Geri Dön

Prediyabetin patofizyolojisinde Dickkopf-1'in rolü

The role of Dickkopf-1 in the pathophysiology of prediabetes

  1. Tez No: 989378
  2. Yazar: FATMA ELİRİ
  3. Danışmanlar: PROF. DR. İHSAN ATEŞ
  4. Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
  5. Konular: İç Hastalıkları, Internal diseases
  6. Anahtar Kelimeler: Prediyabet, Dickkopf-1, Wnt Sinyal Yolağı, Oral Glukoz Tolerans Testi, Prediabetes, Dickkopf-1, Wnt signaling pathway, Oral Glucose Tolerance Test
  7. Yıl: 2026
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: Sağlık Bilimleri Üniversitesi
  10. Enstitü: Ankara Bilkent Şehir Hastanesi
  11. Ana Bilim Dalı: İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

Amaç: Prediyabet; bozulmuş açlık glukozu(BAG), bozulmuş glukoz toleransı(BGT) ve her iki durumun birlikte görülmesi ile tanımlanan diyabet öncülü bir hastalıktır. Prediyabet etyopatogenezinde genetik yolaklar, hiperlipidemi, insülin direnci, β-hücre disfonksiyonu, artmış lipoliz, inflamasyon, suboptimal inkretin etkisi ve hepatik glikoz aşırı üretimi, endotel disfonksiyonu yer alır. Dickkopf-1 osteoblastlar, osteositler, deri, endotel, prostat ve plasenta dahil olmak üzere birçok hücre ve dokuda sentezlenen Wnt sinyal yolağına etki eden bir glikoproteindir. Wnt sinyal yolağının endotel fonksiyonu, vasküler düz kas hücre proliferasyonu, inflamasyon, adipogenez ve glukoz metabolizması üzerindeki etkileri göz önünde bulundurulduğunda; DKK-1'in prediyabetin etyopatogenezinde rol alabileceğini düşünmekteyiz. Bu nedenle bu çalışmada DKK-1'in prediyabet etyopatogenezindeki rolünü ve glisemik parametreler, insülin direnci ve diğer metabolik risk faktörleri ile olan ilişkisini incelemeyi amaçladık. Yöntem: Bu çalışma, prospektif, tek merkezli, vaka-kontrol tasarımında yürütüldü. Çalışmaya OGTT sonuçlarına göre prediyabet tanısı konulan 123 hasta ve 42 sağlıklı kontrol dahil edildi. Prediyabetli bireyler OGTT sonuçlarına göre izole bozulmuş açlık glukozu (BAG), izole bozulmuş glukoz toleransı (BGT) ve bozulmuş açlık glukozu ile bozulmuş glukoz toleransı birlikte bulunan hastalar (BAG+BGT) olmak üzere üç alt gruba ayrıldı. Tüm katılımcıların demografik özellikleri, antropometrik ölçümleri ve biyokimyasal parametreleri kaydedildi. Serum Dickkopf1 (DKK-1) düzeyleri ELISA yöntemi ile ölçüldü. Prediyabet grubunda üç aylık yaşam tarzı müdahalesi sonrasında laboratuvar parametrelerindeki değişimler değerlendirildi. Prediyabet ve alt grupları ile ilişkili olası demografik, klinik ve laboratuvar belirleyiciler tek değişkenli ve çok değişkenli lojistik regresyon analizleri kullanılarak incelendi. DKK-1'in prediyabeti öngörmedeki tanısal performansı ROC eğrisi analizi ile değerlendirildi. Bulgular: Çalışmamızda prediyabetli bireylerde serum DKK-1 düzeyleri, sağlıklı kontrol grubuna kıyasla anlamlı derecede daha düşük bulundu. Prediyabet alt grupları (BAG, BGT ve BAG+BGT) arasında DKK-1 düzeyleri açısından anlamlı fark saptanmadı. DKK-1 düzeylerinin beden kitle indeksi, açlık glukozu, HbA1c, açlık insülini ve HOMA-IR ile negatif yönde ilişkili olduğu gözlendi. Çok değişkenli lojistik regresyon analizlerinde yaş ve vücut kitle indeksine ek olarak DKK-1 düzeylerindeki azalmanın prediyabet varlığı ile bağımsız olarak ilişkili olduğu belirlendi. Üç aylık izlem sürecinde prediyabetli bireylerde metabolik parametrelerde iyileşme izlenirken, DKK-1 düzeylerindeki değişimlerin glukoz düzeylerindeki değişimle ters yönde ilişkili olduğu saptandı. Sonuç: Bu çalışma, prediyabetli bireylerde DKK-1 düzeylerinin azaldığını ve bu azalmanın prediyabet varlığı ile bağımsız olarak ilişkili olduğunu göstermektedir. Bulgularımız, DKK-1'in prediyabet evresinde ortaya çıkan erken metabolik bozulmalarla ilişkili olabileceğini ve bu klinik tabloda potansiyel bir biyobelirteç olarak değerlendirilebileceğini düşündürmektedir. DKK-1'in prediyabetin erken tanı ve risk değerlendirmesindeki olası rolünün daha net ortaya konulabilmesi için daha geniş örneklemli ve uzun dönem izlem içeren çalışmalara ihtiyaç vardır.

