Geri Dön

Meme implantına bağlı gelişen kapsül kontraktürünü önlemede deksametazon yüklü PLGA nanopartiküllerin etkinliğinin rat modeli üzerinde gösterilmesi

Başlık çevirisi mevcut değil.

  1. Tez No: 989950
  2. Yazar: SİNAN KADİR ALTUNAL
  3. Danışmanlar: PROF. DR. UĞUR KOÇER
  4. Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
  5. Konular: Plastik ve Rekonstrüktif Cerrahi, Plastic and Reconstructive Surgery
  6. Anahtar Kelimeler: Belirtilmemiş.
  7. Yıl: 2025
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: Sağlık Bilimleri Üniversitesi
  10. Enstitü: Ankara Eğitim ve Araştırma Hastanesi
  11. Ana Bilim Dalı: Plastik Rekonstrüktif ve Estetik Cerrahi Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

Amaç: Meme implantları, estetik ve rekonstrüktif cerrahide yaygın olarak kullanılmakla birlikte, implant çevresinde gelişen kapsül kontraktürü en sık karşılaşılan ve morbiditeye neden olan komplikasyonlardan biridir. Kapsül kontraktürünün patogenezinde rol oynayan kronik inflamasyon ve fibrozisi önlemek amacıyla çeşitli farmakolojik ajanlar denenmiştir; ancak sistemik yan etkiler ve ilacın lokal ortamda yeterli süre kalamaması tedavide kısıtlılık yaratmaktadır. Bu çalışmanın amacı, güçlü antiinflamatuvar ve antifibrotik etkileri bilinen deksametazonun, poli(laktik-ko-glikolik asit) (PLGA) nanopartikülleri içine yüklenerek kontrollü salım sistemi olarak uygulanmasının, kapsül kontraktürü gelişimi üzerindeki önleyici etkilerini deneysel rat modelinde araştırmaktır. Gereç ve Yöntem: Çalışma, yerel etik kurul onayı alındıktan sonra 24 adet dişi Sprague-Dawley cinsi sıçan üzerinde gerçekleştirildi. Denekler rastgele 4 gruba ayrıldı (n=6): Grup 1 (Kontrol/Serum Fizyolojik), Grup 2 (Serbest Deksametazon), Grup 3 (Boş PLGA Nanopartikül) ve Grup 4 (Deksametazon Yüklü PLGA Nanopartikül [DexPLGA]). Sıçanların dorsumuna subkutan cep hazırlanarak mini silikon meme implantları yerleştirildi ve gruplara uygun enjeksiyonlar yapıldı. 12 haftalık takip süresinin ardından implantlar ve çevre kapsül dokuları eksize edildi. Kapsül kalınlığı, inflamasyon şiddeti, fibrozis, vaskülarizasyon (CD31) ve miyofibroblast yoğunluğu (α-SMA) histopatolojik ve immünohistokimyasal yöntemlerle değerlendirildi. İstatistiksel analizlerde ANOVA ve Kruskal-Wallis testleri kullanıldı. Bulgular: İn vitro analizlerde DexPLGA nanopartiküllerinin 60 gün boyunca bifazik ve kontrollü ilaç salımı yaptığı gösterildi. Histopatolojik incelemelerde, kapsül kalınlığı DexPLGA grubunda (113.80 ± 12.88 µm) Kontrol (225.17 ± 59.40 µm) Dex (187.07 ± 24.19 µm) ve PLGA (231.93 ± 51.53 µm) gruplarına göre istatistiksel olarak anlamlı düzeyde daha düşük bulundu (p < 0.001). Benzer şekilde, inflamasyon şiddeti, kapsül fibrozisi, vaskülarizasyon yoğunluğu ve α-SMA ekspresyonu DexPLGA grubunda diğer gruplara kıyasla anlamlı derecede azalmıştı (p < 0.05). Serbest deksametazon grubu kapsül kalınlığını azaltsa da, nanopartikül yüklü formülasyon (DexPLGA) kadar güçlü ve tutarlı bir antifibrotik etki göstermedi. DexPLGA grubunda diffüz inflamasyon hiçbir örnekte izlenmedi. Sonuç: Bu çalışma, deksametazon yüklü PLGA nanopartiküllerinin, implant çevresinde uzun süreli ve kontrollü ilaç salımı sağlayerek kapsül kalınlığını, inflamasyonu ve fibrozisi belirgin şekilde azalttığını göstermiştir. Bu yöntem, sistemik yan etkileri en aza indirerek kapsül kontraktürünü önlemede umut vadeden, translasyonel potansiyeli yüksek yeni bir terapötik yaklaşım sunmaktadır.

