Geri Dön

Mikofenolat mofetil veinsan adipoz doku kaynaklı mezenkimal kök hücrelerin in vitro alloimmünizasyonmodelinde kullanımının CD4(+) T regulatuar hücrelerin proliferasyonu üzerine etkisi

The effect of mycophenolate mofetil and human adipose tissue derived mesenchymal stem cells on the proliferation of CD4(+) T regulatory cells in in vitro alloimmunisation model

PDF İndir

  1. Tez No: 1008047
  2. Yazar: HÜSEYİN YILMAZ
  3. Danışmanlar: PROF. DR. TİJEN TEMİZ
  4. Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
  5. Konular: Allerji ve İmmünoloji, Allergy and Immunology
  6. Anahtar Kelimeler: Belirtilmemiş.
  7. Yıl: 2026
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: İzmir Katip Çelebi Üniversitesi
  10. Enstitü: İzmir Atatürk Eğitim ve Araştırma Hastanesi
  11. Ana Bilim Dalı: Tıbbi Farmakoloji Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Farmakoloji ve Toksikoloji Bilim Dalı
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

Bu çalışmanın temel amacı, doku nakli sonrası gelişen alloimmün yanıtın düzenlenmesinde mezenkimal kök hücrelerin (MKH) etkisini araştırmaktır. Organ ve doku nakillerinde en önemli sorunlardan biri, immün sistemin grefti yabancı olarak algılayıp rejeksiyon geliştirmesidir. Nakil alıcılarında bu yanıtı baskılamak için ömür boyu immünsupresif ilaçlar kullanılmakta, ancak bu ilaçlar ciddi yan etkilere yol açabilmektedir. Bu nedenle, mevcut farmakolojik tedavilere eklenebilecek yeni ve daha etkili immünomodülatör yaklaşımlara ihtiyaç vardır. Bu doğrultuda çalışmada, güçlü immünomodülatör özellikleri, farklılaşma kapasitesi ve çok sayıda sitokin salgılama yetenekleri nedeniyle hücresel tedavi için uygun olan mezenkimal kök hücrelerin, mikofenolat mofetil (Mycophenolat Mofetil, MMF) ile kullanımının alloimmünizasyondaki etkisi incelenecektir. Literatürde, MKH'lerin immünsupresif tedavilerle kombine edildiği preklinik modellerde greft sağkalımını artırabildiği gösterilmiştir. Bu nedenle, MKH ile sinerjistik immünsupresif etki gösterebildiği bildirilen MMF'nin birlikte kullanımının, özellikle naif T hücrelerinin T regulatuar (T Regulatory, Treg) hücre yönünde farklılaşmasını destekleyip desteklemediği araştırılacaktır. Projemizde, doku antijeni uyumsuzluğunun hücresel mekanizmalarını modellemek için temel yöntemlerden biri olan Mikst Lenfosit Kültürü (MLK) kullanılacaktır. Modelin oluşturulması amacıyla iki farklı donörden venöz kan alınacak, santrifügasyon sonrasında periferik kan mononükleer hücreleri (PKMH) izole edilecektir. Donörlerden birinden ayrıca yağ dokusu örneği alınarak bu dokudan yağ dokusu kaynaklı mezenkimal kök hücreler elde edilecektir. Yağ dokusu alınmayan donöre ait PKMH'ler gama ışını ile inaktive edildikten sonra, yağ dokusu alınan donöre ait periferik kan hücreleri ile bir araya getirilerek MLK modeli oluşturulacaktır. Oluşturulan mikst lenfosit reaksiyon kültürüne daha sonra Mikofenolat Mofetil; İnterferon (IFN) gama ile aktive edilmiş MKH mediası; IFN-gama ile aktive edilmiş MKH medyası ile MMF kombinasyonu eklenecektir. Böylece, yağ dokusu kaynaklı mezenkimal kök hücreler ile Mikofenolat Mofetil arasında, naif T hücrelerinin T regulatuar (Treg) hücre yönüne farklılaşmasında sinerjistik bir etki bulunup bulunmadığı değerlendirilecektir. Bu etkilerin analizi için akım sitometri yöntemiyle kültüre edilen hücrelerde Farklılaşma Kümesi (Cluster of Differentiation, CD) antijenleri, Forkhead Box P3 (FOXP3) ve İnterlökin 17 (IL17) ekspresyonları