Özet (Çeviri)

Objective: Prediabetes is a diabetes precursor state defined by impaired fasting glucose (IFG), impaired glucose tolerance (IGT), or the coexistence of both conditions. The etiopathogenesis of prediabetes involves multiple mechanisms, including genetic pathways, hyperlipidemia, insulin resistance, β-cell dysfunction, increased lipolysis, chronic low-grade inflammation, suboptimal incretin effect, excessive hepatic glucose production, and endothelial dysfunction. Dickkopf-1 (DKK-1) is a glycoprotein that modulates the Wnt signaling pathway and is widely synthesized in various tissues and cells, including osteoblasts, osteocytes, skin, endothelium, prostate, and placenta. Considering the role of the Wnt signaling pathway in endothelial function, vascular smooth muscle cell proliferation, inflammation, adipogenesis, and glucose metabolism, DKK-1 may play a role in the etiopathogenesis of prediabetes. Therefore, this study aimed to investigate the role of DKK-1 in the etiopathogenesis of prediabetes and to evaluate its association with glycemic parameters, insulin resistance, and other metabolic risk factors. Materials and Methods: This prospective, single-center, case–control study included 123 patients with prediabetes, diagnosed according to oral glucose tolerance test (OGTT) results, and 42 healthy control subjects. Prediabetic individuals were classified into three subgroups based on OGTT findings: isolated impaired fasting glucose (IFG), isolated impaired glucose tolerance (IGT), and combined IFG and IGT (IFG+IGT). Demographic characteristics, anthropometric measurements, and biochemical parameters of all participants were recorded. Serum Dickkopf-1 (DKK1) levels were measured using the enzyme-linked immunosorbent assay (ELISA) method. In the prediabetes group, changes in laboratory parameters after a three-month lifestyle intervention were evaluated. Potential demographic, clinical, and laboratory determinants associated with prediabetes and its subgroups were analyzed using univariate and multivariate logistic regression analyses. The diagnostic performance of DKK-1 for predicting prediabetes was assessed by receiver operating characteristic (ROC) curve analysis. Results: In this study, serum DKK-1 levels were found to be significantly lower in individuals with prediabetes compared with healthy controls. No significant differences in DKK-1 levels were observed among prediabetes subgroups defined as isolated impaired fasting glucose (IFG), isolated impaired glucose tolerance (IGT), and combined IFG+IGT. Serum DKK-1 levels showed negative associations with body mass index, fasting plasma glucose, HbA1c, fasting insulin levels, and HOMAIR. In multivariable logistic regression analyses, decreased DKK-1 levels were independently associated with the presence of prediabetes after adjustment for age and body mass index. During the three-month follow-up period, improvements in metabolic parameters were observed, and changes in DKK-1 levels were inversely related to changes in glucose levels. Conclusion: This study demonstrates that serum DKK-1 levels are reduced in individuals with prediabetes and that this reduction is independently associated with the presence of prediabetes. These findings suggest that DKK-1 may be related to early metabolic disturbances occurring in the prediabetic stage and may reflect underlying alterations in metabolic regulation. DKK-1 could therefore be considered a potential biomarker in prediabetes. Further large-scale and long-term prospective studies are required to clarify the clinical significance of DKK-1 in the early identification and risk assessment of prediabetes.

Benzer Tezler

  1. Prediyabetik ve tip 2 diyabetik hastalardaserum adamts 7 ve 12 düzeyleri

    Prediabetic and tip 2 diabetic patientsserum adamts 7 and 12 levels

    MERCAN TAŞTEMUR

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2015

    İç HastalıklarıSağlık Bakanlığı

    Dahiliye Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. ERMAN ÇAKAL

  2. Prediyabet ve Tip 2 diyabet hastalarında yeni bir biyobelirteç olarak istmin-1' in rolü

    The role of istmin-1 as a new biomarker in patients with prediabetes and Type 2 diabetes

    MERVE BALCIOĞLU

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2024

    İç HastalıklarıMustafa Kemal Üniversitesi

    İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. MÜGE ÖZSAN YILMAZ

  3. Gestasyonel diyabetes mellitus tanısı almış olan gebelerde serum kallistatin düzeyinin araştırılması

    Investigation of serum kallistatin levels in pregnant women diagnosed with gestational diabetes mellitus

    MELİH ÇIPLAKKILIÇ

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2025

    Kadın Hastalıkları ve DoğumSağlık Bilimleri Üniversitesi

    Kadın Hastalıkları ve Doğum Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. İBRAHİM KALE

  4. Diyabeti olmayan ve tip 2 diyabet tanısını yeni almış olan hastalarda H-CRP ve fraktalkine düzeylerinin değerlendirilmesi

    The study of H-CRP and fraktalkine levels in nondiabetic and patients who has just received the diagnosis of type ii diabetes

    İSMAİL CAN KENDİR

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2016

    Endokrinoloji ve Metabolizma HastalıklarıSelçuk Üniversitesi

    İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. LEVENT KEBAPCILAR

  5. Supar düzeyinin gestasyonel diyabet için öngörüsel değeri ve açlık plazma glukozu ile ilişkisi

    The predictive value of supar level for gestational diabetes and relationship with fasting plasma glucose

    PEMBEGÜL YUMUŞTUTAN

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2017

    Endokrinoloji ve Metabolizma HastalıklarıSağlık Bilimleri Üniversitesi

    İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. MİNE ADAŞ