La emigración sirio-libanesa del Imperio Otomano hacia Argentina, 1880-1920
Osmanlı İmparatorluğu'ndan Arjantin'e Suriyeli-lübnanlı göçü, 1880-1920
- Tez No: 985972
- Danışmanlar: PROF. DR. CONCEPCİÓN NAVARRO AZCUE, PROF. DR. JUAN ANDES BRESCİANO
- Tez Türü: Doktora
- Konular: Tarih, Uluslararası İlişkiler, History, International Relations
- Anahtar Kelimeler: Amerikan tarihi, Uluslararası göç, American history, International migration
- Yıl: 2023
- Dil: İspanyolca
- Üniversite: Unıversıdad Complutense de Madrıd
- Enstitü: Yurtdışı Enstitü
- Ana Bilim Dalı: Tarih Ana Bilim Dalı
- Bilim Dalı: Latin ve Kuzey Amerika Çalışmaları Bilim Dalı
- Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.
Özet
Bu doktora tezi, 1880 ile 1920 yılları arasında Osmanlı İmparatorluğu'ndan Arjantin'e Suriyeli-Lübnanlı göçünü, Suriye ve Cebel-i Lübnan kıyılarındaki yerel örgütlenmesinden Arjantin kıyılarına varışına ve sonrasında bu ülkedeki faaliyetlerine kadar analiz etmeyi amaçlamaktadır. Arjantin'e Suriyeli-Lübnanlıların göçü 1860'larda başlamış olsa da bu göç dalgasının yoğunlaşması ancak 1880'lerin ortalarından itibaren mümkün olmuştur. O tarihten itibaren göçmenler, ilk önce Suriye-Lübnan kıyılarına ve daha fazla göçmen toplanması için Doğu Akdeniz'deki bazı limanlara uğrayıp, sonrasında transatlantik gemilere binmek amacıyla Cenova, Marsilya, Barselona ve Trieste gibi Avrupa şehirlerine gitmiş ve oradan da Güney Amerika ülkelerine göç etmişlerdir. Bu bağlamda Arjantin, özellikle XX. yüzyılın başlarından itibaren göçmenler için kıtanın güney kesimindeki başlıca çekim noktası haline gelmiştir. Göçmenler bu ülkede çok büyük bir diaspora oluşturmuş ve özellikle Buenos Aires'te Osmanlı Başkonsolosluğu'nun kurulmasından sonra Osmanlı İmparatorluğu ve Arjantin yetkilileriyle özel ilişkiler kurmuşlardır. Bağımsız bir bölüm ayırdığımız Suriyeli-Lübnanlı göç sürecinin yanı sıra, Osmanlı İmparatorluğu'nun XIX. yüzyılın geneli ile XX. yüzyıl başlarındaki genel tarihsel ve siyasi durumu da ele alınmaktadır. Bu genel bakış, göçün nedenlerini tarihsel arka planla ilişkilendirmemizi ve daha iyi anlamamızı sağlamaktadır. Göçün nedenleri hususuyla ilgili olarak diasporanın önemli bir kısmı tarafından en temel neden olarak sunulan dini-siyasi nedenlerin doğruluğu sorgulanmaktadır. Ayrıca, yerel yöneticiler, Avrupa ve Amerika'daki büyükelçiler ve konsoloslar ile Suriye, Beyrut ve Cebel-i Lübnan'daki sivil ve askeri yetkililer arasındaki yazışmalar da dahil olmak üzere çok çeşitli Osmanlı belgelerine başvurarak, Osmanlı İmparatorluğu'nun bu göç olgusuna yaklaşımını açıklamakla kalmayıp, aynı zamanda Osmanlı Arşivlerinde bulunan belgelerin Suriyeli-Lübnanlı göçünü çalışan akademisyenler için ne kadar önemli olduğunun da altı çizilmektedir. Bununla birlikte, daha önce yeteri kadar değerlendirilmeyen bazı arşiv belgelerine başvurarak, Osmanlı İmparatorluğu ile Arjantin'deki Suriye-Lübnan kökenli göçmenler arasındaki ilişki de detaylı bir şekilde incelenmektedir. Son olarak, araştırma yapmak üzere kısa süreliğine bulunduğumuz Arjantin'deki bazı kurumların gazete arşivi ve göçmen kayıtları ile Osmanlı arşiv belgelerinden yararlanarak Arjantinli yetkililerin diasporaya yönelik genel yaklaşımının nasıl evrildiğine dair titiz bir analiz sunulmaktadır. Metodoloji ve kaynakçayla alakalı ise, öncelikle bu doktora tezinin temelini oluşturan üç farklı ülkeye ait kaynakların karşılaştırmalı bir