Özet (Çeviri)

Aim: Although breast implants are widely used in aesthetic and reconstructive surgery, capsular contracture developing around the implant remains one of the most common and morbid complications. Various pharmacological agents have been tested to prevent chronic inflammation and fibrosis involved in the pathogenesis of capsular contracture; however, systemic side effects and the inability of the drug to remain in the local environment for a sufficient duration limit the treatment. The aim of this study is to investigate the preventive effects of dexamethasone, known for its potent anti-inflammatory and antifibrotic effects, loaded into poly(lactic-co-glycolic acid) (PLGA) nanoparticles as a controlled delivery system, on the development of capsular contracture in an experimental rat model. Material and Methods: Following local ethics committee approval, the study was conducted on 24 female Sprague-Dawley rats. The subjects were randomly divided into 4 groups (n=6): Group 1 (Control/Saline), Group 2 (Free Dexamethasone), Group 3 (Empty PLGA Nanoparticle), and Group 4 (Dexamethasone-Loaded PLGA Nanoparticle [DexPLGA]). Mini silicone breast implants were placed into subcutaneous pockets created on the dorsum of the rats, and injections appropriate for the groups were administered. After a 12-week follow-up period, the implants and surrounding capsule tissues were excised. Capsule thickness, inflammation severity, fibrosis, vascularization (CD31), and myofibroblast density (α-SMA) were evaluated using histopathological and immunohistochemical methods. ANOVA and Kruskal-Wallis tests were used for statistical analysis. Results: In vitro analyses demonstrated that DexPLGA nanoparticles provided biphasic and controlled drug release over 60 days. In histopathological examinations, capsule thickness was found to be statistically significantly lower in the DexPLGA group (113.80 ± 12.88 µm) compared to the Control (225.17 ± 59.40 µm), Dex (187.07 ± 24.19 µm), and PLGA (231.93 ± 51.53 µm) groups (p < 0.001). Similarly, inflammation severity, capsular fibrosis, vascularization density, and α-SMA expression were significantly reduced in the DexPLGA group compared to the other groups (p < 0.05). Although the free dexamethasone group reduced capsule thickness, it did not demonstrate as potent and consistent an antifibrotic effect as the nanoparticle-loaded formulation (DexPLGA). No diffuse inflammation was observed in any sample in the DexPLGA group. Conclusion: This study demonstrated that dexamethasone-loaded PLGA nanoparticles significantly reduced capsule thickness, inflammation, and fibrosis by providing sustained and controlled drug release around the implant. This method offers a promising, high translational potential novel therapeutic approach for preventing capsular contracture by minimizing systemic side effects.

Benzer Tezler

  1. Meme implantına bağlı gelişen kapsül konraktürünü önlemede autologus condıtıoned serum (ACS) ve dexamethasone etkinliğinin rat modeli üzerinde karşılaştırılması

    Comparison of the effectiveness of autologus conditioned serum (ACS) and dexamethasone in preventing breast implant associated capsular contracture in a rat model

    YAĞMUR NAHİDE BAKKALOĞLU

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2025

    Plastik ve Rekonstrüktif CerrahiSağlık Bilimleri Üniversitesi

    Plastik Rekonstrüktif ve Estetik Cerrahi Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. NEZİH SUNGUR

  2. Sıçanlarda silikon implant uygulamasına bağlı kapsül formasyonuna dna topoizomeraz II inhibitörü-doksorubisin' in etkisi

    Effect of dna topoisomerase II inhibitor – doxorubicin on capsule formati̇on due to silicone implant application in rats

    AYDIN URAL

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2024

    Plastik ve Rekonstrüktif CerrahiÇukurova Üniversitesi

    Plastik Rekonstrüktif ve Estetik Cerrahi Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. İBRAHİM TABAKAN

  3. Traneksamik asidin kapsül kontraktürüne etkisinin rat modelinde gösterilmesi

    Showing the effect of tranexamic acid on capsule contracture in the rat model

    ŞAHİN ATAKAN BAYIR

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2022

    Plastik ve Rekonstrüktif CerrahiAnkara Üniversitesi

    Plastik ve Rekonstrüktif Cerrahi Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. ZEKİ CAN

  4. Meme implantının tipi, implant yüzey özellikleri ve yerleştirildiği bölgenin kapsül gelişimi üzerindeki etkileri

    The Effects of implant type, surface properties and placement site on the capsular development

    MASOUD SERADJMİR

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2001

    Plastik ve Rekonstrüktif Cerrahiİstanbul Üniversitesi

    Plastik ve Rekonstrüktif Cerrahi Ana Bilim Dalı

    DOÇ.DR. OSMAN AKIN YÜCEL

  5. Kromolin sodyumun lokal olarak silikon port implant etrafına uygulanarak, implanta bağlı kapsül kontraktürü gelişmesini önlemedeki etkisinin sıçan modelinde incelenmesi

    Investigation of the effect of cromolyn sodium applied locally around the silicone port implant to prevent the development of implant related capsular contracture in a rat model

    MUHAMMED HÜSEYİN UÇAR

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2024

    Plastik ve Rekonstrüktif CerrahiBursa Uludağ Üniversitesi

    Plastik Rekonstrüktif ve Estetik Cerrahi Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. GÜZİN YEŞİM ÖZGENEL

    PROF. DR. AHMET AKKOÇ