Pediatrik ses terapisine yönelik ebeveyn algı ve tutumlarının incelenmesi: Çocuk ve ebeveyn yanıtlarının karşılaştırılması
Investigation of parental perceptions and attitudes towards pediatric voice therapy: A comparison of child and parent responses
- Tez No: 1016915
- Danışmanlar: DR. ÖĞR. ÜYESİ EREN BALO
- Tez Türü: Yüksek Lisans
- Konular: Dil ve Konuşma Terapisi, Language and Speech Therapy
- Anahtar Kelimeler: Pediatrik ses terapisi, Ebeveyn, Çocuk, ÇSHE, PSİYKA, Ses bozuklukları, Pediatric voice therapy, Parent, Child, CVHI, PVRQOL, Voice disorders
- Yıl: 2026
- Dil: Türkçe
- Üniversite: Anadolu Üniversitesi
- Enstitü: Lisansüstü Eğitim Enstitüsü
- Ana Bilim Dalı: Dil ve Konuşma Terapisi Ana Bilim Dalı
- Bilim Dalı: Dil ve Konuşma Terapisi Bilim Dalı
- Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.
Özet
Bu çalışmanın iki temel amacı bulunmaktadır. İlki ebeveynlerin pediatrik ses terapisine yönelik algı ve tutumlarını karşılaştırmalı incelenmek, ikincisi ise çocukların seslerine yönelik algılarının ebeveyn algıları ile karşılaştırmaktır. Çalışmaya, ses bozukluğu tanısı almış 52 çocuk ile bu çocukların anne (n=52) ve babalarından (n=52) oluşan toplam 104 ebeveyn dahil edilmiştir. Veriler; Ebeveynlerin Ses Terapisine Yönelik Algı ve Tutumları Anketi, Pediatrik Sesle İlgili Yaşam Kalitesi Anketi (PSİYKA) ve Çocuk Ses Handikap Endeksi (ÇSHE) ile toplanmıştır. Verilerin istatistiksel analizinde SPSS 22 paket programı kullanılarak t-testi, Pearson Korelasyon Analizi ve Ki-Kare analizleri uygulanmıştır. Bulgulara göre, annelerin %86.4'sı, babaların %73.1'i çocukları için önerilen ses terapisini kabul etmiştir. Ebeveynlerin demografik özellikleri ile çocukları için önerilen ses terapisini kabul etme kararları arasında istatistiksel olarak anlamlı bir ilişki bulunmamıştır (p> .05). Ebeveynlerin ortak olarak çocuklarında en sık gözlemedikleri ses bozukluğu semptomu 'ses kısıklığı' olmuştur. Ses bozukluğunu tetikleyen faktörler incelendiğinde, her iki ebeveyn tarafından ortak ve en sık olarak 'yüksek sesle konuşma' ile 'ağlama' ve/veya 'bağırma' davranışları bildirilmiştir. Annelerin, babalara göre ses bozukluğunu daha ciddi algıladıkları, kaygı düzeylerinin daha yüksek olduğu ve sorunu çözmeye yönelik daha yüksek aciliyet bildirdikleri görülmüştür. Ayrıca çocukların ÇSHE toplam puanları ile annelerin ve babaların PSİYKA toplam puanları arasında pozitif yönde anlamlı ilişkiler bulunmuştur. Sonuç olarak ebeveyn algı ve tutumları pediatrik ses terapisinde önemli bir yer tutmaktadır. Ebeveynlerin algı ve tutumlarında saptanan farklılaşmalar nedeniyle değerlendirme ve terapi süreçlerine her iki ebeveynin de dahil edilmesinin klinik açıdan fayda sağlayacağı düşünülmektedir. Ayrıca, bütüncül bir yaklaşım için çocukların ses algılarına yönelik değerlendirmeleri terapi sürecine dahil edilmelidir.
Özet (Çeviri)
This study has two main objectives: first, to compare parental perceptions and attitudes toward pediatric voice therapy, and second, to compare children's perceptions of their voices with those of their parents. The study included 52 children diagnosed with a voice disorder and 104 parents, comprising 52 mothers and 52 fathers. Data were collected using the Parental Perceptions and Attitudes Toward Voice Therapy Questionnaire, the Pediatric Voice-Related Quality of Life (PVRQOL) survey, and the Children Voice Handicap Index (CVHI). Statistical analyses were conducted in SPSS 22 using independent t-tests, Pearson correlation analysis, and chi-square tests. According to the findings, 86.4% of mothers and 73.1% of fathers accepted the recommended voice therapy for their children. No statistically significant relationship was found between parental demographic characteristics and decisions to accept the recommended therapy (p > .05). The most frequently reported voice disorder symptom observed by parents was“hoarseness”. When examining triggering factors for the voice disorder,“loud talking”and“crying and/or yelling”were the most reported behaviors by both parents. Mothers perceived the voice disorder as more severe, exhibited higher anxiety levels, and reported a greater sense of urgency to resolve the issue compared to fathers. Additionally, statistically significant positive correlations were found between children's total CVHI scores and parents' total PVRQOL scores. In conclusion, parental perceptions and attitudes play a crucial role in pediatric voice therapy. Given the observed discrepancies between parents' perceptions and attitudes, involving both parents in the assessment and therapeutic processes is considered clinically beneficial. Furthermore, to ensure a holistic approach, assessments of children's own perceptions of their voices must be integrated into the therapy process.
Benzer Tezler
- Çocuk ebeveyn ilişki terapisinin depremden etkilenen ebeveyn ve çocuklar üzerindeki etkililiğinin incelenmesi
Investigation of the effectiveness of child-parent relationship therapy on parents and children affected by the earthquake
MERVE NUR BOZKURT KARALI
Doktora
Türkçe
2025
Sosyal HizmetHacettepe ÜniversitesiSosyal Hizmetler Ana Bilim Dalı
PROF. DR. YASEMİN ÖZKAN
PROF. DR. DİLŞAD FOTO ÖZDEMİR
- Gelişim nörolojisi polikliniğine başvuran nöral tüp defektli olgularda prospektif bir inceleme
Başlık çevirisi yok
İLKBAHAR EMİNE GÜLTEKİN
Yüksek Lisans
Türkçe
1986
Çocuk Sağlığı ve Hastalıklarıİstanbul ÜniversitesiAile Sağlığı Ana Bilim Dalı
DOÇ. DR. SELÇUK APAK
- Boğazdan izole edilen coliform bakterilerin B- laktamaz enzim aktivitelerinin tesbit edilmesi ve B-laktamaz pozitif coliformların penisilinetkisinin inaktivasyonunun in vitro deneylerle gösterilmesi
The Detection of beta-lactamasa activity of coliform bacteria isolated from th roat cultures and slovving the inactivation of penicilin by this beta lactamase produced by this caliform organisms
GÜVEN URAZ
Doktora
Türkçe
1986
MikrobiyolojiGazi ÜniversitesiGenel Biyoloji Ana Bilim Dalı
DOÇ. DR. ERDOĞAN BERKMAN
- Akut lenfoblastik lösemide monoklonal antikorlarla fenotipik özelliklerin ve T-lenfotropik virus antikorlarının incelenmesi
Başlık çevirisi yok
HAYAT ERDEM
Yüksek Lisans
Türkçe
1987
OnkolojiHacettepe ÜniversitesiTemel Onkoloji Ana Bilim Dalı
DOÇ.DR. EMİN KANSU
- Kronik hastalığı olan çocukların hastalığa ve hastaneye yatmaya tepkileri
Başlık çevirisi yok
MEDİHA DOĞANAY