İstanbul ilinde aile sağlığı merkezlerinde çalışan hekimler ile hemşireler arasındaki iş birliğinin iş tatmini üzerine etkisinin araştırılması
Investigation of the effect of collaboration between doctors and nurses working in family health centers in Istanbul province on job satisfaction
- Tez No: 983894
- Danışmanlar: DOÇ. DR. HİLAL ÖZKAYA
- Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
- Konular: Aile Hekimliği, Family Medicine
- Anahtar Kelimeler: Aile hekimliği, Birinci basamak sağlık hizmetleri, İş birliği, İş tatmini, Ekip çalışması, Family medicine, Primary healthcare services, Collaboration, Job satisfaction, Teamwork
- Yıl: 2025
- Dil: Türkçe
- Üniversite: Sağlık Bilimleri Üniversitesi
- Enstitü: İstanbul Başakşehir Çam ve Sakura Şehir Hastanesi
- Ana Bilim Dalı: Aile Hekimliği Ana Bilim Dalı
- Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
- Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.
Özet
Amaç: Bu araştırmada, İstanbul ilindeki Aile Sağlığı Merkezleri'nde görev yapan hekimler ile hemşireler arasındaki iş birliği düzeyini belirlemek ve iş birliğinin iş tatmini üzerindeki etkisini değerlendirmek amaçlanmıştır. Gereç ve Yöntem: Kesitsel tanımlayıcı nitelikteki araştırmanın evrenini, İstanbul'da ASM'de görev yapan yaklaşık 4500 aile hekimi ve 4000 hemşire/ebe oluşturmuştur. Pearson korelasyon analizi ile araştırma örneklem büyüklüğü 347 kişi olarak belirlenmiş ve bu kadar katılımcı çalışmaya dahil edilmiştir. Katılımcılara sosyodemografik bilgi formu ile Birinci Basamak Sağlık Hizmetleri Ekiplerinde Hekimler ve Hemşireler Arasındaki İş Birliği Ölçeği ve İş Tatmin Ölçeği'nin Türkçe formu uygulanarak veriler toplanmıştır. Çalışma Nisan-Temmuz 2025 tarihleri arasında yürütülmüştür. Elde edilen verilerin analizi tanımlayıcı istatistikler, Mann- Whitney U, Kruskal-Wallis ve Spearman korelasyon testleri ile; iş tatmini Random Forest ve Gradient Boosting makine öğrenmesi modelleriyle tahmin edilerek değerlendirilmiştir. Bulgular: Katılımcıların yaş ortalaması 35,98 ± 7,74 olup %73.2'si kadın, %68.6'sı hekimdir. İş birliği toplam puanı 12-60 aralığında, ortalama 43.20±9.16 bulunmuştur. İş tatmini toplam puanı 5-25 aralığında, ortalama 16.10±4.22 bulunmuştur. Kronik hastalık, sigara/alkol kullanımı ve birime bağlı nüfus değişkenleri her iki ölçekte de anlamlı fark oluşturmamıştır (p>0,05). Cinsiyete göre iş birliği; meslek ve meslekteki hizmet süresine göre ise iş tatmini anlamlı farklılık göstermemiştir (p>0,05). Buna karşın ekip üyeleriyle uyum, iş dışı sosyal etkinlik planlama, hobi sahibi olma, ASM'nin fiziksel koşullarından ve yönetiminden memnuniyet ile ASM'de hizmet süresinin uzunluğu her iki puanı da anlamlı biçimde artırmıştır (p<0,05). Kadın cinsiyet, eğitim düzeyinin yüksek olması ve günlük muayene sayısının orta düzeyde olmasına göre iş birliği puanları daha yüksek görülmüştür (p<0.05). Hemşire/ebe mesleği, eğitim düzeyinin düşük olması, meslekteki hizmet süresinin uzun olması ve günlük muayene sayısının düşük olması ile iş tatmini puanları anlamlı düzeyde daha yüksek bulunmuştur (p<0.05). İş birliği ile iş tatmini arasında pozitif ve anlamlı, büyüklük olarak zayıf-orta düzeyde bir ilişki saptanmıştır. ix Sonuç: Birinci basamakta hekim-hemşire iş birliğinin iş memnuniyetinin en önemli belirleyicisi olduğu görülmektedir. Bulgular, ASM'lerde ekip çalışmalarının ve çalışma ortamı koşullarının iyileştirilmesinin iş tatmini ve iş birliğini artırabileceğini göstermektedir.
