Gergi bandı ve plak-vida ile tedavi edilen olekranon kırıklarının uzun dönem fonksiyonel ve radyolojik sonuçlarının değerlendirilmesi
Evaluation of long-term functi̇onal and radiological outcomes of olecranon fractures treated with tension band wiring and plate-screw fixation
- Tez No: 984318
- Danışmanlar: PROF. DR. AHMET PİŞKİN
- Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
- Konular: Ortopedi ve Travmatoloji, Orthopedics and Traumatology
- Anahtar Kelimeler: Olekranon kırığı, Gergi Bandı, Plak-Vida, Fonksiyonel Sonuçlar, Radyolojik Parametreler, Mayo Sınıflaması, Olecranon Fracture, Tension Band Wiring, Plate-Screw Fixation, Functional Outcomes, Radiological Parameters, Mayo Classification
- Yıl: 2025
- Dil: Türkçe
- Üniversite: Ondokuz Mayıs Üniversitesi
- Enstitü: Tıp Fakültesi
- Ana Bilim Dalı: Ortopedi ve Travmatoloji Ana Bilim Dalı
- Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
- Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.
Özet
AMAÇ: Tüm üst ekstremite kırıkları arasında olekranon kırıkları yaygın olarak görülmekle birlikte dirsek çevresi kırıkların yaklaşık %10'unu oluşturur. Bu çalışmanın amacı, gergi bandı ve plak-vida ile tedavi edilen olekranon kırıklarının uzun dönem fonksiyonel ve radyolojik sonuçlarının değerlendirilmesi ve bu bulguların literatür ile karşılaştırılmasıdır. Yöntem: Çalışmaya 18-93 yaş aralığında olekranon kırığı nedeniyle gergi bandı ya da plak-vida ile cerrahi tedavi edilen 71 hasta dahil edildi. Fonksiyonel değerlendirmede QuickDASH, MEPS, Murpy Kriterleri skorları, triceps gücü ve eklem hareket açıklıkları ölçüldü. Radyolojik değerlendirmede gergi bandı için; K tellerinin ulna ekseni ile açısı, K tellerinin paralellik indeksi, K tellerinin penetrasyon mesafesi, distal bony purchase ratio, korteks penetrasyon oranı analiz edilirken plak-vida için; plak proksimal ucu ile olekranon tüberkülü arası mesafe ve olekranon plak çıkıntı oranı analiz edildi. Bulgular Mayo sınıflandırmasına göre gruplandırıldı ve fonksiyonel skorlarla ilişkileri incelendi. Bulgular: Hastaların büyük çoğunluğunda fonksiyonel iyileşme sağlandı. QuickDASH skoru düşük, MEPS ve Murpy kriterleri skorları yüksek, triceps gücü ve eklem hareket açıklıkları ise büyük oranda karşı taraf ekstremite ile uyumlu bulundu. Mayo Tip 2A kırıklarda gergi bandı yöntemi, Mayo Tip 2B kırıklarda plak-vida yöntemi ile tedavinin daha uygun olduğu saptandı. Gergi bandı yöntemi ile plak-vida yöntemi ile tedavi edilen hastalar arasında fonksiyonel sonuçlar benzer bulundu. Gergi bandı ile plak-vida yönteminin radyolojik parametrelerin; QuickDASH, Triceps gücü, MEPS skorları ve eklem hareket açıklığı gibi fonksiyonel sonuçlara belirgin bir etkisi olmadığı bulunmuştur. Gergi bandı yöntemi ile tedavi edilen hastaların komplikasyon oranı %38,9 olup plak-vida yöntemi ile tedavi edilen hastaların komplikasyon oranı %20 olarak saptandı. En sık komplikasyon olarak irritasyon izlendi. Gergi bandı yöntemi ile tedavi edilen hastalarda implant çıkarma oranı %27,8 bulunurken plak-vida yöntemi ile tedavi edilen hastalarda %14,3 olarak bulundu. Sonuç: Sonuç olarak hem gergi bandı yöntemi hem de plak-vida yönteminin her iksinin de olekranon kırıklarının tedavisinde güvenilir ve etkin bir yöntem olduğudur. Her iki yöntemle de uygun cerrahi teknik ve rehabilitasyon ile tatmin edici fonksiyonel sonuçlar elde edilebilmektedir.