analizinin sunulduğunu belirtmemiz gerekiyor: Bunlar Türkiye'deki Osmanlı Arşivleri ile Arjantin ve Fransa'daki çeşitli birincil ve ikincil kaynaklardır. Bu kaynak çeşitliliği, konuya bir bütün olarak yaklaşmamıza ve göçün her aşamasını titizlikle analiz etmemize olanak sağlamanın yanı sıra, konunun farklı bakış açılarıyla ele alınmasından kaynaklanan bazı sorunları da tespit etmemize ve bunlara değinmemize olanak tanımaktadır. Bu tezin geneline ilişkin olarak özellikle Osmanlı arşiv belgeleri bu imkânı bize sunması açısından temel öneme sahiptir. Bu tezde, kitlesel göç döneminde yüz binlerce Suriyeli-Lübnanlı ve genel olarak Osmanlı göçmeninin Yeni Dünya'ya ayak basmasına rağmen, bu konunun araştırmacılar ve akademisyenler tarafından yeterince ilgi görmemesi vurgulanmaktadır. Son yıllarda göçün çeşitli yönlerine ilişkin artan ilgiyi kabul etmekle birlikte, mevcut çalışmaların büyük çoğunluğu Suriyeli-Lübnanlı göçmenlerin hem Arjantin hem de Latin Amerika genelindeki faaliyetlerine odaklanmıştır. Bu bağlamda, Osmanlı Arşivlerindeki çok sayıdaki belgeyi kullanarak bu göçün şimdiye kadar Osmanlı perspektifinden incelenmediğini ortaya koymakla birlikte, mevcut çalışmanın temel iddiası bu alandaki tarih yazımına önemli bir katkı sağlamaktır.
Özet (Çeviri)
In this doctoral thesis, we aim to analyze the Syrian-Lebanese emigration from the Ottoman Empire to Argentina, between 1880-1920, from its local organization on the coasts of Syria and Mount Lebanon until its arrival on the Argentine coast and activity in that country. Although Syrian-Lebanese emigration to Argentina began in the 1860s, the intensification of this migratory flow had to wait until the mid-1880s. From then on, the immigrants left from the Syrian-Lebanese coasts, also making a stopover at some ports in the Eastern Mediterranean to receive more immigrants, and they arrived in some European cities, such as Genoa, Marseille, Barcelona, and Trieste, to embark on ocean liners and go to the countries of South America. In this sense, Argentina became the first destination for immigrants in the southern part of the continent, particularly at the beginning of the 20th century. These immigrants became a very large community in that country and developed particular relationships with the Ottoman Empire and the Argentine authorities, particularly after the establishment of the Ottoman General General Consulate in Buenos Aires. Apart from the Syrian-Lebanese emigration process, to which we also dedicate an entire chapter, we highlight and present the historical and political context of the Ottoman Empire throughout the 19th and early 20th centuries. This general panorama allows us to relate the causes of this emigration to this context and enable its better understanding. In relation to the latter, we question the veracity of the religious or political cause that used to be considered by a certain part of the community as the essential cause of emigration. Furthermore, by consulting a wide variety of Ottoman documents, including correspondences sent between local rulers, ambassadors and consuls in charge in Europe and America, civil and military officials in charge in Syria, Beirut, and Mount Lebanon, we do not only explain the approach of the Ottoman Empire regarding this migratory phenomenon, but also underline the importance of the documents found in the Ottoman Archives for scholars who study this