Özet (Çeviri)
Aim: The aim of this study is to determine the level of collaboration between physicians and nurses working in Family Health Centers in Istanbul and to evaluate the effect of this collaboration on job satisfaction. Materials and Methods: This cross-sectional descriptive study included approximately 4,500 family physicians and 4,000 nurses/midwives working in Family Health Centers (FHCs) in Istanbul. The sample size was calculated as 347 participants using Pearson correlation analysis, and 347 individuals were included in the study. Data were collected between April and July 2025 using a sociodemographic information form, the Turkish version of the Collaboration between Physicians and Nurses in Primary Health Care Scale, and the Job Satisfaction Scale. The data were analyzed using descriptive statistics, Mann-Whitney U, Kruskal-Wallis, and Spearman correlation tests. Job satisfaction was also estimated using Random Forest and Gradient Boosting machine learning models. Results: The mean age of participants was 35.98 ± 7.74 years; 73.2% were women, and 68.6% were physicians. The mean collaboration score was 43.20±9.16 (range: 12–60), and the mean job satisfaction score was 16.10±4.22 (range: 5–25). Chronic disease, smoking/alcohol use, and registered population size were not associated with significant differences in either score (p>0.05). Collaboration did not differ significantly by gender, and job satisfaction did not differ significantly by profession or years of professional experience (p>0.05). However, higher levels of team cohesion, participation in social activities outside work, having hobbies, satisfaction with physical conditions and management of the FHC, and longer FHC experience significantly increased both collaboration and job satisfaction (p<0.05). Collaboration scores were higher among women, those with higher education, and those with a moderate number of daily examinations (p<0.05). Job satisfaction was significantly higher among nurses/midwives, those with lower education levels, those with longer professional experience, and those with fewer daily examinations (p<0.05). A positive and statistically significant but weak-to-moderate correlation was found between collaboration and job satisfaction. Conclusion: It was observed that physician–nurse collaboration in primary care is the most significant determinant of job satisfaction. The findings suggest that xi improving teamwork and working conditions in Family Health Centers may enhance both job satisfaction and interprofessional collaboration.
Benzer Tezler
- İstanbul ili Aile Sağlığı Merkezlerinde görev yapan hekimlerin sigara bırakma tedavisi hakkındaki bilgi, tutum ve davranışlarının değerlendirilmesi
Evaluation of the knowledge, attitudes and behaviors of physicians working in Family Health Centers in İstanbul province about smoking cessation treatment
DOĞAN DEMİRHAS
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2025
Aile HekimliğiSağlık Bilimleri ÜniversitesiAile Hekimliği Ana Bilim Dalı
DOÇ. DR. HİLAL ÖZKAYA
- Hekimlerin çocuk istismarı ve ihmaline ilişkin algı, bilgi, farkındalık düzeyi ve tutumlarının değerlendirilmesi
Evaluation of the perception, knowledge, awareness level, and attitudes of physicians related to child abuse and neglect
ŞULE BAŞÖNGEN
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2023
Adli TıpMarmara ÜniversitesiAdli Tıp Ana Bilim Dalı
PROF. DR. MEHMET AKİF İNANICI
- İstanbul ilinde görev yapan Aile Hekimlerinde ağrı kesici reçeteleme bilgi ve tutumunun hekimin kişisel ve mesleksel özellikleriyle ilişkisi
The relationship between prescribing analgesics knowledge and attitude and the personal and professional characteristics of physicians among family physicians in İstanbul province
HALİM ŞAHİN
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2024
Aile HekimliğiSağlık Bilimleri ÜniversitesiAile Hekimliği Ana Bilim Dalı
DOÇ. DR. HİLAL ÖZKAYA
- İstanbul İlinde Çalışan Aile Hekimlerinin Anne Sütü ve Emzirme Bilgi Düzeyi ve Tutumu
Knowledge Level and Attitude of Family Physicians Working in Istanbul regarding Breast Milk and Breastfeeding
BİLGENUR DAHIR
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2026
Aile HekimliğiSağlık Bilimleri ÜniversitesiAile Hekimliği Ana Bilim Dalı
DOÇ. DR. HİLAL ÖZKAYA
- Bir ilaç fabrikasında personel gereksinmesinin belirmesi seçilmesi ve elde tutulmasına yönelik bir uygulama çalışması
Başlık çevirisi yok
EMİNE BOZBAĞ
Yüksek Lisans
Türkçe
1989
İşletmeİstanbul ÜniversitesiÇalışma Ekonomisi ve Endüstri İlişkileri Ana Bilim Dalı
PROF. DR. TUĞRAY KAYNAK