incelenecektir. CD4+CD25+FOXP3+ hücreler T regulatuar ve CD3+CD4+IL-17+ hücreler ise Yardımcı T Hücre 17 (T helper 17, Th17) olarak kabul edilecek; ayrıca Enzim Bağlantılı İmmünosorbent Testi (Enzyme Linked Immunosorbent Assay, ELISA) yöntemiyle kültür süpernatantında İnterlökin - 6 (IL-6), Dönüştürücü Büyüme Faktörü - β (Transforming Growth Factor - β, TGF-β) ve Tümör Nekroz Faktörü α (Tumor Necrosis Factor – α, TNF-α) düzeyleri ölçülecektir. Bu çalışmada, mikst lenfosit kültürü (MİKST) grubunda kontrol grubuna kıyasla IL-6, TNF-α ve TGF-β düzeylerinde istatistiksel olarak anlamlı artış saptanmış (p<0.05), MMF ve/veya MKH uygulamalarının bu inflamatuvar yanıt sitokinleri baskıladığı görülmüştür. IL-6 ve TNF-α düzeyleri MİKST + MMF, MİKST + MKH ve MİKST + MMF + MKH gruplarında MİKST grubuna göre anlamlı şekilde azalırken (p<0.05), TGF-β düzeylerinde en belirgin düşüş MMF içeren gruplarda izlenmiştir. Hücresel belirteçler değerlendirildiğinde, CD4⁺ T hücre düzeylerinde MİKST + MKH + MMF grubunda, MİKST + MKH grubuna göre anlamlı bir artış saptanmıştır (p<0.05); CD4⁺CD25⁺ hücre düzeylerinde ise gruplar arasında anlamlı farklılık bulunmadığı belirlenmiştir. FOXP3⁺ hücre düzeyleri MİKST + MKH grubunda en yüksek seviyeye ulaşırken, en düşük düzey MİKST + MMF grubunda gözlenmiştir ve bu azalma MİKST + MKH grubuna göre anlamlı bulunmuştur (p<0.05). CD4⁺FOXP3⁺ hücre düzeyleri MİKST + MKH + MMF grubunda en yüksek bulunmuş ve bu artış MİKST + MMF grubuna göre istatistiksel olarak anlamlılık göstermiştir. Canlı hücre oranı MİKST + MMF grubunda MİKST grubuna göre anlamlı olarak artmış, erken apoptoz düzeyi ise aynı grupta anlamlı şekilde azalmıştır (p<0.05). Bu çalışmada, mikst lenfosit kültürü modeli kullanılarak yağ doku kaynaklı Mezenkimal Kök hücre Medyası ve Mikofenolat Mofetilin alloimmün yanıt üzerindeki etkileri değerlendirilmiştir. MİKST grubunda IL-6, TNF-α ve TGF-β düzeylerinin kontrol grubuna göre anlamlı artış göstermesi, allojenik hücresel uyarının belirgin bir immün aktivasyon oluşturduğunu ortaya koymuştur. MMF uygulaması, özellikle TNF-α ve TGF-β düzeylerinde anlamlı azalma sağlayarak güçlü bir immünsüpresif ve antiinflamatuvar etki göstermiştir. MKH medyası uygulanan gruplarda da inflamatuvar sitokin düzeylerinde azalma izlenmiş, ancak bu etkinin MMF'ye kıyasla daha ılımlı, parakrin ve mikroçevreye bağımlı bir immünomodülasyon şeklinde ortaya çıktığı düşünülmüştür. Kombinasyon grubunda TNF-α düzeylerinin MİKST grubuna göre anlamlı düşük bulunması ve CD4⁺FOXP3⁺ hücre düzeyinin en yüksek seviyeye ulaşması, MKH medyasının MMF ile kullanıldığında düzenleyici T hücre fenotipini destekleyebileceğini göstermektedir. IL17⁺ hücre düzeylerinin MİKST grubunda daha yüksek, müdahale gruplarında ise daha düşük izlenmesi, özellikle MMF'nin Th17/IL-17 ekseni üzerinde baskılayıcı etki gösterebileceğini düşündürmektedir. Canlılık ve apoptoz bulguları ise MMF'nin bu modelde doğrudan sitotoksik etki oluşturmaktan ziyade, allojenik aktivasyona bağlı hücresel stresi ve erken apoptozu azalttığını göstermektedir. Genel olarak bulgular, MMF'nin mikst lenfosit kültürü modelinde daha belirgin ve doğrudan immünsüpresif etki gösterdiğini; yağ doku kaynaklı MKH medyasının ise inflamasyonu baskılamaya katkı sağlayan, düzenleyici T hücre yanıtını destekleyebilen ve MMF ile birlikte kullanıldığında immünomodülatör etkiyi güçlendirebilecek potansiyel bir alternatif ya da tamamlayıcı yaklaşım olabileceğini ortaya koymaktadır.

