Geri Dön

Diyabetik nefropatisi olan hastalarda interlökin-33 (IL-33) düzeyi ve ilişkili faktörler

Serum interleukin-33 (IL-33) level and associated factors in patients with diabetic nephropathy

PDF İndir

  1. Tez No: 987068
  2. Yazar: MERVE KARACA KORKMAZ
  3. Danışmanlar: DOÇ. DR. YASEMİN COŞKUN YAVUZ
  4. Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
  5. Konular: İç Hastalıkları, Nefroloji, Internal diseases, Nephrology
  6. Anahtar Kelimeler: Tip 2 Diabetes Mellitus, Diyabetik Nefropati, IL-33, Proteinüri, SGLT- 2 inhibitörü, Glisemik kontrol, Biyobelirteç, Type 2 Diabetes Mellitus, Diabetic Nephropathy, IL-33, Proteinuria, SGLT-2 Inhibitor, Glycemic Control, Biomarker
  7. Yıl: 2025
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: Selçuk Üniversitesi
  10. Enstitü: Tıp Fakültesi
  11. Ana Bilim Dalı: İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

Amaç: Çalışmamızın amacı diyabetik nefropatili bireylerde, nefropatisi olmayan tip 2 diyabetli bireylerde ve sağlıklı kontrol grubunda serum IL-33 düzeylerinin karşılaştırılması, ayrıca IL- 33 düzeyleri ile glisemik kontrol, böbrek fonksiyonları ve proteinüri göstergeleri gibi klinik parametreler ve kullandıkları ilaçlar ile arasındaki ilişkilerin değerlendirilmesi amaçlanmıştır. Yöntem: Çalışmamıza Şubat 2024-Ocak 2025 tarihleri arasında Selçuk Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesi Nefroloji Hastalıkları, Endokrinoloji ve Metabolizma Hastalıkları, İç Hastalıkları Polikliniğine başvuran toplam 184 birey dahil edildi. Bunların 102'si DN tanılı hasta olup, bu grubun 52'si SGLT-2 inhibitörü kullanmaktaydı. Ayrıca, 40 katılımcı nefropati gelişmemiş DM tanısı almış, 42 kişi ise kontrol grubunu oluşturmuştur. Hastalara çalışma koşulları anlatıldı ve gönüllü olur formu imzalatıldı. On sekiz yaş altı bireyler, gebeler, emzirenler, kronik inflamatuvar hastalığı, astım, malignite öyküsü bulunanlar ile lokal veya sistemik enfeksiyonu olan bireyler çalışmaya alınmadı. Katılımcıların demografik verileri, kullandıkları ilaçlar ve süreleri, eşlik eden hastalıkları kaydedildi. Biyokimya, hemogram, hormon paneli, HbA1c ve serum IL-33 düzeyleri değerlendirilmiştir. Ayrıca spot idrar albümin/kreatinin ve protein/kreatinin oranları hesaplanmış, BMI, MHR ve HOMA-IR gibi indeksler oluşturulmuştur. Bulgular: Çalışmamıza katılan toplam Katılımcıların %54,9'u erkek, %45,1'i kadındı. Hastaların yaş ortalaması 59,13 ± 11,61 yıldır. Ortalama boy uzunluğu 165,52 ± 8,24 cm, kilo ortanca değeri ise 80 (40-135) kg, BMİ ortanca değeri 28,7 (16,44–47,83) kg/m² olarak görüldü. Serum IL-33 düzeyleri gruplar arasında anlamlı farklılık göstermiştir (p=0,001). En düşük IL-33 düzeyi DM grubunda (169 ng/L), orta düzey DN grubunda (216,93 ng/L) ve en yüksek düzey kontrol grubunda (263,5 ng/L) saptanmıştır. IL-33 düzeyleri ile glukoz (r=–0,311; p=0,004), HbA1c (r=–0,379; p<0,001) ve spot idrarda protein/kreatinin oranı (r=–0,244; p=0,014) arasında istatistiksel olarak anlamlı negatif korelasyon saptanmıştır. GFR ile IL-33 arasında ise pozitif yönde anlamlı ilişki bulunmuştur (r=0,276; p=0,012). SGLT-2 inhibitörü kullanan bireylerde glukoz, HbA1c, kreatinin, üre ve ürik asit düzeylerinin daha düşük, GFR ve kalsiyum düzeylerinin ise daha yüksek olduğu görülmüştür. Ayrıca DN grubunda glargin ve kalsiyum kanal blokeri kullananlarda IL-33 düzeylerinin daha düşük olduğu, statin kullananlarda ise daha yüksek olduğu gözlenmiştir. Sonuç: IL-33'ün hem glisemik kontrol hem de böbrek fonksiyonları ile ilişkili olabileceği ve hastalığın evresine göre düzeyinin değişebileceği gösterilmiştir. Bu çalışmada, gruplar arasında IL-33 düzeyleri açısından anlamlı fark saptanmış olup, en yüksek düzeylerin sağlıklı kontrol grubunda izlendiği görülmüştür. ROC analizi sonucunda ise IL-33'ün diyabeti öngörmede orta düzeyde ayırt edici bir biyobelirteç olabileceği belirlenmiştir. Ayrıca, statin kullanan bireylerde IL-33 düzeylerinin anlamlı olarak daha yüksek bulunması, bu ilaçların IL-33 üzerinde düzenleyici ya da artırıcı bir etkisinin olabileceğini düşündürmektedir. Öte yandan, SGLT-2 inhibitörü kullanan ve kullanmayan bireyler arasında serum IL-33 düzeyleri açısından istatistiksel olarak anlamlı bir fark saptanmamıştır. Bu yönüyle IL-33, diyabetik komplikasyonların değerlendirilmesinde potansiyel bir biyobelirteç adayı olabilir.