Özet (Çeviri)
Introduction: Among all upper extremity fractures, olecranon fractures are commonly encountered and account for approximately 10% of fractures around the elbow. The aim of this study is to evaluate the long-term functional and radiological outcomes of olecranon fractures treated with tension band wiring and plate fixation, and to compare these findings with the existing literature. Methods: A total of 71 patients aged between 18 and 93 years who underwent surgical treatment with either tension band wiring or plate fixation for olecranon fractures were included in the study. Functional evaluation included the QuickDASH, MEPS, Murphy Criteria scores, triceps strength, and range of motion measurements. In the radiological assessment for the tension band group, measurements included the angle of the K-wires relative to the ulnar axis, the K-wire parallelism index, K-wire penetration distance, distal bony purchase ratio, and cortical penetration ratio. For the plate fixation group, the distance between the proximal edge of the plate and the olecranon tubercle, as well as the olecranon plate prominence ratio, were analyzed. The findings were categorized according to the Mayo classification, and their relationships with functional scores were examined. Results: Functional recovery was achieved in the majority of patients. The QuickDASH scores were low, while MEPS and Murphy Criteria scores were high; triceps strength and range of motion were largely comparable to the contralateral extremity. It was determined that tension band wiring is more suitable for Mayo Type 2A fractures, whereas plate fixation is more appropriate for Mayo Type 2B fractures. Functional outcomes were similar between patients treated with tension band wiring and those treated with plate fixation. Radiological parameters of both techniques showed no significant effect on functional outcomes such as QuickDASH, triceps strength, MEPS scores, or range of motion. The complication rate was 38.9% in the tension band group and 20% in the plate fixation group. Irritation was the most common complication observed. The implant removal rate was 27.8% in patients treated with tension band wiring and 14.3% in those treated with plate fixation. Conclusion: In conclusion, both the tension band technique and plate-screw fixation are reliable and effective methods for the treatment of olecranon fractures. With appropriate surgical technique and rehabilitation, satisfactory functional outcomes can be achieved with either method.
Benzer Tezler
- Sakroiliak yaralanmaların eşlik ettiği pelvik halka yaralanmalarının posterior tedavisinde güncel implantların sonlu elemanlar ve biyomekanik değerlendirilmesi
Pelvic ring with sacroiliac injuriescurrent in the posterior treatment of injuries finite element and biomechanics of implant sevaluation
ÇAĞRI HAVITÇIOĞLU
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2025
Ortopedi ve TravmatolojiSağlık Bilimleri ÜniversitesiOrtopedi ve Travmatoloji Ana Bilim Dalı
DOÇ. DR. MUTLU AKDOĞAN
- Erişkin humerus üst uç kırıkları kilitli plak ile cerrahi tedavi sonuçları
Başlık çevirisi yok
EMRE KAYA
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2013
Ortopedi ve TravmatolojiSağlık BakanlığıOrtopedi ve Travmatoloji Ana Bilim Dalı
DR. MEHMET OĞUZ DURAKBAŞA
- Başsız kanüllü kompresyon vidası, izole ayak bileği kırıklarının medial malleol tespitinde standart malleol vidası kadar etkili ve güvenli midir? Prospektif, randomize ve karşılaştırmalı bir çalışma
Is headless cannulated compression screw as effective and safe as a standard malleol screw in detection of the medial malleol of isolated ankle fractures? A prospective, randomized and comparative study
AHMET ŞAHİN
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2022
Ortopedi ve TravmatolojiSağlık Bilimleri ÜniversitesiOrtopedi ve Travmatoloji Ana Bilim Dalı
PROF. DR. CEMİL ERTÜRK
- Olekranon osteotomisinde başsız kanüllü vida ile fiksasyonun etkinliğinin diğer fiksasyon yöntemleri ile biyomekanik olarak karşılaştırılması
Biomechanical Comparison of Various Fixation Methods Efficiency in Olecranon Chevron Osteotomy
ABDULLAH ONUR BATIHAN
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2021
Ortopedi ve Travmatolojiİzmir Katip Çelebi ÜniversitesiOrtopedi ve Travmatoloji Ana Bilim Dalı
PROF. DR. CEMAL KAZIMOĞLU
UZMAN MEHMET ÖZDEMİR
- Erişkin hastaların eklem içi humerus alt uç kırıklarında transolekranon yaklaşım sonrası olekranon tespit yöntemlerinin karşılaştırılması
The comparision of orecranon fixationmethods after transolecranon approach in adult patients with distalintra articular humeral fractures
HALİL İBRAHİM ÖÇALAN
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2015
Ortopedi ve TravmatolojiGaziantep ÜniversitesiOrtopedi ve Travmatoloji Ana Bilim Dalı
PROF. DR. HÜSEYİN GÜNHAN KARAKURUM