Özet (Çeviri)

The main aim of this study is to investigate the effects of mesenchymal stem cells (MSC) on the regulation of the alloimmune response that develops after tissue transplantation. One of the most important problems in organ and tissue transplantation is rejection, which occurs when the immune system recognizes the graft as foreign and mounts an immune response against it. Transplant recipients must use immunosuppressive drugs lifelong to suppress this response; however, these drugs may cause numerous serious side effects. Therefore, there is a need for new and more effective immunomodulatory approaches that can be added to existing pharmacological treatments. In this context, the study will examine the effects of mesenchymal stem cells, which are highly suitable for cellular therapy due to their strong immunomodulatory properties, differentiation capacity, and ability to secrete a wide range of cytokines, when used together with mycophenolate mofetil (MMF) in alloimmunization. The literature has shown that MSCs, when combined with immunosuppressive therapies in preclinical models, can improve graft survival. Therefore, this study will investigate whether the combined use of MSCs and MMF, which has been reported to exhibit a synergistic immunosuppressive effect, can particularly promote the differentiation of naive T cells toward the regulatory T cell (Treg) lineage. In our project, the Miksted Lymphocyte Culture (MLC), one of the fundamental methods used to model the cellular mechanisms of histocompatibility antigen mismatch, will be employed. To establish the model, venous blood will be collected from two different donors, and peripheral blood mononuclear cells (PBMCs) will be isolated following centrifugation. In addition, an adipose tissue sample will be obtained from one of the donors, and adipose tissue-derived mesenchymal stem cells will be isolated from this tissue. After PBMCs obtained from the donor who did not provide adipose tissue are inactivated by gamma irradiation, they will be combined with peripheral blood cells from the donor who provided adipose tissue to establish the MLC model. Mycophenolate mofetil (MMF), IFN-gamma-activated MSC-conditioned medium, and the combination of IFN-gamma-activated MSC-conditioned medium with MMF will then be added to the established miksted lymphocyte reaction culture. Thus, it will be evaluated whether there is a synergistic effect between adipose tissue-derived mesenchymal stem cells and mycophenolate mofetil in promoting the differentiation of naïve T cells toward the regulatory T cell (Treg) lineage. To analyze these effects, CD4+CD25+FOXP3+ regulatory T cells and CD3+CD4+IL-17+ T helper 17 (Th17) cell populations in cultured cells will be examined by flow cytometry. In addition, the levels of Interleukin-6 (IL-6), Transforming Growth Factor-beta (TGF-β), and Tumor Necrosis Factor-alpha (TNF-α) in the culture supernatant will be measured by ELISA. In this study, statistically significant increases in IL-6, TNF-α, and TGF-β levels were detected in the mixed lymphocyte culture (MLC) group compared with the control group, while MMF and/or MSC applications were found to suppress these inflammatory cytokine responses. IL-6 and TNF-α levels were significantly decreased in the MLC + MMF, MLC + MSC, and MLC + MMF + MSC groups compared with the MLC group (p<0.05), whereas the most prominent reduction in TGF-β levels was observed in the groups containing MMF. When cellular markers were evaluated, a significant increase in CD4⁺ T cell levels was detected in the MLC + MSC + MMF group compared with the MLC + MSC group (p<0.05); however, no statistically significant difference was found among the groups in terms of CD4⁺CD25⁺ cell levels. FOXP3⁺ cell levels reached the highest level in the MLC + MSC group, whereas the lowest level was observed in the MLC + MMF group, and this decrease was statistically significant compared with the MLC + MSC group (p<0.05). CD4⁺FOXP3⁺ cell levels were highest in the MLC + MSC + MMF group, and this increase was statistically significant compared with the MLC + MMF group. The viable cell ratio significantly increased in the MLC + MMF group compared with the MLC group, while the early apoptosis level significantly decreased in the same group (p<0.05). In this study, the effects of adipose tissue-derived mesenchymal stem cell-conditioned medium and mycophenolate mofetil on the alloimmune response were evaluated using a mixed lymphocyte culture model. The significant increase in IL-6, TNF-α, and TGF-β levels in the MLC group compared with the control group demonstrated that allogeneic cellular stimulation induced marked immune activation. MMF treatment showed a strong immunosuppressive and anti-inflammatory effect, particularly by causing a significant decrease in TNF-α and TGF-β levels. A reduction in inflammatory cytokine levels was also observed in the groups treated with MSC-conditioned medium; however, this effect was considered to occur through a milder, paracrine, and microenvironment-dependent form of immunomodulation compared with MMF. The significantly lower TNF-α levels in the combination group compared with the MLC group, together with the highest level of CD4⁺FOXP3⁺ cells, suggest that MSC-conditioned medium may support the regulatory T cell phenotype when used together with MMF. The higher IL17⁺ cell levels in the MLC group and lower levels in the intervention groups suggested that MMF, in particular, may exert a suppressive effect on the Th17/IL-17 axis. The viability and apoptosis findings indicate that, rather than exerting a direct cytotoxic effect in this model, MMF reduced cellular stress and early apoptosis associated with allogeneic activation. Overall, the findings demonstrate that MMF exerts a more pronounced and direct immunosuppressive effect in the mixed lymphocyte culture model, whereas adipose tissue-derived MSC-conditioned medium may represent a potential alternative or complementary approach that contributes to the suppression of inflammation, supports the regulatory T cell response, and may enhance immunomodulatory effects when used in combination with MMF.

