl: 2001
- Dil: Türkçe
- Üniversite: İstanbul Üniversitesi
- Enstitü: Tıp Fakültesi
- Ana Bilim Dalı: Anesteziyoloji ve Reanimasyon Ana Bilim Dalı
- Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
- Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.
Özet
ÖZET Ciddi kafa travmalı hastalarda meydana gelen katabolizmanın istenmeyen etkilerini engelleyecek, immünolojik durumu düzelterek ve yara iyileşmesinde daha iyi sonuca ulaşmada yardımcı olacak, azot dengesindeki açığı toparlayacak, hedef kalorik ihtiyacı karşılayacak yeterlilikte bir nütrisyonel destek yöntemi oluşturulması amaçlanmıştır. Bu amaçların doğrultusunda erken başlanan enteral, parenteral ve kombine enteral-parenteral nütrisyonun etkinliğini araştırılmıştır. Çalışmaya alınan 30 hasta rastgele örnekleme yöntemi ile; sadece enteral nütrisyonun uygulanmaya başlanıldığı hasta grubu, yalnız parenteral nütrisyonun başlanıldığı hasta grubu ve her iki yolun kombine edilerek kullanılmaya başlanıldığı hasta grubu olarak üçe ayrıldı. Her üç grupta da hastaların yaş, cinsiyet,giriş GKS ve APACHE-II skoru, kan şekeri, kan osmolaritesi, albumin, karaciğer enzimlerinin zaman içindeki değişimleri, hedef kaloriye ulaşım süresi, mekanik ventilasyon uygulama süresi, yoğun bakımda kalış süresi, çıkış GKS, nozokomiyal enfeksiyon gibi morbidite faktörleri ve mortalite oranlan karşılaştırıldı. Her üç gruptaki hastalarda hastaneye giriş kan şekerleri yüksek bulunmuştur. Enteral grupta başlangıçtan bir süre sonra normal düzeylere anlamlı bir düşüşün olduğu ve diğer iki grupta kan şekerleri düzeylerinin enteral gruba göre daha yüksek seyrettiği, kombine grubtaki hastalarda parenteral gruba göre anlamlı olmayan hafif düşük bir seyir gösterdiği saptanmıştır. Kan osmolaritesi ve karaciğer enzim değerleri gruplar arasında benzer düzeylerde seyretmiştir. Hedef kaloriye ulaşım sürelerinde, enteral gruptaki hastalarda diğer iki gruba oranla anlamlı bir gecikmenin olduğu izlenmiştir. Çalışmamıza dahil edilen hastaların tümünde birinci günün sonunda saptanan şiddetli azot açığının, 4.günün sonunda enteral grupta daha da artarak şiddetlendiği, diğer iki grupta 38ise azalmakla birlikte orta şiddette devam ettiği görülmüştür. lO.günün sonunda her üç grupta ki azot açıklarının azalarak hafif düzeylerde seyrettiği tespit edilmiştir. Serum albumin düzeylerinde, çalışmaya dahil edilen tüm hastalarda hastaneye alındıkları 1. günden itibaren başlayan düşüş, azot dengesindeki toparlanmaya ve hedef kalorik ihtiyacın karşılanmasına rağmen her üç grupta da devam etmiştir. Enfeksiyon, klinik seyir, sağ kalım sürelerini etkileyen bir çok faktörün varlığı ve çalışmamıza ayırdığımız zaman dilimi içinde hasta sayımızın sınırlı olması, nütrisyonel tedavinin kafa travmalı hastalarda klinik seyir ve sonuca etkisini değerlendirmemizi güçleştirmiştir. Enteral nütrisy onun kafa travmalı hastalarda metabolik ihtiyacı diğer gruplara göre biraz geç olarak karşılamakla beraber hastaların çoğunda beslenme desteğini sağlamıştır. Parenteral nütrisyon ise kalorik ihtiyacın karşılaması ve azot dengesinin toparlanmasında erken dönemde daha başarılı olmakla beraber kan şekeri düzeylerinin yüksek seyretmesi gibi metabolik sorunlar da yaşanmıştır. Enteral nütrisyonun ucuz ve fizyolojik oluşu, bu yolun erken kullanımının barsak mukoza bariy erini koruması ile patojen mikroorganizmaların translokasyonunu engellemesi(14) gibi kanıtlanmış yararlan da göz önüne alındığında, kafa travmalı hastalarda en kısa sürede başlanacak enteral beslenme yöntemi daima ilk seçenek olmalıdır. Uzamış gastrik parezi, diyare, gastrointestinal kanama gibi komplikasy onlar nedeni ile enteral yolun kullanımının zor olduğu ve aşırı geciktiği durumlarda, parenteral nütrisyon ile kombine edilmesini önermekteyiz.
Özet (Çeviri)
Özet çevirisi mevcut değil.
Benzer Tezler
- Kafa travmalı hastalarda beyin omurilik sıvısı, B-endorfin, serotonin, substance P ve lipid peroksidasyonu seviyelerinin incelenmesi
Başlık çevirisi yok
ECE İNCİ KARAKÜÇÜK
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
1993
BiyokimyaErciyes ÜniversitesiBiyokimya ve Klinik Biyokimya Ana Bilim Dalı
DOÇ. DR. HATİCE PAŞAOĞLU
- Kafa travmalı hastalarda uygulanacak acil hemşirelik grişimlerinde karar verme durumunun araştırılması
Investigation of decision making for emergent nursing appoaches that will be applied to patients with head travma
DERYA KAYA (AKPINAR)
Yüksek Lisans
Türkçe
1998
Hemşirelikİstanbul ÜniversitesiCerrahi Hastalıklar Hemşireliği Ana Bilim Dalı
DOÇ. DR. NERİMAN AKYOLCU
- Ağır kafa travmalı hastalarda serum ve beyin-omurilik sıvısı S-100 B protein düzeylerinin prognoz ile ilişkisi
Relationship of serum and S-100 B protein levels in the prognosis of patients with severe head injury
CANDAN HUNDEMİR
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2001
NöroşirürjiTrakya ÜniversitesiNöroşirürji Ana Bilim Dalı
Y.DOÇ.DR. M. KEMAL HAMAMCIOĞLU
- Glasgow koma skalası skoru 15 olan minör kafa travması hastalarının değerlendirilmesinde bilgisayarlı beyin tomografisinin yeri
The Value of head CT scan in the evaluation of patients with minor head trauma with GCS of 15
YILDIRAY ÇETE
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
1999
İlk ve Acil YardımDokuz Eylül Üniversitesiİlk ve Acil Yardım Ana Bilim Dalı
PROF. DR. ALİ GÜNERLİ
- İntrakranial basınç monitorizasyonunun ciddi kafa travmalı hastaların prognozu üzerine olan etkileri
Effects on ICP monitoring on the prognosis of the patients with severe head travma
ERSİN EDOĞAN