Özet (Çeviri)

Objective: The aim of this study was to compare serum IL-33 levels among individuals with diabetic nephropathy (DN), those with type 2 diabetes mellitus (T2DM) without nephropathy, and a healthy control group. In addition, it aimed to evaluate the associations between IL-33 levels and clinical parameters such as glycemic control, kidney function, proteinuria, and medication usage. Methods: Between February 2024 and January 2025, a total of 184 individuals who presented to the Nephrology, Endocrinology and Metabolism, and Internal Medicine outpatient clinics of Selçuk University Faculty of Medicine Hospital were enrolled. Among them, 102 had DN, of which 52 were using SGLT-2 inhibitors. Additionally, 40 participants were diagnosed with T2DM without nephropathy, and 42 formed the healthy control group. Study conditions were explained, and written informed consent was obtained from participants. Individuals under 18 years of age, pregnant or lactating women, and those with chronic inflammatory diseases, asthma, malignancy, or local/systemic infection were excluded. Demographic data, medication use and duration, and comorbidities were recorded. Biochemistry, complete blood count, hormone panel, HbA1c, and serum IL-33 levels were assessed. Spot urine albumin/creatinine and protein/creatinine ratios were also calculated, and indices such as BMI, MHR, and HOMA-IR were generated. Results: Of the 184 participants, 54.9% were male and 45.1% female. The mean age was 59.13 ± 11.61 years. The average height was 165.52 ± 8.24 cm; the median weight was 80 (40–135) kg, and the median BMI was 28.7 (16.44–47.83) kg/m². Serum IL-33 levels differed significantly among groups (p=0.001), with the lowest levels in the DM group (169 ng/L), intermediate levels in the DN group (216.93 ng/L), and the highest in the control group (263.5 ng/L). IL-33 levels showed significant negative correlations with glucose (r=–0.311; p=0.004), HbA1c (r=–0.379; p<0.001), and spot urine protein/creatinine ratio (r=–0.244; p=0.014), while a significant positive correlation was found with GFR (r=0.276; p=0.012). In individuals using SGLT-2 inhibitors, glucose, HbA1c, creatinine, urea, and uric acid levels were lower, whereas GFR and calcium levels were higher. Additionally, IL-33 levels were lower in DN patients using glargine or calcium channel blockers and higher in those using statins. Conclusion: IL-33 appears to be associated with both glycemic control and renal function, and its levels vary according to disease stage. In this study, significant differences in IL-33 levels were observed among groups, with the highest levels detected in the healthy control group. ROC analysis showed that IL-33 may serve as a moderately predictive biomarker for identifying diabetes. Furthermore, higher IL-33 levels in statin users suggest a possible regulatory or enhancing effect of these medications. On the other hand, no statistically significant difference in IL-33 levels was found between SGLT-2 inhibitor users and non-users. These findings indicate that IL-33 may be a potential biomarker candidate in the evaluation of diabetic complications.

Benzer Tezler

  1. Tez No

    878811

    Diyabetes mellituslu hastalarda cpeptit ve inflamasyonundiyabetik nefropati ile ilişkisi

    C-peptide and inflammation relation of diyabetic nephropathy in diabetes mellitus

    SEDA YİĞİT KOCABEY

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2024

    NefrolojiSağlık Bilimleri Üniversitesi

    İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. YAVUZ AYAR

  2. Tez No

    659474

    Diyabetik nefropatinin farklı evrelerinde visfatin düzeyinin metabolik parametreler ve inflamasyon ile ilişkisi

    The association of visfatin levels with metabolic parameters and inflammation in diabetic nephropathy

    AYŞEGÜL SAKİN

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2015

    NefrolojiSağlık Bakanlığı

    İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. SAVAŞ ÖZTÜRK

    DOÇ. DR. MELTEM GÜRSU

  3. Tez No

    547203

    Diyabetik nöropatik ağrıda sitokinlerin rolü

    The role of cytokines in diabetic neuropathic pain

    LÜTFİYE ASENA BİNYAY

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2019

    NörolojiSağlık Bilimleri Üniversitesi

    Nöroloji Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. UFUK ŞENER

  4. Tez No

    69734

    Mikroanjiopatili diabetes mellituslu hastalarda serum sitokin (İnterlökin-1 beta ve İnterlökin-6) düzeylerinin ve lipid peroksidasyonunun rolü

    The Role of serum cytokine (Interleukine-1 beta and Interleukine-6) levels and lipid peroxidation in diabetic patients with microangiopathy

    HAFİZE UZUN (KAYA)

    Doktora

    Türkçe

    Türkçe

    1998

    Biyokimyaİstanbul Üniversitesi

    Biyokimya Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. SAFİYE DONDURMACI

  5. Tez No

    908231

    Evre 3-4 ve evre 5 kronik böbrek hastalarında oluşan nöropatik ağrı ile serum interlökin-6 ve c-reaktif protein arasındaki ilişkinin belirlenmesi

    Determining the relationship between neuropathic pain and serum interleukin-6 and c-reactive protein levels in patients with stage 3-4 and stage 5 chronic kidney disease

    MEHMET KİRACI

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2024

    İç HastalıklarıGazi Üniversitesi

    İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. GALİP GÜZ

Geri Dön