Benzer Tezler

  1. Tez No

    118556

    İnsan lösemik kemik iliği ksenograft ve konak retiküloendotelyal sistem organlarındaki histolojik değişikliklerin immünsüprese sıçanlarda araştırılması

    The Investigation of histological alterations in marrow xenografts and subsequent host reticuloendothelial tissues in immunosuppressed rats

    İ. OĞUZ KARA

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2002

    HematolojiÇukurova Üniversitesi

    İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    DOÇ.DR. BERKSOY ŞAHİN

  2. Tez No

    862899

    Haploidentik nakilde HLA uyumsuzluk oranı artması ile relaps ve sağ kalım arasındaki ilişkinin değerlendirilmesi

    Evaluation of the relationship between increased HLA incompatibility rate and relapse/survival in hla haploidentical stem cell transplantation

    NURCAN ÖZÇELİK KÜRKÇÜ

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    2024

    HematolojiDemiroğlu Bilim Üniversitesi

    Tıbbi Biyoloji ve Genetik Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. GÜNNUR DEMİRCAN

  3. Tez No

    311601

    Farklı immünsüpresif ajanlar ile kültüre edilmiş mezenkimal kök hücre uygulamasının diskordan deri xenogreft rejeksiyonu üzerine olan etkileri

    Effect of application of mesenchymal stem cells cultured with different immunosuppressive agents on rejection of discordant skin xenogreft

    SİNAN ÖZTÜRK

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2011

    Plastik ve Rekonstrüktif CerrahiGata

    Plastik ve Rekonstrüktif Cerrahi Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. SELÇUK IŞIK

  4. Tez No

    171731

    Deneysel periton diyalizi modelinde mikofenolat mofetil ve rapamisinin periton fibrozisi üzerine etkileri

    Effects of mycophenolate mofetil and rapamycine on peritoneal fibrosis of experimental peritoneal dialysis model

    HASAN DURSUN

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2006

    Çocuk Sağlığı ve HastalıklarıÇukurova Üniversitesi

    Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    PROF.DR. AYTÜL NOYAN

  5. Tez No

    336562

    Renal transplantasyon hastalarında mikofenolat mofetil ile mikofenolat sodyumun karşılaştırılması

    The comparison of mycofenolate mofetil with mycofenolate sodium in renal transplant patients

    BİLGİN APTARAMANOV

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2010

    Nefrolojiİstanbul Üniversitesi

    İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. NURHAN SEYAHİ

Geri Dön