Syrian-Lebanese immigration. We also address the relations between the Ottoman Empire and Syrian-Lebanese immigrants in Argentine, detailing them by consulting some documents that have hardly been analyzed before. Finally, we also present a rigorous analysis of the evolution of the general approach of the Argentine authorities with respect to the community, resorting to archival Ottoman documents and journalistic and migratory documentation that we have found in some Argentine institutions during our short stay in that country. In relation to the methodology and sources, we have offered a comparative analysis of the sources from three different countries that constitute the basis of this doctoral thesis, namely the Ottoman Archives in Turkey and the various Argentine and French primary and secondary sources. This allows us not only to approach the subject as a whole and rigorously analyze each stage of emigration, but also to be able to determine and present some problems that arise as a consequence of approaching it from different perspectives. Regarding this thesis, the role of the ottoman archives, in particular, is essential to being able to fulfill this difficult task. We want to demonstrate, then, in this thesis that, although hundreds of thousands of Syrian-Lebanese and Ottoman immigrants in general arrived in the New World at the time of mass emigration, this did not sufficiently attract the attention of researchers and academics. Admitting the growing interest in recent years regarding different aspects of immigration, the vast majority of existing studies have focused on the action and activity of Syrian-Lebanese immigrants, both in Argentine and throughout Latin America. In this sense, thanks to our access to a great variety of documents in the Ottoman Archives, we can highlight that this immigration has not been studied until today from the Ottoman perspective, therefore, this work seeks to make a significant contribution in this regard to existing historiography.
Benzer Tezler
- La Turquie au coeur des flux migratoires
Göç akışının merkezindeki Türkiye
İPEK ÇETİNTARAKCI
Yüksek Lisans
Fransızca
2021
Uluslararası İlişkilerYeditepe ÜniversitesiUluslararası İlişkiler Ana Bilim Dalı
DOÇ. DR. GÖKÇE BAYINDIR GOULARAS
- À la poursuite des pomaks : Une histoire de Turquification
Pomakların izinde : Bir Türkleştirme hikayesi
ZEYNEP AKHANLİ
Yüksek Lisans
Fransızca
2023
Siyasal BilimlerGalatasaray ÜniversitesiSiyaset Bilimi Ana Bilim Dalı
DOÇ. DR. HAKAN YÜCEL
- La politique d'immigration et d'asile de la Turquie: Le dilemme entre les droits de l'homme et la sécurité
Türkiye'nin göç ve sığınma politikası: İnsan hakları ve güvenlik ikilemi
MERAL AÇIKGÖZ
Yüksek Lisans
Fransızca
2008
Uluslararası İlişkilerGalatasaray ÜniversitesiUluslararası İlişkiler Ana Bilim Dalı
DOÇ. DR. FÜSUN TÜRKMEN
- La vie quotidienne des femmmes Turques immigrées habitant le quartier des Lilas
Lilas mahallesinde yaşayan göçmen Türk kadınların günlük yaşamı
ELİF AKSAZ
Yüksek Lisans
Fransızca
2001
SosyolojiUnıversıte Parıs 1 Pantheon SorbonneSosyal Bilimler Ana Bilim Dalı
PROF. DR. JEAN-MİCHEL CHAPOULİE
- İkinci Dünya Savaşı sırasında Türkiye üzerinden yapılan Yahudi göçleri (1939-1945)
Jewish migration through Turkey during WW II (1939-1945)
MEHMET ALİ DURAN
Doktora
Türkçe
2021
TarihAnkara ÜniversitesiAtatürk İlkeleri ve İnkılap Tarihi Ana Bilim Dalı
PROF. DR. TEMUÇİN FAİK ERTAN